Reklama

Min. Macierewicz: ks. Blachnicki był wielkim znakiem sprzeciwu

2017-03-18 13:55

Magdalena Kowalewska

Magdalena Kowalewska

W Sejmie przedstawiciele władz państwowych i duchowni otworzyli wystawę poświęconą ks. Franciszkowi Blachnickiemu. Dziś w gmachu parlamentu odbywa się sympozjum „Ks. Franciszek Blachnicki - wychowawca ludzi wolnych 1921-1987 -2017” na temat działalności społecznej kapłana, twórcy Ruchu Światło-Życie. W czasach komunizmu formował on sumienia setek tysięcy młodych ludzi, którzy odważnie wstępowali potem w szeregi „Solidarności”.

Jednym z patronów medialnych tego wydarzenia jest Tygodnik „Niedziela”. Sympozjum rozpoczęło się od śpiewania oazowych pieśni i wezwań skierowanych do Ducha Świętego. Obecny podczas spotkania minister obrony narodowej Antoni Macierewicz mówił: - Czułem wielkie wzruszenie, kiedy staliśmy i przywoływaliśmy Ducha Świętego oraz śpiewaliśmy o Chrystusie Królu świata. Myślałem wówczas o czasach, kiedy po raz pierwszy spotkałem się z wychowankami ks. Blachnickiego - wspominał minister Macierewicz. Dodał, że nigdy nie przeszło mu przez myśl, że w murach Sejmu zgromadzą się setki osób należących do Ruchu Światło-Życie oraz rozbrzmią oazowe pieśni. „To jeden z najbardziej nieprawdopodobnych cudów, który możemy przeżywać” - dodał Antoni Macierewicz.

Magdalena Kowalewska

- Ks. Blachnicki był nie tylko wielkim społecznikiem, żołnierzem i wychowawcą narodu, ale był też wielkim znakiem sprzeciwu wobec czasów pogardy i niszczenia wartości, które w tamtych i późniejszych czasach sprzysięgły się przeciwko w Polsce. Oddał za to życie, w okolicznościach, o których ciągle mówimy, że są tajemnicze - zaznaczył szef MON.

Reklama

Przypomniał zjazd V Krajowej Kongregacji Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie, która odbyła się na Jasnej Górze w pierwszych dniach marca 1980 roku. Wówczas członkowie Ruchu Światło-Życie wezwali m.in. do popierania grup opozycyjnych, apelowali również o bojkot komunistycznych wyborów do Sejm i rad narodowych. - To przesłanie, które wówczas popłynęło Jasnej Góry miało gigantyczny wpływ na przebieg kolejnych wydarzeń, które zrealizowały się w wielkim ruchu narodowym jakim była i jest „Solidarność” - mówił Antoni Macierewicz i wspominał: - W 1980 roku w moim mieszkaniu spotkali się przedstawiciele Ruchu Światło-Życie. Zastanawiali się, jakie podjąć działania w związku ze zbliżającymi się wyzwaniem, jakim była próba narzucania głosowania za niewolą i pętami komunistycznymi - wspominał minister obrony narodowej.

Przypomniał, że „niezwykłym momentem, który wstrząsnął częścią młodzieży i społeczeństwem był sposób, w jaki ksiądz Blachnicki sprzeciwiał się stanowi wojennemu”. Minister obrony narodowej wskazał, że kapłan ten kierował się roztropnością oraz odrzuceniem jakiegokolwiek kompromisu moralnego wobec Sowietów.

Minister podkreślił, że „wiele błędów i nieszczęść, które spadły na Polskę po 1989 roku nigdy nie miałoby miejsca, gdy słowa ks. Blachnickiego były głębiej rozumiane oraz gdybyśmy umieli w większym stopniu znaleźć drogę, którą rysował i przekazywał on Polsce” .

- Dzieło ks. Blachnickiego rysowało mapę porozumienia nardów Europy Środkowej. Wskazywało, że antywartości sowieckie mają swoją kontynuację w antywartościach liberalnych i że trzeba pamiętać, iż przesłanie Chrystusa będzie napotykało sprzeciw - zwrócił uwagę minister Macierewcz.

List do uczestników sympozjum przysłał prezydent Andrzej Duda, pod którego honorowym patronatem odbywają się wydarzenia upamiętniające 30. rocznicę śmierci ks. Franciszka Blachnickiego. „Zawsze akcentował potrzebę łączenia wiary i praktyk religijnych z aktywnością na polu społecznym. Jego ruch miał wpływ na kilka pokoleń Polaków, przyczynił się do odnowy moralnej narodu i przygotował grunt pod pokojową rewolucję „Solidarności” - napisał w liście prezydent Duda, dodając: „Jestem głęboko przekonany, że dziedzictwo ks. Franciszka Blachnickiego pozostanie ważnym źródłem inspiracji i dobrych wzorców dla następnych pokoleń” .

Wystawę poświęconą ks. Blachnickiemu otworzył kard. Kazimierz Nycz. „Chciałbym, aby wszyscy, którzy ją zobaczą podjęli drogę ku wolności, po której prowadził wiele pokoleń ten Sługa Boży” - powiedział metropolita warszawski.

Szacuje się, że przez ruch oazowy, który powstał na zasadach skautingu i duszpasterskiej działalności Kościoła przeszło około 1 miliona 700 tys. osób. Ks. Franciszek Blachnicki stworzył w ramach Ruchu Światło-Życie małżeńsko-rodzinny Ruch Domowego Kościoła. Stał się pionierem odnowy życia małżeńskiego w Polsce. Proklamował również powstanie ruchu trzeźwościowego: Krucjatę Wyzwolenia Człowieka, a w 1982 roku zainicjował działalność Chrześcijańskiej Służby Społecznej.

Magdalena Kowalewska

Był więźniem Auschwitz. Skazany został na karę śmierci, której ostatecznie nie wykonano. Ks. Franciszek Blachnicki zmarł 27 lutego 1987 na emigracji w Carlsbergu w Republice Federalnej Niemiec. Od roku 1983 poszukiwany listem gończym. W roku 1995 rozpoczął się proces beatyfikacyjny ks. Franciszka Blachnickiego. W roku 2000 sprowadzono z Carlsbergu jego szczątki. Zostały złożone w krypcie w kościele Dobrego Pasterza w Krościenku nad Dunajcem.

Tagi:
ks. Franciszek Blachnicki

Kraków: cykl konferencji o ks. Franciszku Blachnickim

2018-10-12 18:16

eko, ks. sk / Kraków (KAI)

W krakowskim kościele św. Marka rozpoczął się cykl spotkań poświęconych Słudze Bożemu ks. Franciszkowi Blachnickiemu. Konferencje "Gwałtownik Królestwa Bożego" potrwają cały rok akademicki a dotyczyć będą życia, działalności i duchowości założyciela m.in. Ruchu Światło-Życie, Domowego Kościoła, Wspólnoty Niepokalanej Matki Kościoła czy Unii Kapłanów Chrystusa Sługi.

Instytut im. ks. Franciszka Blachnickiego
Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki

Spotkania poprowadzi profesor Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II ks. dr hab. Andrzej Muszala i wspólnota „Pustelnia”.

- Co roku spotkania formacyjne wspólnoty Pustelnia mają podobną formę. Dotyczą one konkretnych postaci - była już św. Teresa z Lisieux, św. Jan Paweł II, kard. J. H. Newman, papież Franciszek. W tym roku wybraliśmy ks. Blachnickiego, bo uważamy, że jest to nie do końca jeszcze odkryty autorytet - mówi ks. Muszala, duszpasterz wspólnoty Pustelnia.

- Im więcej czytam konferencji, kazań, książek ks. Blachnickiego, w tym większym stopniu jestem zdumiony, jakie pozostawił po sobie bogactwo – relacjonuje ks. Muszala. Podkreśla, że będzie się starał przedstawić sługę bożego jako nie tylko założyciela oaz, ale przede wszystkim jako człowieka, który „miał pomysł na młodych w Kościele”. - Blachnicki był prorokiem na przyszłość. Już w swoich czasach widział zagrożenia, jakie stają przed Kościołem, co więcej, podawał konkretne rozwiązania, w jakim kierunku iść – zauważa duszpasterz wspólnoty Pustelnia. Podczas konferencji omawiane będą takie kwestie jak: formacja Nowego Człowieka, 10 Drogowskazów i inne kierunki rozwoju życia duchowego, na które kładł nacisk ks. Franciszek Blachnicki.

Ponieważ trwa proces beatyfikacyjny ks. Blachnickiego, członkowie wspólnoty mają nadzieję, że ten cykl będzie także jedną z propozycji przygotowania do wyniesienia sługi bożego na ołtarze.

Każde ze spotkań składać się będzie z 30-minutowej konferencji ks. Muszali oraz 30 minutowej modlitwy w ciszy – „Namiotu Spotkania”, jak to określał ks. Blachnicki. Spotkania mają charakter otwarty. - Nasza wspólnota służy ludziom. Sami modlimy się wspólnie w ciszy i do dołączenia zachęcamy innych – zaprasza ks. Muszala.

Spotkania odbywać się będą w każdy wtorek o godzinie 19:30 w kościele św. Marka. Wszystkie konferencje dostępne będą także online na platformie YouTube.

Wspólnota Pustelnia związana jest z kościołem św. Marka oraz Pustelnią p.w. św. Teresy z Lisieux na Potrójnej w Beskidzie Małym. Jej duszpasterz, ks. dr hab. Andrzej Muszala, prof. UPJPII jest m.in. dyrektorem Międzywydziałowego Instytutu Bioetyki na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie.

Ks. Franciszek Blachnicki urodził 24 marca 1921 r. w Rybniku, zmarł 27 lutego 1987 r. w Carlsbergu (Niemcy). Był założycielem Ruchu Światło-Życie, jednego z ruchów odnowy Kościoła według nauczania Soboru Watykańskiego II oraz wspólnoty życia konsekrowanego Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła.

Od 2000 r. grób ks. Blachnickiego znajduje się w kościele pw. Dobrego Pasterza w Krościenku nad Dunajcem.

Od 1995 r. toczy się proces beatyfikacyjny ks. Blachnickiego. W 2014 r. Komisja Teologów w Rzymie uznała jednomyślnie heroiczność cnót sługi Bożego, a w październiku 2015 r. wydano dekret o heroiczności cnót podpisany przez papieża Franciszka.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Liderze już czas! EDK 2019 czeka na Ciebie!

2019-01-16 09:38

Ks. Jarosław Raczak

Przygotuj innym drogę do spotkania z Bogiem! Poszukiwani liderzy Ekstremalnej Drogi Krzyżowej 2019

Archiwum organizatorów

Noc, cisza, samotność i co najmniej 40 kilometrów wędrówki. Ekstremalna Droga Krzyżowa to forma duchowości dla tych, którzy nie boją się wyzwań. Rozpoczęła się rekrutacja liderów, którzy zainicjują EDK w swojej okolicy, aby dać innym możliwość przeżycia tego wielkopostnego nabożeństwa w niecodziennej formie.

W piątek 12 kwietnia już po raz jedenasty odbędzie się Ekstremalna Droga Krzyżowa. Tylko w 2018 r. wydarzenie przyciągnęło 80 tys. uczestników, w 353 miejscowościach, którzy pokonali 720 tras. Ekstremalna Droga Krzyżowa jest już obecna na całym świecie.

Aby w tegorocznym wydarzeniu wzięło udział jak najwięcej osób, potrzebni są liderzy, którzy zainicjują EDK w swojej okolicy.

Czym jest Ekstremalna Droga Krzyżowa

Piesza, nocna wędrówka w ciszy i samotności, co najmniej 40 kilometrów. Ekstremalna, bo trzeba pokonać tę trasę w nocy, samotnie i w skupieniu. Bez rozmów i pikników. Musi boleć, by opuścić swoją strefę komfortu i powiedzieć Bogu: jestem tutaj nie dlatego, że masz coś dla mnie zrobić, jestem, bo chcę się z Tobą spotkać. Ekstremalna Droga Krzyżowa to wyzwanie dla tych, którzy nie boją się wycieńczenia.

EDK to czas zmagania

– Na początku jest normalnie, po prostu idę, co jakiś czas stacja, krótka modlitwa – tekst rozważań czytany w świetle czołówki – opowiada o swoich doświadczeniach Bartek, jeden z uczestników EDK. – Zmaganie może zacząć się na 18, 30, albo jeszcze innym kilometrze. I raczej zostanie do końca – dodaje.

Z błogosławieństwem Papieża

W zeszłym roku Papież Franciszek, łącząc się duchowo z Organizatorami i wszystkimi Uczestnikami Ekstremalnej Drogi Krzyżowej, zachęcał do ufnego powierzenia Chrystusowi siebie, swoich rodzin, przyjaciół i nieprzyjaciół, by w każdym z nich zamieszkał pokój i moc Chrystusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego. Na wędrówkę śladami Chrystusa, jednocząc się w modlitwie, Ojciec Święty udzielił wszystkim Apostolskiego Błogosławieństwa.

Liderzy poszukiwani

Trwają poszukiwania Liderów Rejonów – osób, które stworzą EDK w swoich miejscowościach, dając tym samym możliwość wzięcia udziału w tej wyjątkowej Drodze innym osobom ze swojego otoczenia. Im więcej Liderów, tym więcej ludzi będzie miało możliwość odkryć tę formę duchowości.

Lider rejonu EDK odpowiada m.in. za wyznaczenie trasy w swojej okolicy i przygotowanie jej opisu, promocję wydarzenia w lokalnym środowisku.

Już czas!

Liderze! Za kilka miesięcy trasami EDK przejdzie tysiące osób. To od nas zależy, czy stworzymy im warunki do spotkania z Bogiem i rozpoczęcia piękniejszego życia. Nadszedł czas, by przygotować trasy i rejony do EDK 2019.

Dołącz do nas! Wejdź na: Zobacz

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Kamil Bednarek: Lubię dawać siebie

2019-02-18 02:13

Agnieszka Bugała

Sukces może zmienić ludzkie serce i przyjaciół wokół – ale on sobie z tym poradził. Jest niekwestionowaną gwiazdą polskiej sceny muzyki reggae. Pisze, komponuje, wciąż się uczy. I ścisza głos, gdy mówi o domu, o przyjaźni, miłości i… o babci.

Paweł Bugała
Kamil Bednarek z dziennikarką Niedzieli Agnieszką Bugałą

Z Kamilem Bednarkiem rozmawia Agnieszka Bugała

Agnieszka Bugała: Kamil, już niebawem, bo 1 lutego premiera płyty „MTV Unplugged”. Dołączyłeś do listy niewielu artystów, którzy dostali szansę nagrania swoich utworów w aranżacjach akustycznych.

Kamil Bednarek: To było dla mnie i zespołu muzyczne wyzwanie i wyróżnienie, bo rzeczywiście, nie każdy dostaje propozycję realizacji takiego projektu. Zmobilizowaliśmy się, włożyliśmy mnóstwo pracy – odbyło się aż 40 prób, by wszystko brzmiało dobrze – i ten wysiłek się opłacał. Dzięki temu byliśmy przygotowani, choć nie ukrywam, że nigdy jeszcze nie czułem tak ogromnego stresu przed koncertem. Dzięki temu, jeśli chodzi o tremę przed koncertem, znów przesunęła mi się granica strachu. Mimo tego, że gram już od 10 lat, to zdarzało się, że stres się pojawiał. Teraz jestem spokojniejszy, raczej wyciszony, pewny siebie – jeśli chodzi o strach przed reakcją stresową. Udział w tym projekcie bardzo nas, jako zespół, rozwinął, podniósł poziom naszego grania.

Zawsze marzyłeś, by zagrać z orkiestrą…

Tak, a muzyczna oprawa tego projektu mnie zachwyciła. Mieliśmy kwartet smyczkowy, chórki – niezwykła przygoda. I byli też goście. W projekcie wziął udział Igor Herbut, Kuba Badach, Karolina Artymowicz, w sumie, z nami, aż 15 osób na scenie. Aranże są świeże – muzyka znana z radia brzmi w tej oprawie zupełnie inaczej. Zagrałem też na saksofonie.

A perkusja i gitara? Bo to Twoje muzyczne wyzwania instrumentalne…

Tak, perkusję też odpaliłem! Wcześniej nie grałem na niej śpiewając jednocześnie, dlatego stres sięgał zenitu, ale udało się, więc satysfakcja jest ogromna. Nie mogę się doczekać, kiedy będę mógł to zobaczyć. Scena była piękna, piękne wizualizacje – pierwszy raz kręcono ten unplugged techniką filmową, więc przetarliśmy szlaki, jeśli chodzi o sposób nagrywania koncertu.

Gratulacje, czekam!

Dziękuję, zatem czekamy razem!

A teraz trochę cofniemy się w czasie, dobrze? Podobno w chwili, gdy w finale „Mam Talent” zająłeś drugie miejsce i zaczął się w Polsce szał na Bednarka, to sołtys Lipek, Twojej rodzinnej miejscowości, pan Władysław Świerczek martwił się, że Warszawa Cię zepsuje. Zepsuła?

Pozdrawiam, Panie Zdzichu!!! Nie, wiesz, ja zostałem w rodzinnych stronach – to jedna sprawa. Druga, że to chyba nie miasto może zepsuć, ale my sami, gdziekolwiek byśmy byli, jeśli nie wyznaczymy sobie granic i celu. Sława na pewno ma to do siebie, że może zniszczyć, zwłaszcza wnętrze człowieka. Trzeba zachować trzeźwe myślenie i dystans do tego, co się robi – nawet, jeśli to jest spełnienie marzeń. Nic nie trwa wiecznie, sława i sukces mogą się szybko skończyć. Pytanie, co wtedy? Dla mnie zawsze najważniejsi byli ludzie i starałem się okazywać im szacunek. Wiem, że dobro wraca. Staram się też, aby to, co robię było zgodne ze mną, żebym nie musiał się wstydzić. Najgorszy był dla mnie ten moment, gdy nagle, niemal z dnia na dzień, z osoby anonimowej stałem się rozpoznawalny. Zakupy zaczęły być problemem, przestałem chodzić do klubów – to, co się wydarzyło postawiło przede mną konieczność ułożenia świata wokół siebie od nowa. Zabrałem się do roboty.

Miałeś 19 lat, świat legł Ci u stóp…

Dostałem lekcję. Nabieranie dystansu do siebie, w nowych okolicznościach, pozwoliło mi skorygować wiele własnych wad, na które wcześniej nie zwracałem uwagi. Musiałem też nauczyć się słuchać ludzi – i uznać, że nie zawsze to, co o mnie mówią, albo czego chcą jest prawdą i jest dobre. Spotkałem ludzi, którzy chcieli wykorzystać przyjaźń, wizerunek, czasem nawet podpiąć się pod sukces, uśpić czujność, a potem po prostu wyciągnąć z tego korzyści dla siebie. Ale myślę, że tak jest nie tylko w branży muzycznej. Czy się zepsułem? Nie czuję, aby ten czas, który minął i zdobyte doświadczenia jakoś szczególnie mnie zmieniły. Wciąż lubię ludzi, choć może mam większy dystans, szanuję ich i robię swoje.

Pracujesz intensywnie od dekady – nowe płyty pojawiają się systematycznie i za każdym razem są sukcesem. Wielu Twoich rówieśników, po takim sukcesie, mogłoby powiedzieć: Pass, teraz odcinam kupony.

Staram się wciąż rozwijać, ale rzeczywiście, pracuję bardzo intensywnie. Doświadczyłem też momentów braku inspiracji, takiej suszy, w której nic nie rośnie. Wciąż uczę się balansu – bo gdy coś robię, to angażuję się cały i to mnie spala. Po koncercie zazwyczaj przez godzinę piszę autografy, każdy z fanów chce, aby traktować go szczególnie, wyjątkowo. Staram się. Lubię oddawać siebie, przecież to dla nich i dzięki nim gram.

A jak odpoczywasz?

Uwielbiam naturę, stare samochody – to mnie relaksuje i w taki sposób odpoczywam, dlatego często przesiaduję ze znajomymi w garażu i coś dłubię. Odpoczywam też w studiu.

No właśnie, bo masz już swoje studio nagrań i utwory do albumu „Talizman” nagrałeś już u siebie?

W części, wokale były nagrane u mnie, instrumenty wtedy jeszcze nie. Ale teraz udało się wreszcie zebrać te instrumenty, których potrzebuję i mogę zamykać się do pracy w miejscu, w którym dobrze się czuję. Sąsiedzi też chyba nie narzekają, bo staraliśmy się wszystko dobrze wyciszyć. Lubię pracować w nocy, wtedy lepiej słyszę, zmysły się odpalają, człowiek się wycisza i może usłyszeć coś, co przychodzi.

A jak powstają piosenki Kamila Bednarka? Bo są dwie ścieżki tego, co robisz: muzyka i tekst. Zachwyt muzyką mamy już omówiony, więc przejdźmy do tekstów piosenek. To, co piszesz, to nie jest tekściarstwo, wiele sformułowań w Twoich piosenkach to poetyckie obrazy i wersy. Ja mam kilka ulubionych, np. gdy piszesz o „brudnym sercu na loopach”…

Przecież to są proste teksty…

Poezja jest prosta, co nie znaczy, że łatwo przychodzi. Czy wiesz, jakie jest najczęściej pojawiające się słowo w Twoich piosenkach?

Oddycham?

Tak, właśnie to! Piszesz i śpiewasz: Oddycham - sobą, tobą, powietrzem, życiem…

Był taki okres, że wszystkim oddychałem. Albo może odetchnąłem, po wielu zawirowaniach, i mogłem zacząć świadomie oddychać i cieszyć się wszystkim, co robię. Teraz jestem niezależny – dzięki temu, że mam już swoją wytwórnię – zasypiam spokojnie, nie jestem ograniczany w tym, co chcę przekazywać moją muzyką.

Zrobiłeś kiedyś zdjęcie i podpisałeś je: Trzy kobiety mojego życia. Pamiętasz?

Tak! To była mama, siostra i babcia.

A to prawda, że pierwszą płytę nagraliście dla babci? Ty i Twoje rodzeństwo?

Byliśmy dzieciakami, podpiąłem klawisze do komputera i nagraliśmy piosenki, które babcia bardzo lubiła. To były stare piosenki, śpiewaliśmy je dla niej jako maluchy. Stawaliśmy w rzędzie i były przepychanki: Nie ty, teraz ja śpiewam! Każdy miał swój kawałek, a ona słuchała. Wiesz, jak słucha ktoś, kto kocha bezgranicznie? No to właśnie tak.

Co było na tej płycie?

O, na przykład: „Ładne oczy masz, komu je dasz”! (Kamil śpiewa)

Piękna historia… Kim jest babcia dla Kamila Bednarka?

Wiesz, babcia jest dla mnie drugą mamą. Mieszka w Bychawie, pod Lublinem, to mama mojej mamy. Wszystkie wakacje, ferie i czas wolny spędzaliśmy u niej, dawała nam dużo miłości, dużo ciepła. Czułem się tam, jak w domu. Często było tak, że nie chcieliśmy wracać do domu, bo u babci najlepiej! Szarlotki, pyszne jedzonko, które robiła dla nas… W domu też było dużo miłości, ale wiadomo, u babci najlepiej. W ciągu roku mam mało czasu, aby tam jeździć tak często, jakbym chciał, ale w styczniu mam trochę wolnego, więc na pewno ją odwiedzę. Z jej domem, z tym miejscem wiąże się mnóstwo miłych wspomnień. Tam zawsze spadało dużo śniegu i my, ubrani w jakieś kożuszki, zjeżdżaliśmy na dużych workach z górki…

A wiesz, że mówisz pięknie?

Rodzina to jest bezgraniczna miłość. Tego nie da się kupić. Niezależnie od tego, jak potoczy się los – czy będziesz świętować sukces, czy poniesiesz wielką porażkę – wiesz, że to jest szczere, że tam jest prawda. Kochają cię takim, jakim jesteś, a gdy ci coś nie wychodzi, to wspierają, bo wiedzą jak do ciebie dotrzeć, mają klucz. Ale rodzina to nie tylko więzy krwi. Mam trójkę przyjaciół, nie jesteśmy spokrewnieni, ale są dla mnie jak rodzina, bo zachowują się jak rodzina. Zawsze mogę liczyć na ich wsparcie,

Czyli taka wizja: Za pół wieku Kamil Bednarek, siwe dredy, domek w lesie, mnóstwo wnuków wokół pasuje Ci?

O tak, oby, życz mi tego! Jeszcze jakieś studyjko, żebym mógł trochę pograć. I najlepiej, żeby mówili: Dziadek, zagraj coś!

Ale to ładne marzenie…

Oby się spełniło!

A chodzisz jeszcze na lekcje śpiewu?

Tak, poprawiam emisję głosu.

A jest Ci to w ogóle potrzebne?

Gdyby nie było, to pewnie nie musiałbym już śpiewać nic nowego, to by znaczyło, że jakoś się wyczerpałem, a ja mam jeszcze dużo takich marzeń muzycznych, których mój obecny głos nie jest w stanie odmalować. Wyobrażam sobie jak może brzmieć mój głos i chcę to osiągnąć. Schowałem do szuflady kilka takich rzeczy, których na tym etapie nie jestem w stanie zaśpiewać. Ale spokojnie, nie zrażam się tym odkryciem. Z głosem jest jak z mięśniem – trzeba ćwiczyć, szlifować i rozwijać. Im więcej ćwiczysz, tym więcej możesz z siebie dać. Wiem, że miałem dużo szczęścia w mojej muzycznej przygodzie, ale jeszcze długa droga przede mną, zanim powiem sobie, że zrobiłem już wszystko, co zamierzałem. Teraz powinienem wykorzystać całą moją energię na poznawanie ludzi, na poznawanie nowych gatunków muzycznych, a potem transponowanie tych odkryć do mojej muzyki. Tak będzie z następną płytą – trochę więcej opowiem o świecie.

Już masz komplet utworów?

Mam komplet i nadwyżkę na dwie płyty, ale wciąż coś dopisuję. Pisząc kawałek wychodzę ze studia z jakimś zarysem piosenki – jest linia, ale gdy zamknę oczy widzę coś jeszcze, ten proces trwa. Często zdarza się też tak, że piosenki przychodzą w czasie spotkań z przyjaciółmi. „Chwile jak te” powstały w czasie wieczoru kawalerskiego mojego szwagra: wziąłem gitarę do ręki, zobaczyłem ludzi, których dawno nie widziałem, a bardzo ich lubię – i zabrzmiało, że to są „takie chwile, jak te”. Tworzenie piosenek nie zawsze wymaga kompletnej ciszy, izolacji, czasem czujesz radość i wyrzucasz ją z siebie – i masz piosenkę.

Śpiewałeś w projekcie „Polskie Betlejem”, wcześniej wziąłeś udział w poznańskim koncercie z okazji rocznicy wybuchu Powstania Wielkopolskiego…

I jeszcze 11 listopada, na Stadionie Narodowym z okazji 100- lecia odzyskania przez Polskę niepodległości. Cieszyłem się, że mnie zaproszono. Nastrój, emocje, które się wyzwalały – to było prawdziwe święto.

I masz orła na piersi…

Zawsze jest. Jestem patriotą – nie fanatycznym – ale jestem dumny, z naszej historii, z naszych przodków, z tego co zrobili dla Polski, ale też dla świata. Nie odpuściliśmy nigdy i za to jestem im wdzięczny. Mamy potencjał wojowników, dlatego, gdy nie mamy z kim walczyć na zewnątrz, często zaczynamy walczyć ze sobą.

Podobała mi się ta rozmowa…

Ja też Ci za nią bardzo dziękuję…

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem