Reklama

BETEL - Zakupy z sercem - Deribie Mekanene

Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Gidelskiej

Matka Boża Gidelska

Ks. Wojciech Pazera

W sanktuarium Matki Bożej Gidelskiej znajduje się najmniejsza na świecie, ozdobiona papieskimi koronami, cudowna figurka Matki Bożej. W Polsce zwiemy ją Matką Bożą Gidelską, za granicą słynie jako "Uzdrowienie Chorych z Polski". Tytuł ten wiąże się z pewnym zwyczajem zachowanym w sanktuarium gidelskim. W pierwszą niedzielę maja przed Sumą wychodzi procesja z kaplicy Matki Bożej do ołtarza polowego. Wierni śpiewają litanię loretańską. Przy wezwaniu: "Uzdrowienie Chorych - módl się za nami" kapłan zanurza figurkę Matki Bożej Gidelskiej w przygotowanych naczyniach z winem.
W ciągu 460 lat istnienia sanktuarium gidelskiego kroniki klasztorne notują setki nadzwyczajnych wydarzeń, przypisywanych wstawiennictwu Matki Bożej. Dzieje Cudownej Statuetki to łańcuch łask, wyjednanych przez Maryję u Syna. Ogólnie możemy wyróżnić trzy epoki, jakby trzy rodzaje cudownych wydarzeń.
Pierwszy okres obejmuje czasy od wyorania z ziemi tej figurki do końca XVIII w. W tym czasie kroniki notują cuda fizyczne, zwłaszcza uzdrowienie chorych.
Drugi okres obejmuje wiek XIX. Matka Boża Gidelska jako " Niebieska Szafarka Łask" wyprasza cuda duchowo-moralne. Kroniki notują liczne podziękowania za doznane łaski, a wierni często zwracają się do Maryi, wzywając Ją jako Pocieszycielkę Strapionych.
Trzecia epoka - to nasze czasy - wiek XX. Matka Boża Gidelska nadal leczy dusze i ciała. Najnowsza historia łask notuje liczne nawrócenia. W obliczu Matki Bożej dokonuje się pojednanie z Bogiem i ludźmi, odnowa życia wewnętrznego, przemiana, której źródłem i ostateczną przyczyną może być tylko łaska Boża.
Sława Cudownej Statuetki słynie nie tylko w archidiecezji i w kraju, ale także za granicą. Nierzadko usłyszeć tu można modlitwy w obcych językach. I tak jest od wieków.
W centrum Gidel, tuż przy rynku, wznosi się potężny masyw bazyliki mniejszej pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Dzieje świątyni ściśle powiązane są z historią cudownej figury Matki Bożej Gidelskiej, która znajduje się w kaplicy z prawej strony.
W 1516 r. rolnik Jan Czeczek w miejscu, gdzie obecnie jest kaplica, orał swoje pole. I oto - jak mówi podanie - nagle zwierzęta zaprzężone do pługa klękają. Zdziwiony wieśniak w świeżo odrzuconej ziemi widzi mały (wielkości 9 cm) kamienny posążek Najświętszej Maryi Panny z Dzieciątkiem! Bierze go do domu i ukrywa w skrzyni. Żona rolnika otworzyła skrzynię i widząc figurkę, powiadomiła o niej proboszcza z Gidel. W uroczystej procesji kapłan przenosi posążek do kościoła parafialnego i chowa go w tabernakulum obok Najświętszego Sakramentu. Po pewnym czasie w miejscu wyorania posążka poświęcono krzyż z wydrążoną wnęką, w której ustawiono figurkę.
Mijają lata. Jest rok 1615. Właścicielką Gidel jest Anna z Rosocic Dąbrówka, wdowa po kasztelanie wieluńskim. Chcąc uczcić Najświętszą Dziewicę, buduje dla Matki Bożej murowaną nową kaplicę. Dla opieki nad figurą i kościołem sprowadza z Krakowa ojców dominikanów. Odtąd ojcowie dominikanie szerzą kult Najświętszej Maryi Panny przez modlitwę różańcową. Posążek Maryi skupia życie religijne przez cały ciąg wieków do dziś. Tutaj pielgrzymują wodzowie narodu, senatorowie, szlachta i duchowieństwo z wiernym ludem. Doznając łask, z wdzięczności zostawiają liczne wota, zawieszane na ścianach kaplicy.
W uznaniu starożytności kultu Cudownej Figury 12 listopada 1922 r. kapituła watykańska w imieniu Ojca Świętego Piusa XI wydaje dekret koronacyjny dla Matki Bożej Gidelskiej. Koronacja cudownej figury Matki Bożej Gidelskiej odbyła się na wzgórzu za klasztorem 19 sierpnia 1923 r.
Bazylika Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gidlach zbudowana jest w kształcie krzyża. Ramię poprzeczne stanowią dwie kaplice: Matki Bożej Gidelskiej i św. Jacka. Przy wejściu, na szczycie rzeźbionej bramy w obłokach i promieniach wznosi się figura Bogarodzicy. Na głowie Matki Bożej i Dzieciątka Jezus błyszczą w świetle, ledwie widoczne, papieskie korony ze złota.
Wierzymy, że Maryja słucha naszych modlitw, tak jak przez wieki słuchała ich z ust naszych przodków, i chociaż ukrywa się pod osłoną obrazów czy figur - jak w Gidlach - to ukrywa się po to, byśmy Ją łatwiej mogli znaleźć. Dlatego zwracając się do Matki Bożej, klękamy przed Jej wizerunkiem gidelskim ze słowami najstarszej modlitwy maryjnej, polecając się Jej opiece: Pod Twoją obronę uciekamy się, Święta Boża Rodzicielko...

Zobacz więcej:
Legendy i cuda w Gidlach - Daniela Bednarek
Maleńka Figurka - wielka moc uzdrowienia

Katedra św. Piotra darem Chrystusa dla Kościoła

Benedykt XVI - papież
Niedziela Ogólnopolska 10/2006, str. 3

Włodzimierz Rędzioch
Figura św. Piotra

Liturgia łacińska celebruje święto Katedry św. Piotra. Chodzi o bardzo starą tradycję, której świadectwa mamy w Rzymie już pod koniec IV wieku, będącą wyrazam wdzięczności Bogu za misję powierzoną apostołowi Piotrowi i jego następcom. „Katedra” to dosłownie tron biskupa stojący w kościele będącym matką diecezji, z tej racji nazwany właśnie „katedrą”. Stanowi symbol władzy biskupa, w szczególności jego „magisterium”, to znaczy ewangelicznego nauczania, którego jako następca Apostołów ma on strzec i przekazywać dla dobra całej wspólnoty chrześcijańskiej. Kiedy biskup bierze w posiadanie Kościół partykularny, który został mu powierzony, to - w mitrze na głowie i z pastorałem w ręku - zasiada na katedrze. Z tego miejsca będzie przewodził, jako nauczyciel i pasterz, pielgrzymce wierzących, w wierze, nadziei i miłości.

Co było zatem „katedrą” św. Piotra? Wybrany przez Chrystusa jako „skała”, na której zbuduje Kościół (por. Mt 16, 18), rozpoczął swoją posługę w Jerozolimie po Wniebowstąpieniu Pana i po Zesłaniu Ducha Świętego. Pierwszą „siedzibą” Kościoła był Wieczernik; jest prawdopodobne, że w tej sali, gdzie również Maryja, Matka Jezusa, modliła się razem z uczniami, było specjalne miejsce, zarezerwowane dla Szymona Piotra. Następnie siedzibą Piotra stała się Antiochia, miasto położone nad rzeką Orontes, w Syrii, w ówczesnych czasach trzecia metropolia imperium rzymskiego, po Rzymie i Aleksandrii w Egipcie. Pierwszym biskupem tego miasta, ewangelizowanego przez Barnabę i Pawła, gdzie „po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami” (Dz 11, 26), był Piotr. Martyrologium Rzymskie przed reformą kalendarza odnotowywało również specjalne obchody Katedry św. Piotra w Antiochii. Stamtąd Opatrzność poprowadziła Piotra do Rzymu, gdzie zakończył swój bieg w służbie Ewangelii męczeństwem. Dlatego siedziba w Rzymie, która otrzymała największy zaszczyt, przyjęła na siebie również posługę, jaką Chrystus powierzył Piotrowi, aby był w służbie wszystkich Kościołów partykularnych, celem budowania i jedności całego Ludu Bożego.

Siedziba w Rzymie została w ten sposób uznana za siedzibę następców św. Piotra, zaś „katedra” Biskupa Rzymu reprezentuje katedrę Apostoła, któremu Chrystus kazał paść całą swoją owczarnię. Potwierdzają to najstarsi Ojcowie Kościoła, jak na przykład św. Ireneusz, biskup Lyonu, który w swoim traktacie Przeciw herezjom opisuje Kościół w Rzymie jako „największy i najstarszy, uznawany przez wszystkich; … założony i zbudowany w Rzymie przez dwóch najczcigodniejszych Apostołów, Piotra i Pawła”; i dodaje: „Z tym Kościołem, z racji jego najznakomitszego pochodzenia, musi zgadzać się Kościół powszechny, to znaczy wierni, którzy gdziekolwiek się znajdują” (Przeciw herezjom, III, 3, 2-3).

Włodzimierz Rędzioch
Ołtarza Katedry, który jest oświetlony na tę okazję świecami

Tertulian z kolei stwierdza: „Ten Kościół w Rzymie, jakże jest błogosławiony! Sami Apostołowie wlali w niego swoją krew, całą doktrynę” (Napomnienia dla heretyków, 36). Katedra Biskupa Rzymu reprezentuje nie tylko jego posługę wspólnocie rzymskiej, ale również jego misję przewodzenia całemu Ludowi Bożemu.
Celebrowanie święta Katedry św. Piotra oznacza zatem przypisywanie jej wielkiego znaczenia i wymiaru duchowego oraz uznawanie jej za uprzywilejowany znak miłości Boga, odwiecznego i dobrego Pasterza, który chce zgromadzić cały swój Kościół i prowadzić go po drogach zbawienia. Spośród wielu świadectw Ojców chciałbym przytoczyć świadectwo św. Hieronima, pochodzące z jego listu do Biskupa Rzymu, szczególnie interesującego, gdyż zawarte jest w nim bezpośrednie odniesienie właśnie do „katedry” Piotra, przedstawiające ją jako pewny fundament prawdy i pokoju. Św. Hieronim tak pisze: „Postanowiłem zasięgnąć rady katedry św. Piotra, gdzie znajduje się ta wiara, którą wysławiał Apostoł; przychodzę teraz, aby prosić o pokarm dla mojej duszy tu, gdzie przedtem otrzymałem szatę Chrystusa. Nie idę za innym prymatem, jedynie za Chrystusowym; dlatego jestem w jedności z twoim błogosławieństwem, to znaczy z katedrą Piotra. Wiem, że na tej skale jest zbudowany Kościół” (Listy I, 15, 1-2).

Drodzy Bracia i Siostry, w absydzie Bazyliki św. Piotra, jak wiecie, znajduje się monument poświęcony katedrze Apostoła, dzieło Berniniego, zrealizowane w formie wielkiego tronu z brązu, podtrzymywanego przez figury czterech Doktorów Kościoła, dwóch zachodnich, św. Augustyna i św. Ambrożego, oraz dwóch wschodnich, św. Jana Chryzostoma i św. Atanazego. Zapraszam Was, abyście się zatrzymali przed tym wymownym dziełem, które dziś możemy podziwiać, udekorowanym licznymi świecami, i pomodlili się w sposób szczególny w intencji posługi, jaką Bóg mi powierzył. Wznosząc wzrok ku witrażowi z alabastru, który otwiera się światłem wprost na katedrę, przyzywajcie Ducha Świętego, ażeby zawsze podtrzymywał swym światłem i swoją mocą moją codzienną posługę całemu Kościołowi. Za to, jak i za Wasze pobożne skupienie, z całego serca Wam dziękuję.

Z oryginału włoskiego tłumaczył o. Jan Pach OSPPE

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

"Niedziela" odnaleziona we Wrocławiu

2018-02-22 14:58

Agnieszka Bugała


Znalezione we Wrocławiu roczniki "Niedzieli"

W Centrum Technologii Audiowizualnych (b. Wytwórnia Filmów Fabularnych) we Wrocławiu znaleziono oryginalnie oprawione roczniki Tygodnika Katolickiego „Niedziela” z 1934r. Dyrektor Centrum Robert Banasiak jutro opowie nam historię tego cennego znaleziska.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem