Reklama

Sklep sakralny

Liturgia uświęcenia czasu – rozumieć, aby lepiej uczestniczyć

2017-05-22 07:09


Liturgia uświęcenia czasu – rozumieć, aby lepiej uczestniczyć
Wykład liturgii godzin, red. ks. Jan Hadalski SChr
Hlondianum, Poznań 2017

Reforma liturgiczna Soboru Watykańskiego II i posoborowa odnowa miały sprawić, że liturgia godzin stanie się codzienną modlitwą całego ludu Bożego, a nie tylko duchowieństwa i zakonów. Z perspektywy upływających lat coraz bardziej zauważalnym staje się rosnące zainteresowanie tą formą modlitwy ze strony świeckich. Tak zwany „kapłański brewiarz” staje się codzienną modlitwą wielu wiernych nie zobowiązanych do niej przez święcenia czy śluby zakonne. Optymizm budzi fakt, jak powiedział św. Jan Paweł II, „że wielu ludzi świeckich, zarówno w parafiach, jak i w stowarzyszeniach kościelnych, nauczyło się ją cenić. Pozostaje ona jednak modlitwą, która wymaga odpowiedniego przygotowania katechetycznego i biblijnego, by można było w pełni poznać jej urok” (Jan Paweł II, „Psalmy w tradycji Kościoła”, katecheza wygłoszona podczas audiencji generalnej, 28 marca 2001 r.).

Niewątpliwie, pomocą w odpowiednim przygotowaniu do sprawowania liturgii godzin i poznawania jej „pełni uroku” jest publikacja Wydawnictwa Hlondianum „Liturgia uświęcenia czasu – rozumieć, aby lepiej uczestniczyć. Wykład liturgii godzin” pod redakcją ks. Jana Hadalskiego SChr. Jest to zbiór ponad sześćdziesięciu popularnonaukowych artykułów na temat liturgii godzin opublikowanych w miesięczniku biblijno-liturgicznym „Msza Święta” w latach 2013-2015. Autorami artykułów są znani i cenieni teologowie, specjaliści w zakresie liturgiki, biblistyki, teologii pastoralnej, prawa kanonicznego, muzyki sakralnej. W sumie czternastu autorów, znawców przedmiotu zarówno w wymiarze teoretycznym, jak i praktycznym, prowadzi swoistego rodzaju wykłady i prelekcje, przybliżając w bardzo przystępny sposób modlitwę liturgii godzin. To wszystko sprawia, że z bogactwa treści zawartych w prezentowanej publikacji mogą skorzystać zarówno wprawieni jak i początkujący w teologii Czytelnicy. Do wyżej wskazanych opracowań dołączono cenny zbiór aktualnie obowiązujących dokumentów Kościoła na omawiany temat. Estetyczny i staranny skład całości oraz profesjonalna szata graficzna zarówno okładki, jak i tekstu, a także czytelne, logiczne podziały proponowanych części sprawiają, że również wizualnie omawiana książka zachęca do zapoznania się z jej treścią.

Reklama

„Wykład liturgii godzin” otwierają: czwarty rozdział „Konstytucji o liturgii” Soboru Watykańskiego II mówiący o odnowie brewiarza, konstytucja apostolska Pawła VI „Laudis canticum” wprowadzająca w życie Kościoła codzienną modlitwę ludu Bożego oraz „Ogólne wprowadzenie do liturgii godzin”. Dokumenty te stanowią pierwszą z sześciu części książki. W kolejnych zostają przybliżone: historia kształtowania się liturgii uświęcenia czasu; elementy składowe posoborowego „brewiarza”; poszczególne godziny kanoniczne; celebracja liturgii godzin w różnych formach. Całość studium zamyka omówienie teologii i duchowości tej codziennej modlitwy ludu Bożego. Trudno w krótkiej prezentacji wyeksponować wszystkie ważkie treści i nowe elementy będące owocem przemyśleń i dociekań autorów. Zatem dla rzetelności należy odnotować, że wyżej wzmiankowane kwestie w publikacji są potraktowane szeroko. W usystematyzowanym zbiorze opracowań poruszającym różnorodność zagadnień odzwierciedla się dynamizm modlącego się Kościoła. Wręcz słyszalną staje się „Pieśń chwały” rozbrzmiewająca w niebie przez całą wieczność i wprowadzona na to nasze ziemskie wygnanie przez Jezusa Chrystusa, Najwyższego Kapłana, którą podejmuje Kościół już od tylu wieków w sposób stały i wierny, nadając jej wspaniałe i różnorodne formy (por. Paweł VI, „Laudis canticum”).

Inicjatywa redaktora naczelnego miesięcznika „Msza Święta”, ks. dra Jana Hadalskiego SChr, której rezultatem jest omawiana publikacja, ma szansę stać się ważnym instrumentem w upowszechnianiu myśli Kościoła służącej potęgowaniu doświadczania bogactwa modlitwy liturgią godzin zarówno w wymiarze wspólnotowym, jak i indywidualnym wiernych: duchownych i świeckich. Jest to bowiem jedno z nielicznych całościowych opracowań poświęconych tej tematyce, wyjąwszy specjalistyczne podręczniki do liturgiki. Wpisuje się ono w dzieło nowej ewangelizacji i może stanowić istotny przyczynek do realizacji życzenia św. Jana Pawła II wyrażonego w liście apostolskim „Novo millennio ineunte”: „by coraz bardziej wyróżniała Kościół «sztuka modlitwy», której musi się on uczyć wciąż na nowo od Boskiego Mistrza” (nr 32). Jest to jedna ze specyficznych form troski duszpasterskiej o popularyzację liturgii godzin jako modlitwy całego ludu Bożego. Zapewne Czytelnicy, którzy wezmą tę książkę do ręki, odnajdą w niej szereg inspiracji w odniesieniu do indywidualnych i wspólnotowych relacji z Panem Bogiem i Kościołem. Warto więc, aby ta starannie przygotowana publikacja trafiła do jak najszerszego kręgu Odbiorców, tym samym przyczyniła się od pogłębienia duchowości i pobożności chrześcijańskiej.

Tagi:
książka spotkanie zaproszenia dominikanie

Sting spotkał się z Papieżem

2018-08-09 14:14

ts / Watykan (KAI)

Gordon Matthew Sumner, lepiej znany pod swoim artystycznym imieniem Sting, spotkał się w Watykanie z papieżem Franciszkiem. Ten były ministrant i wielokrotny laureat muzycznej nagrody Grammy wraz z żoną Trudie Styler rozmawiali z papieżem przy okazji audiencji generalnej 8 sierpnia na placu św. Piotra w Watykanie.

twitter.com/VaticanNews

Według informacji amerykańskiego portalu Crux, Sting wraz z małżonką zwiedzili także Muzea Watykańskie i Kaplicę Sykstyńską. Dla prezentacji multimedialnej na temat Kaplicy Sykstyńskiej, którą od marca można oglądać w Rzymie, Sting opracował i nagrał nową wersję średniowiecznego hymnu „Dies irae”. Osobiście wykonał łacińską wersję pieśni.

Sting znany jest ze swego zaangażowania ekologicznego. Wspiera m.in.sojusz przeciwników ogromnej zapory wodnej w brazylijskim Belo Monte na rzece Xingu. Czołowym przeciwnikiem tego projektu był przez lata emerytowany obecnie, pochodzący z Austrii bp Erwin Kräutler. Ten wieloletni biskup brazylijskiej Amazonii chwalił Stinga za jego zaangażowanie i podkreślił, że w zmaganiach o powstrzymanie budowy tamy wielkim wsparciem były głosy tak znanych postaci jak Sting czy reżyser James Cameron.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Przeor Jasnej Góry do pielgrzymów: to za mało mówić Bóg, honor, Ojczyzna

2018-08-15 11:22

it / Jasna Góra (KAI)

Na Jasnej Górze trwają się główne uroczystości jednego z największych świąt maryjnych - Wniebowzięcia NMP. Tegoroczny odpust jest „dniem dziękczynienia” za wolną Polskę w setną rocznicę odzyskania przez Polskę Niepodległości. O 8.00 na Mszy św. pod przewodnictwem kard. Kazimierza Nycza zgromadzili się uczestnicy pieszych pielgrzymek, które przyszły z Warszawy. - Do tegorocznego biało-czerwonego pielgrzymowania, trzeba dołożyć jedno bardzo ważne staranie, aby Polska którą kocham, szanuję, za której niepodległość dziękuję, stała się faktycznie i konkretnie mieszkaniem Boga - mówił do pątników przeor Jasnej Góry.

Archiwum Jasnej Góry

O. Marian Waligóra przypomniał w kazaniu, że „w roku setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości wyrażamy mocniej niż w innym czasie naszą troskę o Ojczyznę, o Polskę”. - Na różne sposoby, poprzez różne inicjatywy zewnętrzne dajemy temu wyraz, również w tegorocznym biało-czerwonym pielgrzymowaniu jasnogórskim - zauważył jasnogórski przeor. Podkreślił, że to nie wystarczy. - Do tego trzeba dołożyć jedno bardzo ważne staranie, aby Polska którą kocham, szanuję, za której niepodległość dziękuję stała się faktycznie i konkretnie mieszkaniem Boga, nie poprzez puste slogany, ale poprzez moją osobistą przemianę.

- To za mało mówić Bóg, honor, Ojczyzna. Chlubić się tym, że Polska jest zawsze wierna, Polonia Semper Fidelis, jeśli ja sam nie staram się być mieszkaniem Boga – wołał o. Przeor. Dodawał: „Polska będzie niepodległa zawsze jeśli ja sam zrobię dobry użytek z mojej wolności”. - Tak było w czasie zaborów, Polacy potrafili robić dobry użytek z wolności i nie bali się przychodzić na Jasną Górę, która zawsze, nawet w czasie zaborów, była otwarta na strudzonego pielgrzyma - przypomniał o. Waligóra.

Podkreślał, że „potrzeba pracy nad sobą, wyczulenia na Boże oczekiwania, by stawać się podobnym do Maryi, być gotowym już tu na ziemi, jak Ona, oddać Bogu siebie i swoje serce”.

- Trzeba wielkiej pracy nad sobą, by Polska naprawdę stała się niepodległa przez moją przemianę - mówił kaznodzieja. Podkreślił, że to „od naszego nawracania się, którego wspaniałym obrazem jest pielgrzymowanie, od tego zależy odmiana oblicza tej ziemi”.

Przypomniał prorocze słowa Jana Pawła II, który wołał o odmianę oblicza polskiej ziemi. – To jest testament dla nas, przypomnienie o potrzebie przemiany naszych serc, potrzebę oddania się Duchowi Świętemu – powiedział jasnogórski przeor. Zauważył, że to nie przypadek, że w setną rocznicę odzyskania niepodległości w Kościele w Polsce przeżywamy Rok Ducha

- My też możemy jak Maryja zamieszkać w Bogu. To jest wielka nadzieja serca człowieka wierzącego, które kontempluje wyniesienie Maryi i widzi w Niej jasny znak nieba. To jest nadzieja pielgrzyma, który przychodzi tutaj do Maryi, by doświadczyć bliskości nieba i tym niebem chce dzielić się z innymi – powiedział o. Waligóra. - Stać się tu i teraz mieszkaniem dla Boga, by kiedyś w wieczności w nim zamieszkać, to jedno z najpiękniejszych zadań i wyzwań dla człowieka wierzącego – podkreślał kaznodzieja.

- Tyle wypowiedzianych modlitw, tyle śpiewu, życzliwości okazywanej i otrzymywanej, na ile to otworzyło moje serce na Boga czy zapragnęłam być choć na chwilę, jak Maryja, mieszkaniem dla Boga? - pytał jasnogórski przeor.

Wyraził przekonanie, że pielgrzymowanie „na pewno wyda owoce choć może tego jeszcze nie widzimy, bo jest zmęczenie, ale patrząc na Maryję radujmy się darem zamieszkania w Bogu”.

- Rozpalajmy nasze serca tęsknotą za niebem, bo po to tu przyszliśmy do Maryi. Jesteśmy tu, by wpatrywać się w Nią, czerpać z Jej bliskości siły, po to by stawać się, już tu na ziemi, mieszkaniem dla Boga – mówił kaznodzieja. Zauważył, że „łatwo jest być mieszkaniem dla Boga przez te pięć, czy dziesięć dni na pielgrzymim szlaku. - Nasza serdeczność, rozmodlenie pięknie o tym świadczyły. Teraz postarajmy się coś z tych pięknych, budujących postaw zabrać do naszej codzienności. Niech pielgrzymowanie zaowocuje w moim sercu, w rodzinie, we wspólnocie, w mojej Ojczyźnie, Europie i całym świecie – podkreślał o. Marian Waligóra.

W pięciu pieszych pielgrzymkach z samej tylko Warszawy przyszło na Jasną Górę w sumie 12 tys. 570 osób. Były to: 307. Warszawska Pielgrzymka Piesza, przyszło w niej ponad 6 tys. osób, 38. Warszawska Akademicka Pielgrzymka Metropolitalna, w której dotarło 3 tys. 950 pątników, Grupy „17-ste” Warszawskiej Pielgrzymki Pieszej z liczba 1,6 tys. osób, 27. Pielgrzymka Niepełnosprawnych, w której przyszło 620 wiernych i 35. Praska Pielgrzymka Rodzin z liczbą 400 osób.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kanada: biskupi stawiają na opiekę paliatywną

2018-08-16 19:09

vaticannews.va / Ottawa (KAI)

W dobie zalegalizowanego wspomaganego samobójstwa i eutanazji opieka paliatywna musi pozostać jasno wyróżniona jako forma opieki, która zwraca uwagę na potrzeby i godność osoby aż do naturalnego końca jej życia. To oświadczenie Konferencji Episkopatu Kanady wpisuje się w dyskusję na temat ustawy o rozwijaniu struktur opieki paliatywnej w tym kraju.

maxlkt/pixabay.com

Biskupi wskazali, że postawą chrześcijańską jest leczenie chorych, ofiarne służenie potrzebującym, bycie świadkami nienaruszalnej godności oraz bronienie ludzkiego życia na każdym jego etapie. Mimo legalizacji eutanazji i wspomaganego samobójstwa Kościół pozostaje zdecydowanie przeciwny tym praktykom – podkreślili hierarchowie.

Wątpliwości w sprawie ustawy o legalizacji eutanazji w Kanadzie zgłaszali już niektórzy prawnicy wkrótce po jej zatwierdzeniu przez Senat w 2016 r. Dziś niektóre z tych uwag znów się pojawiły po skandalu, do jakiego doszło w jednym ze szpitali, gdzie nieuleczalnie choremu Rogerowi Foleyowi, zamiast opieki domowej personel zaproponował wspomagane samobójstwo.

Biskupi wyraźnie podkreślili różnicę między eutanazją a opieką paliatywną i jednoznacznie wskazali, że praktyki celowo kończące życie pacjenta nie mogą znaleźć się w nowych programach opieki paliatywnej. Jest to centralny punkt filozofii tego rodzaju opieki i to fundamentalne rozgraniczenie musi być utrzymane – wskazali hierarchowie.

Z oświadczenia dowiadujemy się również, że Kościół w Kanadzie za pośrednictwem parafii zamierza uświadamiać społeczeństwo w kwestii opieki paliatywnej, rozpowszechniając materiały na ten temat. W tym celu współpracuje z wieloma stowarzyszeniami medycznymi i instytutem bioetyki. Podkreślono również integralną wizję opieki paliatywnej, która zakłada troskę o chorego na poziomie zarówno fizycznym, jak i emocjonalnym i duchowym.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem