Reklama

Jestem od poczęcia

Bieszczadzkie Trzeźwe Wesele u Królowej Matki Pięknej Miłości

2017-08-01 15:11


Stowarzyszenie Wesele Wesel wraz z Ośrodkiem Wypoczynkowo – Rehabilitacyjnym CARITAS Myczkowce przy współpracy z ruchami oraz stowarzyszeniami promującymi trzeźwość organizuje

19 sierpnia 2017 roku

„Bieszczadzkie Trzeźwe Wesele u Królowej Matki Pięknej Miłości

w Myczkowcach”

Reklama

Na to spotkanie pragniemy zaprosić rodziny, małżeństwa, narzeczonych, dorosłych, młodzież i dzieci, a szczególnie wszystkich zainteresowanych organizacją zabaw i wesel bezalkoholowych oraz stylem życia w trzeźwości.

Celem naszej inicjatywy jest promowanie zdrowego i odpowiedzialnego stylu życia, przeciwdziałanie przemocy i zapobieganie różnego typu uzależnieniom.

Chcemy poruszyć problem odpowiedzialności za wychowanie i samowychowanie ukazując pewne zagrożenia jak też właściwe drogi wyjścia, planując wykłady dla dorosłych i młodzieży, jak i prelekcji na temat małżeństwa i rodziny.

Zapewniamy również opiekę i bogaty program dla dzieci – gry, zabawy w krainie przygód i niespodzianek, konkursy.

W godzinach popołudniowych planujemy uroczystą Mszę św. z odnowieniem przysięgi małżeńskiej, a po niej bezalkoholowy bal weselny prowadzony przez wodzirejów i zespół muzyczny.

Do miłego zobaczenia

Dyrektor Ośrodka CARITAS w Myczkowcach ks. Bogdan Janik

Koordynatorzy Bieszczadzkiego Trzeźwego Wesela

Teresa i Piotr Mazurowie

Tagi:
zaproszenia

Doświadczyć Boga żywego

2018-01-12 14:09

Ważny jest czas nauki i katechezy, ale młodzi ludzie pragną też po prostu doświadczać Bożej obecności i działania. Taką możliwość dają im rówieśnicy z Młodzieżowego Klubu Środowiskowego Grupka, organizując kolejną edycję „Czasu Ognia – Czasu Wielbienia”. Na otwarte spotkanie zapraszają 27 stycznia do Kamieniołomu im. Jana Pawła II, przy ul. Zamoyskiego 2, tuż przy Rynku Podgórskim w Krakowie. Początek o godz. 19.30, a zakończenie najpóźniej o godz. 21.


– Podczas tego koncertu można doświadczyć żywego Boga i wielbić Jego imię. Bóg rozpala nasze serca swoją miłością. To również fantastyczna okazja, aby przekonać się, że Kościół jest pełen radości, a młodzi ludzie pragną Bożej miłości, obecności oraz modlitwy w formie uwielbieniowej – mówi Angelika Kamieńska, która swoją wiarą dzieli się, prowadząc bloga. A niezdecydowanych przekonuje: – Jeśli nigdy nie doświadczyłeś Pana Boga w swoim życiu, to wydarzenie może ci w tym pomóc!

Więcej informacji: https://web.facebook.com/CzasOgnia/?_rdc=1&_rdr

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Post Daniela z o. Adamem Szustakiem

2018-02-13 08:51

Langusta na Palmie

Zapraszamy do wspólnego przeżycia Postu Daniela od Środy Popielcowej z o. Adamem Szustakiem. W filmie zakonnik wyjaśnia o co w tym wszytkim chodzi.

Dokładna istrukcja obsługi.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Rachunek sumienia ze wspólnotowości

2018-02-23 19:12

Antoni Szymański

Mija drugi tydzień Wielkiego Postu w którym rozpoczęliśmy refleksję nad własną skłonnością do grzechu. Zło osłabia nie tylko nas samych ale każdą wspólnotę, którą tworzymy.

domagoj8888 / fotolia.com

Otwieram Ewangelię św. Marka i czytam: Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: «Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?» Jezus usłyszał to i rzekł do nich: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników». (Mk 2, 16-17)

Zarzuty religijnych przywódców Izraela podszyte były niczym niezmąconym samozadowoleniem. Przekonani byli, że przestrzeganie odpowiednich przepisów, zachowań i rytuałów, a także skupienie się na osobistej doskonałości, zapewnia im sprawiedliwość w oczach Boga. Tymczasem obok „elity” żyła masa zwyczajnych ludzi, którzy lgnęli do Jezusa, czuli się bezpiecznie i coraz śmielej otwierali na wzajemne zaufanie i więzi.

Aby nie popaść w faryzeizm dano nam właśnie okres Wielkiego Postu. To doskonała okazja do zburzenia samozadowolenia – zarówno w wymiarze osobistym jak i wspólnotowym. Stając w prawdzie zdajemy sobie sprawę, że różnorakie społeczności, które tworzymy dalekie są od doskonałości.

Najdokładniej widzimy to w relacjach rodzinnych. Język, którym się do siebie zwracamy, zdolność do przebaczania, ilość i jakość wspólnie spędzanego czasu – mimo podejmowanych wysiłków często nie odpowiada oczekiwaniom. Nadal nie spada wskaźnik rozwodów i trwają cierpienia dzieci, które wychowują się bez obojga rodziców. Podobnie jest ze społecznościami zawodowymi (w korporacjach, urzędach, fabrykach) – wiemy to i czujemy, że nie jesteśmy nawzajem stuprocentowo lojalni, szczerzy i nie zawsze potrafimy działać zespołowo. Wciąż mamy kłopot z relacjami pracownik – pracodawca, z efektywnym zarządzaniem ludźmi, szacunkiem dla cudzego i własnego czasu.

Jakie są nasze rodziny i zakłady pracy, takie społeczności lokalne. Czy w wystarczającym stopniu odczuwamy odpowiedzialność za przestrzeń naszej ulicy, dzielnicy, miejscowości, czy regionu? Czy często zdarza się nam przedkładanie prywaty nad dobro wspólne oraz podkopywanie dobrego imienia osób i środowisk. Podobnie dzieje się przy budowaniu wspólnot edukacyjnych. Oświatę nierzadko uznajemy za domenę urzędników i dość łatwo dyspensujemy się od odwiedzania szkoły, w której uczą się nasze dzieci i wnuki. Dezerterujemy mimo, że młode pokolenie potrzebuje wspólnego wysiłku rodziców, nauczycieli, administracji i innych dorosłych, aby nauczyć się żyć w świecie wiedzy i wartości.

A jak angażujemy się w funkcjonowanie społeczeństwa obywatelskiego? Możliwość wolnego zrzeszania się obywateli i działania w kierunku osiągania zróżnicowanych pozytywnych celów, to sukces przemian społecznych w naszym kraju. Czy potrafimy go docenić i wykorzystać biorąc udział w działaniach różnorakich stowarzyszeń, fundacji, grup nieformalnych czy wolontariatów? Codzienne doświadczenie i badania wskazują, że aktywność obywatelska pozostaje u nas nadal na słabym poziomie. Spoglądamy wreszcie na nasz stosunek do polityki uprawianej w parlamencie i upowszechnianej w mediach – jaki obraz się wyłania? Czy stać nas na wysiłek samodzielnego myślenia i rozróżniania ziarna od plew? Czy potrafimy zachować dobry język, czy nie pozwalamy się podzielić przez poglądy i ideologie?

Te i podobne rozważania – jeśli prowadzimy je uczciwie, z pewnością nakierują nas prędzej czy później na przekonanie, że nie posiadamy wystarczających przesłanek do poczucia wyższości i mówienia o sobie „idealny obywatel”. I to będzie ważny sukces Wielkiego Postu! Być może dopadnie nas przy tym troska i pewnego rodzaju zasmucenie. To też dobry objaw pod warunkiem, że nie prowadzi do pesymizmu. Jeśli zdajemy sprawę jak bardzo jesteśmy niesolidni, niezorganizowani, nieopanowani, leniwi, nietolerancyjni, nieobiektywni, itd. – to znaczy, że do nas właśnie przychodzi Lekarz. Będąc w sytuacji podobnej do celników i grzeszników, uzbrojeni w pokorę, możemy zacząć czynić kroki, by zmieniać siebie i otaczający świat. Takiej właśnie refleksji – przeżycia Wielkiego Postu z pokorną nadzieją na przemianę, życzę w tym czasie nam wszystkim.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem