Reklama

KATECHEZA JUBILEUSZOWA - SZKOŁA WIARY (6)

Cześć obrazu Jezusa Miłosiernego

BISKUP PAWEŁ SOCHA
Edycja zielonogórsko-gorzowska 30/2000

Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego w formach proponowanych przez św. s. Faustynę wyraża się w następujących aktach: w czci obrazu Jezusa Miłosiernego, uroczystym obchodzeniu święta Miłosierdzia Bożego w drugą niedzielę po Wielkanocy, odmawianiu koronki do Miłosierdzia Bożego, praktykowaniu Godziny Miłosierdzia o godzinie piętnastej dla uczczenia momentu śmierci na krzyżu naszego Zbawiciela i szerzenia kultu Miłosierdzia Bożego. Cześć obrazu Jezusa Miłosiernego z napisem " Jezu, ufam Tobie!" jest tylko jednym ze sposobów uwielbienia Miłosierdzia Bożego. Dzisiaj jednak temu tematowi chcemy poświęcić kilka uwag.

W Dzienniczku św. Faustyny czytamy: "Płock 22 II 1931 r. Wieczorem, kiedy byłam w celi, ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej, jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach, z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady.W milczeniu wpatrywałam się w Pana, dusza moja była przejęta bojaźnią, ale i radością wielką. Po chwili powiedział Jezus: ´Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz z podpisem: Jezu, ufam Tobie. Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na całym świecie. Obiecuję, że dusza, która czcić będzie ten obraz, nie zginie. Obiecuję także już tu na ziemi zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi, a szczególnie w godzinę śmierci. Ja sam bronić ją będę jako swej chwały´ (n. 47)".

Datę 22 lutego 1931 r. można więc uważać za początek historii kultu Miłosierdzia Bożego w formach proponowanych przez św. Faustynę. W wielu sanktuariach Miłosierdzia Bożego w Polsce i na świecie dzień 22 lutego obchodzi się jako święto.

Trzeba postawić pytanie: dlaczego cześć obrazu?

Otóż rola obrazu jest podwójna. Najpierw jest on narzędziem służącym zarówno Jezusowi, jak i ludziom. Dla Jezusa Chrystusa obraz jest narzędziem, przez które On rozdaje swoje łaski. Należy jednak podkreślić jasno: to nie obraz daje łaski, ale daje je sam Jezus. Obraz sam w sobie nie ma mocy niezależnej od Jezusa. Obraz służy także ludziom jako naczynie, którym czerpią łaski u źródła Miłosierdzia. Chrystus mówił do św. s. Faustyny: Podaję ludziom naczynie, z którym mają przychodzić po łaski do źródła miłosierdzia. Tym naczyniem jest ten obraz z napisem "Jezu, ufam Tobie!" (Dzienniczek, n. 327).

Z drugiej strony obraz Jezusa Miłosiernego jest znakiem, który przypomina ludziom wezwanie do czynienia miłosierdzia. Jezus powiedział do św. Faustyny: "Żądam od ciebie uczynków miłosierdzia, które mają wypływać z miłości ku Mnie. Miłosierdzie masz okazywać zawsze i wszędzie bliźnim, nie możesz się od tego ani wymówić, ani uniewinnić. Podaję ci trzy sposoby czynienia miłosierdzia: pierwszy - czyn, drugi - słowo, trzeci - modlitwa; w tych trzech stopniach zawiera się pełnia miłosierdzia i jest niezbitym dowodem miłości ku Mnie. W ten sposób dusza wysławia i oddaje cześć miłosierdziu Mojemu" (Dzienniczek, n. 742). Zdarza się, że druga część kultu obrazu Jezusa Miłosiernego przez praktykowanie miłości czynnej względem bliźnich jest jakby nie zauważona. A Chrystus powiedział wyraźnie do św. Faustyny, że od okazywania miłości bliźnim zawsze i wszędzie, nie może się ani wymówić, ani uniewinnić.

Rodzaj i wielkość łask, jakie można otrzymać przez cześć obrazu Jezusa Miłosiernego zgodnie z Jego wolą, określa stopień ufności w Miłosierdzie Boże. Wszystkie obietnice wynikające z objawień odnoszą się do ufności w Miłosierdzie Boże, a w konsekwencji odnoszą się także do czci obrazu Jezusa Miłosiernego. Dla przykładu warto przytoczyć kilka takich obietnic: "Kto ufa miłosierdziu Mojemu, nie zginie, bo wszystkie sprawy Jego Moimi są" (Dzienniczek, 723); "Niepojętych łask pragnę udzielić duszom, które ufają Mojemu miłosierdziu" (Dzienniczek, n. 687). Z wypowiedzi Jezusa Chrystusa wynika, że jeżeli pełni ufności czcimy obraz, to wówczas Jego miłosierdzie nie tylko ocali nas od zguby wiecznej, to znaczy zaprowadzi nas do nieba, ale także zajmie się naszymi sprawami - także doczesnymi - jakby to były Jego sprawy. Warunkiem istotnym jest, aby nasza ufność była prawdziwa, czyli wytrwała i niezachwiana. Na tego rodzaju ufność wskazują słowa "Jezu, ufam Tobie!", które winny być wypisane na każdym obrazie Jezusa Miłosiernego.

Jakie znaczenie mają promienie biały i czerwony?

Zostały one wyjaśnione św. Faustynie przez samego Jezusa. Na życzenie spowiednika, który domagał się, aby św. Faustyna zapytała Pana Jezusa, co oznaczają promienie, które są na tym obrazie, odpowiedziała, że to uczyni. Pisze Święta w Dzienniczku: W czasie modlitwy usłyszałam słowa wewnętrznie: "Te dwa promienie oznaczają krew i wodę - blady promień oznacza wodę, która usprawiedliwia dusze; czerwony promień oznacza krew, która jest życiem dusz... Te dwa promienie wyszły z wnętrzności miłosierdzia mojego wówczas, kiedy konające serce moje zostało włócznią otwarte na krzyżu. Te promienie osłaniają dusze przed zagniewaniem Ojca mojego. Szczęśliwy, kto w ich cieniu żyć będzie, bo nie dosięgnie go sprawiedliwa ręka Boga"(n. 299).

Przytoczone wypowiedzi z Dzienniczka św. s. Faustyny i wyjaśnienia pokazują jasno, że oddawanie czci obrazowi Jezusa Miłosiernego polega na całkowitym zaufaniu Bogu, spełnianiu aktów miłości bliźniego i pozostawaniu w blasku promieni wypływających z otwartego boku Jezusa.

W wielu domach wisi obraz Jezusa Miłosiernego na ścianie. Czciciele Miłosierdzia Bożego noszą ze sobą obraz objawiony św. Faustynie w formie obrazka. Tym bardziej konieczne jest zgłębianie treści zbawczej, a także etycznej, jaką przekazał nam Zbawiciel. Obraz Jezusa Miłosiernego ogłasza nam: Bóg jest miłosierny wobec córek i synów swoich, którzy Mu ufają bezgranicznie i którzy w czynach, słowach i żarliwej modlitwie pamiętają o swoich siostrach i braciach. Ufających Mu otacza blaskiem promieni miłości miłosiernej i przebaczającej.

W odpowiedzi na orędzie Miłosierdzia Bożego wołajmy: Jezu, ufam Tobie!

Kiedy obowiązuje post?

Ks. Ryszard Kamiński
Edycja płocka 9/2003

Bożena Sztajner

Moi rodzice opowiadali mi, że kiedyś w okresie Wielkiego Postu wypalano nawet garnki, żeby nie została w nich ani odrobina tłuszczu. Dziś praktyka postu w Kościele jakby złagodniała. Przykazanie kościelne mówi o czasach pokuty, ale pozostaje problem, jak rozumieć te "czasy pokuty". Czy 19 marca, w czasie Wielkiego Postu, można zawrzeć sakrament małżeństwa z weselem? Czy w piątek można iść na dyskotekę? Czy w Adwencie można się bawić? Czy post nadal obowiązuje w Kościele?

Czwarte przykazanie kościelne, które dotyczy tych spraw, brzmi: "Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach". Wydaje się, że najważniejszym wyrażeniem w tak sformułowanym przykazaniu jest słowo "pokuta". Katechizm Kościoła Katolickiego precyzuje, że chodzi tutaj o pokutę wewnętrzną, która polega na nawróceniu serca, przemianie postaw, radykalnej zmianie całego życia na lepsze. To jest podstawowa, prawdziwa wartość pokuty, jej sedno. Takiej pokuty oczekuje od chrześcijanina Pan Bóg i Kościół. Chrześcijanie są zobowiązani do jej praktykowania cały czas. Ponieważ jednak różnie z tym bywa w ciągu kolejnych dni i miesięcy, Kościół ustanowił dni i okresy pokuty, gdy koniecznie należy praktykować czyny pokutne, które wspomagają nawrócenie serca.
Jakie są te czyny pokutne? Wykładnia do omawianego przykazania podana przez Sekretarza Generalnego Episkopatu Polski wylicza: "modlitwa, uczynki pobożności i miłości, umartwienie przez wierniejsze pełnienie obowiązków, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post". Czas zaś pokuty, określony przez czwarte przykazanie, to poszczególne piątki całego roku i Wielki Post. We wszystkie piątki całego roku oraz w Środę Popielcową i Wigilię Bożego Narodzenia (o ile nie przypada wtedy IV niedziela Adwentu), obowiązuje chrześcijanina powstrzymanie się od spożywania pokarmów mięsnych, gdy ukończył on 14 rok życia. Zaleca się jednak, aby także młodsze osoby wprowadzać do tej praktyki, nie czekając aż osiągną one 14 lat. Warto jeszcze dodać, że według Konstytucji Apostolskiej Paenitemini zakaz spożywania pokarmów mięsnych nie oznacza zakazu spożywania nabiału i jaj oraz przyprawiania potraw tłuszczami zwierzęcymi.
Prymas Polski (to także ważne) udzielił dyspensy od obowiązku powstrzymania się od potraw mięsnych w piątki wszystkim, którzy stołują się w zakładach zbiorowego żywienia, gdzie nie są przestrzegane przepisy postne, a także takim osobom, które nie mają możności wyboru potraw, a muszą spożywać to, co jest dostępne do spożycia. Dyspensa ta nie dotyczy jednak Wielkiego Piątku, Środy Popielcowej i Wigilii Bożego Narodzenia. Zatem w te trzy dni obowiązuje w każdych okolicznościach powstrzymanie się od spożywania potraw przyrządzonych z mięsa.
Po wyjaśnieniu wymagań IV przykazania kościelnego w odniesieniu do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych, zwróćmy uwagę na "nakazane posty" w tym przykazaniu. Post może być jakościowy i ilościowy. Ten pierwszy dotyczy niespożywania określonych pokarmów, np. mięsa. Ilościowy zaś polega, według wyżej wspomnianej Konstytucji Apostolskiej, na spożyciu jednego posiłku dziennie do syta i dopuszcza możliwość przyjęcia "trochę pokarmu rano i wieczorem". Taki post obowiązuje wszystkich wiernych między 18 a 60 rokiem życia w Środę Popielcową i w Wielki Piątek. Należy tutaj powtórzyć wcześniej napisane słowa, że ci, którzy nie mają 18 lat, właściwie od dzieciństwa powinni być wychowywani do spełniania tej praktyki. Błędem byłoby stawianie tego wymagania dopiero od wieku pełnoletności. Racje wydają się oczywiste i nie ma potrzeby ich przywoływania w tym miejscu.
Gdy chrześcijanin podlega uzasadnionej niemożności zachowania wstrzemięźliwości w piątek, powinien podjąć inne formy pokuty (niektóre z nich zostały przytoczone wcześniej). Natomiast post ilościowy i jakościowy w dwa dni w roku: Wielki Piątek i Środę Popielcową, powinien być koniecznie zachowywany. Winien rozumieć to każdy chrześcijanin, nawet ten, który słabo praktykuje wiarę. Dyspensa Księdza Prymasa, o której wspomniałem wcześniej, nie dotyczy zachowania postu w te dwa dni roku. Ci zaś, którzy z niej korzystają, powinni pomodlić się w intencji Ojca Świętego, złożyć ofiarę do skarbonki z napisem "jałmużna postna", lub częściej spełniać uczynki miłosierdzia.
Jeszcze kilka słów o zabawach. Powstrzymywanie się od udziału w nich obowiązuje we wszystkie piątki roku i przez cały Wielki Post, łącznie z dniem św. Józefa (19 marca) - jeśli wtedy trwa jeszcze Wielki Post. Adwent nie został zaliczony do czasów pokuty, dobrze jednak byłoby w tym czasie powstrzymać się od udziału w zabawach, zachowując starą i dobrą polską tradycję - Adwent trwa bardzo krótko, a karnawał jest tak blisko. W Adwencie zaś - co staje się coraz powszechniejszą praktyką - jest wiele spotkań opłatkowych, które mają inny charakter. Warto je upowszechniać i pozostawać w radosnym, pełnym nadziei oczekiwaniu na przyjście Zbawiciela w tajemnicy Bożego Narodzenia.

Od marca 2014 r. obowiązuje nowa wersja IV przykazania kościelnego

Przeczytaj także: Nowa wersja IV przykazania kościelnego - powstrzymanie się od zabaw tylko w Wielkim Poście
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Nigeria: zamordowano 120 chrześcijan – media milczą

2019-03-19 13:33

ts (KAI) / Wiedeń

Od lutego w Nigerii zamordowano ponad 120 chrześcijan, ostatnio 52 w miniony poniedziałek. Informując o tym katolicki portal internetowy kath.net dziwi się, że ta wiadomość nie znalazła się w serwisach żadnej agencji informacyjnej, nie było żadnej wiadomości telewizyjnej. Milczą o tym także przedstawiciele Kościoła, nie tylko katolickiego.

Wiesław Ochotny
„Jezus, chcąc zdobyć człowieka, oddał wszystko, co miał: pozbawił się bóstwa i poświęcił się aż do śmierci krzyżowej”

Agencja cytuje doniesienia „Christian Post”, według której bilans ostatniego ataku na chrześcijan, to nie tylko 52 zamordowanych, ale także kilkadziesiąt osób ciężko rannych i zniszczone 143 domy w wioskach Inkirimi, Dogonnoma i Ungwan Gora. Dzień wcześniej we wsi Ungwan Barde w regionie Kajuru zamordowano 17 chrześcijan. Pod koniec lutego podczas ataku w Maro zamordowano 38 chrześcijan i spalono kościół.

Nigeria jest obecnie na 12 miejscu wśród krajów świata, najbardziej prześladujących chrześcijan. Według chrześcijańskiej organizacji wspierającej i monitorującej prześladowanych chrześcijan „Open Doors” w 2018 roku muzułmańscy bojownicy zamordowali w tym kraju tysiące wyznawców Chrystusa.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem