Reklama

Dekanaty diecezji warszawsko-praskiej (20)

Dekanat grochowski

Wojciech Świątkiewicz
Edycja warszawska (st.) 44/2003

Dekanat grochowski został utworzony w 1987 r. przez kard. Józefa Glempa. W 1992 r. wszedł w skład nowej diecezji warszawsko-praskiej. Na jego terenie zamieszkuje ok. 207 tys. mieszkańców. Pod względem liczby wiernych jest największym dekanatem w diecezji.

Ks. prał. dr Zygmunt Szczepan Uczciwek urodził się 25 grudnia 1945 r. w Skowrodzie Południowej, w parafii Kocierzew, obecnie diecezja łowicka. Święcenia kapłańskie przyjął 24 maja 1970 r. z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego. Studiował teologię moralną na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie uzyskał doktorat. Był wikariuszem w Grójcu i w parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Saskiej Kępie w Warszawie. W latach 1978-1982 pełnił w archidiecezji warszawskiej funkcję duszpasterza rodzin. W r. 1982 przybył na Orlik, gdzie został rektorem ośrodka duszpasterskiego, przekształconego w 1985 r. w parafię Świętych Apostołów Jana i Pawła. Wybudował miejscową świątynię oraz plebanię. Jest diecezjalnym kapelanem Armii Krajowej, członkiem Rady Kapłańskiej, Kolegium Konsultorów. Kapelan honorowy Jego Świątobliwości, kanonik honorowy Kapituły Katedralnej.

Parafie i kościoły

Aktualnie dekanat liczy 10 parafii. Ostatnia jego reorganizacja miała miejsce 25 marca 2003 r., kiedy to oddzielono od niego parafię św. Wacława włączając ją do dekanatu rembertowskiego. W skład dekanatu grochowskiego wchodzą więc następujące parafie:
1. Bożego Ciała na Kamionku (konkatedralna)
2. Świętych Apostołów Jana i Pawła na Gocławiu
3. Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników na Grochowie
4. Najczystszego Serca Maryi na Grochowie
5. Nawrócenia św. Pawła na Grochowie
6. św. Wincentego Pallottiego na ul. Skaryszewskiej
7. Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Saskiej Kępie
8. Miłosierdzia Bożego na Saskiej Kępie
9. św. Patryka na Wildze
10. Narodzenia Pańskiego na Witolinie
Najstarsza parafia jest na Kamionku. Choć formalnie została erygowana w 1917 r. przez abp. Aleksandra Kakowskiego, metropolitę warszawskiego, to był to akt wtórny, gdyż na dawnym Kamionie już na przełomie XIII i XIV w. istniała parafia. Najmłodsza w dekanacie jest parafia Miłosierdzia Bożego przy ul. Ateńskiej. Powstała w 2002 r. z części parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Saskiej Kępie. Ma już wybudowany w latach 1999-2002 swój własny kościół oraz dużą plebanię. Daleko posunięte są starania o powstanie trzeciej parafii na Gocławiu - po Świętych Janie i Pawle oraz Patryku - na Jantarze. Nowa parafia wydzielona z dotychczasowych gocławskich - będzie nosić wezwanie św. o. Pio.
Pod względem liczby mieszkańców największa jest parafia Nawrócenia św. Pawła. Jest to jednocześnie największa parafia w całej stolicy. Na jej terenie mieszka prawie 40 tys. wiernych. Najmniejsza jest prowadzona przez księży pallotynów parafia św. Wincentego Pallottiego. Liczy ona 5 tys. wiernych, ale - jak się ocenia - w rzeczywistości należy do niej ok. 15 tys. ludzi. Jej parafianami są bowiem także bezdomni z pobliskiego Dworca Wschodniego, a duchowo z nią związani pielgrzymi peregrynujący po świecie i Polsce ze znanym Pallotyńskim Biurem Pielgrzymkowym. To właśnie podczas pielgrzymek tworzy się wiele więzi i sympatii ze wspólnotą pallotyńską, które trwają nieraz lata.

Duchowieństwo dekanalne

Dziekanem dekanatu grochowskiego jest ks. prał. dr Zygmunt Szczepan Uczciwek, proboszcz parafii Świętych Apostołów Jana i Pawła. W dekanacie posługę kapłańską pełni 10 księży proboszczów, których wspomaga 27 księży wikariuszy oraz - w miarę możliwości - 13 księży rezydentów. Średnia wieku proboszczów wynosi 60 lat, a wikariuszy 36.
Najdłużej w dekanacie przebywają: ks. dziekan Zygmunt Uczciwek (od 1981 r., choć formalnie proboszczem został w 1985 r.) i ks. prał. Zenon Majcher, proboszcz parafii Narodzenia Pańskiego (od 1983 r.)
Najmłodszym księdzem w dekanacie jest ks. Michał Siwek, wyświęcony w 2002 r., od 2003 wikariusz parafii Świętych Jana i Pawła. Najkrócej proboszczem jest ks. Jerzy Banak (od 2002), choć wcześniej był już proboszczem w Cegłowie i Starej Miłośnie.

Reklama

Życie religijne

Pięć kościołów w dekanacie nosi wezwania Matki Bożej, a dwa z nich ma - z woli Biskupa warszawsko-praskiego - rangę sanktuariów: Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników i Matki Bożej Miłosierdzia. Kult maryjny jest tam szerzony przez księży proboszczów. Np. w parafii Narodzenia Pańskiego, która jest sanktuarium Matki Bożej Ostrobramskiej, liczne wota świadczą o trwającym tu już od lat kulcie. Wiele osób przybywa modlić się do Matki Bożej, a w każdą środę po Mszy św. wieczornej odmawiana jest nowenna i koronka. Już dwadzieścia razy wychodziła stąd Praska Pielgrzymka Rodzin. Niedawno, podczas ostatniego Dnia Papieskiego wystąpił Zespół Pieśni i Tańca „Mazowsze”. Parafia posiada relikwie wielkiej apostołki kultu Miłosierdzia Bożego św. Faustyny Kowalskiej. Kult maryjny jest żywy w drugim sanktuarium - Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników, a także w parafii konkatedralnej na Kamionku. W tej ostatniej przez wiele lat proboszczem był bp Zbigniew Kraszewski, który jest człowiekiem wielkiego zawierzenia Matce Najświętszej. W parafii dziekańskiej Świętych Apostołów Jana i Pawła jest praktykowany kult Matki Bożej AK-owskiej.
Przy parafiach działają ruchy kościelne. W Roku Różańcowym szczególnie aktywne były Koła Żywego Różańca. W wielu parafiach powstały nowe, także młodzieżowe i dziecięce. W niektórych kościołach stało się już tradycją, że przed wieczornymi Mszami św. wierni sami odmawiają Różaniec.
Z kolei u księży pallotynów od dziesiątków lat kultem cieszy się obraz Chrystusa Króla w głównym ołtarzu, namalowany podczas okupacji hitlerowskiej przez Adama Stykę. W tejże świątyni (w kościele dolnym) jest całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu i stały dyżur kapłana w konfesjonale. Parafia posiada relikwie bł. ks. Józefa Stanka, męczennika zamordowanego podczas Powstania Warszawskiego, a także relikwiarz św. Wincentego Pallottiego, założyciela wspólnoty pallotyńskiej, którego wierni mogą uczcić każdego roku w jego liturgiczne wspomnienie 22 stycznia.

Jak układa się w dekanacie

Wszyscy widzą, jak dobrze układa się współpraca parafii w dekanacie - mówi ks. prał. Zygmunt Uczciwek, dziekan grochowski. Uczestniczymy razem we wszystkich uroczystościach, podczas wizytacji kanonicznych, odwiedzamy się z okazji imienin. Ogromnie się cieszę z jedynej w dekanacie parafii prowadzonej przez Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego. Księża pallotyni pięknie współpracują z księżmi diecezjalnymi. Mamy dużą pomoc z ich strony, są bardzo serdeczni i otwarci. Dobrze że są - podkreśla Ksiądz Dziekan.
Zwraca też uwagę na gorliwość kapłanów w dekanacie. Każdy z nich jest zatroskany by duszpasterstwo wypadało jak najlepiej, by podjęte inicjatywy zawsze udawały się. A przecież zatroskanie o parafię jest bardzo istotne - podkreśla ks. prał. Uczciwek.

Reklama

Nigeria: zamordowano 120 chrześcijan – media milczą

2019-03-19 13:33

ts (KAI) / Wiedeń

Od lutego w Nigerii zamordowano ponad 120 chrześcijan, ostatnio 52 w miniony poniedziałek. Informując o tym katolicki portal internetowy kath.net dziwi się, że ta wiadomość nie znalazła się w serwisach żadnej agencji informacyjnej, nie było żadnej wiadomości telewizyjnej. Milczą o tym także przedstawiciele Kościoła, nie tylko katolickiego.

Wiesław Ochotny
„Jezus, chcąc zdobyć człowieka, oddał wszystko, co miał: pozbawił się bóstwa i poświęcił się aż do śmierci krzyżowej”

Agencja cytuje doniesienia „Christian Post”, według której bilans ostatniego ataku na chrześcijan, to nie tylko 52 zamordowanych, ale także kilkadziesiąt osób ciężko rannych i zniszczone 143 domy w wioskach Inkirimi, Dogonnoma i Ungwan Gora. Dzień wcześniej we wsi Ungwan Barde w regionie Kajuru zamordowano 17 chrześcijan. Pod koniec lutego podczas ataku w Maro zamordowano 38 chrześcijan i spalono kościół.

Nigeria jest obecnie na 12 miejscu wśród krajów świata, najbardziej prześladujących chrześcijan. Według chrześcijańskiej organizacji wspierającej i monitorującej prześladowanych chrześcijan „Open Doors” w 2018 roku muzułmańscy bojownicy zamordowali w tym kraju tysiące wyznawców Chrystusa.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Franciszek: ufajmy Bożemu miłosierdziu, ale go nie nadużywajmy

2019-03-24 12:11

st (KAI) / Watykan

„Możliwość nawrócenia nie jest nieograniczona. Dlatego trzeba je podjąć natychmiast, inaczej przepadnie na zawsze. Możemy bardzo ufać Bożemu miłosierdziu, ale nie wolno go nadużywać. Nie możemy usprawiedliwiać lenistwa duchowego, ale trzeba umocnić nasze starania, aby niezwłocznie odpowiedzieć na to miłosierdzie ze szczerością serca” – powiedział papież w rozważaniu przed modlitwą „Anioł Pański”.

Grzegorz Gałązka

Ojciec Święty odniósł się w swej refleksji do czytanego dzisiaj fragmentu Ewangelii (Łk 13, 1-9), zawierającego przypowieść o drzewie figowym, które nie wydawało owoców. Wskazał, że właściciel winnicy uosabia Boga Ojca, a ogrodnik jest obrazem Jezusa, natomiast drzewo figowe jest symbolem obojętnej i nie wydającej owoców ludzkości.

„Jezus wstawia się u Ojca za ludzkością i prosi Go, aby poczekał i dał jej jeszcze trochę czasu, aby mogły się w niej pojawić pierwsze oznaki owoców miłości i sprawiedliwości. Drzewo figowe, które właściciel z przypowieści chce wyrwać, jest obrazem życia jałowego, niezdolnego do dawania, czynienia dobra. Jest symbolem tego, kto żyje dla siebie, syty i zadowolony, rozłożony w wygodach swojego życia, niezdolny, by skierować spojrzenie i serce ku tym, którzy są obok niego i przeżywają cierpienie, ubóstwo i trudności. Tej postawie egoizmu i duchowej bezpłodności przeciwstawiana jest wielka miłość ogrodnika wobec drzewa figowego: jest cierpliwy, potrafi czekać, poświęca jemu swój czas i pracę. Obiecuje właścicielowi, że szczególnie zadba o to nieszczęśliwe drzewo” – wyjaśnił Franciszek.

Papież podkreślił, że przypowieść ta ukazuje Boże miłosierdzie, które pozostawia nam czas na nawrócenie. Wskazuje ona, że „możliwość nawrócenia nie jest nieograniczona. Dlatego trzeba je podjąć natychmiast, inaczej przepadnie na zawsze. Możemy bardzo ufać Bożemu miłosierdziu, ale nie wolno go nadużywać. Nie możemy usprawiedliwiać lenistwa duchowego, ale trzeba umocnić nasze starania, aby niezwłocznie odpowiedzieć na to miłosierdzie ze szczerością serca” – powiedział Ojciec Święty.

Franciszek zachęcił, abyśmy wykorzystali okres Wielkiego Postu do nawrócenia, poprawy w naszym życiu, sposobie myślenia, działania i przeżywania relacji z innymi. „Jednocześnie musimy naśladować cierpliwość Boga, który ufa, że wszyscy są zdolni aby «powstać» i podjąć pielgrzymowanie na nowo. Nie gasi wątłego płomienia, ale towarzyszy i troszczy się o tych, którzy są słabi, żeby się umocnili i wnieśli swój wkład miłości do wspólnoty. Niech Maryja Dziewica pomoże nam przeżywać te dni przygotowań na Święta Paschalne jako czas odnowy duchowej i otwartości na łaskę Boga oraz Jego miłosierdzie” – stwierdził papież na zakończenie swego rozważania.


Oto tekst papieskiego rozważania w tłumaczeniu na język polski:

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Ewangelia tej trzeciej niedzieli Wielkiego Postu (por. Łk 13, 1-9) mówi nam o Bożym miłosierdziu i naszym nawróceniu. Jezus opowiada przypowieść o drzewie figowym, które nie wydawało owoców. Pewien człowiek zasadził figę w swojej winnicy i z wielką ufnością każdego lata wychodził i szukał na niej owoców, ale nie znalazł żadnego, ponieważ drzewo było jałowe. Pobudzony tym rozczarowaniem, które powtarzało się przez ponad trzy lata, pomyślał o wycięciu drzewa figowego, by posadzić następne. Wezwał więc ogrodnika, będącego w winnicy, i wyraził swoje niezadowolenie, nakazując mu wyciąć figę, by niepotrzebnie nie wyjawiała ziemi. Ale pracownik winnicy poprosił jej właściciela o cierpliwość i o pozostawienie drzewa jeszcze na rok, podczas którego sam zatroszczy się, by poświęcić staranniejszą i delikatniejszej troskę o drzewo figowe, aby pobudzić jego wydajność. Taka jest przypowieść. Co ona przedstawia? Co ukazują postacie z tej przypowieści?

Właściciel uosabia Boga Ojca, a ogrodnik w winnicy jest obrazem Jezusa, natomiast drzewo figowe jest symbolem obojętnej i nie wydającej owoców ludzkości. Jezus wstawia się u Ojca za ludzkością - a czyni to zawsze - i prosi Go, aby poczekał i dał jej jeszcze trochę czasu, aby mogły się w niej pojawić pierwsze oznaki owoców miłości i sprawiedliwości. Drzewo figowe, które właściciel z przypowieści chce wyrwać, jest obrazem życia jałowego, niezdolnego do dawania, czynienia dobra. Jest symbolem tego, kto żyje dla siebie, syty i zadowolony, rozłożony w wygodach swojego życia, niezdolny, by skierować spojrzenie i serce ku tym, którzy są obok niego i przeżywają cierpienie, ubóstwo i trudności. Tej postawie egoizmu i duchowej bezpłodności przeciwstawiana jest wielka miłość ogrodnika wobec drzewa figowego: każe właścicielowi poczekać, jest cierpliwy, potrafi czekać, poświęca jemu swój czas i pracę. Obiecuje właścicielowi, że szczególnie zadba o to nieszczęśliwe drzewo.

Przypowieść ta ukazuje Boże miłosierdzie, które pozostawia nam czas na nawrócenie. Wszyscy potrzebujemy nawrócenia, uczynienia kroku naprzód, a cierpliwość Boga, miłosierdzie nam w tym towarzyszy. Pomimo bezpłodności, która czasami naznacza nasze życie, Bóg jest cierpliwy i oferuje nam możliwość przemiany oraz czynienia postępów na drodze dobra. Ale wybłagane i udzielone odroczenie w oczekiwaniu, aż drzewo w końcu wyda owoce, wskazuje również na pilność nawrócenia. Ogrodnik mówi właścicielowi: „Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw” (w. 8). Możliwość nawrócenia nie jest nieograniczona. Dlatego trzeba je podjąć natychmiast, inaczej przepadnie na zawsze. Możemy pomyśleć w tym Wielkim Poście: co muszę uczynić, aby zbliżyć się do Pana, nawrócić się, „wyciąć” te rzeczy, które są niewłaściwe? „Nie, nie, poczekam do następnego Wielkiego Postu”. Ale czy za rok będziesz żył? Możemy bardzo ufać Bożemu miłosierdziu, ale nie wolno go nadużywać. Nie możemy usprawiedliwiać lenistwa duchowego, ale trzeba umocnić nasze starania, aby niezwłocznie odpowiedzieć na to miłosierdzie ze szczerością serca.

W okresie Wielkiego Postu Pan zachęca nas do nawrócenia. Każdy z nas musi poczuć się wezwany tym głosem, poprawiając coś w swoim życiu, w swoim sposobie myślenia, działania i przeżywania relacji z innymi. Jednocześnie musimy naśladować cierpliwość Boga, który ufa, że wszyscy są zdolni aby „powstać” i podjąć pielgrzymowanie na nowo. Bóg jest Ojcem i nie gasi wątłego płomienia, ale towarzyszy i troszczy się o tych, którzy są słabi, żeby się umocnili i wnieśli swój wkład miłości do wspólnoty. Niech Maryja Dziewica pomoże nam przeżywać te dni przygotowań na Święta Paschalne jako czas odnowy duchowej i otwartości na łaskę Boga oraz Jego miłosierdzie.


Oto słowa Franciszka po modlitwie „Anioł Pański” w tłumaczeniu na język polski:

Drodzy bracia i siostry,

Od 27 lutego trwają ważne rozmowy w Nikaragui mające na celu rozwiązania poważnego kryzysu społeczno-politycznego, jaki dotknął ten kraj. Wspieram tę inicjatywę modlitwą i zachęcam strony, aby jak najszybciej znalazły pokojowe rozwiązanie dla dobra wszystkich.

Wczoraj w Tarragonie, w Hiszpanii został beatyfikowany Marian Mullerat i Soldevila, ojciec rodziny i lekarz, który otoczył opieką cierpienia fizyczne i moralne swoich braci, świadcząc życiem i męczeństwem o prymacie miłości i przebaczenia. Niech wstawia się za nami i pomaga nam kroczyć drogami miłości i braterstwa, pomimo trudności i cierpień.

Dzisiaj obchodzimy Dzień Modlitwy i Pamięci o Misjonarzach Męczennikach. W roku 2018 na całym świecie wielu biskupów, kapłanów, zakonnic i wiernych świeckich doznało przemocy. Zabito czterdziestu misjonarzy, prawie dwukrotnie więcej niż w roku poprzednim. Pamięć o tej współczesnej Kalwarii braci i sióstr prześladowanych lub zabitych z powodu swej wiary w Jezusa, jest dla całego Kościoła obowiązkiem wdzięczności, ale także bodźcem do mężnego świadectwa o naszej wierze i nadziei w Tym, który na krzyżu na zawsze zwyciężył wrogość i przemoc swą miłością.

Pozdrawiam was wszystkich przybyłych z Rzymu, Włoch i z różnych krajów, w szczególności pielgrzymów z Puli (Chorwacja), Coslady (Hiszpania) i wspólnotę Papieskiego Seminarium Francuskiego. Pozdrawiam wiernych z Dogana, Carpi, Faenzy, Castellammare di Stabia; grupę kobiet, które zjednoczyły się, aby wspólnie stawić czoła swoistej patologii; skautów z Campobasso, kandydatów do bierzmowania z Cervarese Santa Croce, młodych, przygotowujący się do złożenia wyznania wiary z Renate, Veduggio i Rastignano, uczniów Instytutów Braci Szkół Chrześcijańskich w Turynie i Vercelli oraz uczniów szkoły św. Doroty z Montecchio Emilia.

Życzę wszystkim dobrej niedzieli! Nie zapomnij za mnie się modlić. Dobrego obiadu i do widzenia!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem