Reklama

Warszawa: Msza św. "dla Korpoludków" - duchowa propozycja dla pracowników korporacji

2017-05-17 16:01

abd / Warszawa

Graziako

Ludzie, którzy osiągnęli pewną stabilizację w biznesie, zaczynają szukać czegoś więcej: jedni sportu, inni kultury, a jeszcze inni świata duchowego, który często jest na wyciągnięcie ręki - mówi w rozmowie z KAI Grzegorz Matya, pomysłodawca comiesięcznych Mszy św. "dla Korpoludków", odprawianych w kościele pw. Wszystkich Świętych w warszawskim Śródmieściu. Wspólna modlitwa i spotkanie dyskusyjne to zaproszenie dla pracowników stołecznych korporacji.

Od początku roku z myślą o pracownikach warszawskich korporacji raz w miesiącu w śródmiejskim kościele pw. Wszystkich Świętych odprawiana jest Msza św., po której odbywa się dyskusja oparta o wybrany fragment Pisma Świętego. Na Mszy św. "dla Korpoludków" i "Spotkaniu z dyskusją o korpo-życiu" gromadzą się m.in. prawnicy, handlowcy, doradcy finansowi i osoby pracujące na kierowniczych stanowiskach warszawskich korporacji.

Jak mówi w rozmowie z KAI pomysłodawca projektu, Grzegorz Matya, który sam pracuje w korporacji, ten projekt jest próbą odpowiedzi na duchowe potrzeby osób pracujących w tym specyficznym środowisku.

- Pomysł wziął się z naszych rozmów i spotkań, z których wynikało, że wielu z nas żyje według pewnych wartości i ma swoje przemyślenia. Wspólnie doszliśmy do wniosku, że ciężko nam znaleźć recepty na życie skierowane do takiej grupy, jak my - wyjaśnia inicjator projektu. To właśnie refleksji nad codziennymi wyzwaniami służy comiesięczna modlitwa, połączona z rozważaniem tekstu biblijnego.

Reklama

"Ten fragment Pisma Świętego próbujemy odnieść do tego, co się dzieje w naszym życiu, więc nawet jeśli w rozmowie bierze udział tylko kilka osób, to jest ona bardzo interesująca, ze względu na zupełnie nowe spostrzeżenia i doświadczenia, którymi się dzielimy. To jest dyskusja typowo korporacyjna i ciekawe jest przeniesienie pewnych narzędzi i zachowań, które towarzyszą nam na co dzień właśnie do takiej dyskusji" - mówi Matya.

Pomysłodawca Mszy św. "dla Korpoludków" dodaje, że kolejne spotkania potwierdzają potrzebę rozmowy i wspólnych przemyśleń, a zainteresowanie inicjatywą rośnie z miesiąca na miesiąc. Tym bardziej, że - jak mówi - choć pracownicy środowiska korporacyjnego na co dzień nie afiszują się ze swoją religijnością i traktują ten temat z dystansem, mają jednak duże potrzeby duchowe.

"Ludzie, którzy osiągnęli pewną stabilizację w biznesie, zaczynają szukać czegoś więcej: jedni sportu, inni kultury, a jeszcze inni świata duchowego, który często jest na wyciągnięcie ręki" - wyjaśnia. Jak dodaje, pracownikom korporacji często towarzyszą także dylematy moralne wynikające ze specyfiki wykonywanego zawodu i pokusy związane ze stylem pracy w tym środowisku.

Inspiracją do pogłębienia dyskusji są także różnorodne lektury, a podsumowaniem i rozszerzeniem comiesięcznych refleksji jest strona internetowa sykomora24.pl oraz fanpage na Facebooku "Sykomora między biurowcami".

"Kiedy Zacheusz wchodził na sykomorę, nie wiedział, co się stanie. Wszedł tam z ciekawości. My także chcemy wejść: dać szansę sobie i innym. Ale czy zostaniemy zauważeni i zawołani - kto to wie? Jeśli coś z tego wyrośnie, to nie będzie tak do końca nasza zasługa" - mówi inicjator comiesięcznych spotkań.

Kolejna z comiesięcznych Mszy św. "dla Korpoludków", po której rozpocznie się spotkanie dyskusyjne, odbędzie się dziś o godz. 18.00. Tak, jak poprzednie spotkania, odbędzie się w warszawskim kościele pw. Wszystkich Świętych, w pobliżu którego znajdują się siedziby wielu korporacji.

Tagi:
27.07

Spotkanie Salezjańskiego Ruchu Młodzieżowego w halach EXPO Kraków

2016-07-28 18:35

Janusz Pasik

W środę 27 lipca w ramacha ŚDM odbyło się jednodniowe Forum Salezjańskiego Ruchu Młodzieżowego (Salesian Youth Movement). Było to święto młodzieży salezjańskiej przeżywane w klimacie niesamowitej radości.

Janusz Pasik

Hala EXPO w Krakowie wypełniała się młodymi przybyłymi z 55 krajów w liczbie około sześciu tysięcy. Był to czas kiedy młodzi prezentowali tańce, śpiewy i zabawy charakterystyczne dla krajów, z których pochodzą. Jednocześnie w jednej z sal trwała adoracja Najświętszego Sakramentu. Trzeba podkreślić, że sala ta pełna była młodzieży przez cały czas wydarzenia. Dzień zakończył się modlitwą Zdrowaś Maryjo odmawianą w ojczystych językach uczestników.


Zobacz zdjęcia: Spotkanie Salezjańskiego Ruchu Młodzieżowego
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Święcenie pokarmów

2013-03-28 12:00

Ks. Henryk Krukowski
Edycja zamojsko-lubaczowska 13/2013, str. 5

BOŻENA SZTAJNER

Kościół ustanowił sakramentalia, czyli „święte znaki, które z pewnym podobieństwem do sakramentów oznaczają skutki, przede wszystkim duchowe. Sakramentalia nie udzielają łaski Ducha Świętego na sposób sakramentalny, lecz przez modlitwę Kościoła uzdalniają do przyjęcia łaski i dysponują do współpracy z nią. Wśród sakramentaliów znajdują się najpierw błogosławieństwa (osób, posiłków, przedmiotów, miejsc). Każde błogosławieństwo jest uwielbieniem Boga i modlitwą o Jego dary” (KKK 1667-1671). Modlitwa i błogosławienie pokarmów znane jest już w Starym Testamencie, czyni to także Jezus: „On tymczasem wziął pięć chlebów i dwie ryby, podniósł wzrok ku niebu, pobłogosławił je, połamał i dawał uczniom, aby rozdawali ludziom” (Łk 9, 16).

W ciągu roku liturgicznego Kościół poświęca różne przedmioty: zioła, pierwociny zbóż, kwiaty i pokarmy. Natomiast w Wielką Sobotę poświęca się tylko pokarmy, które wierni nazywają Paschą. Dlaczego w Wielką Sobotę? Był to dzień, kiedy Ciało Jezusowe spoczywało w grobie oczekując na zmartwychwstanie. Wydarzenia, jakie dokonały się od Wielkiego Czwartku do Niedzieli Wielkanocnej zostały przez Boga zapowiedziane w Starym Testamencie. Ojciec Niebieski przez Mojżesza polecił Izraelitom zabicie baranka, którego powinna spożyć cała rodzina. Jest on archetypem Jezusa Chrystusa. Krew tego baranka ocaliła Izraelitów przed śmiercią i przyczyniła się do wyjścia z niewoli egipskiej do wolności. W Wielki Piątek na krzyżu umiera Baranek Boży, którego krew wyzwala ludzkość z niewoli szatana. Wyjście z niewoli dla narodu wybranego to właśnie Pascha. Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa to nasza Pascha. Jej symbolem jest baranek, w niektórych krajach wschodu chrześcijanie na Wielkanoc zabijali baranki, aby w ten sposób upamiętnić i głębiej przeżyć te najważniejsze wydarzenia zbawcze. Dziś pozostał już tylko baranek z cukru lub z ciasta, oraz pokarmy: mięso, chleb, jajko, ser, sól, chrzan i in.

W liturgii świętowanie Paschy - Wielkanocy rozpoczyna się już w Wielką Sobotę, a święcenie pokarmów to jeden z gestów, który przypomina o najważniejszym dla ludzkości wydarzeniu, o zmartwychwstaniu Jezusa. Pierwsza modlitwa poświęcenia pokarmów prowadzi nas do Wieczernika, a także do spotkania ze Zmartwychwstałym: „Panie Jezu Chryste, Ty w dzień przed męką i śmiercią kazałeś uczniom przygotować paschalną wieczerzę, w dzień Zmartwychwstania przyjąłeś zaproszenie dwóch uczniów i zasiadłeś z nimi do stołu, a późnym wieczorem przyszedłeś do Apostołów, aby spożyć wraz z nimi posiłek; prosimy Cię, daj nam z wiarą przeżywać Twoją obecność między nami podczas świątecznego posiłku, w dzień Twojego zwycięstwa, abyśmy mogli się radować z udziału w Twoim życiu i zmartwychwstaniu”.

Następna modlitwa, to poświęcenie chleba, który w tradycji chrześcijańskiej jest najważniejszym z symboli, ponieważ przedstawia Ciało Chrystusa, ale jest on także pamiątką nakarmienia ludu na pustyni. Potem święci się mięso i różne wędliny, które są jakby echem dawnego baranka i w pewien sposób go zastępują. „Baranku Boży, który zwyciężyłeś zło i obmyłeś świat z grzechów, pobłogosław to mięso, wędliny i wszelkie pokarmy, które będziemy jedli na pamiątkę Baranka paschalnego i świątecznych potraw, które Ty spożyłeś z Apostołami na Ostatniej Wieczerzy”.

Trudno sobie dziś wyobrazić święta Wielkanocy bez święconego jajka, którym po Rezurekcji dzielimy się w gronie rodziny i najbliższych. Dla chrześcijan jajko to także symbol Paschy. Jajko to twarda skorupa okrywająca powstające życie, które musi przebić się przez tę skorupę. Widać w tym podobieństwo do zmartwychwstania Jezusa, który musi przebić skorupę - grobową skałę, aby żywy, wspaniały, przemieniony wyjść na świat. Jest ono dlatego symbolem odradzającego się życia i zwycięstwa nad śmiercią. „Chryste, życie i zmartwychwstanie nasze, pobłogosław te jajka, znak nowego życia, abyśmy dzieląc się nimi w gronie rodziny, bliskich i gości, mogli się także dzielić wzajemnie radością z tego, że jesteś z nami. Daj nam wszystkim dojść do wiecznej uczty Twojej, tam, gdzie Ty żyjesz i królujesz na wieki wieków” (Agenda Liturgiczna).

Do świątecznego koszyczka wkłada się jeszcze ser, sól, chrzan, ciasto, czasem słodycze. Te produkty są jakby uzupełnieniem właściwej święconki. Ser pochodzi od zwierząt i w tym poświęceniu jest prośba ludu, aby Chrystus zmartwychwstały chronił od chorób ludzi i zwierzęta. Sól to życiodajny minerał, od którego zależy smak potraw i ich konserwacja. Pokarmy, które spożywamy są w smaku różnorakie: słodkie, gorzkie, pikantne i słone. Życie ludzkie jest także różnorakie i nie składa się tylko z chwil przyjemnych. Jak sól dla pokarmu, tak cierpienie nadaje ludziom smak życia. Jest jeszcze ciasto, to też chleb, a więc nie ma specjalnej symboliki, ale jest ono ważnym elementem w liturgii Kościołów wschodnich. Artos („kwaśny chleb” - grek.) - chleb, poświęcany podczas nocy Paschalnej. Przez cały tydzień paschalny artos - symbol Zmartwychwstania Chrystusa - przebywa na pulpicie naprzeciwko Carskich Wrót ołtarza i codziennie wynoszony jest na wielkanocne procesje. W Wielkanocną Sobotę ze szczególną modlitwą jest on dzielony i rozdawany wiernym. Narodowa pobożność przyswoiła dla artosu i krieszczeńskiej świętej wody znaczenie jako zamienników Świętych Darów dla ludzi umierających, nie mogących przyjąć Komunii św. W Kościołach wschodnich podobnie jak u nas w Wielką Sobotę poświęca się pokarmy, pisze pisanki czy raczej malowane na czerwono jajka zwane kraszankami (za: „Święty chleb - Prawosławny elementarz”).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najubożsi otrzymali „święconkę” od Caritas

2019-04-20 20:10

Agnieszka Bugała

Dziś 300 najuboższych podopiecznych łaźni i jadłodajni wrocławskiej Caritas otrzymało „święconkę” na świąteczne śniadanie. Dary pobłogosławił abp Józef Kupny. Metropolita złożył też życzenia obdarowanym:

Agnieszka Bugała

– Święta są dla mnie okazją żeby złożyć wam jak najserdeczniejsze życzenia. Święta Wielkanocne może nie mają takiej oprawy jak Święta Bożego Narodzenia, ale są to najważniejsze święta chrześcijańskie. W tym czasie adorujemy krzyż Chrystusa, żeby potem cieszyć się Jego zmartwychwstaniem. Dlatego też w ten dzisiejszy i jutrzejszy dzień chcę wam życzyć doświadczenia Bożej obecności w waszym życiu. Dzisiaj jest taki dzień, który Pan Jezus spędza w Szeolu. W tym miejscu, w którym ludzie oczekiwali na zbawienie. W wyznaniu wiary mówimy „zstąpił do piekieł”. To nie chodzi o to, że Pan Jezus wstąpił do piekła, ale do tego miejsca, w którym ludzie oczekiwali zbawienia, oczekiwali odkupienia. Chrystus w tym dniu nie leży tylko w grobie, powiedzielibyśmy nie odpoczywa po męce po śmierci, ale z wielką troską zstępuje tam, aby zwiastować tym, którzy oczekiwali na zbawienie tą radosną wiadomość o zbawieniu.

Ja także dzielę się z wami tą wielką radością zmartwychwstania Chrystusa. Zwycięstwa nad cierpieniem, nad śmiercią. Tą wielką radością, że przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie wchodzimy w nową, głęboką i trwałą więź z Bogiem. Niech zatem Bóg będzie waszą radością i święta Zmartwychwstania będą dla was świętami radosnym i spokojnymi. Tego z całego serca wszystkim wam życzę. Życzę wam także tego, byście doświadczyli radości podczas spożywania tych pokarmów wielkanocnych. Dlatego chcemy was tymi pokarmami dzisiaj obdarować. I z całego serca życzę Świat błogosławionych, pełnych pokoju Chrystusa Zmartwychwstałego.

Ks. Dariusz Amrogowicz dyrektor wrocławskiej Caritas podkreśla, że od początku pierwszych wieków Kościół zdawał sobie sprawę, że najcenniejszą wartością jest Eucharystia i ubodzy, którzy są skarbem tego Kościoła, a opiekę nad ubogimi powierza Chrystus swoim apostołom. Staramy się realizować to dzieło, które On zaczął i przekazał swoim uczniom. Organizujemy wielkanocne paczki świąteczne nie tylko dlatego żeby ci ludzie otrzymali kawałeczek święconki, czegoś lepszego na stół świąteczny, ale przede wszystkim z poczucia miłości do Chrystusa. Pragniemy tym darem dzielić się z potrzebującymi. Chcemy żeby mieli tą świadomość że radość wypływa ze zmartwychwstania naszego Pana.

1500 kg produktów spożywczych zapakowali wolontariusze w ramach wolontariatu pracowniczego.

– W paczkach nasi ubodzy znajdą wielkanocną babkę, świąteczne wędliny, serki, żurek, cukier i bochenek świeżego chleba – wylicza Michał Brzezicki koordynator jadłodajni i łaźni Caritas Archidiecezji Wrocławskiej. Dary zakupione zostały dzięki życzliwości ofiarodawców. Część pozyskana została z Banku Żywności.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem