Reklama

Bp Solarczyk do Ruchu Światło-Życie

2017-09-10 20:42

mag / Warszawa / KAI

Bądźcie Sługami Ewangelii pomagając innym na drodze wiary – zaapelował do członków Ruchu Światło-Życie bp Marek Solarczyk. Ponad 1600 osób w tym 917 młodych i ponad 300 małżeństw z Diecezji Warszawsko-Praskiej wzięło w tym roku udział w rekolekcjach wakacyjnych Ruchu Światło-Życie. Wyjechało z nimi 34 kapłanów. Aby podziękować Bogu za czas przemiany swojego życia oazowicze spotkali się w katedrze św. Michała Archanioła i św. Floriana na dorocznym porekolekcyjnym Dniu Wspólnoty. Uroczystej mszy św. przewodniczył bp Marek Solarczyk.

W homilii podkreślił, że życie duchowe to nieustanne otwieranie się na Boga, Jego łaskę i to do czego zaprasza człowieka poprzez wyzwania jakie przynosi codzienność. – Daru Miłości Boga nie da się zamknąć sprowadzając do pewnych sztywnych praktyk, wyrazić w swoistym bilansie. Możemy jedynie nieustannie starć się na niego otwierać, pozwalając Jezusowi działać w nas i poprzez nas we wspólnocie Kościoła – mówił duchowny. Nawiązując do peregrynacji kopi Jasnogórskiego Wizerunku po diecezji bp Solarczyk przypomniał oazowiczom o ich odpowiedzialności za dzieło ewangelizacji. - Nawiedzenie Maryi w Jej wizerunku to dla nas szczególny czas łaski ale i zobowiązania byśmy potrafili podobnie jak św. Elżbieta przyjąć Matkę Bożą wyrażając naszą radość, potwierdzając że dostrzegamy moc Bożego Błogosławieństwa i dając świadectwo - jakich momentów ono już dotknęło – powiedział duchowny.

Podkreślił, że prawdziwa przemiana świata zaczyna się od troski o osobistą świętość a więc o relację z Bogiem - Mamy być gotowi, jak ci słudzy z wesela w Kanie Galilejskiej, dać siebie innym – powiedział do oazawiczów bp Solarczyk. Zwrócił jednocześnie uwagę, że nie chodzi tylko o wymiar zewnętrzny, który wyraża się poprzez zaangażowanie się w przygotowanie i przeprowadzenia w parafii nawiedzenia kopii Jasnogórskiego Obrazu. - Jeżeli chcemy by nasza wspólnota potrafiła go właściwie przyjąć otwierając się na Boże dary, to chroń życie łaski przede wszystkim w sobie, czyniąc to również dla innych – zaapelował bp pomocniczy diecezji warszawsko-praskiej.

W tym roku w rekolekcjach wzięło udział ponad 1600 osób. Dla wielu z nich był to czas szczególnego doświadczenia Boga. – Dostrzegłem wartość Mszy św. i potrzebę służby w mojej parafii – dzielił się Bartosz, który był na drugim stopniu oazy. Z kolei Adrian chcąc dzielić się tym co przeżył w czasie rekolekcjach zaczął dawać świadectwo swojej wiary w klubach i na koncertach metalowych. – Reakcje są różne od zaskoczenie, czy niechęcie poprzez wdzięczność. W tych miejscach można spotkać wielu ludzi którzy gdzie się zagubili a nie ma kto im pomóc odnaleźć Jezusa – wyznał.

Reklama

Także dla kapłanów rekolekcje oazowe to czas odnowy duchowej. – Miałem szansę obserwować entuzjazm i empatię dzieci oraz i ich prostotę w relacji z Bogiem. Dla nich świata jest czarny albo biały, podczas gdy my dorośli potrafimy wszystko bardzo skomplikować. Najbardziej widoczne było to w czasie modlitwy kiedy dzieci w spontaniczny sposób formułowały swojej wezwanie - wyznał ks. Łukasza Staszak.

Hasłem nowego roku pracy formacyjnej są słowa ”Sługa Niepokalanej”. Nawiązują one do postaci założyciela ruchu, Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. W tym roku minęła bowiem 30 rocznica jego śmierci. Z tej okazji organizowane są liczne spotkania, konferencje i warsztaty przybliżające zarówno sama postać ks. Blachnickiego jak i jego nauczanie. Najbliższe odbędzie się 23 września na placu Marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie.

Tagi:
rekolekcje Ruch Światło‑Życie

Reklama

Oaza Ewangelizacji

2019-02-05 10:28

Katarzyna Krawcewicz

Diecezjalne rekolekcje podczas ferii zimowych są kłopotliwe dla młodzieży spoza województwa lubuskiego, ze względu na różny rozkład roku szkolnego. Diecezjalna Diakonia Ewangelizacji postanowiła stawić czoła temu problemowi i 4 lutego w Rokitnie rozpoczęła się Oaza Ewangelizacji dla młodzieży z Dolnego Śląska.

archiwum DDE diecezji zielonogórsko-gorzowskiej
Oaza Ewangelizacji w Rokitnie

- To prawda, że młodzież z południa diecezji była zawsze poszkodowana, jeśli chodzi o terminy zimowych rekolekcji – uważa moderator ks. Tomasz Westfal. – Aktualnie jestem na parafii w Przemkowie i też mam ferie dolnośląskie, dlatego postanowiłem wyjść im naprzeciw.

Oaza Ewangelizacji nazywana jest przedsionkiem Ruchu Światło-Życie, ponieważ skierowana jest nie tylko do oazowiczów. Mogą w niej wziąć udział wszyscy, którzy pragną spotkania z Bogiem, nieważne czy już są w jakiejś wspólnocie, czy jeszcze nie. Uczestnikom przez pięć dni rekolekcji towarzyszą różne postacie biblijne. Każdego dnia konfrontują życie jednej postaci ze swoim. Codziennie omawiane są też poszczególne kroki kerygmatu, Bożej prawdy o zbawieniu.

W ramach przybliżania uczestnikom Ruchu Światło-Życie program dnia nie odbiega od typowych rekolekcji dla oazowiczów. – Jest Liturgia Godzin, chociaż w okrojonym kształcie, bo odmawiamy hymn i jeden psalm, poza tym jest Słowo Życia, są precesy, Modlitwa Pańska. Mamy spotkania w grupach, jest Euchartystia, każdego wieczoru mamy nabożeństwa, które są podsumowaniem całego dnia w kontekście towarzyszącej nam postaci – wymienia ks. Tomasz.

W rekolekcjach bierze udział młodzież z dwóch miast – Głogowa i Przemkowa. Kadra składa się z pięciu osób. – Zastanawialiśmy się, jak duże grupy stworzyć. W liczniejszej grupie się bardziej ubogacamy, a w mniejszej łatwiej się otworzyć. Ostatecznie mamy grupy czteroosobowe. I uważam, ze to dobre rozwiązanie, bo chodzi też o to, żeby uczestnicy mieli szansę jak najszybciej się przełamać i zacząć relację: i tę ludzką, i tę z Panem Bogiem. Dzisiaj ludzie mają naprawdę różne historie, różne rodziny, w szkole też różnie może to wyglądać i często młody człowiek jest z tego powodu zamknięty i nie chce się uzewnętrzniać z tym, co przeżywa. Małe grupy ułatwiają przełamanie – podkreśla ks. Tomasz.

Zobacz zdjęcia: Oaza Ewangelizacji w Rokitnie 4-8 lutego 2019
CZYTAJ DALEJ

Reklama

O powołaniu na dwa głosy

2019-02-18 20:05

Agata Pieszko

Kiedy rodzą się pytania

arch. prywatne i Krzysztof Wowk
S. Maria Czepiel, elżbietanka i o. Marian Michasiów, franciszkanin

Duszpasterz franciszkańskiego DA „Porcjunkula”, o. Marian Michasiów OFM wychował się w Lwówku Śląskim, gdzie mieści się klasztor franciszkanów. W szkolnych latach podglądał posługę oraz życie braci zakonnych i pod koniec liceum zaczęły w nim pączkować pytania. Czy to dla mnie? Jakie zachowanie będzie słuszne? Czas podjąć decyzję. – Poszedłem na dni otwarte nowicjatu, wtedy nastąpił we mnie moment przełomowy. Odkryłem, że to jest Boże zaproszenie, a nie tylko mój pomysł na życie. Brzmi książkowo, jednak o. Marian studzi entuzjazm. – Powołanie to nie jest coś, co usłyszymy raz. To pewna umiejętność podążania za Bożym głosem. Za tym głosem ojciec podąża już od 16 lat.

Czas decyzji

Przy rozeznawaniu powołania wielu z nas paraliżuje strach. Nie ma nic złego w sprawdzaniu różnych dróg, jednak gdy je ciągle zmieniamy, bardzo prawdopodobne, że zabłądzimy, próbując odnaleźć ten właściwy cel. – Byli tacy bracia, którzy podjęli formację, ale rozeznali, że to nie jest ich droga. Wcale nie uznawali tego czasu za stracony. Przeciwnie, był to czas, w którym Pan Bóg coś w nich poukładał, coś dobrego zdziałał – przekonuje duszpasterz. Decyzja zawsze niesie ze sobą ryzyko niepowodzenia, jednak nie możemy stać w życiowym rozkroku, gotując sobie wieczne wewnętrzne rozdarcie. Jeżeli coś odbija się w twoim sercu echem – nie bój się – po prostu to sprawdź!

Wskazówki

- W powołaniu musi być ktoś, kto woła. Nie da się tego głosu usłyszeć bez relacji z Panem Bogiem. To jest podstawa. Trzeba wsłuchiwać się w ten głos z takim zawierzeniem, że Panu Bogu bardziej zależy na naszym szczęściu niż nam samym – podpowiada o. Marian – Kwitowanie sytuacji słowami wola Boża stało się wyrazem jakiegoś uciemiężenia, a przecież wolą Bożą jest nasze uświęcenie. Tak jak konstruktor urządzenia wie, do czego je przeznaczył, tak i Pan Bóg, jako nasz Autor, zna nas i wie, gdzie to dobro, które włożył, możemy zrealizować w całej pełni. Oprócz naszego przeczucia ważne jest także rozeznanie Kościoła. Tak zwana informacja zwrotna. – Nikt nie zostanie kapłanem, zakonnikiem, czy siostrą zakonną bez wcześniejszego rozeznania i potwierdzenia konkretnych struktur. W powołaniu małżeńskim też byłoby dziwne, gdyby tylko jedna strona rozeznawała, że musi mieć koniecznie tę żonę, czy tego męża. Weryfikacja musi nastąpić na każdej drodze, którą człowiek podejmuje – tłumaczy.

Zanim o. Marian trafił do Wrocławia, był wychowawcą w domu formacyjnym, a dziś ma stały kontakt z młodzieżą akademicką. Wszyscy ludzie stają w końcu przed wyborem swojej drogi życiowej, muszą się nauczyć, jak mówić z Panem Bogiem i jednocześnie dać Mu dojść do słowa. Duszpasterze akademiccy okazują się w tym procesie bardzo pomocni.

Strzał w dziesiątkę!

S. Maria Czepiel ze Zgromadzenia Sióstr Św. Elżbiety we Wrocławiu ma dwie prawe ręce – obie wspomagają dwóch opiekunów DA Wawrzyny. Jedna leży na ramieniu ks. Stanisława „Orzecha” Orzechowskiego, natomiast druga wspiera o. Wojciecha Kobylińskiego CMF. Serce ma jedno, całe dla młodzieży. Siostra jest pomocna nie tylko przy rozeznawaniu powołania, leczeniu ran, czy prowadzeniu do Chrystusa przez Maryję. Z powodzeniem nauczy mężczyzn porządku, a kobiety cerowania, czy gotowania barszczu. Trudno wyobrazić sobie Duszpasterstwo bez s. Marii, bo trudno wyobrazić sobie dom bez mamy.

Strzała Amora

- Moje powołanie było bardzo szybkie. Strzała Amora. Nigdy nie myślałam o tym, żeby być siostrą zakonną. Pewnego razu pojechałam na rekolekcje do Sióstr Elżbietanek. Zaprosiła mnie na nie siostra zakonna, której opowiedział o mnie mój dobry znajomy. Wiedział, że przeżywam trudny czas. Na tych rekolekcjach było spotkanie ze Słowem Bożym. Na spotkaniu Bożenka (to moje imię z Chrztu) wylosowała takie Słowo: Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, nieustannie Cię wychwalają (Ps 84,5). To Słowo przebiło moje serce! Trudno wytłumaczyć dlaczego. Tak samo, jak trudno wytłumaczyć, dlaczego tej kobiecie podoba się właśnie ten mężczyzna. Ja po prostu chciałam być tylko Jezusowa. Na początku to miało być tylko dla mnie, bo chciałam być szczęśliwa, nie myślałam wówczas o tym, żeby Pan Jezus był ze mną szczęśliwy, jednak to Słowo tak do mnie trafiło, że w zasadzie w ciągu kilku dni podjęłam decyzję. Oczywiście, nie wstąpiłam do zakonu w kilka dni, ponieważ byłam studentką Politechniki Wrocławskiej – musiałam uporządkować wszystkie sprawy, pozdawać egzaminy, dokończyć semestr. Kilka miesięcy później pojechałam do Sióstr Elżbietanek na rozeznanie, żeby w ciszy pomyśleć dłużej o takim sposobie życia, bo to było dla mnie jakieś science fiction. Pojechałam w lipcu, w październiku byłam już postulantką w Zgromadzeniu Sióstr Św. Elżbiety. Wstąpiłam 4 października, kiedy wspominamy św. Franciszka z Asyżu. To bardzo droga mi postać. Można by zapytać: to dlaczego nie Siostry Franciszkanki? Dlatego, że św. Elżbieta Węgierska była serdeczną duchową przyjaciółką św. Franciszka. Franciszek do dzisiaj, z racji swojego umiłowania odrzuconych i ubogich oraz swojego osobistego ubóstwa, jest mi jednym z droższych świętych – opowiada s. Maria.

Pod ostrzałem

Kiedy trafia nas strzała Amora, Mars nie pozostaje dłużny. Też wyciąga swoje strzały, ale z pewnością nie są to strzały miłości, raczej strzały zniszczenia i nieprzychylnej ludzkiej opinii. Musimy pamiętać o tym, że w każdym prawdziwym powołaniu napotkamy trudności, bo po drugiej stronie barykady stoi ktoś, kto nie chce, aby Bóg czynił dobro naszymi rękami. Wmawia nam, że się do czegoś nie nadajemy, umniejsza naszą wartość, próbuje oszukać… Dlatego s. Maria uczula na rozeznawanie powołania w oparciu o Słowo, czyli o prawdę.

Celny strzał

Czy istnieje jeden, sprawdzony sposób na rozeznania powołania? Taki, który będzie na 100% trafny? – Muszę rozczarować tych, którzy mają na to nadzieję… Jednak mimo braku gotowej recepty, s. Maria zdradza, co jest istotą tego procesu. - Sercem rozeznawania każdego powołania jest jedno słowo: słuchać. Oczywiście, mowa o Słowie Bożym.

– Ludzie traktują Słowo Boże bardzo rzeczowo, jako kolejną opowiastkę, nic znaczącego, co mogłoby coś wnieść w ich życie. Nie zdajemy sobie sprawy, jak wielkie rzeczy może zdziałać żywe Słowo Boga w naszym życiu. Ja jestem tego przykładem. Tym, który powołuje, jest Bóg, a jeżeli my nie znamy Jego języka, to jak możemy rozeznać, co On do nas mówi? To tak, jakby próbować zrozumieć, co mówi mój szef w języku chińskim, kiedy ja kompletnie nie rozumiem chińskiego – dodaje Siostra Elżbietanka.

Pokorna służebnico Pana, łamiąca strzały nieprzyjaciela

Zapytałam s. Marię, jakie jest znaczenie kobiet w powołaniu do życia konsekrowanego. Siostra odpowiedziała mi Ewangelią: „Następnie wędrował przez miasta i wsie, nauczając i głosząc Ewangelię o królestwie Bożym. A było z Nim Dwunastu oraz kilka kobiet, które zostały uwolnione od złych duchów i od chorób: Maria, zwana Magdaleną, którą opuściło siedem złych duchów, Joanna, żona Chuzy, rządcy Heroda, Zuzanna i wiele innych, które im usługiwały, [udzielając] ze swego mienia”. (Łk, 8, 1-3). – Co jest mieniem kobiety? Kobieta uczy relacji. Zdrowa kobieta uczy więzi, troski o człowieka. Jest ze swej natury nastawiona na drugą osobę, na odpowiedzialność za nią. Mężczyzna jest bardziej zadaniowy. W Ewangelii zarówno te kobiety wymienione z imienia, jak i te bezimienne usługiwały Jezusowi i apostołom, czyli pierwszemu Kościołowi. Usługiwać znaczy kochać. Usługuje się tym, których kochamy. Ja, jako osoba konsekrowana, uczę się usługiwać wszystkim, czyli kochać wszystkich. Wszystkim tym, co posiadam, co zostało mi dane – odpowiada „wawrzynowa siostra duszpasterka”. Myślę, że dużą niewiadomą w rozeznawaniu powołania przez kobiety jest obawa przez niespełnionym pragnieniem macierzyństwa. Siostra poszerzyła nieco mój horyzont. – Nie trzeba fizycznie rodzić dzieci, żeby stać się matką. Dzięki spotkaniom z młodymi ludźmi z Duszpasterstwa (to już 7 lat!) doznałam bólu rodzenia i radości z narodzin.

Przemyślenia Siostry Marii nie mogą być chybione. Ich słuszność możemy poznać po owocach jej posługi zarówno w Duszpasterstwie Akademickim, Apostolacie Młodzieżowo-Powołaniowym prowincji wrocławskiej zgromadzenia, jak i w samym Zgromadzeniu Sióstr Św. Elżbiety. Pamiętajmy o nich, kiedy będziemy celować z Panem Bogiem w dziesiątkę naszego powołania!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kard. Müller krytykuje doradców papieża

2019-02-18 20:49

pb (KAI/thetablet.co.uk) / Watykan

Były prefekt Kongregacji Nauki Wiary kard. Gerhard Müller powiedział, że choć sam papież Franciszek jest „ortodoksyjnym katolikiem”, to otoczony jest pochlebcami. Zdaniem niemieckiego purpurata, w doradzającej papieżowi Radzie Kardynałów dominują pomysły menedżerskie.

Monika Książek/Niedziela

Na łamach niemieckiego magazynu „Der Spiegel” z 16 lutego hierarcha podkreślił, że „obowiązkiem papieża jest jednoczenie Kościoła w prawdzie”. Tymczasem Franciszek jest otoczony ludźmi, którzy niewiele rozumieją z teologii i ze społecznego nauczania Kościoła, a ponadto „chlubią się tym, że są postępowcami wbrew reszcie Kościoła”.

Kardynał sprzeciwił się pojmowaniu relacji papieża do Kościoła na wzór relacji generała jezuitów do prowincjałów jezuitów. - Rządzenie całym Kościołem według reguł jezuickich jest po prostu nie do przyjęcia - ocenił były prefekt Kongregacji Nauki Wiary.

Pytany o wykorzystywanie seksualne małoletnich przez duchownych, kard. Müller zaznaczył, że są miliony takich przypadków poza Kościołem, dlatego nie ma żadnego dowodu na to, że mają cokolwiek wspólnego z klerykalizmem. Korzeniem problemu jest, według niego, „zdeprawowany charakter sprawcy” i nie ma to żadnego związku z jego posługą.

Powtórzył też swe przekonanie o związku między wykorzystywaniem seksualnym i homoseksualizmem. Powołał się na statystyki Kongregacji Nauki Wiary, z których wynika, że ponad 80 proc. ofiar to osoby płci męskiej poniżej 18. roku życia. - Niestety, te statystyki nie odegrają roli podczas zbliżającego się watykańskiego szczytu w sprawie wykorzystywania seksualnego. Punkt widzenia Kościoła jest całkiem jasny: kto nie umie siebie kontrolować, nie kwalifikuje się do kapłaństwa. Co więcej, moim zdaniem nikt nie rodzi się homoseksualistą. Rodzimy się mężczyzną lub kobietą - podkreślił duchowny.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem