Reklama

Palmowa Niedziela

Katarzyna Czerniawska
Edycja rzeszowska 14/2004

Wielu poetów i pisarzy opiewa piękno polskiej ziemi ozdobionej wierzbami. Wielki piewca Mazowsza Teofil Lenartowicz nie wyobraża sobie tej ziemi bez mazowieckiej wierzby: „Witam cię, drzewo, ty najmniej cenione / Piasków Mazowsza jedyna ozdobo!”.
Kazimierz Laskowski mówi, że tam gdzie widzi na polu wierzbinę, tam Polska się kończy albo zaczyna. Wierzba była zawsze symbolem tęsknoty emigrantów za krajem, wyraża smutek i cierpienie. W liturgii Niedzieli Palmowej wspominamy uroczysty wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy na kilka dni przed męką i śmiercią krzyżową. Lud wierny wychodzi na procesję z palmami wykonanym najczęściej z gałązek wierzbowych z baziami. Być może dlatego, że wierzba wciąż się odradza, nie można jej zabić. Symbolizuje życie. Niekiedy używa się też gałązek iwy albo forsycji czy jeszcze innych. Zastępują one prawdziwe palmy, które słano Jezusowi pod nogi. Już w środę obcinano gałązki i dbano o to, by rozkwitły do Niedzieli Palmowej, zwanej kwietniową, bo zwykle przypada w kwietniu. Władysław Syrokomla tak pisał:

Otóż wierzbna, otóż Kwietna
Zawitała nam niedziela!
Wnet nastanie chwila świetna
Zmartwychwstania Zbawiciela.

Poświęcona palma miała wielorakie znaczenie. W wielu parafiach przed Środą Popielcową pali się je na popiół do posypywania głów. W niektórych rejonach kraju wierzono, że połknięcie pączka wierzbowego przynosi zdrowie. Gospodarze z palmą w ręku wypędzali bydło na pastwiska. Miało to ochronić przed zarazą i chorobami podczas lata. Po przyjściu z kościoła gałązki palm wkłada się za obrazy w mieszkaniu, nie tylko dla dekoracji, ale przede wszystkim dla ochrony domostwa, np. gdy letnia burza nadchodzi albo dla okadzenia domu i gospodarstwa. Z gałązek palmowych wykonuje się krzyżyki i w Wielki Piątek ustawia się je w rogach pól, aby chroniły zasiewy.
W niektórych rejonach Polski, zwłaszcza na Podkarpaciu, wykonuje się palmy bardzo wysokie i pięknie przystrojone - kwiatami, mirtem, barwinkiem, tatarakiem, sitowiem, gałązkami kwitnących drzew, wstążkami i różnymi symbolami religijnymi. Są palmy sięgające 15-20 m wysokości. Im palma wyższa, tym piękniejsza. W wykonanie takiej palmy często angażują się całe rodziny i jest to już początek świętowania w rodzinie.
Niedziela Palmowa rozpoczyna Wielki Tydzień.
Palma niesiona w procesji wyraża żywą wiarę chrześcijanina, który idzie za zwycięskim Chrystusem Królem chwały. Ta droga prowadzi nas zawsze do chwały wiecznej w niebie.

Św. Teresa z Avila - życiowa mistyczka

Elżbieta Adamczyk
Edycja łódzka 41/2007

François Gérard, "Św. Teresa”
Św. Teresa Wielka z Ávila – piękna kobieta, „teolog życia kontemplacyjnego”

Czy czytali Państwo „Drogę doskonałości” św. Teresy z Avila, reformatorki żeńskich klasztorów karmelitańskich, mistyczki i wizjonerki? A jej listy pisane do osób duchownych i świeckich? To zaskakująca literatura. Autorka, święta i doktor Kościoła, żyjąca w XVI w. w Hiszpanii, ujawnia w niej nadzwyczajną trzeźwość umysłu oraz wiedzę o świecie i człowieku. Jej znajomość ludzkiej, a szczególnie kobiecej natury, z pewnością przydaje się i dziś niejednemu kierownikowi duchowemu. Trapiona chorobami, prawie nieustannie cierpiąca, św. Teresa zwraca się do swoich sióstr językiem miłości, wolnym od pobłażania, ale świadczącym o głębokim rozumieniu i nadprzyrodzonym poznaniu tego, co w człowieku słabe, i może stanowić pożywkę dla szatańskich pokus.
Po latach pobytu w klasztorze św. Teresa podjęła trudne dzieło reformy żeńskich wspólnot karmelitańskich. Dostrzegła niedogodności i zagrożenia wynikające z utrzymywania dużych zgromadzeń, zaproponowała więc, aby mniszki całkowicie oddane na służbę Chrystusowi mieszkały w małych wspólnotach, bez stałego dochodu, zdane na Bożą Opatrzność, ale wolne od nadmiernej troski o swe utrzymanie. Zadbała także o zdrowie duchowych córek, nakazując, aby ich skromne siedziby otoczone były dużymi ogrodami, w których będą pracować i modlić się, korzystając ze świeżego powietrza i słońca. Te wskazania św. Reformatorki pozytywnie zweryfikował czas i do dziś są przestrzegane przy fundacji nowych klasztorów.
Oczywiście, główna troska św. Teresy skierowana była na duchowy rozwój Karmelu. Widziała zagrożenia dla Kościoła ze strony proponowanych przez świat herezji. Cóż może zrobić kobieta? - pytała świadoma realiów. Modlitwa i ofiara jest stale Kościołowi potrzebna. Kobieta, przez daną jej od Boga intuicję i wrażliwość, potrafi zaangażować nie tylko swój umysł, ale i serce na służbę Bożej sprawy. W życiu ukrytym i czystym, przez modlitwę i ufność może ona wyprowadzić z Serca Jezusa łaski dla ludzi. Jak korzeń schowany w ziemię czerpie soki nie dla siebie, ale dla rośliny, której część stanowi, tak mniszka za klauzurą Karmelu podtrzymuje duchowe życie otaczającego świata. Dąży do zażyłości z Panem nie dla zaspokojenia własnych pragnień, lecz dla Królestwa Bożego, aby Stwórca udzielał się obficie stworzeniu, karmiąc je łaską i miłością. Tak widziała to św. Teresa i tak postrzegają swe zadanie dzisiejsze karmelitanki. Modlą się za Kościół, za grzeszników i ludzi poświęconych Bogu, narażonych na potężne i przebiegłe zasadzki złego, aby wytrwali i wypełnili swoje powołanie. Szczęśliwe miasto, w którym Karmel znalazł schronienie. Szczęśliwa Łódź.
Pełne wiary, wolne od strapień doczesnych, mieszkanki Karmelu potrzebują wszakże naszego wsparcia, materialnej ofiary, dziękczynnej modlitwy. W przededniu święta Założycielki Karmelu terezjańskiego, w roku poprzedzającym 80. rocznicę obecności Karmelitanek Bosych w Łodzi przy ul. św. Teresy 6, ku nim zwracamy spojrzenie. Niech trwa wymiana darów.

Przeczytaj także: Człowiek pióra i czynu
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Radio Rodzina - od 25 lat na 92 FM

2018-10-16 20:14

Agnieszka Bugała

Tomasz Lewandowski

To wtedy rozpoczął się okres działania radia pod kierownictwem ks. Mirosława Drzewieckiego. Pięć lat później w 1998 r. dekretem metropolity wrocławskiego dyrektorem rozgłośni został mianowany ks. Cezary Chwilczyński. Od stycznia 2018 r., po powołaniu do życia Grupy Medialnej Johanneum, Radio Rodzina zmieniło szefa - rolę dyrektora pełni dziś ks. Rafał Kowalski, a redaktorem naczelnym jest Tomasz Duda. Za produkcję i programowanie odpowiada Konrad Pikula, newsroom tworzą aktywni dziennikarze i reporterzy: Mateusz Cieniawski, Patrycja Jenczmionka-Błędowska, Krzysztof Pieszko i Wiesław Tomaszewski.

Redakcja Radia Rodzina od 25 lat ma siedzibę Pod Czwórką, czyli przy ul. Katedralnej 4 we Wrocławiu.

Z okazji jubileuszu ćwierćwiecza obecności na antenie życzymy całemu Zespołowi Bożego błogosławieństwa i grona wiernych słuchaczy. Dziękujemy, że Radio Rodzina gra dla nas i naszych rodzin!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem