Reklama

750 milionów analfabetów na świecie

2017-09-06 10:54

ts (KAI) / Paryż / KAI

Niebudek

Na świecie żyje 750 milionów dorosłych, którzy nie potrafią ani czytać, ani pisać. Prawie dwie trzecie z nich to kobiety, a jedna siódma – młodzi ludzie w wieku 15-24 lat. Zwraca na to uwagę UNESCO z okazji obchodzonego 8 września Światowego Dnia Alfabetyzacji. Jest on w tym roku obchodzony pod hasłem „Alfabetyzacja w świecie digitalizacji”.

Przedstawiciele UNESCO przypominają w tym kontekście, że na mocy globalnej agendy zrównoważonego rozwoju wspólnota międzynarodowa zobowiązała się, iż do 2030 roku wszyscy ludzie na świecie będą mieli możliwość nauki czytania i pisania. Tylko wówczas, gdy ludzie będą potrafili czytać i pisać, będą w stanie samodzielnie się informować, starać się wyprowadzić swoje życie z biedy i uczestniczyć w życiu społecznym, podkreśla UNICEF. Celem musi być to, aby „wszyscy ludzie na świecie odnosili korzyści z digitalizacji i nikt nie został z tego procesu wykluczony.

Z okazji Dnia Alfabetyzacji UNESCO przyznaje doroczne nagrody za projekty innowacyjne. Wysokość nagród wynosi ogółem 100 000 dolarów (ok. 84 tys. euro). W tym roku zostały nagrodzone projekty w Kanadzie, Kolumbii, Jordanii, Pakistanie i Republice Południowej Afryki.

Tagi:
analfabetyzm

Święty, który się nie starzeje

2018-09-12 10:40

Ks. Jacek Molka
Niedziela Ogólnopolska 37/2018, str. 24-25

To właśnie św. Stanisław Kostka (1550-68), który dokonał swojego żywota jako 18-letni młodzieniec w rzymskim nowicjacie Towarzystwa Jezusowego. Jego liturgiczne wspomnienie przypada 18 września.

Archiwum
Scipione Delfini, Stanisław Kostka, ok. 1560 r. nowicjat jezuitów w Szampanii

Patron Polski, polskiej młodzieży przemawia i dziś nie tylko do młodych, ale również do tych nieco starszych. Trzeba tylko na nowo odkryć jego przesłanie. Jest to ważne zwłaszcza w Roku św. Stanisława Kostki, który został ogłoszony przez naszych biskupów z racji 450. rocznicy jego śmierci, oraz w roku 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości.

Owo niestarzejące się przesłanie przemawia z marmurowej rzeźby św. Stanisława znajdującej się w kościele św. Andrzeja na Kwirynale w Wiecznym Mieście. Nad nią widnieje obraz umiłowanej przez naszego rodaka Matki Bożej, która obsypuje go różami. Ten widok tak zapamiętał Cyprian Kamil Norwid: „Jeszcze na ram złoceniu róża jedna świeci: / Niby że, po obrazu stoczywszy się płótnie, / Upaść ma, jak ostatni dźwięk, gdy składasz lutnię. /

I nie zleciała dotąd na ziemię – i leci...”. Podobnie jest ze świadectwem życia św. Stanisława.

Determinacja i tęsknota za Bogiem

W czasie, kiedy Kościół w Polsce skoncentrowany jest w swoich duszpasterskich poczynaniach na Osobie i darach Ducha Świętego, a katolicki świat przygotowuje się do październikowego rzymskiego Synodu Biskupów, który m.in. będzie poświęcony młodzieży i łasce rozeznania swojego życiowego powołania, chyba nie ma lepszego świętego, na którym można by się wzorować. To przecież św. Stanisław przez całe swoje życie dawał świadectwo dojrzałej wiary. Stawiał sobie cele do zrealizowania i konsekwentnie do nich dążył. Mimo młodzieńczego wieku zachowywał się jak przystało na mężnego, dojrzałego mężczyznę, a jego wędrówka z Wiednia do Rzymu przeszła już do legendy.

Przyszedł na świat w Rostkowie na wskroś katolickim Mazowszu, w zamożnej i wiernej Kościołowi rodzinie, która odznaczała się patriotyzmem, wyrażającym się m.in. w wiernej służbie Ojczyźnie w czasach Jagiellonów i Wazów. Św. Stanisław właśnie w takiej atmosferze wyrastał. Niemniej jednak najważniejsza dla niego była wiara, bo przecież – jak sam mawiał – „ad maiora natus sum” (do wyższych rzeczy się urodziłem). Dlatego tak bardzo tęsknił za Panem Bogiem, co odnotowała Zofia Kossak-Szczucka w swojej – być może mniej znanej – powieści pt. „Z miłości”. Autorka, która pisała także dla „Niedzieli”, prezentuje w niej osobę św. Stanisława Kostki na tle XVI-wiecznej Europy. Czytamy tam m.in.: „Najświętsza Panienko (...), proszę Cię i suplikuję, byś mnie raczyła zabrać sobie jak najprędzej (...), aby (...) chwałę Twoją najcudowniejszą oglądać”.

Poddać się woli Pana

Dziś, kiedy borykamy się z kryzysem powołań kapłańskich i zakonnych, bardzo ważne jest, by podkreślić niezłomną wiarę św. Stanisława. Wyrażała się ona m.in. w kulcie Jezusa obecnego w Eucharystii i wzmiankowanej czci do Maryi. On po prostu trwał w katolickiej wierze i był wierny swojemu powołaniu. Poddawał się woli Pańskiej.

Świetnie scharakteryzowali św. Stanisława polscy biskupi w liście ogłaszającym jego rok. Warto przypomnieć fragment tego listu:

„Żyjąc w XXI wieku, nie powtórzymy dokładnie czynów św. Stanisława Kostki. Naszym zadaniem jest raczej zrozumienie ducha tego świętego, który nie dał się zwieść mirażowi wygodnego życia, zabezpieczonego majątkiem rodziców. Miał odwagę przeciwstawić się panującym modom i naciskom grupy. Nie chciał ani imponować, ani uczynić z życia jednej wielkiej rozrywki. Był silną osobowością, miał swoją klasę i styl. Do końca zachował wolność. To nie był młody człowiek, który nie wie, po co żyje, jest znudzony i apatyczny, żądający od innych, a niedający nic z siebie. Nie pozwalał sobie na eksperymenty w poszukiwaniu szczęścia. Wiedział, że ten świat nie zaspokoi jego tęsknot, że prędzej czy później poczułby się w nim oszukany lub zawiedziony. Wiedział, że charakter – to nie tylko sprawa dziedziczenia cech po przodkach, nie tylko wpływ środowiska, ale rzetelna praca nad sobą. Wiedział też, że stawać się dojrzałym człowiekiem, to podejmować trud rozwoju. Nie był mięczakiem, który mówi: taki już jestem, a zło usprawiedliwia słabością, obwinia innych, oskarża warunki i historię. Był czujnym ogrodnikiem wyrywającym chwasty słabości i grzechu, aby wyrosły piękne kwiaty i owoce. Uwierzył w miłość Boga i całym sobą na nią odpowiedział”.

Nic dodać, nic ująć.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Muzyka i historia w świątyniach

2018-09-19 13:28

AKW

W trzech położonych w centrum Częstochowy kościołach: św. Zygmunta, św. Jakuba i Najświętszego Imienia Maryi odbyły się w dniach 13 – 18 września 2018 r. spotkania zatytułowane „Muzyka w Świątyniach”. Organizatorami cyklu wieczorów, który spotkał się ze znakomitym przyjęciem publiczności była Filharmonia Częstochowska i Instytut Rozwoju Sztuki.

Magdalena Nowak/Niedziela

W pierwszej części każdego z koncertów kierownik Ośrodka Dokumentacji Dziejów Częstochowy dr Juliusz Sętowski przybliżał historię tych świątyń i prezentował stare fotografie ze zbiorów częstochowskiego archiwum.

W części drugiej śpiewał Chór Filharmonii Częstochowskiej – „Collegium Cantorum” pod dyrekcją Janusza Siadlaka. W jego znakomitym wykonaniu publiczność słuchał utworów wybitnych kompozytorów polskich i europejskich. Były to kompozycje m.in. Pawła Łukaszewskiego, Juliusza Łuciuka, Wojciecha Widłaka oraz Franza Biebla i Edwarda Elgara.

Cykl trzech koncertów historycznych był wyjątkową inicjatywą i pozwolił poznać szereg ciekawych zagadnień z przeszłości. Wiele osób wyraża nadzieję, że będzie kontynuowany.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem