Reklama

Nagroda im. Oskara Kolberga przyznana

2017-06-06 18:51


7 czerwca o godz. 12.00 na Zamku Królewskim w Warszawie odbędzie się uroczysta Gala 42. edycji Nagrody im. Oskara Kolberga „Za zasługi dla kultury ludowej". Wyróżnienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wręczone zostaną wybitnym przedstawicielom środowiska kultury tradycyjnej. Tego samego dnia o godz. 19 w Ogrodach Zamku Królewskiego odbędzie się plenerowy Koncert laureatów oraz Wieczór tańca.

Nagroda, której patronem jest Oskar Kolberg - etnograf, folklorysta, kompozytor, ustanowiona została w 1974 r. przyznawana jest w sześciu kategoriach: 1. dla twórców z dziedziny plastyki i folkloru muzyczno-tanecznego, 2. dla twórców za pisarstwo ludowe, 3. dla kapel ludowych, 4. dla zespołów folklorystycznych, 5. dla badaczy, naukowców i animatorów, 6. nagroda honorowa dla instytucji i organizacji społecznych zasłużonych w opiece i upowszechnianiu kultury ludowej, działających w kraju i zagranicą. Od początku jest przyznawana pod patronatem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Laureatami 42. edycji Nagrody zostali:

Reklama

 Anna Bałdyga – tkaczka, artystka w dziedzinie plastyki obrzędowej, śpiewaczka – Wydminy, pow. giżycki, woj. warmińsko-mazurskie,

 Jan Cebula – skrzypek ludowy, solista i kierownik kapeli lasowiackiej – Kolbuszowa, woj. podkarpackie,

 Marta Legierska – koronczarka – Koniaków, pow. cieszyński, woj. śląskie,

 Michalina Mrozik – śpiewaczka solistka – Przejęsław, pow. bolesławiecki, woj. dolnośląskie,

 Irena Najdek – mistrzyni haftu kujawskiego, popularyzatorka ludowego rękodzieła – Włocławek, woj. kujawsko-pomorskie,

 Franciszek Łojas-Kośla – poeta ludowy, publicysta, współautor publikacji o historii i kulturze Podhala – Poronin, pow. tatrzański, woj. małopolskie,

 Zespół Góralski „Polaniorze” z Kościeliska – Kościelisko, pow. tatrzański, woj. małopolskie,

 Zespół Folklorystyczny „Kurpiowszczyzna” – Myszyniec, pow. ostrołęcki, woj. mazowieckie,

 prof. dr hab. Jan Adamowski – językoznawca, kulturoznawca, etnolingwista, badacz kultury wschodniego pogranicza, tradycyjnej religijności, obrzędów, zwyczajów i wierzeń, folkloru oraz pisarstwa ludowego – Lublin,

 Henryk Kuś – folklorysta, choreograf, założyciel i instruktor zespołów folklorystycznych, badacz i dokumentator kultury pogórzańskiej – Łużna, pow. gorlicki, woj. małopolskie,

 Józef Sobiecki – popularyzator kultury ludowej Mazowsza, twórca archiwum nagrań i audycji radiowych o twórczości wiejskich artystów, redaktor Polskiego Radia RDC – Warszawa,

 Skansen Wsi Pogórzańskiej im. prof. Romana Reinfussa w Szymbraku – Oddział Muzeum Dwory Karwacjanów i Gładyszów w Gorlicach – Szymbark, pow. gorlicki, woj. małopolskie,

 Dobrzyńsko-Kujawskie Towarzystwo Kulturalne we Włocławku – Włocławek, woj. kujawsko-pomorskie.

Podczas uroczystości na Zamku Królewskim po raz trzeci wręczony zostanie dyplom dla Ambasadora Kultury Tradycyjnej. Trafi on w ręce przedstawiciela samorządu, który w ostatnim roku w szczególny sposób troszczył się o rozwój kultury tradycyjnej w swoim regionie.

Organizację konkursu sprawuje Instytut Muzyki i Tańca we współpracy z Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu i jego oddziałem – Muzeum im. O. Kolberga w Przysusze. Fundatorami nagród finansowych są Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Fundacja „Cepelia” Polska Sztuka i Rękodzieło w Warszawie oraz Samorząd Województwa Mazowieckiego. Laureaci otrzymają Medale im. Oskara Kolberga według projektu Anny Jarnuszkiewicz oraz pamiątkowe dyplomy. Partnerami wydarzenia są Program 2 Polskiego Radia, Stowarzyszenie Twórców Ludowych oraz Zamek Królewski w Warszawie.

Wieczorem, o godz. 19 w Ogrodach Zamku Królewskiego, po raz drugi w 42-letniej historii Nagrody im. Oskara Kolberga, laureaci zaprezentują się podczas wyjątkowego plenerowego koncertu w specjalnym repertuarze. Kurpiowskie pieśni i tańce, folklor Skalnego Podhala, lasowiackie melodie oraz ballady z serca Borów Dolnośląskich to tylko niektóre atrakcje plenerowego koncertu. W regionalnych strojach i z oryginalnymi tradycyjnymi instrumentami wystąpią członkowie Kapeli Jana Cebuli, Michalina Mrozik, Zespół Folklorystyczny „Kurpiowszczyzna” z Myszyńca oraz Zespół Góralski „Polaniorze” z Kościeliska. W trakcie koncertu, którego wodzirejem będzie znany podhalańczyk Krzysztof Trebunia-Tutka, odbędzie się wspólny Wieczór tańca, podczas którego na specjalnej, drewnianej podłodze będzie można nauczyć się regionalnych tańców i zabaw. Całość zakończy świętojańskie widowisko z obrzędami ognia. Zachęcamy do wspólnej zabawy w rodzinnej atmosferze!

Koncert organizowany jest przez Instytut Muzyki i Tańca, Miasto Stołeczne Warszawa oraz Stołeczną Estradę. Wejścia do Ogrodu Dolnego Zamku Królewskiego znajdują się od strony ul. Grodzkiej i wprost z bulwarów wiślanych od Wybrzeża Gdańskiego. Wstęp na koncert jest bezpłatny.

Więcej informacji o Nagrodzie (o jej patronie, misji, historii, organizatorach, towarzyszących wydarzeniach) oraz przede wszystkim o jej laureatach z lat 1974–2017 znajduje się na stronie www.nagrodakolberg.pl. Strona o charakterze bazy danych zawiera materiały biograficzne sukcesywnie aktualizowane i uzupełniane o fotografie, filmy, nagrania dźwiękowe przedstawiające laureatów, ich prace i osiągnięcia.

Tagi:
nagroda

Nagrodzeni Ikarem

2018-02-14 11:09

Monika Jaworska
Edycja bielsko-żywiecka 7/2018, str. VIII

UM Bielsko-Biała
Laureaci tegorocznej edycji

To już 25. raz, jak Prezydent Bielska-Białej przyznał statuetkę Ikara za osiągnięcia w dziedzinie kultury i sztuki w 2017 r. Gala rozdania nagród odbyła się w Bielskim Centrum Kultury. Tym razem z rąk prezydenta miasta, Jacka Krywulta, statuetkę za wybitną działalność w dziedzinie kultury i sztuki otrzymał aktor Teatru Polskiego Grzegorz Sikora. W tej kategorii nominowano również animatorkę kultury Irenę Edelman, artystów plastyków Michała Klisia i Tadeusza Moskałę, aktorkę a zarazem reżysera i twórczynię scenariuszy spektakli wystawianych przez Teatr Pracownię Kwadryga Ewę Polak-Walesiak, aktora Teatru Polskiego w Bielsku-Białej Jerzego Dziedzica oraz dziennikarza i członka Bielsko-Bialskiego Towarzystwa Historycznego Jacka Kachela. Ikara za szczególne osiągnięcia kulturalne w 2017 r. otrzymali: Grzegorz Madej, Piotr Kenig i Jakub Krajewski za stworzenie wystawy „Pod znakiem róży nad Białą” zorganizowanej w Muzeum Historycznym w Bielsku-Białej z okazji 500-lecia Reformacji. Oprócz nich nominowani byli: aktorka teatralna i filmowa współpracująca z Teatrem Polskim Anita Jancia-Prokopowicz oraz aktor Teatru Lalek Banialuka Mateusz Barta. Dyplomy honorowe otrzymał chór męski Harfa pod batutą Anny Ostrowskiej działający przy Domu Kultury w Komorowicach oraz Bielska Orkiestra Kameralna przy Bielskim Centrum Kultury. Oprócz tego wręczono tytuły Dobrodzieja Kultury 2017, które przypadły firmom Aqua oraz FCA Poland SA.

W uroczystości wziął udział również bp pomocniczy Piotr Greger i zwierzchnik Kościoła ewangelicko-augsburskiego bp Adrian Korczago. Jak poinformował bielski magistrat, obecnie trwają prace nad serią filmów pt. „Ikary z Bielska-Białej” podsumowujących dotychczasowe edycje. – Seria przybliża sylwetki laureatów tej prestiżowej nagrody. Jest realizowana w pięciu 30-minutowych częściach opowiadających o kolejnych artystach nagrodzonych Ikarem. Filmy prezentują krótkie wypowiedzi laureatów lub ich sylwetki w charakterystycznych dla nich działaniach twórczych – informuje Urząd Miasta. Projekt ma na celu pokazać miasto jako centrum kulturalne, przyjazne, intrygujące różnorodnością.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Ks. Dolindo w Częstochowie

2018-02-21 22:11

Marian Florek

W dniu 21 lutego 2018 r. w częstochowskim Duszpasterstwie „Emaus” odbyło się spotkanie z Joanną Bątkiewicz-Brożek, autorką książki o niezwykłym włoskim księdzu Dolindo Ruotolo.


Świadkowie życia kapłana – jak mówiła autorka – byli pod wielkim wrażeniem jego świętości i pokory. A i sama pani Joanna, mówiąc o swoich osobistych przeżyciach związanych z dziennikarską pracą nad książką poświęconą ks. Dolindo, nie potrafiła ukryć ogromnych emocji. Udzielały się one i słuchaczom. Wszyscy mieli wrażenie jakby ks. Dolindo był wśród zgromadzonych.

Ks. Dolindo Ruotolo urodził się 6 października 1882 w Neapolu, a zmarł 19 listopada 1970. Doświadczany: z powodu oskarżeń nieprzychylnych mu osób, oskarżany o herezję, z wieloletnim zakazem odprawiania Mszy Świętej i głoszenia homilii. Błogosławiący spadający z nieba deszcz, aby nawrócił neapolitańczyków. Mówił: „Życie wieczne to nie żart”, mówił : „Jezu ty się tym zajmij!”.

Duszpasterstwu Akademickiemu „Emaus” gratulujemy spotkania z autorką ksiązki o Bożym Kapłanie.

Zobacz także: Spotkanie z Joanną Bątkiewicz-Brożek nt. książki o ks. Dolindo
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Rachunek sumienia ze wspólnotowości

2018-02-23 19:12

Antoni Szymański

Mija drugi tydzień Wielkiego Postu w którym rozpoczęliśmy refleksję nad własną skłonnością do grzechu. Zło osłabia nie tylko nas samych ale każdą wspólnotę, którą tworzymy.

domagoj8888 / fotolia.com

Otwieram Ewangelię św. Marka i czytam: Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: «Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?» Jezus usłyszał to i rzekł do nich: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników». (Mk 2, 16-17)

Zarzuty religijnych przywódców Izraela podszyte były niczym niezmąconym samozadowoleniem. Przekonani byli, że przestrzeganie odpowiednich przepisów, zachowań i rytuałów, a także skupienie się na osobistej doskonałości, zapewnia im sprawiedliwość w oczach Boga. Tymczasem obok „elity” żyła masa zwyczajnych ludzi, którzy lgnęli do Jezusa, czuli się bezpiecznie i coraz śmielej otwierali na wzajemne zaufanie i więzi.

Aby nie popaść w faryzeizm dano nam właśnie okres Wielkiego Postu. To doskonała okazja do zburzenia samozadowolenia – zarówno w wymiarze osobistym jak i wspólnotowym. Stając w prawdzie zdajemy sobie sprawę, że różnorakie społeczności, które tworzymy dalekie są od doskonałości.

Najdokładniej widzimy to w relacjach rodzinnych. Język, którym się do siebie zwracamy, zdolność do przebaczania, ilość i jakość wspólnie spędzanego czasu – mimo podejmowanych wysiłków często nie odpowiada oczekiwaniom. Nadal nie spada wskaźnik rozwodów i trwają cierpienia dzieci, które wychowują się bez obojga rodziców. Podobnie jest ze społecznościami zawodowymi (w korporacjach, urzędach, fabrykach) – wiemy to i czujemy, że nie jesteśmy nawzajem stuprocentowo lojalni, szczerzy i nie zawsze potrafimy działać zespołowo. Wciąż mamy kłopot z relacjami pracownik – pracodawca, z efektywnym zarządzaniem ludźmi, szacunkiem dla cudzego i własnego czasu.

Jakie są nasze rodziny i zakłady pracy, takie społeczności lokalne. Czy w wystarczającym stopniu odczuwamy odpowiedzialność za przestrzeń naszej ulicy, dzielnicy, miejscowości, czy regionu? Czy często zdarza się nam przedkładanie prywaty nad dobro wspólne oraz podkopywanie dobrego imienia osób i środowisk. Podobnie dzieje się przy budowaniu wspólnot edukacyjnych. Oświatę nierzadko uznajemy za domenę urzędników i dość łatwo dyspensujemy się od odwiedzania szkoły, w której uczą się nasze dzieci i wnuki. Dezerterujemy mimo, że młode pokolenie potrzebuje wspólnego wysiłku rodziców, nauczycieli, administracji i innych dorosłych, aby nauczyć się żyć w świecie wiedzy i wartości.

A jak angażujemy się w funkcjonowanie społeczeństwa obywatelskiego? Możliwość wolnego zrzeszania się obywateli i działania w kierunku osiągania zróżnicowanych pozytywnych celów, to sukces przemian społecznych w naszym kraju. Czy potrafimy go docenić i wykorzystać biorąc udział w działaniach różnorakich stowarzyszeń, fundacji, grup nieformalnych czy wolontariatów? Codzienne doświadczenie i badania wskazują, że aktywność obywatelska pozostaje u nas nadal na słabym poziomie. Spoglądamy wreszcie na nasz stosunek do polityki uprawianej w parlamencie i upowszechnianej w mediach – jaki obraz się wyłania? Czy stać nas na wysiłek samodzielnego myślenia i rozróżniania ziarna od plew? Czy potrafimy zachować dobry język, czy nie pozwalamy się podzielić przez poglądy i ideologie?

Te i podobne rozważania – jeśli prowadzimy je uczciwie, z pewnością nakierują nas prędzej czy później na przekonanie, że nie posiadamy wystarczających przesłanek do poczucia wyższości i mówienia o sobie „idealny obywatel”. I to będzie ważny sukces Wielkiego Postu! Być może dopadnie nas przy tym troska i pewnego rodzaju zasmucenie. To też dobry objaw pod warunkiem, że nie prowadzi do pesymizmu. Jeśli zdajemy sprawę jak bardzo jesteśmy niesolidni, niezorganizowani, nieopanowani, leniwi, nietolerancyjni, nieobiektywni, itd. – to znaczy, że do nas właśnie przychodzi Lekarz. Będąc w sytuacji podobnej do celników i grzeszników, uzbrojeni w pokorę, możemy zacząć czynić kroki, by zmieniać siebie i otaczający świat. Takiej właśnie refleksji – przeżycia Wielkiego Postu z pokorną nadzieją na przemianę, życzę w tym czasie nam wszystkim.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem