Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Minister Kazachstanu: Polska jest dla nas strategicznym partnerem

2017-07-06 10:29

Sylwia Niedzieska, Kazachstan, Astana/NIEDZIELA

Sylwia Niedzieska

Polska jest kluczowym producentem produktów rolno-spożywczych w Europie. Przykład rozwoju polskiej gospodarki jest wzorem dla Republiki Kazachstańskiej, której władze chcą czerpać z naszych wzorców, doświadczenia i wiedzy technologicznej

– Polska jako były kraj bloku komunistycznego świetnie poradziła sobie z transformacją gospodarki. Z sukcesem wprowadziła automatyzację produkcji artykułów rolno-spożywczych – powiedziała Isayeva Gulmira Sultanbaeva, Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rolnictwa Republiki Kazachstanu do polskich przedstawicieli prasy przebywających na misji dziennikarskiej w Astanie. – Z tego powodu jest dla nas strategicznym partnerem rozwoju sektora rolniczego – dodała.

Kazachstan to jeden z najdynamiczniej rozwijających się krajów Azji, którego gospodarka oparta jest o surowce energetyczne. Niestety jest to również kraj o nie wykorzystanym potencjale rozwoju sektora rolniczego, zwłaszcza małych gospodarstw rolnych. Najnowszy program tego sektora w Kazachstanie (na lata 2017–2022) ma na celu przede wszystkim jego modernizację i rozwój konkretnych pozycji towarowych. W tych planach bardzo ważne miejsce zajmuje współpraca z Polską. Kazachstan pragnie wzorować się na naszym modelu wykorzystania nowych technologii w rolnictwie. – 80% małych gospodarstw w naszym kraju nie wykorzystuje swoich możliwości – podkreślała Isayeva Gulmira Sultanbaeva. – W Polsce jest ich bardzo dużo, produkują lokalnie, a przez to są dla nas bardzo dobrym przykładem – dodała i zaznaczyła, że Kazachstanowi zależy na stworzeniu modelu, który będzie stymulował te gospodarstwa do współpracy w celu wypracowania wspólnej produkcji i sprzedaży na rynku miejscowym oraz na rynkach eksportowych.

Władzom Kazachstanu bardzo zależy na możliwości wykorzystania nowych technologii szczególnie w sektorze sadowniczym. W związku z tym liczą na współpracę instytucji naukowych obu krajów w tym obszarze. – 180 tys. ton jabłek zostało wyeksportowanych przez Kazachstan, a 100 tys. importowanych, w tym 90% z Polski. Polska jest liderem w produkcji jabłek w UE – podkreślała Podsekretarz Isayeva Gulmira Sultanbaeva i podała przykład polskiej firmy ARNO Group, która w Kazachstanie każdego roku oddaje do użytku sady owocowe. Dzięki zastosowaniu nowoczesnych technologii zagospodarowane tereny obfitują w bogate plony. – Urodzaj sadów zbudowanych przez polską firmę wynosi 70 ton z ha, w przeciwności do sadów kazachstańskich gdzie plony wynoszą tylko 5 ton z ha – zaznaczała podsekretarz.

Reklama

Kazachowie już co najmniej kilkadziesiąt lat korzystają z wiedzy i doświadczenia Polaków w pozyskiwaniu także innego produktu, z którego są bardzo dumni. Polska diaspora, przesiedlona do Kazachstanu w 1936 r. dzieliła się z miejscowymi cenną wiedzą na temat wytwarzania miodu. Kazachowie wypracowali sobie technologię produkcji wyjątkowych rodzajów tego produktu, ponieważ występują u nich unikatowe niekrzyżowane gatunki pszczół, które produkują miody o szczególnych parametrach, znane i cenione za granicą.

Podsekretarz Ministerstwa Rolnictwa Kazachstanu podkreślała, że ich kraj z otwartymi rękami przyjmuje polskich inwestorów w sektorze rolniczym. Na każdy etapie inwestycji udzielane jest wsparcie. Nie ukrywa również, że we współpracy polsko-kazachstańskiej nie chodzi tylko o to, żeby sprzedawać polskie technologie do Kazachstanu. Kluczowe jest by polscy inwestorzy zostali na dłużej i przekazywali wiedzę "know-how" kazachstańskim producentom.

Współpraca gospodarcza pomiędzy naszymi krajami realizowana jest od połowy lat 90. – W 2016 r. zajęliśmy 7 miejsce (wśród krajów UE) pod względem wartości eksportu do Kazachstanu. Ponadto jest on dla nas 9 partnerem spośród krajów Azji (nie licząc Turcji, którą zalicza się do Europy) – zaznaczał na spotkaniu z polskimi dziennikarzami Tomasz Zapalski, I sekretarz w Wydziale Promocji Handlu i Inwestycji Ambasady Polskiej w Kazachstanie z siedzibą w Ałmaty. Wg polskich danych (GUS) obroty sięgnęły 864 mln USD, zaś polski eksport do Kazachstanu osiągnął poziom 325 mln USD, a dominują w nim m.in. maszyny i urządzenia (mechaniczne i elektryczne), produkty farmaceutyczne, preparaty perfumeryjne, kosmetyczne lub toaletowe, farby i lakiery a z branży rolniczej: produkty mleczarskie, owoce czy orzechy. Z Kazachstanu importujemy m.in. paliwa, oleje i woski mineralne, chemikalia nieorganiczne, nasiona i owoce oleiste, ryby i skorupiaki, ziarna, nasiona i owoce, rośliny przemysłowe.

W Kazachstanie zarejestrowanych jest ok. 190 podmiotów gospodarczych z udziałem kapitału polskiego o różnej formie własności m.in. Eko-Export, Pronair, APS Energia, Exallo Drilling, Petrolinvest czy Ulma Construction. Do największych inwestycji należy zakup przez Polfarmę farmaceutycznej spółki Chimfarm oraz budowa dwóch fabryk i centrów dystrybucyjnych Seleny.

Wydział Promocji Handlu i Inwestycji Ambasady Polskiej z siedzibą w Ałmaty zajmuje się bezpośrednim wsparciem polskich przedsiębiorców w Kazachstanie. – Odpowiadamy m.in. za kojarzenie partnerów biznesowych, przygotowujemy bazy przedsiębiorców, prowadzimy monitoring legislacyjny – podkreślał Tomasz Zapalski i nie ukrywał, że kluczowym punktem wyjścia dla podjęcia współpracy jest w chwili obecnej zapewnienie partnerom kazachstańskim finansowania dla realizowanych projektów. Podkreśla też, że wymiana handlowa pomiędzy naszymi krajami uwarunkowana jest sytuacją geopolityczną, w której decydujące znaczenie ma: konflikt ukraiński, spadek cen ropy na światowych rynkach oraz dewaluacja kazachstańskiej waluty tenge. – Gdy poprawi się sytuacja geopolityczna na świecie, wpłynie to również pozytywnie na gospodarkę Kazachstanu – przekonywał.

Tagi:
gospodarka

W pułapce konsumpcjonizmu

2018-08-01 10:29

Wiesława Lewandowska
Niedziela Ogólnopolska 31/2018, str. 36-37

Podczas niedawnego Kongresu „100 lat polskiej gospodarki” – który symbolicznie odbył się w gmachu Giełdy Papierów Wartościowych, dawnej siedzibie Komitetu Centralnego PZPR – zastanawiano się nad możliwością rozwijania polskiej gospodarki aż do poziomu 4.0, czyli do gospodarki wykorzystującej najnowocześniejsze innowacyjne technologie cyfrowe, informatyczne, robotyzacyjne.

Grzegorz Boguszewski
Polacy wpadli w wir konsumpcji – uważają badacze tego zjawiska

Premier Mateusz Morawiecki, gdy przedstawiał podczas kongresu stuletnią historię polskiej gospodarki, przypomniał, że aby zbudować Gdynię, budżet II RP w połowie był poświęcony na inwestycje, w dużym stopniu właśnie na tę konkretnie inwestycję. – To jest tak, jakby dziś nasze drogie społeczeństwo – mówił premier – pozwoliło nam poświęcać 200-300 mld zł rocznie na inwestycje. Na pewno wtedy Polska za 5-7 lat wyglądałaby inaczej... Ale nie ma takiego prostego przełożenia mechanizmów II Rzeczypospolitej na naszą rzeczywistość. To jest niemożliwe z różnych względów. Społeczeństwo jest dużo bardziej nastawione na konsumpcję, tak też zostało ukształtowane w latach 90. ubiegłego wieku i dwutysięcznych. Niestety, brakowało w dużym stopniu pewnych celów aspiracyjnych, które jednocześnie mogłyby być akceptowalne dla społeczeństwa...

Tyrania konsumpcji

To wypomniane przez premiera nastawienie polskiego społeczeństwa na konsumpcję jest wciąż głównym motorem wzrostu gospodarki, ale – dziś wreszcie zdajemy sobie z tego sprawę – wzrostu ograniczonego, na pewno niezapewniającego rozwoju do poziomu 4.0. Wydaje się, że osiągnięcie tego najwyższego pułapu będzie trudne, bo od czasu II RP z biegiem kolejnych wydarzeń i dziesięcioleci zabijany był w Polakach nawyk oszczędzania i inwestowania w przyszłość. A co najgorsze, po odzyskaniu wolności w 1989 r. nie wytyczono przed polskim społeczeństwem odpowiednich, dobrych dla rzeczywistego rozwoju polskiej gospodarki, „celów aspiracyjnych”. Przeciwnie – czyniono wszystko, co dobre dla innych, bardziej zapobiegliwych gospodarek. Polskim politykom zabrakło tej roztropnej zapobiegliwości w interesie własnego kraju. To taka nasza swojska „patologia wolności”.

I tak, po części na własne życzenie, staliśmy się konsumenckim rajem. Przede wszystkim dla zagranicznego biznesu, który na naszej niepohamowanej konsumpcji dóbr importowanych od trzydziestu lat zarabia krocie, ale także dla nas samych. Po latach zgrzebnego komunizmu wygłodniali – czasem nawet dosłownie – Polacy byli przeszczęśliwi, że mogą wreszcie kupować wszystko bez ograniczeń. Byli gotowi wydać ostatnie grosze, zadłużyć się, by tylko zaspokoić wszystkie materialne potrzeby, niekoniecznie te najbardziej niezbędne, a o jakimkolwiek oszczędzaniu nie było mowy. Zjawisko to narastało z biegiem lat III RP, umiejętnie podsycane i kreowane przez tych, którzy doszli do wniosku, że „tym głupim Polakom” wszystko można wcisnąć, że kupią nawet to, czego gdzie indziej ludzie nie chcą kupować (doszło już nawet do tego, że znane marki specjalnie na polski rynek produkują towary gorszej jakości).

GUS podaje, że realna wartość konsumpcji nieustannie się zwiększa. W ostatnim czasie głównie za sprawą programu „Rodzina 500+”, który pozwolił na większe wydatki w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb sporej rzeszy tych, którzy do tego czasu żyli na marginesie dobrodziejstw konsumpcjonizmu.

Stale wzrasta również import dóbr konsumpcyjnych, co w warunkach gospodarki mocno uzależnionej od innych jest oczywiste i co cieszy zagranicznych dostawców. Ale ekonomiści wciąż mają nadzieję na wzrost polskich inwestycji, choć doceniają walory gospodarcze wzmożonej prywatnej konsumpcji. Chodzi teraz przede wszystkim o to, aby nie była to konsumpcja próżna, aby była bardziej związana z inwestowaniem w przyszłość. Pytanie: Jak sprawić, aby przeciętny polski konsument, zwłaszcza ten wydający pieniądze z programu „Rodzina 500+”, mocniej poczuł odpowiedzialność za tę przyszłość – swoją, swoich dzieci, kraju – aby nie wydawał pieniędzy w sposób zbyt beztroski?

Wyzwolenie gospodarki spod tyranii konsumpcji, jak o tym marzy premier Morawiecki, nie będzie łatwe.

Zastaw się, a postaw się

Trudno się dziwić – tłumaczą badacze tego zjawiska z pogranicza psychologii, socjologii, etyki i biznesu – że Polacy z taką łatwością wpadli w wir konsumpcji. Niektórzy uważają, że z natury jesteśmy narodem konsumpcyjnym, kochamy konsumpcję, a bogactwo i wartości konsumpcyjne uznaliśmy za wartości podstawowe i dlatego konsumpcjonizm Polaków nie będzie stopniowo odchodził w niepamięć wraz z zaspokojeniem nawet najbardziej wygórowanych potrzeb. A to wszystko bierze się nie tylko z przeogromnych zapóźnień gospodarczych, ale też z nawyku gromadzenia zapasów dóbr w czasach biedy, z zaszłości historycznych.

Krytycy nadmiernej konsumpcji chętnie sięgają do dawnych wzorców, do staropolskiego „zastaw się, a postaw się”. Trudno nie zauważyć, że Polacy nie potrafią rozsądnie gospodarować swoimi prywatnymi zasobami, że mają wyraźną tendencję do życia ponad stan, choćby na kredyt. Ta przypadłość jest, niestety, bardzo skutecznie wzmacniana przez kooperującą z wielkim biznesem branżę reklamową oraz przez media lansujące potężną „konsumpcję rozrywkową”.

Faktem jest, że suma kredytów bankowych zaciąganych przez Polaków stale rośnie – w lutym 2018 r. było to aż 528 mld zł. Z najnowszych danych NBP na temat finansów gospodarstw domowych wynika, że wartość obecnie spłacanych kredytów jest aż o 10 proc. (o 46 mld zł) wyższa niż przed rokiem. Coraz mniej pieniędzy (tylko 270 mld zł) znajduje się natomiast na lokatach obywateli. A zatem wartość zobowiązań jest niemal dwa razy wyższa niż suma odłożonych oszczędności.

W dekadzie 2005-15 wzrost wydatków Polaków na konsumpcję był najwyższy w Unii Europejskiej; w 2015 r. statystyczny Polak kupował o prawie 32 proc. więcej dóbr i usług niż 10 lat wcześniej. Polska była jedynym krajem w Unii, który nie odnotował ani jednego kwartału ze spadkiem konsumpcji. Druga w kolejności Rumunia odnotowała wzrost o 7 proc. niższy, zaś trzecia Słowacja – o 9 proc. W ostatnich latach wydatki Polaków na konsumpcję nadal wzrastają – o ok. 2 proc. rocznie.

W świecie wydumanych potrzeb

Polski konsumpcjonizm przejął z dobrodziejstwem inwentarza – i ze swojskim wzmocnieniem – wszystkie wady tego znanego od dawna zjawiska, które zaczęło się od Ameryki i tamże rozwinęło się do rozmiarów hiperkonsumpcjonizmu.

Zmora konsumpcjonizmu zaczęła dawać o sobie znać już jakieś 200 lat temu, zaś samego pojęcia użyto po raz pierwszy na łamach amerykańskiej prasy w 1925 r. Wtedy pojawiły się już bardzo poważne obawy, że wszelkie ludzkie wartości zostaną podporządkowane jakiemuś wyimaginowanemu, ale coraz bardziej urzeczywistnianemu „standardowi życia”. Zaczęła się propaganda „właściwego stylu życia”, polegającego na niepohamowanym zaspokajaniu wszelkich, niekoniecznie niezbędnych, potrzeb. Siły biznesu zadbały o to, aby dążenie do luksusu stało się niemal powinnością każdego człowieka, który musi być – jak to dziś mówimy – trendy.

Dzisiejsze postawy konsumpcyjne Polaków – twierdzą badacze – są zróżnicowane, ale wciąż dominuje wśród nich kult posiadania, który prowadzi do narastania społeczno-kulturowego zjawiska konsumpcjonizmu, podczas gdy w niektórych krajach podejmuje się już działania zmierzające do ograniczenia tego rodzaju zachowań społecznych.

Chodzi głównie o zwrócenie uwagi na skutki uboczne konsumpcjonizmu, które najprostszą drogą prowadzą do degradacji środowiska naturalnego człowieka i samego człowieka. Nie są to jednak ani proste, ani łatwe do przeprowadzenia działania; opór materii i rozlicznych interesów jest zbyt wielki.

Konsumpcjonizm to dziś coś więcej niż zwykłe pojęcie z dziedziny ekonomii – to sposób życia świadczący o mocno zdegradowanej tożsamości współczesnej jednostki. To przede wszystkim najpopularniejsza chyba w XXI wieku – i to nie tylko w krajach bogatych – postawa niewspółmiernego do potrzeb przywiązania do dóbr materialnych i pseudoduchowych, do coraz to bardziej niepotrzebnych, wydumanych usług, do nieokiełznanej rozrywki, rzadko mającej cokolwiek wspólnego z kulturą.

Nadmierna konsumpcja i ideologia konsumpcjonizmu postrzegane są – już nie wyłącznie przez lewicowych analityków – jako sprzeczne ze zrównoważonym rozwojem, w sensie zarówno ekologicznym (nadmierna eksploatacja zasobów środowiska naturalnego i gigantyczna produkcja odpadów, śmieci), ekonomiczno-gospodarczym (nadmierna, zniewalająca władza rynku), jak i społeczno-kulturowym (zmniejszanie poziomu zaangażowania obywateli, kreowanie fałszywych potrzeb konsumentów, umacnianie bezmyślnej kultury konsumpcyjnej).

„Mieć” czy jednak „być”?

To bodaj najtrudniejsze pytanie współczesności często powtarzał Jan Paweł II. Dziś rzadko zadawane, choć chyba wszyscy zaczynają się już na swój sposób martwić widocznymi konsekwencjami rozbuchanego konsumpcjonizmu.

Jan Paweł II z właściwą sobie przenikliwością diagnozował cywilizacyjne zagrożenie ze strony konsumpcjonizmu i ostrzegał nas przed nim już wtedy, kiedy w Polsce jeszcze nawet nam się nie śniło o konsumpcyjnym rozpasaniu: „«Posiadanie» rzeczy i dóbr samo przez się nie doskonali podmiotu ludzkiego, jeśli nie przyczynia się do dojrzewania i wzbogacenia jego «być», czyli do urzeczywistnienia powołania ludzkiego jako takiego” (encyklika „Sollicitudo rei socialis” z 1987 r., nr 29).

W 1991 r., na samym początku polskich przemian gospodarczych, w „Centesimus annus” Papież Polak pisał o „ślepym poddaniu się czystej konsumpcji”, o niebezpiecznym braku odporności na „wszechobecną reklamę i nieustanne kuszące propozycje nabycia nowych produktów”, o tym, że „im więcej się posiada, tym więcej się pożąda, podczas gdy najgłębsze pragnienia zostają zagłuszone”. „Dlatego – pisze Ojciec Święty w tej encyklice – pilnie potrzebna jest tu wielka praca na polu wychowania i kultury, obejmująca przygotowanie konsumentów do odpowiedzialnego korzystania z prawa wyboru, kształtowanie głębokiego poczucia odpowiedzialności u producentów i przede wszystkim u specjalistów w dziedzinie społecznego przekazu; konieczna jest także interwencja władz publicznych” (nr 36).

Tylko tyle i aż tyle potrzeba, by „nieskonsumowane” do cna społeczeństwo chciało jeszcze i potrafiło w przyszłości skorzystać z dobrodziejstw gospodarki 4.0, uprzednio do niej aspirując przez roztropne konsumowanie dóbr – aby polska konsumpcja nie kojarzyła się jedynie z niezdrowym grillowaniem i z kosztownymi fajerwerkami przy każdej okazji, lecz z mądrą troską o przyszłość.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Kongres 60 milionów – Globalny Zjazd Polonii już w sierpniu!

2018-08-20 09:19

W dniach 30-31 sierpnia, w G2A Arena – Centrum Wystawienniczo Kongresowym Województwa Podkarpackiego w Jasionce odbędzie się kolejna edycja Kongresu 60mln czyli Globalny Zjazd Polonii.


Ideą leżącą u podstaw Kongresu jest integracja środowisk polskich i polonijnych oraz zdefiniowanie aktualnego statusu i charakteru współpracy między polskimi ośrodkami biznesowymi, naukowymi i kulturalnymi w Polsce oraz za granicą. Nazwa Kongresu koresponduje z ogólną liczbą żyjących na świecie Polaków. Obchody przypadającej na 2018 r. setnej rocznicy odzyskania niepodległości stanowią doskonałą okazję do spotkania w gronie polonijnym i podjęcia dyskusji na temat aktualnego miejsca Polski na świecie i naszej pozycji w relacjach międzynarodowych, ze szczególnym uwzględnieniem ich gospodarczego wymiaru.

Pierwsze dwie edycje kongresu miały miejsce w dniach 9-10 lutego 2018 r. w Miami na Florydzie oraz 21 Lipca 2018 roku w Buffalo w stanie Nowy Jork. Obydwa wydarzenia okazały się sukcesem, gromadząc blisko 400 gości z 11 krajów. Wśród uczestników Kongresu znaleźli się m.in. Nowojorski Senator Tim Kennedy, Republikański Kongresmen Brian Higgins, Minister Inwestycji i Rozwoju Jerzy Kwieciński, Pełnomocnik Rządu ds. dialogu międzynarodowego Senator Anna Maria Anders, Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Przedsiębiorczości i Technologii Tadeusz Kościński, znana amerykańska dziennikarka Rita Cosby, Konsul generalny RP w Nowym Jorku, Maciej Golubiewski,, Prezes Polskiego Funduszu Rozwoju Paweł Borys, Członek Parlamentu Zjednoczonego Królestwa Daniel Kawczyński były pracownik Departamentu Stanu USA Thaddeus Kontek oraz siedemdziesięciu innych mówców z dziedziny biznesu, polityki oraz życia społecznego środowisk Polonijnych. W ramach Kongresów odbyło się kilkanaście paneli dyskusyjnych. Dotyczyły one między innymi roli miast i regionów w budowaniu pomostów polsko-polonijnej współpracy gospodarczej, roli promowania rodzimej kultury, sztuki i sportu, budowy politycznej siły Polonii w Stanach Zjednoczonych i na świecie, ekspansji polskich i zagranicznych przedsiębiorstw, potencjału usług turystycznych i medycznych w Polsce oraz polskiego funduszu inwestycyjnego na Wall Street i opcji inwestycyjnych w Polsce.

Przed nami kolejna odsłona wydarzenia, która odbędzie się w G2A Arena w Jasionce, koło Rzeszowa.

„To szczególna edycja Kongresu 60 Milionów, ponieważ tym razem gromadzimy środowiska polonijne w Polsce.

Tym bardziej cieszę się, że kongres odbędzie się w G2A Arena – biznesowym sercu regionu, ponieważ dzięki temu mamy okazję zaprezentować Podkarpacie, a przede wszystkim jest możliwość pokazania jak Polska, a konkretnie nasz region zmienił się na przestrzeni kilkunastu ostatnich lat” – mówi Kamil Szymański, Prezes Zarządu

CWK Operator, spółki zarządzającej G2A Arena.

Program najbliższej edycji wydarzenia został tak zaprojektowany, aby podczas dwóch dni w sposób interdyscyplinarny porozmawiać o Polonii, a wzajemne doświadczenia i osiągnięcia były inspiracją dla wszystkich zgromadzonych.

Zakres tematyczny najbliższej odsłony Kongresu 60 Milionów obejmie takie zagadnienia jak:

• etyka w relacjach biznesowych,

• Polska na tle krajów starej Europy,

• budowanie wizerunku Polski na arenie międzynarodowej,

• międzynarodowe doświadczenie młodych Polaków, rozwijająca się nowoczesna Polska - co mogą sobie zaoferować?,

• marketing i promocja regionu,

• sport, jako katalizator najlepszych cech narodowych,

• Polska innowacja jako produkt eksportowy - działania rządu wspierające Polaków (fundusze dla przedsiębiorców),

• nowe Trójmorze i program Polska 3.0 współpraca transgraniczna, transfer wiedzy i innowacji

• bezpieczeństwo Polski i Polaków,

• MARKA POLSKA - współpraca międzynarodowa polskich przedsiębiorców - budowanie dobrych praktyk,

• rola Kościoła w budowaniu wspólnoty wśród Polonii na wszystkich kontynentach,

• współpraca regionów, rola placówek dyplomatycznych i organizacji w budowaniu partnerstwa miast i regionów

• jak zjednoczyć 60mln - inicjatywy łączące Polaków - media i organizacje polonijne.

Agenda najbliższego Kongresu 60 Milionów to nie tylko 15 paneli dyskusyjnych, w których głos zabierze ponad 70 przedstawicieli świata kultury, biznesu i polityki. W programie znajduje się również 7 wystąpień w formule power chat, liczne wydarzenia towarzyszące jak również oficjalna Gala i Polonijny Turniej w Golfa.

Na szczególną uwagę zasługuje, zaplanowany na 29. sierpnia, pokaz wybranych fragmentów międzynarodowej produkcji „DYWIZJON 303”, oraz making off filmu, który swą premierę będzie miał na stulecie lotnictwa polskiego i stulecie brytyjskiego Royal Air Force. Wyjątkowe spotkanie z Gośćmi Specjalnymi poprowadzi Ambasador filmu Angelika Jarosławska.

Kolejnym niecodziennym elementem programu aktualnej odsłony Kongresu 60 Milionów będzie panel: „Zrodzeni do Szabli. Polska szabla i polski bagnet oraz stojące za nimi wartości – historia, tradycja, kultura i honor”. W panelu weźmie udział Paweł Deląg – polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny , reżyser i producent.

W ramach panelu odbędzie się wystawa oryginalnej polskiej szabli i bagnetu z kolekcji Janusza Jarosławskiego, eksperta broni białej. Dodatkową atrakcją będzie krótka walka szablą i bagnetem w wykonaniu Janusza Sieniawskiego i jego synów (są oni jedynymi osobami posiadającymi wiedzę i władającymi dawną bronią wedle niezwykłej polskiej tradycji).

Więcej informacji na temat kongresu oraz możliwość rejestracji można znaleźć na stronie www.60mln.pl

„Cieszy mnie bardzo, że z każdym tygodniem przybywają kolejni uczestnicy i partnerzy Kongresu, którzy chcą, aby 60 milionów Polaków z całego świata wspierało się i współpracowało. Przy obecnym rozwoju technologii odległości i miejsce zamieszkania za granicą nie są przeszkodą w sprawnej komunikacji i wspólnym poszukiwaniu możliwości współdziałania” – dodaje Zbigniew Klonowski, Członek Komitetu Organizacyjnego.

Szczegóły na:

Zobacz także: www.60mln.pl

Bilety na wydarzenie do nabycia na

Zobacz także: www.ebilet.pl

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Irlandia: katolicy liczą, że papież da impuls do odnowy Kościoła

2018-08-20 17:23

vaticannews.va / Dublin (KAI)

W sobotę Franciszek na dwa dni udaje się do Irlandii. Zastanie tam Kościół w poważnym kryzysie, który wynika w głównej mierze z zaniechania ewangelizacji i „ukulturowienia” wiary.

WIKIPEDIA

Dla większości Irlandczyków papieska wizyta będzie jedynie wielkim wydarzeniem publicznym. Niewielka mniejszość katolików, którym zależy na sprawach wiary, ma jednak nadzieję, że Franciszek da impuls do odnowy Kościoła – uważa o. Bartłomiej Parys. Jako werbista został on posłany na misję właśnie do Irlandii. Z ojczyzny misjonarzy stała się ona bowiem krajem misyjnym.

Symptomy kryzysu są bardzo poważne. W ciągu ostatnich 20 lat opustoszały kościoły. Brakuje też powołań. W ostatnich dwóch referendach katolicy świeccy opowiedzieli się przeciwko katolickiej wizji człowieka. Zagłosowali za małżeństwami jednopłciowymi i aborcją. Jak mówi o. Parys, przyczyn kryzysu jest wiele.

„Myślę, że ten kryzys był wielotorowy. Z jednej strony wiązał się on z tym, że Kościół w Irlandii, która odradzała się na początku XX wieku, stworzył całą strukturę socjalną, czyli szkoły, szpitale… W ten sposób otrzymał pewne przywileje, miał autorytet moralny – powiedział Radiu Watykańskiemu o. Parys. – Później, po ujawnieniu skandali autorytet ten został nadszarpnięty. Ponadto dokonała się kolonizacja kulturowa Irlandii przez kulturę laicką, którą przyjęto jako wyzwolenie ze starego systemu. Przestrzegał już przed tym młodych Jan Paweł II w 1979 r. Mówił im, że taki proces nadejdzie. A Kościół podjął za mało wysiłku ewangelizacyjnego. Masowość praktyk religijnych mogła trochę oszukiwać. Nałożył się na to proces pewnego «ukulturowienia» wiary, czyli zanikła wewnętrzna struktura wymagań wiary, wynikających z relacji z Chrystusem, a pozostały zewnętrzne formy, związane z obrzędami”.

Zdaniem polskiego misjonarza trwałą spuścizną chrześcijaństwa w Irlandii jest szczególna wrażliwość na drugiego człowieka. Prawdopodobnie jest to też jedna z dróg ponownej ewangelizacji tego kraju, pod warunkiem, że będzie to związane z wiarą i żywą relacją z osobą Jezusa Chrystusa – zastrzega o. Parys. Z tego też względu obecność Papieża Franciszka, który od samego początku swego pontyfikatu kładzie nacisk na potrzebę chrześcijańskiej bliskości, może się okazać bardzo skuteczna, choć będzie to obecność bardzo krótka.

Papież przybędzie do Irlandii już w najbliższą sobotę na zakończenie Światowego Spotkania Rodzin. Na zielonej wyspie pozostanie zaledwie 36 godzin. Z irlandzkimi katolikami spotka się dwukrotnie: w dublińskiej prokatedrze i sanktuarium maryjnym w Knock.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem