Reklama

Jestem od poczęcia

Ewangelizatorzy z Leśnej w Gryfowie

Oni naprawdę słuchali

2017-10-23 10:54

AK

AK

20 października w gryfowskim kościele młodzież z Grupy Ewangelizacyjnej z Leśnej miała okazję przybliżyć młodym ludziom, swoim rówieśnikom, to, kim jest Bóg. Odbyło się to w formie przedstawienia. Niekonwencjonalna sztuka wzbudziła zainteresowanie odbiorców, co zaowocowało widocznymi łzami słuchaczy oraz licznymi rozmowami po przedstawieniu.

O swoim doświadczeniu wiary młodym słuchaczom opowiedział ks. Artur Kotrys. Mówił min. o obecność Boga na Woodstocku, podczas koncertów death metalowych, na które jeździ, by szukać człowieka i pokazać Boga.

Młodzi ludzie dzisiaj potrzebują świadków. Nie muszą to być koniecznie herosi wiary. Świadkowi, jak wszyscy, mają swoje słabości, czasem upadają w życiu, ale podnoszą się ze swoich upadków. Młodzież nie lubi „ściemniaczy”, chce słyszeć słowa prawdy nawet, jeśli są to ludzie grzeszni, ale tacy, którym Bóg pomaga powstać z każdego upadku.

Reklama

AK

Przesłanie, które młodzi ewangelizatorzy pozostawili w sercach uczniów gryfowskiej szkoły jest takie - Bóg cię kocha, pozwól porwać się Bogu, daj Mu się prowadzić przez życie, a zobaczysz, co znaczy być szczęśliwy.

Zawsze pozytywnie odpowiadamy na takie zaproszenia jak te, które wyszło od księdza dziekana Krzysztofa Kurzei oraz od ks. Norberta - duszpasterzy gryfowskich oraz od dyrekcji tamtejszej szkoły średniej. Bowiem tam, gdzie jest człowiek, zawsze dostrzegamy „diamenty”, które potrzebują oszlifowania.

Tagi:
ewangelizacja

Radomsko: odbyła się „Niedziela Ewangelizacji”

2018-09-10 10:56

Elżbieta Saj

„RaDOMsko dla Boga”, to hasło Niedzieli Ewangelizacji, która odbyła się 9 września br. w parafiach radomszczańskich. Wydarzenie przeprowadziła Szkoła Nowej Ewangelizacji św. Jana Chrzciciela w Częstochowie.

Aleksandra Saj

Nad całością wydarzenia czuwał ks. Grzegorz Piec, koordynator Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji Regionu Radomszczańskiego. Ewangelizatorzy dotarli z przesłaniem o Jezusie Chrystusie do wspólnot parafialnych ożywiając i ubogacając liturgię niedzielną. Ewangelizatorzy dotarli do parafii: św. Lamberta, NMP Królowej Polski, Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, św. Marii Magdaleny, św. Rocha i Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Aleksandra Saj

W rozmowie z „Niedzielą” ks. Antoni Arkit, proboszcz parafii św. Lamberta w Radomsku i dziekan regionu radomszczańskiego wyraził radość z zaangażowania kapłanów w organizację spotkań ewangelizacyjnych - Takie działania są bardzo potrzebne, bowiem jednoczą, skłaniają do refleksji nad usłyszanym Słowem Bożym, ożywiają życie parafialne, dają szansę usłyszenia Dobrej Nowiny o Zbawieniu i co najważniejsze - uwielbiają Pana Boga za Jego obecność w naszym życiu - stwierdził ks. Antoni Arkit.

- Takie wydarzenia na pewno nie otworzą wszystkich serc od razu, ale z pewnością niektóre, a to będzie najlepszym owocem Niedzieli Ewangelizacji - powiedział ks. Jarosław Sowa, wikariusz w parafii św. Marii Magdaleny.

M. in. w parafii Św. Lamberta w Radomsku homilię wygłosił ks. Artur Sepioło, dyrektor Szkoły Nowej Ewangelizacji w Gliwicach. Kapłan przypomniał, że Bóg kocha każdego człowieka i pragnie, aby człowiek otworzył Mu swoje serce.

- Poruszająca była myśl, że Bóg nas kocha od zawsze i nie za coś, ale za to, że jesteśmy. To On pierwszy kieruje do nas swe kroki, tylko my musimy się otworzyć, aby Go przyjąć i pozwolić Mu działać w nas i przez nas – podkreśliła Jolanta Bąkowicz z parafii Św. Lamberta i dodała: „On jest Bogiem żywym, który uzdrawia. Jedynie od nas pragnie zaufania, by mógł wziąć nas za rękę i prowadzić przez życie”.

Ważnym punktem spotkań ewangelizacyjnych były osobiste świadectwa m. in. pana Marka z Zabrza, Jacka, pani Ireny ze Szkoły Nowej Ewangelizacji - Świadectwo pani Ireny ze Szkoły Nowej Ewangelizacji to kolejny dowód na to, że Bóg może uleczyć nasze serce i ciało, nawet wtedy, gdy medycyna wyczerpie wszystkie swoje możliwości ratowania życia - zauważył pan Michał z parafii Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Radomsku.

- Poprzez dzisiejszą ewangelizację Bóg dotknął do głębi mojego serca. Uświadomił mi, że nic ani nikt nie da mi takiego szczęścia jak Jego miłość – powiedziała „Niedzieli” tegoroczna maturzystka Weronika Olejnik z parafii NMP Królowej Polski w Radomsku i dodała: „To czego szukałam w świecie znajduje się w Eucharystii. Pan Bóg chce mi dać swoje dary w obfitości, ja tylko muszę otworzyć Mu swoje serce”.

Natomiast pani Bożena Gałwa z parafii Św. Rocha w Radomsku zaznaczyła: „Bóg otworzył

dziś moje uszy, abym mogła usłyszeć co mówi. Zaczęłam stawać sobie pytania: Jak żyję?

Czy słucham tego co do mnie Bóg mówi? Czy to, że często chodzę na Mszę Świętą zmienia

mnie?” – Prosiłam też o to w modlitwie, by ziarno zasiane w mym sercu mogło we mnie wzrastać i przemieniać moje wnętrze. Właśnie świadectwo Jacka utwierdziło mnie w przekonaniu, że Bóg chce, aby w moim życiu działy się cuda , wystarczy zaufać –

kontynuowała pani Bożena.

Również diakon Michał Płocharski z Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie podkreślił, że „Bóg ma wobec nas swój własny plan i nawet wtedy, gdy wydaje nam się, że mamy już wszystko poukładane i osiągnęliśmy szczyt marzeń, Jego pomysł na nasze życie może być zupełnie inny. Pan Bóg po swojemu dotyka naszego serca, otwiera nasze oczy i uszy, abyśmy usłyszeli i zobaczyli , że tylko On może dać prawdziwą, bo bezinteresowną Miłość”.

- Dzisiejszy ewangelizacyjny niedzielny wieczór był dla naszej rodziny czasem wielkiej łaski przebywania z Bogiem na modlitwie. Potrzebujemy takich momentów, żeby wzrastać w wierze i mieć siłę do podejmowania codziennych obowiązków – dodali Katarzyna i Sławomir Kowalczykowie z parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Radomsku.

Kolejnym punktem Ewangelizacji było Uwielbienie Boga na Placu 3 Maja. Prowadzenie modlitwy i oprawę muzyczną podjęła Szkoła Nowej Ewangelizacji, pod kierunkiem ks. Michała Krawczyka. Ze wszystkich świadectw, które mogli usłyszeć licznie przybyli mieszkańcy miasta i okolic wybrzmiała prawda, że Bóg kocha, szuka i zbawia, a każdy człowiek jest powołany do tego, by świadczyć w swoim środowisku o Bożej miłości.

Na koniec spotkania ks. Antoni Arkit zawierzył miasto Radomsko Matce Najświętszej – Gwieździe Nowej Ewangelizacji i wypowiedział słowa wdzięczności wszystkim kapłanom, szczególnie ks. Grzegorzowi Piecowi i uczestnikom spotkania ewangelizacyjnego, a także Urzędowi Miasta, Policji, Straży OSP Bogwidzowy za pomoc w organizacji spotkania.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Franciszek: cześć dla rodziców drogą do szczęśliwego życia

2018-09-19 12:17

tłum. st (KAI) / Watykan

O znaczeniu czwartego przykazania Bożego, prowadzącego do szczęśliwego życia mówił Ojciec Święty podczas dzisiejszej audiencji ogólnej. Jego słów na placu św. Piotra wysłuchało dziś około 15 tys. wiernych.

vatican.va

Oto tekst papieskiej katechezy w tłumaczeniu na język polski:

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

W podróży w obrębie Dekalogu docieramy dzisiaj do przykazania o ojcu i matce. Mowa o czci należnej rodzicom. Czym jest ta „cześć”? Termin hebrajski wskazuje chwałę, wartość, dosłownie „wagę”, solidność danej rzeczywistości. „Oddanie czci” oznacza zatem uznanie tej wartości. Nie jest to kwestia form zewnętrznych, ale prawdy. Oddanie czci Bogu w Piśmie Świętym oznacza uznanie Jego rzeczywistości, liczenie się z Jego obecnością. Wyraża się to również w obrzędach, ale przede wszystkim oznacza nadanie Bogu właściwego miejsca w życiu. Szanowanie ojca i matki oznacza zatem uznanie ich ważności również poprzez konkretne działania, które wyrażają poświęcenie, miłość i troskę. Ale chodzi nie tylko o to.

Czwarte Słowo ma swoją własną charakterystykę: to przykazanie zawiera pewne następstwo. Powiada bowiem: „Czcij swego ojca i swoją matkę, jak ci nakazał Pan, Bóg twój, abyś długo żył i aby ci się dobrze powodziło na ziemi, którą ci daje Pan, Bóg twój” (Pwt 5,16). Czczenie rodziców prowadzi do długiego, szczęśliwego życia. Słowo „szczęście” w Dekalogu pojawia się jedynie w powiązaniu z relacją z rodzicami.

Ta licząca wiele tysięcy lat mądrość głosi to, co nauki humanistyczne potrafiły wypracować dopiero od nieco ponad stu lat, to znaczy, że dzieciństwo naznacza całe życie. Często łatwo można zrozumieć, czy ktoś dorastał w zdrowym i zrównoważonym środowisku. Ale również dostrzec, czy dana osoba pochodzi z doświadczeń porzucenia lub przemocy. Nasze dzieciństwo jest trochę jak niezmywalny atrament, wyraża się w gustach, sposobach bycia, nawet jeśli niektórzy próbują ukryć rany swojego pochodzenia.

Ale Czwarte Słowo mówi jeszcze więcej. Nie mówi o dobroci rodziców, nie wymaga od ojców i matek doskonałości. Mówi o akcie dzieci, niezależnie od zasług rodziców i powiada coś niezwykłego i wyzwalającego: chociaż nie wszyscy rodzice są dobrzy i nie każde dzieciństwo jest pogodne, to wszystkie dzieci mogą być szczęśliwe, ponieważ osiągnięcie życia pełnego i szczęśliwego zależy od słusznej wdzięczności wobec tych, którzy wydali nas na świat.

Zastanówmy się, jak bardzo to Słowo może być konstruktywne dla wielu ludzi młodych, którzy wywodzą się z sytuacji bólu i dla tych wszystkich, którzy cierpieli w młodości. Wielu świętych - i bardzo wielu chrześcijan - po bolesnym dzieciństwie przeżyło świetlane życie, ponieważ dzięki Jezusowi Chrystusowi pogodzili się z życiem. Pomyślmy o dziś jeszcze błogosławionym, ale w przyszłym miesiącu świętym Nuncjuszu Sulprizio, tym młodym Neapolitańczyku, który w wieku 19 lat zakończył swoje życie, pojednany z wieloma cierpieniami, bo jego serce było pogodne i nigdy nie wyparł się swoich rodziców. Pomyślmy o św. Kamilu de Lellis, który z nieuporządkowanego dzieciństwa zbudował życie pełne miłości i służby; o świętej Józefinie Bakhitcie, która dorastała w straszliwym niewolnictwie; lub błogosławionym Karolu Gnocchim, sierocie i ubogim, i o samym świętym Janie Pawle II, naznaczonym utratą matki w młodym wieku.

Człowiek, niezależnie od swego pochodzenia otrzymuje z tego przykazania ukierunkowanie prowadzące do Chrystusa: w Nim, w istocie objawia się prawdziwy Ojciec, który nam daje „zrodzenie się na nowo” (por. J 3,3-8 ). Zagadki naszego życia wyjaśniają się, kiedy odkrywamy, że Bóg zawsze przygotowuje nas do życia jako swoje dzieci, gdzie każde działanie jest otrzymaną od Niego misją.

Nasze rany zaczynają stawać się potencjałem, kiedy dzięki łasce odkrywamy, że prawdziwą zagadką nie jest już „dlaczego?”, ale „przez kogo?” to mi się przytrafiło. Z myślą o jakim dziele Bóg mnie ukształtował poprzez moją historię? Tutaj wszystko się odwraca, wszystko staje się cenne, wszystko staje się konstruktywne. Moje doświadczenie nawet smutne, bolesne w świetle miłości staje się dla innych źródłem zbawienia. Wtedy możemy zacząć oddawać cześć naszym rodzicom z wolnością dorosłych dzieci i miłosiernym przyjęciem ich ograniczeń [1]. Trzeba oddawać cześć rodzicom, bo obdarzyli nas życiem. Jeśli oddaliłeś się od swoich rodziców – podejmij wysiłek i powróć do nich. Może są starzy. Dali tobie życie. Istnieje też między nami zwyczaj mówienia złych rzeczy, nawet przekleństw. Proszę was bardzo: nigdy nie obrażajcie rodziców innych osób. Nigdy nie wolno znieważać matki, czy ojca innej osoby. Postanówcie dziś w swoim sercu: nigdy nie będę znieważał czyjejkolwiek matki czy ojca! Obdarzyli życiem. Nie wolno ich znieważać.

Ale to wspaniałe życie jest nam dane a nie narzucone: zrodzenie się na nowo w Chrystusie jest łaską, którą należy przyjąć w sposób wolny (por. J 1,11-13), i jest to skarb naszego chrztu, w którym przez Ducha Świętego jeden jest nasz Ojciec, Ten w niebie (por. Mt 23, 9; 1 Kor 8, 6; Ef 4, 6). Dziękuję.

PRZYPIS:

1.Por. ŚW. AUGUSTYN, Mowa 72 A, 4 : “Zatem Chrystus uczy cię odrzucania swoich rodziców i jednocześnie ich miłowania. Otóż rodziców miłuje się w sposób uporządkowany i w duchu wiary, kiedy nie stawia się ich ponad Boga: Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien – mówi Pan. Tymi słowami zdaje się niemal cię przestrzegać, abyś ich nie miłował. Ale wręcz przeciwnie, napomina cię, byś ich kochał. Mógłby bowiem powiedzieć: „Kto kocha swego ojca lub matkę, nie jest mnie godzien". Nie powiedział tak jednak, aby nie mówić przeciw prawu, jakie dał, ponieważ to on dał, za pośrednictwem swego sługi Mojżesza, prawo, w którym jest napisane: Czcij ojca swego i matkę swoją. Nie ogłosił przeciwnego prawa, ale je potwierdził. Ponadto nauczył cię ładu, nie zniósł obowiązku miłości wobec rodziców: kto kocha ojca i matkę, ale bardziej niż mnie. Trzeba ich kochać, ale nie więcej niż mnie: Bóg jest Bogiem, człowiek jest człowiekiem. Kochaj rodziców, bądź posłuszny rodzicom, czcij rodziców. Ale jeśli Bóg powołuje cię do ważniejszej misji, w której miłość dla rodziców mogłaby stanowić przeszkodę, zachowuj ład, nie usuwaj miłości".

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Oświadczenie w sprawie reakcji Ordynariatu Polowego na nadużycia duchownych wobec małoletnich

2018-09-20 17:39

kos / Warszawa (KAI)

„Natychmiast po zgłoszeniu każdy z oskarżonych kapelanów został zawieszony w obowiązkach duszpasterskich. Wszystkie procesy doprowadziły do odsunięcia tych duchownych od kontaktów z dziećmi i młodzieżą”, czytamy w oświadczeniu, które zostało opublikowane na stronie internetowej Ordynariatu Polowego oraz przesłane do KAI. Biskup polowy Józef Guzdek zobowiązał ks. Jana Dohnalika, delegata biskupa polowego ds. ochrony dzieci i młodzieży do poinformowania o znanych mu przypadkach sytuacji mających charakter nadużyć seksualnych wobec dzieci i młodzieży.

Bożena Sztajner/Niedziela

Publikujemy całą treść dokumentu:

Oświadczenie delegata biskupa polowego ds. ochrony dzieci i młodzieży

Mając na uwadze zasadę „zero tolerancji” dla nadużyć seksualnych duchownych względem dzieci i młodzieży oraz standardy przejrzystości i słuszne oczekiwanie wiernych, aby poznać prawdę o podjętych działaniach, z zachowaniem przepisów o ochronie danych osobowych oraz dobrego imienia poszkodowanych, z upoważnienia Biskupa Polowego informuję:

Od czasu rozpoczęcia posługi przez biskupa Józefa Guzdka w dniu 19 grudnia 2010 roku w Ordynariacie Polowym były prowadzone trzy procesy kanoniczne, mające na celu wyjaśnienie zarzutów o nadużycia duchownych wobec małoletnich. Natychmiast po zgłoszeniu każdy z oskarżonych kapelanów został zawieszony w obowiązkach duszpasterskich. Wszystkie procesy doprowadziły do odsunięcia tych duchownych od kontaktów z dziećmi i młodzieżą. W trakcie postępowań kanonicznych Ordynariat Polowy współdziałał z organami ścigania, z zachowaniem konstytucyjnej zasady współpracy i autonomii.

Najpoważniejsza sprawa, znana publicznie, zakończyła się usunięciem księdza ze stanu duchownego oraz wyrokiem skazującym przed sądem powszechnym. Sprawa została przedstawiona opinii publicznej na konferencji prasowej 7 października 2013 roku. Kilka dni później Biskup Polowy przebywał całą niedzielę w parafii, w której wydarzył się ten dramat, spotykając się z wiernymi.

Kolejna ze spraw została wszczęta odnośnie czynu popełnionego w przeszłości, po analizie akt personalnych zgromadzonych w kurii Ordynariatu Polowego. Zachowanie księdza o podtekście seksualnym miało miejsce wobec osoby między 17 a 18 rokiem życia. Na gruncie polskiego kodeksu karnego ten czyn nie nosił znamion przestępstwa. Jednak w toku kościelnej procedury uznano postępowanie księdza za kanoniczne przestępstwo przeciw szóstemu przykazaniu Dekalogu i pozbawiono karnie urzędu kapelana wojskowego. W związku z tym ksiądz zakończył posługę w Ordynariacie Polowym i nie pełni obecnie żadnych funkcji duszpasterskich.

Ostatnia z wymienionych spraw została umorzona przez prokuraturę, która nie uznała za przestępstwo niewłaściwego postępowania księdza wobec małoletnich. Jednak po przeprowadzeniu procesu kanonicznego duchowny został odsunięty od wszelkich zadań duszpasterskich oraz od kontaktu z dziećmi i młodzieżą.

Oprócz wyżej opisanych i zakończonych spraw, jeden z kapelanów wojskowych został oskarżony przez prokuraturę o posiadanie sześciu fotografii o znamionach pornografii dziecięcej. Ksiądz zakończył służbę w Ordynariacie Polowym, a na wyrok sądu powszechnego i proces kanoniczny oczekuje w swojej diecezji, bez kontaktu z dziećmi i młodzieżą.

Ordynariat Polowy udzielił wsparcia prawnego, psychologicznego i duszpasterskiego poszkodowanym, którzy chcieli z takiej pomocy skorzystać. Ordynariat Polowy jest nadal otwarty na przyjęcie i wysłuchanie osób skrzywdzonych oraz zdeterminowany do walki z wszelkimi przejawami nadużyć seksualnych.

Ks. dr Jan Dohnalik

delegat biskupa polowego

ds. ochrony dzieci i młodzieży

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem