Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.
Zamknij

Monografia Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności

Andrzej Haratym

Warszawskie Towarzystwo Dobroczynności, działające w latach 1814-1950, długo nie posiadało naukowej monografii. Z uznaniem należy przyjąć zatem książkę Hanny Markiewiczowej Działalność opiekuńczo-wychowawcza Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności 1814-1914 poświęconą tej niezwykle zasłużonej i zarazem niesłusznie zapomnianej organizacji charytatywnej, w której siedzibie na Krakowskim Przedmieściu z charakterystycznym napisem na frontonie „Res sacra miser” („Ubogi rzeczą świętą”) mieści się obecnie Caritas Archidiecezji Warszawskiej.
Autorka, wykładowca w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie, przedstawiła nader wszechstronną działalność WTD w okresie Królestwa Polskiego i zaboru rosyjskiego. Wykorzystany został bogaty materiał źródłowy, obejmujący zarówno archiwalia warszawskie i wileńskie, jak również źródła drukowane (w tym pamiętniki, wspomnienia i czasopisma). Bibliografia zawiera także liczne opracowania.
Wprowadzeniem do zasadniczego tematu książki jest omówienie działalności charytatywnej prowadzonej w Polsce i Europie w okresie od XVII do początków XIX stulecia. Sporo miejsca zajmuje również przedstawienie sytuacji społeczno-gospodarczej w Królestwie Polskim w wieku XIX. Działalność Towarzystwa była bowiem odpowiedzią na ówczesne problemy społeczne, w wielu przypadkach podobne do dzisiejszych (chociażby kwestia bezrobocia).
Autorka poświęca dużo miejsca założycielce WTD hr. Zofii Zamoyskiej z ks. Czartoryskich (1779-1837) oraz osobom z kręgów arystokracji i kół gospodarczo-finansowych, a także przedstawicielom duchowieństwa zaangażowanym w działalność charytatywną. Pierwszym prezesem był brat założycielki, książę Adam Jerzy Czartoryski, a jego kolejnymi następcami byli prymasi Królestwa Polskiego, arcybiskupi Szczepan Hołowczyc i Wojciech Skarszewski. Należy również wspomnieć, że w działalność WTD byli zaangażowani wybitni pisarze, Józef Ignacy Kraszewski i Bolesław Prus.
Hanna Markiewiczowa szczegółowo omawia różnorodną i wielokierunkową działalność Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności, która obejmowała pomoc opuszczonym i ubogim zarówno w sferze materialnej jak i moralnej. Książka Hanny Markiewiczowej jest pozycja bardzo interesującą, zarówno z uwagi na tematykę, jak również zakres wykorzystanych materiałów i ciekawy język narracji. Brak miejsca nie pozwala tu oczywiście na szczegółową jej analizę. Aby dokładniej poznać dzieje i działalność Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności pracę tę należy po prostu przeczytać. Na koniec wypada zauważyć, że wiele form działalności i rozwiązań stosowanych swego czasu przez WTD dałoby się wykorzystać także w czasach dzisiejszych.

Tagi
Najnowsze
Najczęściej czytane

Edytorial

Lidia Dudkiewicz, Red. Naczelna

Europa popełnia samobójstwo

Kościół nie może działać tylko siłami księży, ale przede wszystkim poprzez wiernych świeckich.
Abp Henryk Hoser

Reklama