Reklama

Biały Kruk 2

Liczba ludności Unii Europejskiej wzrosła do niemal 512 mln

2017-07-11 16:07

ts / Luksemburg / KAI

blvdone/fotolia.com

Liczba mieszkańców Unii Europejskiej wzrosła w ubiegłym roku o ok. 1,5 miliona. Według obliczeń unijnego urzędu statystycznego Eurostat w Luksemburgu, 1 stycznia 2017 r. we wszystkich 28 krajach członkowskich mieszkało ok. 511,8 mln osób, podczas gdy rok wcześniej było ich 510,3 mln. Dane opublikowano w związku z przypadającym 11 lipca Światowym Dniem Ludności.

Ponieważ w 2016 r. w UE było zarejestrowanych tyle samo narodzin i zgonów, Eurostat wnioskuje, że wzrost liczby mieszkańców jest wynikiem migracji.

Największym liczebnie krajem UE są Niemcy (82,2 mln), następnie Francja (67 mln), Wielka Brytania (65,8 mln), Włochy (60,6 mln), Hiszpania (46,5 mln) i Polska (38 mln). W minionym roku liczba ludności wzrosła w 18 krajach członkowskich, a w 10 zmalała.

Relatywnie najwyższy wzrost ludności odnotowano w Luksemburgu (19,8 na tysiąc mieszkańców). Na kolejnych miejscach znalazły się Szwecja (14,5 na tysiąc), Malta (13,8), Irlandia (10,6), Austria (9,5), Niemcy i Cypr (po 7,8 na tysiąc mieszkańców).

Reklama

Najbardziej zmalała liczba mieszkańców na Litwie (minus 14,2 osoby na tysiąc mieszkańców), Łotwie (minus 9,6), w Chorwacji (minus 8,7), Bułgarii (minus 7,3) i w Rumunii (minus 6,2).

Według statystyk w 2016 r. urodziło się w UE 5,1 mln dzieci, o 11 tys. więcej niż rok wcześniej. Największą liczbę urodzin zanotowano w Irlandii (13,5 na tysiąc mieszkańców), Szwecji i Wielkiej Brytanii (po 11,8) , a najmniejszą we Włoszech (7,8), Portugalii (8,4) i Grecji (8,5).

W 2016 r. w UE zanotowano ogółem 5,1 mln zgonów, niemal 91 tys. mniej niż rok wcześniej. Najmniejszą liczbę zgonów odnotowano w Irlandii i na Cyprze (po 6,4 osoby na 1000 mieszkańców), największą zaś w Bułgarii (15,1) i na Łotwie (14,6).

Tagi:
Unia Europejska

Płyną pieniądze na zabytki Dolnego Śląska

2018-05-17 14:17

Agnieszka Bugała

Informowaliśmy o dotacjach z budżetu Miejskiego Konserwatora Zabytków przyznanych w tym tygodniu 44. organizacjom pozarządowym w wysokości prawie 6 mln zł.

Agnieszka Bugała

Pisaliśmy o tym tutaj:

Przeczytaj także: Miasto dba o sakralne zabytki

Dziś (17 maja) Wojewoda Dolnośląski Paweł Hreniak przedstawił plan wydatków na renowację dolnośląskich zabytków w 2018 r. Dotacja na dofinansowanie prac konserwatorskich, remontowych i robót budowlanych w regionie wyniesie 5,5 mln zł. To mniej, niż otrzymali beneficjenci w samym Wrocławiu, ale i tak jest to największa kwota dotacji na ten cel od 10. lat. Do tej pory dotacje nie przekraczały kwoty 780 tys. zł (tyle wynosiła w latach 2015, 2016 i 2017).

Najwięcej, bo aż 1,5 mln złotych przyznano na konserwację polichromii na sklepieniu i ścianach prezbiterium katedry pw. św. Stanisława B. M. i Wacława M. w Świdnicy. Ale wypięknieją też zabytkowe ołtarze, ambony, obrazy, chrzcielnice, rzeźby i pałacowe okna.

Do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków we Wrocławiu w 2018 r. wpłynęło 171 wniosków o dofinansowanie prac konserwatorskich, remontowych i robót budowlanych przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków na łączną kwotę niemal 32 mln zł.

Zebrane wnioski zostały zweryfikowane pod względem formalno-prawnym tj. czy obiekt jest wpisany do rejestru zabytków, czy osoba ubiegająca się o dofinansowanie obiektu zabytkowego jest właścicielem tego zabytku, czy została dołączona pełna dokumentacja zgodnie z obowiązującymi formularzami, jak również czy wnioskowana kwota jest zasadna.

Po przeanalizowaniu złożonych dokumentów, Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków we Wrocławiu przeprowadził inspekcję obiektów zabytkowych pod kątem zasadności udzielania dotacji i pozytywnie zostały zaopiniowane 64 wnioski.

1. Bagno Remont pokrycia dachowego wraz z wymianą obróbek blacharskich, rynien i rur spustowych na budynku pałacu (tzw. Starego Zamku) 150 000

2. Bardo Konserwacja ambony z kościoła parafialnego pw. Nawiedzenia NMP 90 000

3. Będkowice Konserwacja stropu w pomieszczeniu pd.-zach. na I p. dworu 70 000

4. Bystrzyca Kłodzka Konserwacja chrzcielnicy z kościoła parafialnego pw. św. Michała Archanioła 15 000

5. Chełmsko Śląskie Konserwacja grupy rzeźbiarskiej - Koronacji Marii z kościoła parafialnego pw. św. Rodziny 40 000

6. Cieszków Konserwacja ołtarza głównego z kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia NMP 30 000

7. Dobra Konserwacja epitafium Gustava Adolfa von Huegel i Heleny z domu von Gfug z nawy kościoła parafialnego pw. NMP z Góry Karmel

45 000

8. Dobrocin Konserwacja polichromii na pn. ścianie nawy kościoła filialnego pw. śś. Piotra i Pawła 40 000

9. Droszków Remont dachu kościoła filialnego pw. św. Barbary 50 000

10. Dziećmorowice Konserwacja epitafium Anny von Logau z elewacji pd. kościoła parafialnego p.w. św. Jana Ap.

30 000

11. Dzierżoniów Konserwacja stropu empory wraz z obudową podciągów w kościele parafialnym pw. św. Jerzego

80 000

12. Dzierżoniów Remont pokrycia dachu oraz konstrukcji drewnianej budynku parowozowni wachlarzowej, usytuowanej przy ul. Kolejowej nr 8b 80 000

13. Giebułtów Remont dachu i wieży kościoła parafialnego pw. św. Michała Archanioła 100 000

14. Głębowice Konserwacja elementów w obrębie części cokołowej ołtarza głównego z kościoła parafialnego pw. NMP z Góry Karmel

30 000

15. Goszcz Remont elewacji frontowej z rekonstrukcją stolarki okiennej kościoła ewangelickiego (pałacowego) 300 000

16. Henryków Konserwacja obrazu z przedstawieniem św. Michała Archanioła wraz z ramą z kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia NMP 40 000

17. Jawor Konserwacja polichromii na elementach konstrukcyjnych i odeskowaniu ściany zach. i empory głównej Kościoła Pokoju

100 000

18. Jelenia Góra Konserwacja wystroju i wyposażenia kaplicy grobowej przy bazylice pw. św. Erazma i Pankracego 60 000

19. Jelenia Góra Konserwacja obrazu „Adoracja Matki Boskiej przez świętych cysterskich” wraz z ramą i detalem snycerskim oraz rzeźbiarskim z kościoła parafialnego pw. św. Jana Chrzciciela 40 000

20. Jelenia Góra-Sobieszów Konserwacja empory wraz z kolumnami i obrazami z kościoła parafialnego p.w. św. Marcina 50 000

21. Jutrzyna Konserwacja chrzcielnicy z kościoła parafialnego pw. św. Franciszka z Asyżu 10 000

22. Kamieniec Ząbkowicki Konserwacja ołtarza bocznego pw. Serca Jezusa z kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia NMP 80 000

23. Kościelniki Średnie Wymiana pokrycia wieży i wykonanie instalacji odgromowej na budynku kościoła filialnego pw. NMP 40 000 Kurów Wielki Konserwacja ołtarza bocznego pw. św. Anny z kościoła parafialnego pw. św. Jana Chrzciciela 30 000

25. Legnica Konserwacja epitafium Caspera Verimansa z elewacji kościoła parafialnego pw. NMP 15 000

26. Lubiechowa Konserwacja ołtarza głównego z kościoła filialnego pw. śś. Piotra i Pawła 120 000

27. Lubomin Remont dachu kościoła filialnego pw. Podwyższenia Krzyża Świętego 50 000

28. Makowice Remont więźby dachowej wraz z pokryciem wieży kościoła filialnego pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej 90 000

29. Mała Kamienica Izolacja ścian fundamentowych, wykonanie tynków renowacyjnych, drenażu i odprowadzenia wód opadowych z dachu kościoła filialnego pw. św. Barbary 100 000

30. Milicz Remont dachu kościoła parafialnego pw. św. Andrzeja Boboli 150 000

31. Nawojów Łużycki Konserwacja kamiennych krużganków kościoła pomocniczego pw. Chrystusa Króla 50 000

32. Niedźwiedzica Konserwacja polichromii na ścianie wsch. kościoła filialnego pw. św. Mikołaja 32 000

33. Niwnice Konserwacja tryptyku z kościoła filialnego pw. św. Jadwigi 80 000

34. Paździorno Konserwacja ambony z kościoła parafialnego pw. św. Katarzyny 10 000

35. Pełcznica Konserwacja ambony z kościoła filialnego pw. św. Mikołaja 20 000

36. Piekary Konserwacja ołtarza głównego z kościoła parafialnego pw. św. Jana Chrzciciela 20 000

37. Pieszyce Remont elewacji kościoła parafialnego pw. św. Antoniego Padewskiego 40 000

38. Piotrkowice Remont konstrukcji mauzoleum Danckelmanów, wchodzącego w skład założenia pałacowo-parkowego 70 000

39. Rościsławice Konserwacja ołtarza głównego z kościoła parafialnego pw. Podwyższenia Krzyża Św. 30 000

40. Sieroszów Odbudowa dachu pałacu wraz z wykonaniem wieńca i rekonstrukcją gzymsu 50 000

41. Skorzynice Naprawa wsch. i pd. ściany wieńcowej domu przysłupowego nr 26 20 000

42. Sokołowsko Remont pawilonu leżakowni w sanatorium „Grunwald” 190 000

43. Srebrna Góra Remont muru szyjowego Fortu Ostróg 50 000

44. Stary Węgliniec Konserwacja obrazów z balustrad empor kościoła parafialnego pw. MB Szkaplerznej 20 000

45. Strzegom Konserwacja ołtarza bocznego pw. Krzyża Św. z kościoła parafialnego pw. śś. Ap. Piotra i Pawła 115 000

46. Szklary Górne Konserwacja ołtarza głównego z kościoła parafialnego pw. śś. Ap. Piotra i Pawła 50 000

47. Świdnica Konserwacja loży Hochberga z Kościoła Pokoju 100 000

48. Świdnica Konserwacja polichromii na sklepieniu i ścianach prezbiterium katedry pw. św. Stanisława B. M. i św. Wacława M. 1 500 000

49. Trzebicko Konserwacja ołtarza bocznego z kościoła parafialnego pw. św. Macieja 10 000

50. Trzebnica Remont dachu z wymianą pokrycia, remontem kominów, wymianą rynien i rur spustowych i instalacji odgromowej na skrzyżowaniu skrzydła wsch. i środkowego zespołu d. opactwa cysterek 100 000

51. Tymowa Konserwacja obrazu „Madonna z Dzieciątkiem i św. Janem” z kościoła parafialnego p.w. Matki Boskiej Bolesnej 10 000

52. Tyniec nad Ślęzą Konserwacja obrazu „św. Jan Ewangelista” z kościoła parafialnego pw. św. Michała Archanioła 75 000

53. Uniemyśl Remont zabezpieczający kościoła pw. św. Mateusza 160 000

54. Wałbrzych Wymiana pokrycia dachowego wraz z wykonaniem systemu odprowadzania wód opadowych z budynku kościoła parafialnego pw. św. Józefa Oblubieńca 50 000

55. Wałbrzych Remont elewacji wieży kościoła parafialnego p.w. św. Aniołów Stróżów 150 000

56. Wichrów Konserwacja obrazu z przedstawieniem św. Jana Nepomucena w lustrzanej ramie z kościoła filialnego pw. Narodzenia NMP 43 000

57. Wilkanów Konserwacja rzeźby Madonny z Dzieciątkiem z kościoła parafialnego pw. św. Jerzego 20 000

58. Wilków Średzki Konserwacja polichromii w prezbiterium kościoła filialnego pw. św. Mateusza 60 000

59. Wolbromów Remont dachu i elewacji kościoła filialnego pw. św. Jana Nepomucena 20 000

60. Wolibórz Konserwacja ambony z kościoła filialnego pw. św. Jakuba 30 000

61. Wrocław Konserwacja obrazu „Zeznanie umarłego” z klasztoru Prowincji św. Jadwigi Zakonu Braci Mniejszych 30 000

62. Małkowice Konserwacja pomnika z figurą św. Antoniego Padewskiego, usytuowanego na dz. nr 31 20 000

63. Grodziszcze Remont wieży widokowej, usytuowanej na dz. nr 466/10 50 000

64. Szyszkowa Remont dachu budynku pałacu w zespole pałacowo-parkowym 100 000

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Ekumenicznie w Genewie

2018-06-20 14:48

Rozmawia Włodzimierz Rędzioch

Ojciec Święty Franciszek odbędzie 21 czerwca 2018 r. pielgrzymkę ekumeniczną do Genewy, głównie w celu odwiedzenia Światowej Rady Kościołów, która w tym roku obchodzi jubileusz 70-lecia istnienia – powstała w 1948 r. Przez swoją wizytę Franciszek pragnie wyrazić uznanie Kościoła katolickiego dla wkładu, który ŚRK wniosła do międzynarodowego ruchu ekumenicznego. Jest to również pielgrzymka wdzięczności za bogatą i owocną współpracę, którą Kościół katolicki rozwija z ŚRK od ponad półwiecza. Główne punkty wizyty to modlitwa ekumeniczna w kaplicy ŚRK, prowadzona przez przedstawicieli ŚRK, z udziałem katolików.

Włodzimierz Rędzioch

Ojciec Święty wygłosi przemówienie i udzieli zgromadzonym błogosławieństwa. Podczas jubileuszowej sesji komitetu centralnego ŚRK Franciszek skieruje specjalne przesłanie ekumeniczne. Wizyta zakończy się Mszą św. z udziałem przeszło 40 tys. uczestników – katolików ze Szwajcarii i pielgrzymów ze świata oraz przedstawicieli innych Kościołów i wspólnot kościelnych. Papież odwiedzi również Instytut Ekumeniczny w Bossey, ok. 17 km za miastem, który jest ważnym centrum studiów i formacji ekumenicznej należącym do ŚRK. Obok tych głównych punktów programu zaplanowane jest również kurtuazyjne spotkanie z prezydentem Konfederacji helweckiej oraz przedstawicielami władz.

Z ks. dr. Andrzejem Choromańskim – kapłanem diecezji łomżyńskiej, teologiem i ekumenistą, od 2014 r. pracownikiem Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan – rozmawia Włodzimierz Rędzioch

WŁODZIMIERZ RĘDZIOCH: – Czym jest Światowa Rada Kościołów?

KS. DR ANDRZEJ CHOROMAŃSKI: – Zgodnie ze swoją bazą doktrynalną Światowa Rada Kościołów jest wspólnotą Kościołów, które wyznają wiarę w Trójcę Świętą oraz w Jezusa Chrystusa jako Boga i Człowieka i starają się wspólnie dążyć do pełnej i widzialnej jedności Kościoła, o którą modlił się Jezus w czasie Ostatniej Wieczerzy (zob. J 17, 21). ŚRK skupia obecnie 350 Kościołów reprezentujących różne tradycje chrześcijańskie – takie jak tradycja prawosławna, anglikańska oraz wiele odłamów protestantyzmu – i jest największą na świecie organizacją ekumeniczną, która reprezentuje ok. 600 mln chrześcijan na wszystkich kontynentach. ŚRK nie jest ani nie zamierza być Kościołem Jezusa Chrystusa na ziemi ani żadnym „super-Kościołem” złożonym z kościołów członkowskich; jest ona po prostu pewną strukturą ekumeniczną o charakterze światowym, która ma za zadanie promocję różnych form współpracy między Kościołami członkowskimi oraz ich ekumenicznymi partnerami w celu doprowadzenia do całkowitego zjednoczenia wszystkich chrześcijan.

– Pracuje Ksiądz w Papieskiej Radzie ds. Popierania Jedności Chrześcijan, dlatego jest Ksiądz osobą najbardziej kompetentną, by wyjaśnić, jakie są stosunki między Kościołem katolickim i Światową Radą Kościołów. Jak te stosunki układają się w ciągu ostatnich dziesięcioleci, tzn. od Soboru Watykańskiego II?

– Rzeczywiście, od czterech lat pracuję w Papieskiej Radzie ds. Popierania Jedności Chrześcijan, w której jestem odpowiedzialny m.in. za nasze relacje z ŚRK. Od czasów Soboru Watykańskiego II stosunki Kościoła katolickiego w ŚRK bardzo się rozwinęły. Obejmują one obecnie wiele form współpracy i przynoszą pozytywne rezultaty.

Szczególnej dynamiki nabrały one za obecnego pontyfikatu. Franciszek zachęca wszystkich chrześcijan do tzw. ekumenizmu wspólnej drogi, który oznacza modlitwę – tę wspólną i tę jedni za drugich – wzajemną pomoc między Kościołami oraz współpracę wszędzie tam, gdzie Kościoły mogą robić coś razem dla dobra społeczeństwa i całej planety, nie będąc jeszcze w pełni zjednoczone. Taka wizja ekumenizmu jest również bliska ŚRK i z tej racji nasze relacje wciąż się rozwijają i pogłębiają.

– Kiedy powstała i jakie są zadania wspólnej grupy roboczej?

– Wspólna grupa robocza powstała w 1965 r. jako jeden z pierwszych owoców ekumenicznych Soboru Watykańskiego II. Jako że Kościół katolicki nie jest członkiem ŚRK, rada ma na celu

podtrzymywanie i monitorowanie stałej współpracy między dwoma partnerami. Po Zgromadzeniu Ogólnym ŚRK w Busan (Korea Południowa) w 2013 r. grupa, w swojej zreformowanej formie, rozpoczęła dziesiątą już fazę współpracy, której koniec przewidziany jest na 2021 r. Obecnie grupa przygotowuje dwa dokumenty o charakterze duszpasterskim. Pierwszy z nich dotyczy współpracy ekumenicznej w dziedzinie promocji pokoju i rozwiązywania konfliktów, drugi zaś – współpracy na rzecz migrantów i uchodźców.

W ciągu przeszło pięćdziesięciu lat istnienia wspólna grupa robocza podejmowała wiele zagadnień ważnych dla Kościołów, jak np. młodzież, rodzina, edukacja, pokój, sprawiedliwość społeczna, ochrona stworzenia i inne. Powstało wiele cennych dokumentów i raportów. Niestety, są one wciąż za mało znane i przede wszystkim za mało wcielane w życie przez Kościoły. Mówimy tu o bardzo złożonej i trudnej kwestii recepcji dokumentów ekumenicznych w kontekście lokalnym życia Kościołów.

– Jakie są najważniejsze pola współdziałania Kościoła katolickiego i Światowej Rady Kościołów?

– Wiele dykasterii Kurii Rzymskiej oraz różne organizacje katolickie współpracują w różnych dziedzinach z ŚRK. Dzisiaj współpraca ta dotyczy szczególnie takich obszarów, jak: wspólne działania na rzecz prześladowanych chrześcijan w różnych miejscach świata, współpraca na rzecz pokoju – szczególnie w sytuacjach konfliktów czy wojen – wspólne programy pomocy uchodźcom i migrantom, ochrona środowiska, edukacja i formacja ekumeniczna duchownych i świeckich liderów chrześcijańskich i inne.

Jeżeli chodzi o naszą papieską radę, to współpraca ta obejmuje różne działania, których bezpośrednim celem jest promocja jedności między Kościołem katolickim i Kościołami zrzeszonymi w ŚRK. Obejmuje to dialog ekspertów na tematy doktryny i moralności, które wciąż nas dzielą, współpracę w dziele ewangelizacji i misji, współpracę w dziedzinie edukacji i formacji ekumenicznej czy też wspólne przygotowywanie materiałów na doroczny tydzień modlitw o jedność chrześcijan.

– Kościoły protestanckie coraz bardziej oddalają się od nauki Kościoła katolickiego dotyczącej moralności, etyki i małżeństwa. Jaki ma to wpływ na stosunki ekumeniczne?

– Po Soborze Watykańskim II dialog ekumeniczny koncentrował się na zagadnieniach doktrynalnych, takich jak sakramenty (szczególnie chrzest i Eucharystia), rola duchownych w strukturze i misji Kościoła, rozumienie Kościoła jako takiego i warunków jego jedności etc. W tych kwestiach osiągnięto znaczące zbliżenie stanowisk. Jedną z zasadniczych kwestii spornych wciąż pozostaje posługa duchowna, szczególnie po wprowadzeniu przez niektóre wspólnoty kościelne ordynacji kobiet na księży i biskupów.

W ciągu mniej więcej dwóch dekad pojawiły się nowe problemy w dialogu ekumenicznym dotyczące całej sfery moralności. Wchodzą tu w grę takie zagadnienia, jak początek i koniec ludzkiego życia (aborcja i eutanazja, samobójstwo), małżeństwo i rodzina (kolejne związki osób już rozwiedzionych oraz związki jednopłciowe). Ocena moralna tych zjawisk jest różna w różnych Kościołach, a dialog ekumeniczny w tych dziedzinach jest trudny. Niemniej jednak zagadnienia te są podejmowane i to na szczeblu zarówno dialogu międzynarodowego, jak

i w wielu dialogach ekumenicznych na poziomie poszczególnych krajów. Brak wspólnej nauki w dziedzinie moralnej jest nową i poważną przeszkodą na drodze do jedności, która musi mobilizować Kościoły do intensyfikacji dialogu, a nie do zamykania oczu na kwestie sporne.

– Na zakończenie chciałbym zadać pytanie, które stawia sobie wiele osób: dlaczego Kościół katolicki nie należy do ŚRK?

– Sprawa przynależności Kościoła katolickiego do ŚRK jest tak stara jak sama rada – pojawiła się ona już w czasie jej zakładania. Z wielu powodów Kościół katolicki zdecydowanie odmówił wówczas swego udziału w ŚRK. Według dominującej wówczas eklezjologii typu jurydycznego uważano bowiem, że widzialne granice Kościoła katolickiego w pełni pokrywają się

z granicami Kościoła Chrystusa na ziemi, a jedyną metodą na przezwyciężenie podziałów miał być powrót „heretyków” (protestantów) i „schizmatyków” (prawosławnych) do Kościoła katolickiego. Trzeba również pamiętać, że w tamtej epoce sam ruch ekumeniczny, który narodził się i rozwija głównie wśród protestantów, miał także swój mocny rys antykatolicki.

Kwestia powróciła w nowej optyce w czasie Soboru Watykańskiego II, który otworzył Kościół katolicki na ruch ekumeniczny. Przeprowadzono wówczas istotne konsultacje wśród teologów i ekumenistów w tej sprawie. Po poważnym rozeznaniu zagadnienia postanowiono, że Kościół katolicki nie będzie aplikował o formalne członkostwo w radzie, ale podejmie współpracę przez wspólną grupę roboczą, udział w niektórych komisjach ŚRK (Wiara i Ustrój, Komisja ds. Misji i Ewangelizacji, Komisja ds. Edukacji i Formacji Ekumenicznej) oraz uczestnictwo we wspólnych projektach, takich jak Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan i inne wspólne inicjatywy.

Można wymienić dwa typy powodów, dla których Kościół katolicki wybrał taką drogę. Po pierwsze, chodzi o kwestie praktyczne, takie jak liczba członków katolickich w różnych strukturach ŚRK czy też kwestia sposobu podejmowania decyzji. Kościół katolicki, który uważa się za jeden i ten sam Kościół na całym świecie, liczy ok 1,2 bln członków, czyli ok. dwa razy więcej niż wszystkie Kościoły zrzeszone w ŚRK. Wejście tak ogromnego Kościoła do ŚRK musiałoby prowadzić do znaczących zmian w samej koncepcji rady oraz w jej funkcjonowaniu.

Z punktu widzenia doktryny pozostaje wciąż kwestia samorozumienia się Kościoła katolickiego i jego jedności, szczególnie zaś miejsca papieża w Kościele. Zgodnie z nauką Soboru Watykańskiego II Kościół katolicki wierzy, że Chrystus założył jeden Kościół, którego „pełna” aktualizacja i kontynuacja na ziemi znajduje się w Kościele katolickim, który zachował pełnię prawdy objawionej i środków zbawienia. Do tego Kościoła, którego widzialne granice nie pokrywają się z granicami mistycznymi, przynależą w różny sposób wszyscy chrześcijanie, również ci, którzy otrzymali chrzest w innym Kościele czy we wspólnocie kościelnej. Paradoks sprzecznej z wolą Bożą sytuacji podzielonego chrześcijaństwa polega właśnie na tym,

że w łonie jedynego Kościoła Chrystusowego na ziemi znajdują się również ci chrześcijanie, którzy nie są z nim jeszcze w pełnej jedności widzialnej. Poza tym Kościół wierzy, że biskup Rzymu jako następca św. Piotra otrzymał od Chrystusa szczególną odpowiedzialność za jedność Kościoła. Papież jest głową nie jednego z wielu Kościołów chrześcijańskich, ale jedynego i niepodzielnego w swej istocie Kościoła Chrystusowego. Trudno byłoby widzieć go jako jednego z wielu przywódców Kościołów chrześcijańskich.

Pomimo tych zastrzeżeń ewentualne członkostwo Kościoła katolickiego w ŚRK nie możne być wykluczone a priori, lecz wydaje się, że nie jest ono obecnie rozważane przez żadną ze stron. Koncentrujemy się na rozwijaniu i pogłębianiu dobrze układającej się współpracy oraz na wspólnym podejmowaniu wyzwań obecnego czasu. Zgodnie z dewizą papieskiej pielgrzymki do Genewy chcemy „iść, modlić się i pracować razem”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Przeor Taizé podkreśla znaczenie pielgrzymki papieża do Genewy

2018-06-21 10:09

tom (KAI) / Genewa

- Chrześcijanie tracą wiarygodność, gdy mówią o "Bogu miłości" i pozostają podzieleni. Pewnego razu chrześcijanie rozdzielili się w imię prawdy Ewangelii. Dzisiaj, w imię Ewangelii, ważne jest, aby się pojednali - podkreśla przeor ekumenicznej Wspólnoty z Taizé, brat Alois w wywiadzie dla szwajcarskiego dziennika "Tribune de Geneve " z okazji wizyty papieża Franciszka w siedzibie Światowej Rady Kościołów z okazji 70 rocznicy jej istnienia.

Grzegorz Gałązka

Zdaniem brata Aloisa "ekumeniczna pielgrzymka" papieża do Genewy jest "kamieniem milowym" na drodze do jedności chrześcijan. Przypomniał, że założyciele Światowej Rady Kościołów i Wspólnoty Taizé byli "pełni pasji dla jedności". "Mieli oni wizję nowego etapu drogi dla podzielonych Kościołów, etapu komunii i braterstwa między chrześcijanami, mając na celu dążenie do pokoju po katastrofie II wojny światowej. Papież Franciszek uczynił wszystko, co było możliwe, od czasu objęcia przez niego papieskiego urzędu, aby ożywić na nowo pragnienie jedności" - powiedział przeor Wspólnoty z Taizé.

Jego zdaniem Ojciec Święty zadaje pytania, które są ważne dla wszystkich: w jaki sposób różnice mogą przyczynić się do wzajemnego ubogacenia? Jak można zapewnić, aby szacunek dla zdrowej różnorodności nie wpływał na "dynamikę jedności"? Wobec odżywania nacjonalizmów i starań o utrzymanie tożsamości, czy chrześcijanie mogą pokazać, że wszyscy potrzebują siebie nawzajem?

"Taizé zaprasza Kościoły do znalezienia innych możliwości modlitwy i życiodajnego dzielenia się poza Tygodniem Modlitw o Jedność Chrześcijan" - powiedział brat Alois i dodał: "Zróbmy razem wszystko, co możliwe".

Taizé jest jednym z najważniejszych ośrodków ruchu ekumenicznego. Ta niewielka wioska we francuskiej Burgundii jest siedzibą wspólnoty, która od ponad 70 lat jest miejscem spotkania młodzieży z całego świata. We Wspólnocie Taizé żyje ok. stu braci z ponad 25 krajów, należących do różnych Kościołów chrześcijańskich.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem