Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

I Ogólnopolskie Wiosenne Warsztaty Trąbkowe w ZPiT „Śląsk”

2017-03-13 14:41

AK

Archiwum Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk”
Żartobliwie można powiedzieć, że „Śląsk” – tak jak Nowy Jork – nigdy nie zasypia

Od 16 do 18 marca w siedzibie Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” im. Stanisława Hadyny odbędą się I Ogólnopolskie Wiosenne Warsztaty Trąbkowe. Wydarzenie objęła patronatem honorowym Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach.

W zajęciach o randze masterclass weźmie udział 48 uczestników z całej Polski: uczniów szkół muzycznych I i II stopnia, liceów muzycznych, studentów akademii muzycznych oraz muzyków profesjonalnie zajmujących się grą na trąbce. Warsztaty adresowane są do artystów pragnących doskonalić swoją grę na tym instrumencie. Wszystkie zajęcia i wykłady będą prowadzone przez znakomitych pedagogów: prof. zw. dra hab. Stanisława Dziewiora (Akademia Muzyczna w Katowicach), prof. AM dra hab. Piotra Wojtasika (Akademia Muzyczna w Katowicach), wykładowcę katowickiej AM Sebastiana Sołdrzyńskiego oraz dr. hab. Wacława Mulaka z Akademii Muzycznej w Krakowie i dr. Tomasza Gluskę z Akademii Muzycznej w Bydgoszczy.

Miejscem spotkania muzyków jest zespół pałacowo-parkowy w Koszęcinie – siedziba Zespołu Pieśni i Tańca "Śląsk", oferująca doskonałe możliwości pracy twórczej. W czasie trzydniowych zajęć zaplanowane zostały dwa, otwarte dla publiczności koncerty. 17 marca o godz. 19:30, w Sali Balowej Pałacu w Koszęcinie wystąpią: pedagog I Ogólnopolskich Wiosennych Warsztatów Trąbkowych dr Tomasz Gluska – na co dzień trębacz-solista Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy i wykładowca Akademii Muzycznej w tym mieście oraz Adam Greń z Katedry Instrumentów Dętych i Perkusji Akademii Muzycznej w Katowicach. Na kolejny koncert organizatorzy zapraszają 18 marca o godz. 17:45 do Kameralnej Sali Koncertowej – dawnej kaplicy pałacowej – w siedzibie Zespołu „Śląsk”. Podczas finałowego koncertu wystąpią zarówno pedagodzy, jak i uczestnicy zajęć.

Tagi:
kultura zespół

La Pallotina i Miłość nad Wisłą

2018-01-31 10:19

Magdalena Kowalewska
Edycja warszawska 5/2018, str. III

Mateusz Stolarski
Ks. Andrzej Daniewicz SAC, lider zespołu La Pallotina

Proste, a zarazem bardzo głębokie teksty piosenek, pop-rockowa muzyka i przesłanie o nadziei w Jezusie. „Miłość nad Wisłą”, to najnowszy album zespołu La Pallotina, którego liderem i wokalistą jest ks. Andrzej Daniewicz

Pallotyn ze Skaryszewskiej ewangelizuje poprzez śpiew i granie na gitarze. Ks. Andrzej Daniewicz razem z Piotrem Szewczenko, Dominikiem Sławińskim i Witkiem Wilkiem przyciągają tłumy fanów chrześcijańskiej muzyki, o czym można było przekonać się w Centrum Promocji Kultury na warszawskim Grochowie, gdzie zespół zaprezentował najnowszą płytę.

„Miłość nad Wisłą”, to czwarty studyjny album grupy La Pallotina. Autorem kompozycji i tekstów oraz głównym wykonawcą jest wspomniany absolwent Akademii Muzycznej w Katowicach ks. Andrzej Daniewicz. Płyta zawiera dziesięć utworów. Każdy z nich jest przemyślany i wpadający w ucho. Można ich słuchać bez końca.

Dlaczego „Miłość nad Wisłą”?

Ks. Andrzej tłumaczy, że słowa tytułu płyty nawiązują do życia w ojczyźnie, którą jest Bóg.

– Mają one też wymiar patriotyczny, bowiem tu gdzie znajdujemy miłość jest nasz dom – wyjaśnia kapłan i dodaje: – „Miłość na Wisłą”, czyli tam, gdzie jesteś, gdzie żyjesz, pracujesz. Czasami wydaje się, że nasze życie jest zabiegane i puste, a miłość jest gdzieś na końcu świata. Tymczasem jest bardzo blisko, bowiem to Bóg jest tą Miłością. Dopóki człowiek nie spocznie w Bogu, nie zamieszka w Nim, nie będzie potrafił odróżnić miłości od egoizmu – dodaje kapłan.

Płytę rozpoczyna utwór zatytułowany „Coś się zmieniło”. – Mówi o przemianie i osobistym nawróceniu – opowiada ks. Daniewicz. Wyjaśnia, że słowa piosenki stanowią jego świadectwo życia związane z odkryciem piękna oddania się Bogu w posłudze kapłańskiej.

W albumie znalazł się m.in. utwór „Drogi Pana”, opowiadający o wierności ewangelicznej drodze życia, czy „Święta krowa” – utwór będący polemiką z absolutyzowaniem różnych narzędzi psychologiczno-szkoleniowych.

Zespół La Pallotina występował na różnych festiwalach muzyki chrześcijańskiej. Razem z zespołem Coraz bliżej prowadzi również każdego 22. dnia miesiąca wieczory uwielbienia w pallotyńskim kościele Chrystusa Króla na warszawskiej Pradze.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Katedra św. Piotra darem Chrystusa dla Kościoła

Benedykt XVI - papież
Niedziela Ogólnopolska 10/2006, str. 3

Włodzimierz Rędzioch
Figura św. Piotra

Liturgia łacińska celebruje święto Katedry św. Piotra. Chodzi o bardzo starą tradycję, której świadectwa mamy w Rzymie już pod koniec IV wieku, będącą wyrazam wdzięczności Bogu za misję powierzoną apostołowi Piotrowi i jego następcom. „Katedra” to dosłownie tron biskupa stojący w kościele będącym matką diecezji, z tej racji nazwany właśnie „katedrą”. Stanowi symbol władzy biskupa, w szczególności jego „magisterium”, to znaczy ewangelicznego nauczania, którego jako następca Apostołów ma on strzec i przekazywać dla dobra całej wspólnoty chrześcijańskiej. Kiedy biskup bierze w posiadanie Kościół partykularny, który został mu powierzony, to - w mitrze na głowie i z pastorałem w ręku - zasiada na katedrze. Z tego miejsca będzie przewodził, jako nauczyciel i pasterz, pielgrzymce wierzących, w wierze, nadziei i miłości.

Co było zatem „katedrą” św. Piotra? Wybrany przez Chrystusa jako „skała”, na której zbuduje Kościół (por. Mt 16, 18), rozpoczął swoją posługę w Jerozolimie po Wniebowstąpieniu Pana i po Zesłaniu Ducha Świętego. Pierwszą „siedzibą” Kościoła był Wieczernik; jest prawdopodobne, że w tej sali, gdzie również Maryja, Matka Jezusa, modliła się razem z uczniami, było specjalne miejsce, zarezerwowane dla Szymona Piotra. Następnie siedzibą Piotra stała się Antiochia, miasto położone nad rzeką Orontes, w Syrii, w ówczesnych czasach trzecia metropolia imperium rzymskiego, po Rzymie i Aleksandrii w Egipcie. Pierwszym biskupem tego miasta, ewangelizowanego przez Barnabę i Pawła, gdzie „po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami” (Dz 11, 26), był Piotr. Martyrologium Rzymskie przed reformą kalendarza odnotowywało również specjalne obchody Katedry św. Piotra w Antiochii. Stamtąd Opatrzność poprowadziła Piotra do Rzymu, gdzie zakończył swój bieg w służbie Ewangelii męczeństwem. Dlatego siedziba w Rzymie, która otrzymała największy zaszczyt, przyjęła na siebie również posługę, jaką Chrystus powierzył Piotrowi, aby był w służbie wszystkich Kościołów partykularnych, celem budowania i jedności całego Ludu Bożego.

Siedziba w Rzymie została w ten sposób uznana za siedzibę następców św. Piotra, zaś „katedra” Biskupa Rzymu reprezentuje katedrę Apostoła, któremu Chrystus kazał paść całą swoją owczarnię. Potwierdzają to najstarsi Ojcowie Kościoła, jak na przykład św. Ireneusz, biskup Lyonu, który w swoim traktacie Przeciw herezjom opisuje Kościół w Rzymie jako „największy i najstarszy, uznawany przez wszystkich; … założony i zbudowany w Rzymie przez dwóch najczcigodniejszych Apostołów, Piotra i Pawła”; i dodaje: „Z tym Kościołem, z racji jego najznakomitszego pochodzenia, musi zgadzać się Kościół powszechny, to znaczy wierni, którzy gdziekolwiek się znajdują” (Przeciw herezjom, III, 3, 2-3).

Włodzimierz Rędzioch
Ołtarza Katedry, który jest oświetlony na tę okazję świecami

Tertulian z kolei stwierdza: „Ten Kościół w Rzymie, jakże jest błogosławiony! Sami Apostołowie wlali w niego swoją krew, całą doktrynę” (Napomnienia dla heretyków, 36). Katedra Biskupa Rzymu reprezentuje nie tylko jego posługę wspólnocie rzymskiej, ale również jego misję przewodzenia całemu Ludowi Bożemu.
Celebrowanie święta Katedry św. Piotra oznacza zatem przypisywanie jej wielkiego znaczenia i wymiaru duchowego oraz uznawanie jej za uprzywilejowany znak miłości Boga, odwiecznego i dobrego Pasterza, który chce zgromadzić cały swój Kościół i prowadzić go po drogach zbawienia. Spośród wielu świadectw Ojców chciałbym przytoczyć świadectwo św. Hieronima, pochodzące z jego listu do Biskupa Rzymu, szczególnie interesującego, gdyż zawarte jest w nim bezpośrednie odniesienie właśnie do „katedry” Piotra, przedstawiające ją jako pewny fundament prawdy i pokoju. Św. Hieronim tak pisze: „Postanowiłem zasięgnąć rady katedry św. Piotra, gdzie znajduje się ta wiara, którą wysławiał Apostoł; przychodzę teraz, aby prosić o pokarm dla mojej duszy tu, gdzie przedtem otrzymałem szatę Chrystusa. Nie idę za innym prymatem, jedynie za Chrystusowym; dlatego jestem w jedności z twoim błogosławieństwem, to znaczy z katedrą Piotra. Wiem, że na tej skale jest zbudowany Kościół” (Listy I, 15, 1-2).

Drodzy Bracia i Siostry, w absydzie Bazyliki św. Piotra, jak wiecie, znajduje się monument poświęcony katedrze Apostoła, dzieło Berniniego, zrealizowane w formie wielkiego tronu z brązu, podtrzymywanego przez figury czterech Doktorów Kościoła, dwóch zachodnich, św. Augustyna i św. Ambrożego, oraz dwóch wschodnich, św. Jana Chryzostoma i św. Atanazego. Zapraszam Was, abyście się zatrzymali przed tym wymownym dziełem, które dziś możemy podziwiać, udekorowanym licznymi świecami, i pomodlili się w sposób szczególny w intencji posługi, jaką Bóg mi powierzył. Wznosząc wzrok ku witrażowi z alabastru, który otwiera się światłem wprost na katedrę, przyzywajcie Ducha Świętego, ażeby zawsze podtrzymywał swym światłem i swoją mocą moją codzienną posługę całemu Kościołowi. Za to, jak i za Wasze pobożne skupienie, z całego serca Wam dziękuję.

Z oryginału włoskiego tłumaczył o. Jan Pach OSPPE

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dzień Modlitwy i Postu o Pokój: wyznawcy różnych religii odpowiadają na apel Papieża

2018-02-22 19:00

Radio Watykańskie

Wojciech Woźny/PAH
W Sudanie każda kropla wody jest na wagę złota

„Świadomość tego, że nie jesteśmy sami w naszym cierpieniu i bólu, że wyznawcy różnych religii są z nami i wspierają nas w naszym dążeniu do pokoju i pojednania, znaczy dla nas bardzo wiele”. Tymi słowami przewodniczący Sudańskiej Rady Kościołów, ojciec James Oyet Latansio, odniósł się do informacji o szerokim odzewie na mający odbyć się jutro, w piątek, dzień modlitwy i postu w intencji pokoju, szczególnie w Demokratycznej Republice Konga i w Południowym Sudanie. Na apel Ojca Świętego odpowiedziały m.in. wspólnoty anglikańskie, prawosławne i muzułmańskie.

Do udziału w inicjatywie zaproszał wiernych także prefekt Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan. „Modlitwa wszystkich chrześcijan w tym dniu o dar pokoju byłaby autentycznym znakiem solidarności i bliskości z tymi, którzy cierpią, szczególnie z wieloma chrześcijanami z różnych Kościołów” - stwierdził kard. Kurt Koch.

O wielkim znaczeniu ogłoszonego przez Papieża dnia modlitwy i postu mówi hiszpańska zakonnica Yudith Pereira Rico, od lat posługująca w ogarniętym wojną Sudanie Południowym. „Post i modlitwa to klucz do rozwiązania wielu problemów” -podkreśla.

„Nie zapominajcie o nas: o to błagają ludzie. Nie proszą o pieniądze, ani nawet o jedzenie. Papież nie zapomina, a jego apele pomagają nie zapomnieć także innym - twierdzi siostra. Co możemy zrobić, a czego nie robimy? Post i modlitwa zaproponowane przez Papieża są odpowiedzią na to pytanie” - dodaje. Według niej post, uwalniając nas od rozkojarzeń i wszystkich innych rzeczy, które zajmują nasze serca, nasze życie i nie pozwalają być wolnymi, czyni nas świadomymi konieczności pomagania innym. Jałmużna, w ten sam sposób, uczy nas dzielenia się. Wszystko to pomaga w zmniejszeniu ogromnej różnicy między dwoma stanami: mieć wszystko a nie mieć nic. Modlitwa natomiast otwiera serca na Boga i na bliźnich” - podkreśla.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem