Reklama

Biały Kruk 2

Sportowe zmagania osób niepełnosprawnych

2017-07-05 13:53

Monika Łukaszów

Monika Łukaszów

Ponad 160 osób wzięło udział w II edycji Powiatowych Zmagań Sportowych Osób Niepełnosprawnych, które w środę 28 czerwca odbyły się w Legnickim Polu.

Warsztaty Terapii Zajęciowej w Legnickim Polu przy współpracy z Urzędem Gminy, zorganizowały II edycję Powiatowych Zmagań Sportowych Osób Niepełnosprawnych, które odbyły się w Legnickim Polu. To sportowe wydarzenie zgromadziło nie tylko wielu uczestników warsztatów z całego powiatu, ale także wielu znamienitych gości, którzy na co dzień, współpracują z osobami niepełnosprawnymi. Wśród nich był m.in. bp Marek Mendyk, Starosta Legnicki Krzysztof Sowiński, Przewodniczący Rady Powiatu Aleksander Kostuń, Wójt Gminy Legnickie Pole Henryk Babuśka, dyrektorzy i kierownicy jednostek organizacyjnych.

Wszystkich uczestników spotkania powitał gospodarz Gminy legnickie Pole Henryk Babuśka. - Cieszę się, ze aż tyle osób bierze udział w tegorocznym Turnieju i życzę wszystkim sportowej rywalizacji, dobrej zabawy i wygranej - mówił wójt Gminy.

Zobacz zdjęcia: II Powiatowe Zmagania Sportowe Osób Niepełnosprawnych

Rozpoczynając spotkanie, w uroczysty i oficjalny sposób podziękowano osobom, które na co dzień pomagają Warsztatom Trapi Zajęciowej.

Reklama

W tym roku postanowiliśmy uhonorować „Koniczynkami” czyli symbolem WTZ osoby i instytucje, które wspierają warsztaty pomocą rzeczową – mówi Ewa Patrzek, dyrektor WTZ w Legnickim Polu.

Wśród wyróżnionych znaleźli się m.in. firma „Elsur”, Lidl Polska, DPS Legnickie Pole oraz radni Gminy Legnickie Pole.

Zmagania sportowe rozpoczęto tuż po części oficjalnej. Wzięło w nich udział 12 oddziałów pracujących z osobami niepełnosprawnymi z terenu Powiatu Legnickiego, choć nie tylko. Między innymi byli reprezentanci z Jawora, Ścinawy, Chojnowa, Złotoryi, Legnicy a także podopieczni Domu Pomocy Społecznej w Legnickim Polu.

Uczestnicy zebrani przy budynku Warsztatów Zajęciowych w Legnickiem Polu w barwnym korowodzie przeszli na teren Gminnego Ośrodka Sportu i Rekreacji gdzie zostały przeprowadzone sportowe zmagania. Organizatorzy przygotowali bogaty program. Każdy znalazł coś dla siebie. Była zabawa w rytmie ZUMBY, która rozpoczęła całość zabawy. Był też pokaz baniek, śpiew uczestników WTZ Legnickie Pole w języku francuskim czy też degustacja grillowanych kiełbasek i słodkich ciasteczek. Jednak największe emocje wzbudziła główna konkurencja mecze piłki nożnej pomiędzy poszczególnymi placówkami. W tej konkurencji najlepsza okazała się drużyna z Jawora, która reprezentowała tamtejszy Ośrodek Wsparcia " Pod Zielonym Dębem". Na podium stanęły również drużyny z Warsztatów Terapii Zajęciowej im. A. Krakowskiego w Legnicy oraz Warsztaty Terapii Zajęciowej w Jaworze.

Tagi:
sport niepełnosprawni

Chrześcijańscy atleci

2018-02-21 10:32

pr
Niedziela Ogólnopolska 8/2018, str. 39

President MOON Jae-in visits POCOG/flickr

Polacy podkreślają wiarę i religijne zaangażowanie naszych skoczków – Kamila Stocha i pozostałych członków ekipy fruwającej na nartach. Amerykanie też mają wśród swoich olimpijczyków zawodników znanych ze swojej wiary. Przed rozpoczęciem olimpiady w Pjongczangu portal Christian Headlines przedstawił piątkę najbardziej zaangażowanych amerykańskich chrześcijańskich atletów. Pierwsza to Elana Meyers-Taylor, bobsleistka, która w igrzyskach startowała po raz trzeci. – Wiem, że Bóg działa przeze mnie w sporcie – powiedziała w szczerym wywiadzie w 2016 r. Na drugim miejscu umieszczono Davida Wise’a, który z kolei uprawia narciarstwo freestyle’owe. – Moja wiara decyduje o tym, jaką jestem osobą – zwierzył się niedawno 28-latek. Kolejną znaną z głębokiej wiary zawodniczką jest Kelly Clark – snowboardzistka, która już trzykrotnie zdobywała medale na olimpiadzie. Mniej utytułowane są kolejne dwie zawodniczki reprezentujące przede wszystkim Jezusa: Gigi Marvin (hokeistka) i Katie Uhlaender (skeletonistka).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Młodzi z KSM zawierzą się Matce Bożej

2018-02-22 14:01

ag / Warszawa (KAI)

Młodzi ludzie należący do Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży 24 lutego przyjadą do Częstochowy, by zawierzyć siebie, swoją organizację oraz swoje działania i inicjatywy Matce Bożej. Ostatni taki zlot wszystkich KSM-owiczów miał miejsce 80 lat temu.

Archiwum KSM Diecezji Drohiczyńskiej
KSM to przyjaźnie i poczucie wspólnoty

Kiedyś członkowie istniejącego prawie 100 lat Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży budowali niepodległą Polskę, byli prześladowani w czasach komunizmu i trafiali do więzień. Od kilku lat reaktywowana organizacja na nowo tworzy swoje oddziały i koła. Działalność KSM jest konkretną odpowiedzią na potrzeby, które młodzież dostrzega w środowisku, którym żyje. Sztandarową metodą pracy młodzieży w KSM jest widzieć – ocenić – działać.

„KSM się sprawdza. KSM-owicze, którzy założyli własne rodziny, pięknie wychowują dzieci (…) dają wzór życia religijnego, patriotycznego i angażują się społecznie, w środowiska parafialne i środowiska rówieśnicze (…) KSM jest nadzieją katolickiej Polski” – mówi prałat Antoni Sołtysik, inicjator reaktywacji KSM w Polsce.

Obecnie KSM działa w ponad 38 diecezjach i zrzesza aktualnie około 15.000 młodych ludzi w wieku 15-30 lat. To wierzący i aktywni młodzi ludzie, zaangażowani w działalność organizacyjną, którzy podejmują trud pracy nad własną formacją duchową, by móc potem nieść Chrystusa szerszemu środowisku. KSM-owicze to ludzie, którzy przyznają się do wiary, a Bożą miłość zamieniają w służbę człowiekowi.

Ramowy program Zlotu Młodych z KSM w Częstochowie obejmuje spotkanie z KSM-owiczami o godzinie 14:00 w Kaplicy św. Józefa na Halach z udziałem zaproszonych gości. Podczas spotkania odbędzie się m.in. przedpremierowy pokaz filmu „Tożsamość 1918-2018”. Film przedstawia historię KSM-u w Polsce od czasu jego utworzenia w 1918-1919 roku, w czasie II wojny światowej i po wojnie w czasach komunistycznych. Zwiastun filmu: https://www.youtube.com/watch?v=EN3VowVV-NU&feature=youtu.be

Kulminacyjnym momentem Zlotu KSM-owiczów będzie uroczysta Msza Święta w kaplicy Cudownego Obrazu o godzinie 17:30 oraz trwające od 20:00 czuwanie połączone z aktem zawierzenia KSM Matce Bożej, a zakończone Apelem Jasnogórskim.

Osoba do kontaktu dla mediów: Ks. dr Andrzej Lubowicki – Generalny Asystent KSM – 507-062-069 Michał Hubala – reżyser filmu „Tożsamość 1918-2018”, członek KSM - 790-504-148

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Rachunek sumienia ze wspólnotowości

2018-02-23 19:12

Antoni Szymański

Mija drugi tydzień Wielkiego Postu w którym rozpoczęliśmy refleksję nad własną skłonnością do grzechu. Zło osłabia nie tylko nas samych ale każdą wspólnotę, którą tworzymy.

domagoj8888 / fotolia.com

Otwieram Ewangelię św. Marka i czytam: Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: «Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?» Jezus usłyszał to i rzekł do nich: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników». (Mk 2, 16-17)

Zarzuty religijnych przywódców Izraela podszyte były niczym niezmąconym samozadowoleniem. Przekonani byli, że przestrzeganie odpowiednich przepisów, zachowań i rytuałów, a także skupienie się na osobistej doskonałości, zapewnia im sprawiedliwość w oczach Boga. Tymczasem obok „elity” żyła masa zwyczajnych ludzi, którzy lgnęli do Jezusa, czuli się bezpiecznie i coraz śmielej otwierali na wzajemne zaufanie i więzi.

Aby nie popaść w faryzeizm dano nam właśnie okres Wielkiego Postu. To doskonała okazja do zburzenia samozadowolenia – zarówno w wymiarze osobistym jak i wspólnotowym. Stając w prawdzie zdajemy sobie sprawę, że różnorakie społeczności, które tworzymy dalekie są od doskonałości.

Najdokładniej widzimy to w relacjach rodzinnych. Język, którym się do siebie zwracamy, zdolność do przebaczania, ilość i jakość wspólnie spędzanego czasu – mimo podejmowanych wysiłków często nie odpowiada oczekiwaniom. Nadal nie spada wskaźnik rozwodów i trwają cierpienia dzieci, które wychowują się bez obojga rodziców. Podobnie jest ze społecznościami zawodowymi (w korporacjach, urzędach, fabrykach) – wiemy to i czujemy, że nie jesteśmy nawzajem stuprocentowo lojalni, szczerzy i nie zawsze potrafimy działać zespołowo. Wciąż mamy kłopot z relacjami pracownik – pracodawca, z efektywnym zarządzaniem ludźmi, szacunkiem dla cudzego i własnego czasu.

Jakie są nasze rodziny i zakłady pracy, takie społeczności lokalne. Czy w wystarczającym stopniu odczuwamy odpowiedzialność za przestrzeń naszej ulicy, dzielnicy, miejscowości, czy regionu? Czy często zdarza się nam przedkładanie prywaty nad dobro wspólne oraz podkopywanie dobrego imienia osób i środowisk. Podobnie dzieje się przy budowaniu wspólnot edukacyjnych. Oświatę nierzadko uznajemy za domenę urzędników i dość łatwo dyspensujemy się od odwiedzania szkoły, w której uczą się nasze dzieci i wnuki. Dezerterujemy mimo, że młode pokolenie potrzebuje wspólnego wysiłku rodziców, nauczycieli, administracji i innych dorosłych, aby nauczyć się żyć w świecie wiedzy i wartości.

A jak angażujemy się w funkcjonowanie społeczeństwa obywatelskiego? Możliwość wolnego zrzeszania się obywateli i działania w kierunku osiągania zróżnicowanych pozytywnych celów, to sukces przemian społecznych w naszym kraju. Czy potrafimy go docenić i wykorzystać biorąc udział w działaniach różnorakich stowarzyszeń, fundacji, grup nieformalnych czy wolontariatów? Codzienne doświadczenie i badania wskazują, że aktywność obywatelska pozostaje u nas nadal na słabym poziomie. Spoglądamy wreszcie na nasz stosunek do polityki uprawianej w parlamencie i upowszechnianej w mediach – jaki obraz się wyłania? Czy stać nas na wysiłek samodzielnego myślenia i rozróżniania ziarna od plew? Czy potrafimy zachować dobry język, czy nie pozwalamy się podzielić przez poglądy i ideologie?

Te i podobne rozważania – jeśli prowadzimy je uczciwie, z pewnością nakierują nas prędzej czy później na przekonanie, że nie posiadamy wystarczających przesłanek do poczucia wyższości i mówienia o sobie „idealny obywatel”. I to będzie ważny sukces Wielkiego Postu! Być może dopadnie nas przy tym troska i pewnego rodzaju zasmucenie. To też dobry objaw pod warunkiem, że nie prowadzi do pesymizmu. Jeśli zdajemy sprawę jak bardzo jesteśmy niesolidni, niezorganizowani, nieopanowani, leniwi, nietolerancyjni, nieobiektywni, itd. – to znaczy, że do nas właśnie przychodzi Lekarz. Będąc w sytuacji podobnej do celników i grzeszników, uzbrojeni w pokorę, możemy zacząć czynić kroki, by zmieniać siebie i otaczający świat. Takiej właśnie refleksji – przeżycia Wielkiego Postu z pokorną nadzieją na przemianę, życzę w tym czasie nam wszystkim.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem