Reklama

BETEL - Zakupy z sercem - Deribie Mekanene

Wizyta Księcia i Księżnej Cambridge w Polsce

2017-07-17 18:21

prezydent.pl

Grzegorz Jakubowski/KPRP/prezydent.pl

W dniach 17-19 lipca 2017 roku wizytę w Polsce składają Jego Królewska Wysokość William Książę Cambridge i Jej Królewska Wysokość Catherine Księżna Cambridge.

W poniedziałek po godz. 13.30 w Warszawie wylądował samolot z księciem i księżną Cambridge Williamem i Kate wraz z dziećmi na pokładzie. Parę Książęcą powitali: Szef Gabinetu Prezydenta RP Krzysztof Szczerski, ambasador Wielkiej Brytanii w Polsce Jonathan Knott oraz ambasador RP w Wielkiej Brytanii Arkady Rzegocki.

Zobacz zdjęcia: Wizyta Księcia i Księżnej Cambridge w Polsce (I)

Następnie Para Książęca została powitana przez Parę Prezydencką Andrzeja Dudę i Agatę Kornhauser-Dudę w Pałacu Prezydenckim. Spotkanie to pierwszy punkt trzydniowej wizyty Pary Książęcej w Polsce - pierwszej w Europie Środkowo-Wschodniej i pierwszej poza krajami Wspólnoty Narodów, w której biorą udział ich dzieci, książę George i księżniczka Charlotta. Na trasie przejazdu z lotniska i przed Pałacem Prezydenckim, brytyjskich gości witali warszawiacy.

Po powitaniu na dziedzińcu Pałacu Prezydenckiego odbyła się rozmowa obu par w ogrodach Pałacu Prezydenckiego. Następnym punktem było śniadanie wydane przez Prezydenta RP i Małżonkę z okazji wizyty Pary Książęcej.

Reklama

Zobacz zdjęcia: Wizyta Księcia i Księżnej Cambridge w Polsce (II)

Po godz. 15 Para Książęca udała się na spacer po Krakowskim Przedmieściu. Brytyjskich gości witały tłumy warszawiaków i turystów, wiele osób trzyma brytyjskie oraz polskie chorągiewki. Księżna Kate i Agata Kornhauser-Duda otrzymały bukiety kwiatów od dzieci stojących przy Pałacu Prezydenckim. Obie pary rozmawiały również z dziećmi przez dłuższą chwilę.

Zobacz zdjęcia: Wizyta Księcia i Księżnej Cambridge w Polsce (III)

Pary, książęca i prezydencka, udały się potem do Muzeum Powstania Warszawskiego, gdzie spotkali się z weteranami polskimi i brytyjskimi II Wojny Światowej, bohaterami Powstania Warszawskiego oraz tymi, którzy pomagali w Powstaniu. Para Książęca oraz Prezydent RP z Małżonką oddadzą też hołd powstańcom warszawskim zapalając znicze pod dzwonem "Monter".

Zobacz zdjęcia: Wizyta Księcia i Księżnej Cambridge w Polsce (IV)

Para Książęca weźmie też udział w spotkaniu z młodymi przedsiębiorcami w wieżowcu Warsaw Spire. Tematem spotkania będą startupy i początek polsko-brytyjskiego eventu "Warsaw-London bridge", którego celem jest współpraca startupów z obu krajów oraz pomoc małym polskim firmom w uzyskaniu dostępu do rynków globalnych.

Zobacz zdjęcia: Wizyta Księcia i Księżnej Cambridge w Polsce (V)

Wieczorem w Łazienkach Królewskich odbędzie się przyjęcie na cześć Królowej Brytyjskiej, w obecności Pary Książęcej. Gośćmi honorowymi będzie polska Para Prezydencka. Na przyjęciu Książę William wygłosi przemówienie, które ma być jedynym publicznym wystąpieniem księcia podczas wizyty w Polsce. - Będzie też list królowej brytyjskiej, odczytany przez ambasadora brytyjskiego - poinformował prezydencki minister Krzysztof Szczerski.

W Warszawie William i Kate wraz z dziećmi, blisko 4-letnim księciem Georgem (będzie obchodził urodziny tuż po wizycie w Polsce) i 2-letnią księżniczką Charlottą, zamieszka w Belwederze. Jak zaznaczył minister Szczerski, w związku z tym Belweder przeszedł "lekki lifting", by przygotować "pomieszczenia i otoczenie" na obecność dzieci.

W Belwederze Książęca Para "zastanie też książki do czytania wieczornego", m.in. "Madame" Antoniego Libery w przekładzie na język angielski, która jak zaznaczył Krzysztof Szczerski - cieszy się ogromnym zainteresowaniem na Wyspach Brytyjskich.

Drugi dzień wizyty w Polsce Para Książęca spędzi w Gdańsku. William i Kate najpierw odwiedzą były niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny Stutthof w Sztutowie, gdzie oddadzą hołd ofiarom nazizmu. Następnie, już w Gdańsku, Książęca Para odwiedzi teatr szekspirowski, a także Europejskie Centrum Solidarności. Złożą także wieńce pod Pomnikiem Poległych Stoczniowców, upamiętniając bohaterstwo polskiej Solidarności.

Po wizycie w Gdańsku Para Książeca wróci do Warszawy, gdzie spędzi w drugą noc. Wizyta zakończy się w środę prywatnym spotkaniem w Belwederze z Parą Prezydencką. Kate i William z Warszawy udadzą się do Berlina.

- Tę wizytę traktujemy jako wizytę szacunku i przyjaźni. Ma ona wskazać również na te bardzo dobre relacje społeczne i międzyludzkie, także państwowe między Polską i Wielką Brytanią. Taka też jest rola tej wizyty, nie ma ona charakteru politycznego - podkreślił Szef Gabinetu Prezydenta RP.

Tagi:
wizyta

Laureaci konkursu na modlitwę za ojczyznę u Małżonki Prezydenta

2018-06-14 12:19

www.prezydent.pl/pierwsza-dama

Agata Kornhauser-Duda pogratulowała laureatom i uczestnikom konkursu zorganizowanego przez Tygodnik Katolicki Niedziela pt. „Na 100-lecie niepodległości - Modlitwa za Ojczyznę”.

Grzegprz Jakubowski/KPRP
Agata Kornhauser-Duda spotkała się z laureatami i członkami kapituły konkursu „Na 100-lecie niepodległości - Modlitwa za Ojczyznę”

- Razem z mężem bardzo cieszymy się z każdej takiej inicjatywy - mówiła Pierwsza Dama do zebranych w Sali Kolumnowej Pałacu Prezydenckiego laureatów konkursu, członków kapituły oraz redaktorów pisma. Małżonka Prezydenta podkreśliła, że pozostaje pod wrażeniem modlitw ilustrujących radość i dumę z niepodległości oraz troskę o ojczyznę. Autorzy nagrodzonych tekstów zaprezentowali swoje prace oraz opowiedzieli o indywidualnym pojmowaniu patriotyzmu.

Przeczytaj także: Laureaci konkursu "Niedzieli" w Pałacu Prezydenckim

Goście zwiedzili również Pałac Prezydencki, a Pierwsza Dama opowiedziała o najważniejszych wydarzeniach odbywających się w siedzibie głowy państwa oraz przeznaczeniu poszczególnych sal. Wcześniej w Kaplicy uczestnicy spotkania wzięli udział we Mszy św.

Zobacz zdjęcia: Laureaci konkursu "Niedzieli" w Pałacu Prezydenckim

Na konkurs pod Patronatem Narodowym Prezydenta RP wpłynęło dwa tysiące tekstów w kategoriach „Dzieci”, „Młodzież” i „Dorośli”. Zgłoszenia nadesłano także z USA, Kanady, Wielkiej Brytanii, Norwegii, Ukrainy i Białorusi. (KS)

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Przesłanie widzących z Medjugorie

2018-06-23 09:05

Salve TV

Kim są "widzący" z Medjugorie? Jak zaczęły się objawienia? Co mówiła do nich Matka Boża? Jak wyglądała?

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Tato - ten, który steruje łodzią

2018-06-23 22:25

Agnieszka Bugała

Jeśli rodzina jest wielkim statkiem płynącym po wzburzonym morzu - ojciec stoi na mostku i trzyma ster. Nie może z niego schodzić wtedy, gdy okręt wykonuje najtrudniejszy manewr, skręt w zupełnie nowym kierunku. To on, kapitan, zna współrzędne, zagrożenia i cel wyprawy. Jeśli nie zna - naraża rodzinę na to, że ta utknie na mieliźnie albo roztrzaska się o skały.

Marta Sadownik

Są sprawy ważniejsze niż Himalaje

Monika od pięciu lat jest żoną. Zaraz po studiach zaczęła pracę, nieźle zarabia. Jej mąż Jacek, uznany fotograf, wciąż w rozjazdach. Chcieliby mieć dziecko, ale przyznają, że to by mogło zmienić ich dotychczasowy tryb życia. Dlatego czekają. Może za dwa, trzy lata? Muszą to zaplanować. Tomek z Asią zdecydowali się na dziecko trzy lata po ślubie. Ona na jakiś czas zrezygnowała z pracy, jest w domu. Ponieważ mieszkają z rodzicami, jej mama aktywnie uczestniczy w zajmowaniu się dzieckiem. To sprawia, że Tomek przestał się angażować w pomoc przy córce. Wycofał się na bezpieczną, jak mówi, dla mężczyzny pozycję - fotel przed telewizorem. Pierwszy z nich nie chce zrezygnować z tego, co robi teraz ani podjąć wyzwania. Drugi podjął, ale szybko pozwolił, aby za sterem stanęła żona i teściowa. Obydwaj panowie nie słyszeli o wietrze w żaglach, który niesie statek, ani o smaku przygód, jakie wynikają z bycia tatą.

„Są sprawy ważniejsze niż Himalaje” - pisał w książce pt. „Mój pionowy świat” Jerzy Kukuczka. „15 grudnia odleciała pierwsza grupa. Beze mnie. Są sprawy ważniejsze niż Himalaje. Najważniejsze. W sylwestra urodził nam się syn. Daliśmy mu na imię Maciek”.

Smutny raport o współczesnych sternikach

Kobieta staje z drżeniem przed mężem, który boi się zostać tatą, i pokazuje ciążowy test. Dla młodych małżeństw to często trudna próba miłości. Dla kobiety reakcja męża decyduje o sposobie przeżywania ciąży. Mężczyzna, oświadczając się kobiecie, biorąc ślub, musi wiedzieć, czy chce mieć dziecko i co robić, gdy zostanie ono poczęte, a później narodzi się. To jest dowód na jego odpowiedzialność za okręt, którym wypłynął.

Ojcem nie jest mężczyzna tylko wtedy, gdy podejmuje inicjatywę powołania nowego życia. On musi kontynuować to dawanie życia swemu dziecku dzień po dniu. Gdy da życie ciału, musi potem obudzić inteligencję, serce i sumienie dziecka. To długi proces, a podtrzymując nasze obrazowanie o statku i kapitanie, to po prostu bardzo długi rejs. Ojciec, jako kapitan okrętu, musi sobie z tego zdawać sprawę.

Dwa marzenia przyszłych rodziców

Większość mężczyzn wyobraża sobie ojcostwo jako czas górskich wypraw, jazdy na rowerze, długich dystansów w basenie, meczów piłki nożnej, wędkowania. Wyobrażają sobie syna, którego będą mogli uczyć, któremu będą mogli przekazywać swoją wiedzę. Bo mężczyzna dojrzały chce dzielić z dziećmi swój męski świat - pasje, zadania, trudne do zdobycia szczyty, wiedzę. Kobieta, gdy myśli o dziecku, koncentruje się raczej na jego bezradności, maleńkości i swoją rolę widzi jako ta, która osłania, zabezpiecza, pomaga. Nie naraża na ryzyko i wyzwania. Chce ukryć, zatrzymać.

Chodź, zbudujemy most

Dojrzały mężczyzna, świadomy własnej tożsamości, będzie dążył do wyprowadzenia dziecka na zewnątrz domu, własnych słabości i wreszcie rodziny. Do pokonywania przeszkód i trudności. Poda rękę i pozwoli wyruszyć własną drogą. Przyjdzie przecież dzień, że dziecko zechce opuścić łódź i wsiąść na własną. Ojciec musi być tym, który pomaga dorastać do tej chwili. Więcej - on wie, że ta chwila jest już zaplanowana w przyszłości, a jego rola to uformowanie nowego sternika - jeśli to syn, albo towarzyszki sternika - jeśli to córka. Świadomość obojga - mamy i taty - musi być na tyle duża, aby matka nie zabraniała ojcu na męski sposób realizowania rodzicielstwa. Koniecznie muszą się uzupełniać, jednak nie mogą myśleć, że są w stanie zastąpić siebie w pełnieniu tych ról. Ojciec uczy dzieci świata mężczyzn - tych, którzy bronią słabszych i pokrzywdzonych, walczą o uczciwość i sprawiedliwość, dbają o ekonomiczne zaplecze rodziny. Kochają wiernie i decyzyjnie - bez odwołania miłości pod wpływem nabrzmiałych do granic emocji.

Sternik musi czasem zmienić kurs, aby ocalić okręt przed katastrofą, ale nie rezygnuje z celu wyprawy. Dla katolickich rodzin tym celem musi być życie wieczne, wszystko inne - zaszczyty, tytuły, pieniądze - nie ma sensu.

Nie mów, co robić, po prostu rób to, co dobre

Ale jak być ojcem, który wychowuje? Dzieci nie lubią długich kazań. Ani małe, ani starsze. Wyłączają swoją uwagę, a ojcowie często złoszczą się i skarżą, mówiąc: „Mój syn mnie nie słucha, córka ma mnie za nic”. Ważna informacja dla każdego taty: ojciec nie przekazuje systemu wartości, wygłaszając długie przemowy przy kuchennym stole lub w trakcie jazdy samochodem. On na co dzień stara się żyć w taki sposób, aby dzieci bez nudnych kazań wiedziały, co powinny robić. Jan Paweł II często w swych opowieściach wracał do obrazka zapamiętanego z dzieciństwa: tato, wdowiec, modlący się na kolanach przy łóżku. Nie musiał pan Wojtyła mówić potem: „Módl się, Karol, tak trzeba”. Syn widział i dowiadywał się w najlepszy ze sposobów: „Skoro mój tata tak robi, to widocznie jest to dobre”.

Jeśli tato krzyczy na mamę i mówi o niej, używając obraźliwych słów, na nic zdadzą się wzniosłe przemowy o szacunku dla kobiet. Jeśli tato jest właścicielem firmy i nie wynagradza uczciwie swych pracowników - na nic puste frazesy o uczciwości. Jeśli tato głosił szczytne, antykomunistyczne idee, a po latach okazało się, że jednak należał do PZPR, trudno, by dziecko nie poczuło się oszukane. Jeśli niedzielne przedpołudnie to dla ojca czas wypadu na ryby, nie można się dziwić, że dziecko nie chce chodzić do kościoła. Dziecko wie, czym i w jaki sposób żyją jego rodzice, szybko odkrywa podwójność.

Tato nie może karać milczeniem

To, co ważne dla ojców, gdy dzieci nie są posłuszne, to nie próbować się na nie obrażać. Manifestowanie swojej rodzicielskiej władzy, obnoszenie się ze zranioną dumą rodzica - ostentacyjne milczenie, które trwa czasem kilka dni, nie zmieniają naszych dzieci. Rodzą wyolbrzymione poczucie winy i nie uczą rozwiązywania konfliktów. Pokazują postawę egoisty: „Nie robisz, jak ja chcę, to się obrażam”. Jakie będzie małżeństwo dziecka, które wkroczy w dorosłość z takim bagażem doświadczeń? Już dziś rokuje ciche dni z żoną i dąsy, zamiast rzeczowej rozmowy. Tato musi nauczyć siebie, a potem swoje dziecko rozmawiać o sytuacjach trudnych, o rozczarowaniach. Męskim językiem, innym niż ten, którego w takich rozmowach używa mama, ale to jego obowiązek. Nie wystarczy, że nauczymy dziecko mówić „dzień dobry” niemiłym sąsiadom, ono musi przede wszystkim umieć stawić czoła trudnościom.

Tym, którzy czekają na dziecko

Jeśli przyjąć, że dzień narodzin dziecka jest linią startu dla rodzicielstwa, to kobieta bierze przed startem dłuższy rozbieg. Ma dziewięć miesięcy na to, aby w dniu przyjścia na świat dziecka być dobrze przygotowaną. Jest sam na sam z maleństwem. Dzielą tlen, pokarm, krew, przestrzeń. Nie ma fizycznego zespolenia większego niż to. Mężczyzna - mąż, ojciec dziecka - jest w innej sytuacji, ale powinien, podejmując świadomy wysiłek, wykorzystać czas ciąży najlepiej jak to możliwe. Nie może być zaskoczony.

Nasza miłość zaprasza tu dziecko...

Ktoś pięknie powiedział, że już w oczach żony wita się dziecko, które pocznie się z miłości. W to zdanie wpisuje się wdzięczność żonie za trud dziewięciu miesięcy, ale też świadoma zgoda na to, aby ta właśnie kobieta była matką moich dzieci. Nie inna, nie przypadkowa. Właśnie ta. Zresztą, choć innym językiem, ale taką właśnie zgodę wyrażają małżonkowie słowami przysięgi małżeńskiej: deklarują, że przyjmą potomstwo, jakim Bóg ich obdarzy. Ta przysięga zobowiązuje również do tego, aby od początku mężczyzna podejmował konkretne kroki w przygotowywaniu siebie do bycia ojcem. Jeśli rany wyniesione z domu w relacji z własnym ojcem są zbyt głębokie, jeśli nie ma wzorców - może się okazać, że trudno podjąć ten wysiłek. Ale nie trzeba się bać. Instynkt ojcowski budzi się powoli, a Bóg, którego małżonkowie zapraszają do swojej miłości przez sakrament, pomaga w stawaniu się tatą. On, który pierwszy jest Ojcem, może pomóc w tym trudnym rejsie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem