Reklama

Włocławek

W hołdzie żołnierzom 1920 roku

Barbara Sawic
Edycja włocławska 36/2004

Którędy tam dojść? jak dojechać?, takie pytania stawiali duszpasterzom parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski mieszkańcy Włocławka, zainteresowani udziałem w spotkaniu modlitewnym na wzgórzu za Wisłą, gdzie znajduje się mogiła i pomnik ku czci żołnierzy - ofiar wojny polsko-bolszewickiej 1919-21 r. Informację o spotkaniu, na prośbę proboszcza parafii ks. prał. Teodora Lenkiewicza, podawały lokalne media.
Z dokumentów historycznych wiadomo, że wojna polsko-radziecka rozpoczeła się już w 1919 r. Na początku 1920 r. bolszewicy rozpoczęli przygotowania do ofensywy mającej zgnieść Polskę. Lenin zakładał utworzenie na jej terenie kolejnej republiki rad. Po zaanektowaniu przez Rosję Radziecką części Łotwy, Litwy i Białorusi przyszedł czas na przeniesienie „wielkiej proletariackiej rewolucji światowej” na zachód Europy. Na drodze jednak stała niedawno odrodzona Rzeczpospolita.
Po początkowych sukcesach wojsk polskich pod dowództwem marszałka Józefa Piłsudskiego inicjatywę przejęła Armia Czerwona. 26 maja 1920 r. wojska sowieckie przeszły do kontrofensywy. Propaganda komunistyczna głosiła, że armia radziecka wkroczyła do Polski po to, by przywrócić jej prawdziwą niepodległość.
Decydująca bitwa rozpoczęła się 13 sierpnia 1920 r. na przedpolach Warszawy. Doszło do krwawych walk o Radzymin i Nasielsk, gdzie mimo licznych strat Wojsko Polskie utrzymało swoje pozycje. Czerwony marsz został zatrzymany.
16 sierpnia rozpoczęło się polskie kontruderzenie znad Wieprza. Siły polskie zmusiły dowództwo sowieckie do odwrotu. Do ucieczki rzuciły się również oddziały Armii Czerwonej, które dotarły aż pod Włocławek. Bolszewicy stawiali jeszcze opór na linii Niemna, ale zostali pokonani (20-26 września).
12 października 1920 r. podpisano rozejm. Rozpoczęły się rokowania zakończone podpisaniem 18 marca 1921 r. w Rydze traktatu pokojowego między Polską a Rosją Radziecką.

* * *

W lipcu 1920 r. we Włocławku, a także w Lipnie i Rypinie powstał Obywatelski Komitet Obrony Państwa. 4 lipca wydano przepisy dotyczące werbunku do armii ochotniczej w celu zatrzymania Armii Czerwonej i wzmocnienia Wojska Polskiego. We Włocławku sformowano batalion zapasowy 14. pułku piechoty.
Gdy trwała bitwa warszawska, armie Michaiła Tuchaczewskiego dążyły do sforsowania Wisły na odcinku Modlin-Włocławek. W ten sposób miały przerwać główną polską linię zaopatrzenia biegnącą przez Gdańsk, doprowadzić do oskrzydlenia wojsk polskich i wejścia na ich tyły. 16 sierpnia oddziały przednie 4. Armii Gaj-Chana podeszły pod Włocławek, usiłując przekroczyć Wisłę. Miasta bronili młodzi, niedoświadczeni żołnierze, wspomagani przez miejscową ludność. Walki trwały do 19 sierpnia. Ostrzał artyleryjski uszkodził katedrę i kościół św. Jana Chrzciciela oraz zniszczył doszczętnie pałac biskupi, gdzie mieściło się m.in. Prywatne Gimnazjum im. ks. Jana Długosza. Przed ucieczką czerwonoarmiści spalili most na Wiśle.
15 sierpnia 1921 r. odbyło się poświęcenie i wmurowanie kamienia węgielnego pod pomnik ku czci żołnierzy, którzy zginęli w obronie Włocławka. Został odsłonięty niebawem, 1 października 1921 r. Tak pisał o tym miejscu Zdzisław Arentowicz w monografii Włocławka z 1937 r.: „Leży ich tu przeszło sześćdziesięciu. Padli w okopach, które rozciągały się niedaleko stąd za lasem. Kilku padło w mieście, gdy wróg obrzucał je gradem szrapneli. Ale miasta wróg nie zdobył; mścił się tylko nad nim z tych właśnie wyżyn i lasów szpetalskich. Leży tu tych kilkudziesięciu na wyniosłości, pięknie odrzewionej, pod płytą kamienną, przy obelisku strzelistym. Odwiedzani są i będą przez pokolenia włocławian, które we wdzięcznej pamięci dla swoich najofiarniejszych przechowają dank (wdzięczność) wieczysty”.
W 1940 r. pomnik został zniszczony przez hitlerowców. Z powodów ideologicznych nie mógł zostać zrekonstruowany po 1945 r. Stało się to możliwe dopiero w 1989 r. dzięki pracy grupy osób, stanowiących Obywatelski Komitet Odbudowy Pomnika Poległych Obrońców Wisły 1920 r. 18 sierpnia 1990 r. odbyła się uroczystość przekazania pomnika mieszkańcom miasta, którzy... o nim nie pamiętają. Dowodzą tego m.in. pytania w rodzaju: jak tam dojść? Jak dojechać?
Daje wiele do myślenia niewiedza włocławian o tym miejscu pamięci, tym bardziej, że spotkania modlitewne odbywają się w rocznicę wydarzenia, 19 sierpnia, już od 14 lat. Dobrze, że biorą w nich udział władze miasta, kombatanci, członkowie NSZZ „Solidarność”, przedstawiciele instytucji i środowisk kulturalnych, jak również ci mieszkańcy Włocławka, którym na to miejsce każe przychodzić miłość Ojczyzny.

Reklama

Norwegia łamie prawa człowieka

2019-02-19 11:11

Artur Stelmasiak

Decyzja norweskich władz o wydaleniu z Oslo konsula RP dr. Sławomira Kowalskiego wywołała wiele głosów krytyki zarówno w Polsce, jak i w Skandynawii. - W ciągu 2 tygodni pod nasza petycją #MuremZaKonsulem podpisało się ponad 30 tys. osób i dziś przynieśliśmy jo ambasady Królestwa Norwegii - mówiły mec. Jerzy Kwaśniewski, prezes Instytutu Ordo Iuris.

Artur Stelmasiak

Uznanie za persona non grata polskiego konsula, który ratował polskie dzieci, by mogły się wychowywać w swoich rodzinach, spotkało się z oburzeniem ze strony tamtejszej Polonii. Dlatego jej przedstawiciele zorganizowali manifestację przed Ambasadą Królestwa Norwegii w Warszawie. - Nie zgadzamy się z praktyką władz Norwegii, która odwołuje polskich dyplomatów tylko dlatego, że zgodnie z obowiązującym norweskim i międzynarodowym prawem bronią praw polskich rodzin i polskich dzieci. To nie jest pierwszy taki przypadek i obawiamy się, że kolejnego konsula, który przyjedzie do Oslo także może spotkać ten sam los - mówił przed ambasadą Artur Kubik, przewodniczący związku zawodowego w Norwegii "Solidaritet Norge".

Konsul dr Sławomir Kowalski jest znany z pomocy wielu polskim rodzinom przed opresyjnymi działaniami ze strony urzędu Barnevernet. W 2016 r. otrzymał od polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych tytuł „Konsula Roku”. MSZ wskazywało, że nagroda jest „ukłonem wobec wszystkich, którzy walczą o polskie dzieci i godność polskiej rodziny za granicą". - Pan konsul przez 5 lat wzorowo służył polskim rodzinom w Norwegii i dlatego został wydalony na podstawie całkowicie fałszywych zarzutów i pomówień. Ujawniony przez instytut Ordo Iursi filmu pokazuje, że to norwescy urzędnicy Barnevernet oraz policjanci złamali prawo dyplomatyczne określone w Konwencji Wiedeńskiej - podkreślił mec. Jerzy Kwaśniewski. - Z dowodów wynika jednoznacznie, że konsul reprezentujący Rzeczpospolitą Polskę chciał tylko dostać się do polskiego dziecka. I niestety nie pozwolono mu na to, a policja usunęła go z naruszeniem jego nietykalności. To są jednoznaczne dowody na złamanie Konwencji Wiedeńskiej. I dziś w imieniu 30 tys. sygnatariuszy chcemy stanowczo zaprotestować zarówno przeciwko takiemu traktowaniu polskich obywateli, jak i przedstawicieli dyplomatycznych Rzeczpospolitej Polski.

W ambasadzie zostało złożone pismo, w którym Instytut Ordo Iuris i Związek Zawodowy „Solidarność” w Norwegii domagają się wprowadzenia zmian proceduralnych korzystnych dla polskich rodzin w tym kraju. - To są rekomendacje, które nie tylko są wytworem naszej pracy i analiz, ale także powtórzeniem międzynarodowej krytyki i rekomendacji Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy oraz Trybunały Praw Człowieka w Strasburgu ws. prawa człowieka w Norwegii - tłumaczył Kwaśniewski.

Podczas pikiety przed ambasadą obecna była także przewodnicząca parlamentarnego Zespołu "Dobro dziecka jako cel najwyższy" poseł Barbara Chrobak. - Jako polityk i poseł liczę na to, że to jest ostatni taki skandaliczny przypadek, gdy przedstawiciel dyplomatyczny RP zostaje wydalony. Dla nas jest ważna współpraca z Norwegią, ale nie może być to współpraca na zasadzie jednostronnej - mówiła Barbara Chrobak, poseł klubu Kukiz'15. - Jestem zadowolona z odpowiedniej i stanowczej odpowiedzi polskich władz, ale także faktu, że pani Silje Garmo jest dziś z nami. Rzeczpospolita Polska udzieliła jej azylu przed władzami Norwegii, które nie przestrzegają podstawowych praw człowieka.

Protest przed siedzibą ambasady Królestwa Norwegii w Warszawie został zorganizowany przez norweską Polonię. W Ambasadzie złożone zostało pismo, którego autorzy domagają się wprowadzenia w Norwegii „gwarancji proceduralnych, korzystnych dla rodziców oraz ich dzieci”.

Oczekują oni:

1. Zapewnienia udziału tłumacza na każdym etapie postępowania w celu zniwelowania bariery językowej uniemożliwiającej rodzicom i dziecku pełne uczestnictwo w postępowaniu;

2. Informowania władz konsularnych RP o każdym przypadku ingerencji Barnevernet w funkcjonowanie rodzin polskich obywateli przybywających na terytorium RP;

3. Zagwarantowania prawa do bezpośredniego kontaktu polskich obywateli z konsulem RP;

4. Poddania niezwłocznej kontroli niezawisłych sądów decyzji o ograniczeniu lub pozbawieniu pieczy nad dzieckiem lub praw rodzicielskich. Decyzja o odebraniu dziecka winna zostać uzasadniona i doręczona rodzicom, a dziecku wyjaśniona w sposób dla niego zrozumiały;

5. Przekazania odebranych dzieci do rodzin zastępczych w Polsce i pod jurysdykcję sądu RP, zgodnie zKonwencją Haską z 19 października 1996 r. o jurysdykcji, prawie właściwym, uznawaniu, wykonywaniu i współpracy w zakresie odpowiedzialności rodzicielskiej oraz środków ochrony dzieci;

6. Poszanowania prawa dziecka do nierozrywania jego więzi z rodzicami. Zagwarantowania dziecku prawa do regularnego utrzymywania osobistych relacji i bezpośredniego kontaktu z matką, ojcem, rodzeństwem, dziadkami nawet w przypadku pozbawienia rodziców praw rodzicielskich;

7. Utworzenia systemu wsparcia dla rodzin którym odebrano dzieci. Objęcie ich opieką prawną i psychologiczną;

8. Nierozdzielania rodzeństwa w przypadku odebrania rodzicom więcej niż jednego dziecka; zapewnienia, aby dziecko odebrane rodzicom trafiło w pierwszej kolejności do dalszych krewnych;

9. Zapewnienia, aby decyzja o powierzeniu pieczy nad dzieckiem osobom trzecim była poddawana okresowej weryfikacji, w celu dokonania oceny, czy właściwy dla dziecka nie byłby powrót pod opiekę rodziców – uwzględniać przy tym należy najlepszy interes dziecka oraz jego opinię;

10. Zapewnienia, aby poddanie dziecka opiece osób trzecich nastąpiło z uwzględnieniem jego tożsamości religijnej, etnicznej oraz kulturowej oraz z poszanowaniem więzi istniejącej między rodzeństwem;

11. Ustanowienia stałych organów nadzoru i zapewnienia kontroli parlamentarnej instytucjom opieki społecznej;

12. Powołania wspólnej, norwesko-polskiej, międzyrządowej komisji bieżąco monitorującej wprowadzanie punktów wskazanych powyżej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Ks. Andrzej Tarasiuk nowym rektorem Wyższego Seminarium Duchownego

2019-02-20 20:12

md / Kraków (KAI)

Ks. dr Andrzej Tarasiuk został mianowany przez abp. Marka Jędraszewskiego rektorem Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Zastąpi na tym stanowisku bp. Janusza Mastalskiego. Jak poinformowano w komunikacie Kurii Metropolitalnej, nowy rektor obejmie obowiązki 1 marca.

diecezja.pl

Ks. Andrzej Tarasiuk ma 42 lata i pochodzi z Białej Podlaskiej. Jego dzieciństwo i wczesna młodość związane były z rodzinnym Terespolem nad Bugiem, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej oraz ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Bohaterów Warszawy. Od 8. roku życia zaangażowany był w Służbę Liturgiczną Ołtarza, najpierw jako ministrant, później jako lektor.

Po maturze podjął naukę w Studium Medycznym im. Prof. Antoniego Cieszyńskiego w Zabrzu. W 1998 r. ukończył je z tytułem technika elektroradiologii. W tym czasie podjął decyzję o wstąpieniu do seminarium i został przyjęty do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie.

Święcenia kapłańskie przyjął 5 czerwca 2004 r. w katedrze na Wawelu z rąk kard. Franciszka Macharskiego, a następnie został skierowany do pracy duszpasterskiej jako wikariusz w parafii św. Wojciecha i Matki Bożej Bolesnej w Modlnicy. W 2007 r., pełniąc dalej posługę duszpasterską w parafii, podjął studia licencjacko-doktoranckie z zakresu homiletyki na Wydziale Teologicznym PAT w Krakowie oraz studia podyplomowe na Wydziale Polonistyki UJ z retoryki. W czerwcu 2009 r. złożył egzamin dyplomowy z pracy na temat "Ksiądz – powołanie czy zawód?".

Od 2008 r. pełnił posługę wikariusza w parafii Matki Boskiej Fatimskiej w Krakowie na os. Podwawelskim. W 2017 r. na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie obronił pracę pt. "Rola i znaczenie sakramentów w dynamice życia duchowego chrześcijanina w nauczaniu Sługi Bożego biskupa Jana Pietraszki", napisaną pod kierunkiem ks. prof. dr. hab. Jana Machniaka i uzyskał tytuł doktora nauk teologicznych.

Ks. Andrzej Tarasiuk jest doświadczonym katechetą oraz duszpasterzem dzieci i młodzieży. Od początku posługi kapłańskiej przygotowywał dzieci do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej oraz młodzież do sakramentu bierzmowania. Od 2008 r. był duszpasterzem parafialnej wspólnoty młodzieży studiującej i pracującej "Trzynastka". Od 2011 r. uczestniczy w Ogólnopolskiej Inicjatywie Ewangelizacyjnej Przystanek Jezus. Wykłada teologię duchowości na kursie dla animatorów Grup Apostolskich Ruchu Apostolstwa Młodzieży Archidiecezji Krakowskiej.

Jest inicjatorem i współorganizatorem pierwszych dwóch tur ogólnopolskich Rekolekcji Motocyklowych. W 2016 r. uczestniczył w pielgrzymce motocyklistów "Iskra Miłosierdzia" od Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach do Watykanu, zorganizowanej z racji trwającego wówczas Roku Miłosierdzia i w ramach przygotowań do Światowych Dni Młodzieży w Krakowie.

Nowy rektor krakowskiego seminarium jest także absolwentem Szkoły dla spowiedników w Skomielnej Czarnej, prowadzonej przez Zakon Braci Mniejszych Kapucynów pod patronatem Konferencji Episkopatu Polski. Zaangażowany jest w dzieła miłosierdzia oraz posługę wobec ubogich poprzez prowadzenie rekolekcji i Triduum Sacrum dla bezdomnych w Sanktuarium Ecce Homo w Krakowie oraz w Przytulisku Brata Alberta przy ul. Krakowskiej.

Jest opiekunem duchowym wspólnoty namARKA i przewodnikiem Grupy 6. Pieszej Pielgrzymki Krakowskiej na Jasną Górę (Wspólnota II-Śródmieście).

Pod koniec sierpnia 2018 r. został skierowany do posługi ojca duchownego w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Krakowskiej. Został powołany na rektora po tym, jak pełniący dotąd tę funkcję ks. prof. Janusz Mastalski został biskupem pomocniczym archidiecezji krakowskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem