Reklama

Przemyśl: rozpoczęła się dwudniowa kwesta na cmentarzach

2017-10-31 10:26

pab / Przemyśl / KAI

Graziako

Na przemyskich cmentarzach rozpoczęła się dwudniowa kwesta na remonty starych nagrobków. Planowane są prace konserwatorskie m.in. przy grobie architekta Stanisława Majerskiego, który zaprojektował w Przemyślu jeden kościół, synagogę oraz brał udział w remoncie katedry rzymskokatolickiej i stojącej obok wieży katedralnej. 1 listopada będzie także prowadzona zbiórka na schronisko dla bezdomnych.

Kwesta na ratowanie zabytków przemyskich cmentarzy organizowana jest przez Towarzystwo Przyjaciół Przemyśla i Regionu. Datki będą zbierane 31 października i 1 listopada na Cmentarzu Głównym oraz na Cmentarzu Zasańskim. Zebrane środki przeznaczone zostaną m.in. na prace konserwatorskie dwóch nagrobków rodziny Majerskich.

Ferdynand Majerski (1832–1921) artysta-rzeźbiarz. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w zakresie malarstwa, rzeźby i rysunku. Mieszkał i pracował w Galicji, m.in. we Lwowie, a od 1867 w Przemyślu. W Przemyślu w 1867 r. założył pracownię artystyczno-rzeźbiarską i kamieniarską, w której było zatrudnionych ok. 50 osób, co czyniło ją jedną z największych w regionie. Zakład tworzył głównie elementy świątyń i nagrobki. Pracowania mieściła się przy ulicy J. Słowackiego 44 i to z niej pochodzi większość zachowanych na przemyskim cmentarzu nagrobków.

Syn Ferdynanda, Stanisław (1872-1926) był inżynierem architektem. Jego dziełem jest szereg budowli wzniesionych w Przemyślu na przełomie XIX i XX wieku, między innymi według jego projektu powstał w 1911 roku neogotycki kościół na Błoniu oraz synagoga na ul. Słowackiego. Brał on także czynny udział w pracach nad restauracją katedry obrządku łacińskiego i wieży katedralnej przeprowadzonych w pierwszych latach XX w.

Reklama

– Planowane do wykonania prace przy nagrobkach rodziny Majerskich i ich dzieci są wyrazem naszego szacunku dla twórczości tego wspaniałego artysty oraz dowodem wspólnego działania o zachowanie tych niezwykłych pamiątek dawnej kultury – mówi Bogusława Pieczyńska, prezes TPPiR.

W kweście wezmą udział: prezydenci miasta, posłowie na sejm, radni rady miejskiej, artyści i dziennikarze, pracownicy urzędów i instytucji kultury, młodzież i nauczyciele, stowarzyszenia i fundacje.

1 listopada kwestę przeprowadzi także Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta, które prowadzi w Przemyślu schronisko dla bezdomnych mężczyzn oraz – wraz z siostrami felicjankami – kuchnię dla potrzebujących. Każdego dnia wydaje ona ok. 250 ciepłych posiłków.

Tagi:
Przemyśl kwestowanie

Przemyśl świętuje 325. rocznicę odnowienia jedności eparchii z Rzymem - przesłanie abp. S. Szewczuka

2018-09-05 18:28

kg (KAI) / Lwów/Przemyśl

W niedzielę 9 września w Przemyślu odbędą się uroczystości z okazji 325. rocznicy odnowienia jedności miejscowej eparchii (diecezji) greckokatolickiej z rzymską Stolicą św. Piotra. Głównym punktem obchodów będzie liturgia pod przewodnictwem arcybiskupa większego kijowsko-halickiego Swiatosława Szewczuka, głowy Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego (UKGK). Z tej okazji wystosował on do wiernych eparchii i ogółu grekokatolików w Polsce obszerne przesłanie, w którym przypomniał dzieje i okoliczności zawarcia samej Unii Brzeskiej i powstania biskupstwa przemyskiego.

Ks. Andrzej Bienia
Abp Adam Szal z patriarchą Światosławem Szewczukiem

Uroczystości poprzedzi trzydniowe przygotowanie duchowe, które rozpocznie się 6 bm. Przez cały ten czas wierni będą mogli uczcić relikwie św. Jozafata Kuncewicza. Przybędą też biskupi greckokatoliccy z Ukrainy i innych krajów, uczestniczący obecnie w dorocznym posiedzeniu swego Synodu, obradującym w Brzuchowicach koło Lwowa.

W swym przesłaniu arcybiskup zwrócił uwagę, że idea Unii była jednym z przejawów dążeń do przywrócenia jedności między chrześcijaństwem wschodnim i zachodnim, zerwanej w 1054 roku. Biskupi metropolii kijowskiej, pozostającej w łączności z Patriarchatem Konstantynopolskim, odpowiedzieli na to wyzwanie [pragnienie odbudowy jedności kościelnej – KAI] na Synodzie w Brześciu w 1596, gdy „potwierdzili swą wspólnotę z Kościołem Rzymskim” – zaznaczył zwierzchnik UKGK.

Przypomniał, że unicka eparchia przemyska powstała ostatecznie w 1693 roku, a po kilku dalszych latach „nowa unia” objęła też eparchię lwowską. „W ten sposób Kościół, narodzony w wyniku chrztu księcia Włodzimierza w 988 (...), postanowił odnowić wspólnotę eucharystyczną z biskupem Rzymu, a pod opieką Kijowskiej Metropolii Unickiej zjednoczył ukraińsko-białoruską wspólnotę etno-wyznaniową w ramach Rzeczypospolitej” – podkreślił autor dokumentu. Dodał, że Kościół ten odznaczał się wówczas wielkim rozmachem i w drugiej połowie XVIII wieku miał ponad 4,5 mln wiernych w 9650 parafiach.

Później przeżywał on wiele trudności pod rządami Rosji i w czasach komunistycznych w ówczesnym ZSRR i Polsce, nie przestał jednak istnieć i działać, także w podziemiu. Arcybiskup wymienił w swym dokumencie kilka najbardziej zasłużonych dla Kościoła postaci, m.in. biskupa Michała Lewickiego, który w 1816 założył w swej eparchii przemysko-samborsko-sanockiej Towarzystwo Prezbiterów Galicyjskich obrządku greckokatolickiego, innych hierarchów: Innocentego Winnickiego, Iwana Snigurskiego czy męczenników Jozafata Kocyłowskiego i Grzegorza Łakotę. Arcybiskup kijowsko-halicki wyraził uznanie abp. Janowi Martyniakowi za „kierowanie odbudową eparchii po 45 latach dyskryminacji w państwie totalitarnym”.

Na zakończenie życzył, aby „łaska Boża umacniała was na drodze naśladowania cnót męczenników i wyznawców”, aby „nie zabrakło paschalnej odwagi obrony godności każdego bez wyjątku człowieka, którego Bóg stworzył na swój obraz”. Życzył też, aby „obchody jubileuszowe stały się zachętą do wdzięczności za dar jedności z Kościołem powszechnym i za świadectwo męczenników i wyznawców wiary z minionych wieków”. A swój dokument zakończył udzieleniem błogosławieństwa wszystkim uczestnikom uroczystości jubileuszowych.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Franciszek na „Anioł Pański”: prośmy, byśmy umieli służyć maluczkim

2018-09-23 12:18

tłum. st (KAI) / Kowno

Do modlitwy o dar służby ostatnim i wykluczonym, mniejszościom, aby oddalić „możliwość unicestwienia drugiego, tworzenia gett, dalszego odrzucania tych, którzy nas irytują i zakłócają nasze wygody” – zachęcił papież w rozważaniu przed modlitwą „Anioł Pański” w parku Santakos w Kownie. Przypomniał także 75 rocznicę zagłady wileńskiego getta.

Grzegorz Gałązka

Publikujemy tekst papieskich rozważań.

Drodzy Bracia i Siostry,

Księga Mądrości, której fragment usłyszeliśmy w pierwszym czytaniu, mówi nam o prześladowanym sprawiedliwym, którego sama obecność irytuje bezbożników. Bezbożnik opisany jest jako ten, który uciska ubogiego, nie ma współczucia dla wdowy, ani nie szanuje starca (por. 2, 17-20). Bezbożnik uzurpuje sobie, że jego siła jest normą sprawiedliwości. Chce sobie podporządkować najsłabszych, wykorzystywać siłę w jakiejkolwiek formie, narzucać sposób myślenia, ideologię, dominujący kierunek debaty, stosować przemoc i represje, aby złamać tych, którzy zwyczajnie swoim codziennym uczciwym działaniem, prostym, pracowitym i solidarnym, ukazują, że inny świat, inne społeczeństwo jest możliwe. Bezbożnikowi nie wystarcza, że czyni to, co się jemu podoba, że kieruje się swoimi kaprysami, ale nie chce wręcz, aby dobro czynione przez innych było dostrzegalne. W bezbożniku zło zawsze stara się zgładzić dobro.

Siedemdziesiąt pięć lat temu naród ten był świadkiem ostatecznego zniszczenia wileńskiego getta. W ten sposób weszła w moment kulminacyjny zagłada tysięcy Żydów, która rozpoczęła się już dwa lata wcześniej. Tak jak czytamy w Księdze Mądrości, naród żydowski przeszedł przez zniewagi i katusze. Przypominamy te dni i prosimy Pana, aby nam udzielił daru rozeznania, aby odkryć w porę wszelkie nowe zalążki tej groźnej postawy, wszelkiej atmosfery powodującej martwicę serca pokoleń, które tego wszystkiego nie doświadczyły i mogłyby dać się zwieść śpiewem syren.

Jezus w Ewangelii przypomina nam o pewnej pokusie, wobec której musimy być bardzo czujni: pożądliwym pragnieniu bycia pierwszymi, górowania nad innymi, które może zagnieździć się w sercu każdego człowieka. Ileż razy zdarzyło się, że jakiś naród, uważał się za lepszy, posiadający większe prawa, większe przywileje, które należy zachować lub zdobyć. Jakie lekarstwo proponuje Jezus, gdy ten impuls pojawia się w naszym sercu i mentalności jakiegoś społeczeństwa czy też kraju? Stać się ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich; trwać tam, gdzie nikt nie chce iść, gdzie nic nie dociera, na najbardziej odległych peryferiach; i służyć, tworząc przestrzenie spotkania z ostatnimi, z odrzuconymi. Gdyby władza się na to zdecydowała, gdybyśmy pozwolili, by Ewangelia Chrystusa dotarła do głębi naszego życia, wówczas globalizacja solidarności stałaby się rzeczywistością. „Podczas gdy w świecie, zwłaszcza w niektórych krajach, pojawiają się na nowo w różnych formach wojny i konflikty, my chrześcijanie podkreślamy potrzebę uznania drugiego człowieka, leczenia ran, budowania mostów, zacieśniania relacji i pomagania, by «jeden drugiego nosił brzemiona» (por. Ga 6, 2)”. (Adhort. ap. Evangelii gaudium, 67).

Tutaj na Litwie znajduje się wzgórze krzyży, gdzie tysiące ludzi przez wieki umieszczały znak krzyża. Zachęcam was, abyśmy odmawiając „Anioł Pański” prosili Maryję, żeby pomogła nam stawiać krzyż naszej służby, naszego poświęcenia tam, gdzie nas potrzebują, na wzgórzu zamieszkanym przez ostatnich, gdzie wymagana jest delikatna wrażliwość na wykluczonych, na mniejszości, aby oddalić od naszych środowisk i naszych kultur możliwość unicestwienia drugiego, tworzenia gett, dalszego odrzucania tych, którzy nas irytują i zakłócają nasze wygody.

Jezus stawia w centrum dziecko, umieszcza je w równej odległości od wszystkich, abyśmy wszyscy czuli się sprowokowani do udzielenia odpowiedzi. Pamiętając o „tak” Maryi, prośmy Ją, aby uczyniła nasze „tak” szczodrym i owocnym, podobnie jak Jej.

Angelus Domini ...

Po modlitwie Anioł Pański.

Drodzy Bracia i Siostry,

Pragnę skorzystać z okazji, aby podziękować pani prezydent i innym przedstawicielom władz Litwy, a także biskupom i ich współpracownikom, za przygotowanie mojej wizyty. Rozszerzam to podziękowanie na wszystkich, którzy w różny sposób się zaangażowali, także poprzez modlitwę.

Szczególną myślą obejmuję w tych dniach wspólnotę żydowską. Tego popołudnia będę modlił się przy pomniku ofiar getta wileńskiego, w 75. rocznicę jego likwidacji. Niech Najwyższy błogosławi dialog i wspólne zaangażowanie na rzecz sprawiedliwości i pokoju.

Dobrej niedzieli! Smacznego obiadu! - Gražaus sekmadienio! Skaniu pietu!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Za nami Synod Młodych Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej

2018-09-24 10:46

Kamil Krasowski

Za nami Synod Młodych Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej

Karolina Krasowska
Dialogi z biskupem rozpoczęła wspólna modlitwa

Ok. 150 młodych ludzi w dniach od 21 do 23 września uczestniczyło w Synodzie Młodych Diecezji Zielonogórsko – Gorzowskiej. Wydarzenie odbyło się w Zespole Szkół Akademickich w Zielonej Górze z inicjatywy bp. Tadeusza Lityńskiego pod hasłem: „Młodzi w Kościele”.

W obradach Synodu uczestniczyła młodzież na co dzień żywo zaangażowana w parafiach w różnych grupach, wspólnotach i stowarzyszeniach młodzieżowych: animatorzy Ruchu Światło – Życie, Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, liderzy duszpasterstw akademickich, prezesi Służby Liturgicznej, osoby prowadzące schole młodzieżowe w parafiach, odpowiedzialne za wolontariat oraz takie, które są tzw. „prawą ręką księdza”, a także księża zaangażowani w duszpasterstwo młodzieży.

Spotkanie było podzielone na 3 bloki (widzieć, osądzić, działać) w ramach, których młodzież pracowała w 6 grupach tematycznych, gdzie omawiała (widzieć) zagadnienia takie jak: duszpasterstwo w parafiach, rozeznawanie powołania, wiara w przestrzeni publicznej, wspólnota, lekcje religii i przygotowanie do bierzmowania oraz sakrament małżeństwa. Efektem tych prac było 6 pytań, nawiązujących do poszczególnych zagadnień, które młodzi ludzie zadali bp. Tadeuszowi Lityńskiemu w trakcie tzw. dialogów z biskupem (osądzić). Owocem rozmów z biskupem było dostrzeżenie kierunków i możliwości zaangażowania młodzieży w trzech wymiarach Kościoła jakimi są: rodzina, parafia i diecezja (działać).

Jednym z uczestników Synodu był Łukasz Gonia z KSM przy parafii pw. św. Jadwigi w Zielonej Górze, który w trakcie dialogów chciał poruszyć problem zaangażowania młodych w Kościele. – Młodzi boją się angażować, nie wiedzą jak się za to zabrać, do kogo się zgłosić. I właśnie o to chciałbym zapytać księdza biskupa, jako wieloletniego kapłana. Chciałbym również zapytać o formy świadectwa – czy warto wygłaszać je w Internecie i czy jest to akceptowane przez Kościół – powiedział Łukasz. – Wszyscy przyjechaliśmy tutaj z taką myślą, żeby w naszej diecezji było lepiej, żeby jak najwięcej osób się angażowało, żeby organizacje i wspólnoty się rozrastały i było ich coraz więcej – dodał.

W spotkaniu wzięła udział Paulina Naramska z KSM przy parafii Miłosierdzia Bożego w Głogowie. – Dzisiaj był pierwszy blok. Podzieliliśmy się na grupy i omawialiśmy różne tematy. Moim tematem był „Kościół jako wspólnota”. Mogliśmy wymienić tu swoje zdanie nt. wspólnot. Rozmawialiśmy o tym, co chcielibyśmy zmienić, aby było lepiej, ale też mówiliśmy jakie są plusy uczestniczenia w takich wspólnotach – dodała Paulina, która chciałaby, aby księża w parafiach bardziej angażowali się w różne wspólnoty i aby jeszcze bardziej zachęcali do tego również ludzi młodych.

- Mam nadzieję, że dzisiaj trochę posłucham. Chodzi o to, że Synod ma mi pozwolić wsłuchać się w głos młodych ludzi, w ich widzenie Kościoła. Myślę, że jest to bardzo ważne w spojrzeniu, które reprezentuję jako biskup i które reprezentujemy jako duchowni tworzący wszystkie struktury diecezjalne – mówił bp Lityński przed rozpoczęciem tzw. dialogów z biskupem. – Chcę posłuchać młodych ludzi nie tylko w swoim aspekcie, ale także co mają do powiedzenia w odniesieniu do parafii, do duszpasterstwa młodzieży. Może są jakieś konkretne projekty, które młodzi ludzie nam tutaj przedstawią – kontynuował biskup.

Młodzi pytali m.in. o to jak mają odnaleźć się we wspólnocie parafialnej, jeśli z jednej strony odczuwają presję swojego środowiska i jednocześnie nie zawsze doświadczają należytego wsparcia do angażowania się ze strony księży. Pytali też m.in. o to w jaki sposób Kościół może pomagać w rozeznawaniu i realizowaniu powołania poza grupami parafialnymi, a także o to czy ksiądz biskup miałby odwagę uczynić swój fanpage na Facebook’u bardziej osobistym i nadać mu swój indywidualny charakter, by był on mniej oficjalny.

Ksiądz biskup docenił prace i zaangażowanie młodych w czasie Synodu. - Ten czas jest czasem błogosławionym dla Kościoła Zielonogórsko-Gorzowskiego, bo te treści, które zostały tutaj przedstawione, usystematyzowane w poszczególnych grupach tematycznych, to pokazuje, że jest bardzo głębokie i wnikliwe spojrzenie na życie Kościoła. Za to chciałem wam bardzo serdecznie podziękować – powiedział ksiądz biskup.

Oprócz prac w grupach, dialogów i dyskusji spotkaniu młodzieży towarzyszyła również modlitwa. Pierwszy dzień Synodu rozpoczęły Nieszpory. Drugiego dnia była to Jutrznia, południowa Eucharystia w parafii św. Urbana I oraz wieczorna modlitwa o Dary Ducha Świętego dla młodych w parafii Miłosierdzia Bożego. Trzeciego dnia w zielonogórskiej konkatedrze odbyła się Msza św. pod przewodnictwem pasterza diecezji z tzw. posłaniem młodych.

Synod wpisywał się w obchodzony obecnie w Kościele w Polsce Rok św. Stanisława Kostki, patrona młodzieży oraz I Synod Diecezjalny, który aktualnie trwa w naszym Kościele lokalnym. Wydarzenie nawiązywało również do Synodu Biskupów o Młodzieży, który już niebawem rozpocznie się w Rzymie pod przewodnictwem papieża Franciszka.

Foto: Karolina Krasowska

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem