Reklama

BETEL - Zakupy z sercem - Deribie Mekanene

Abp Gądecki do abp. Rysia: jesteś przykładem człowieka, którego usta mówią z obfitości serca

2017-11-04 13:40

lk, BPKEP / Łódź / KAI / episkopat.pl

Piotr Drzewiecki

Jesteś dla nas przykładem człowieka, którego usta mówią z obfitości serca. Jak każdy biskup, razem ze święceniami otrzymałeś misję głoszenia Słowa Bożego. Słowo, które przekazujesz, nie jest już słowem osoby prywatnej, lecz słowem Pasterza, które umacnia braci w wierze i rodzi życie wieczne – powiedział przewodniczący Episkopatu Polski abp Stanisław Gądecki, składając nowemu metropolicie łódzkiemu abp. Grzegorzowi Rysiowi gratulacje z okazji ingresu do łódzkiej bazyliki archikatedralnej.

Abp Stanisław Gądecki przemówił do nowego arcybiskupa łódzkiego, tradycyjnie składając gratulacje w imieniu całej Konferencji Episkopatu Polski.

„Jesteś dla nas przykładem człowieka, którego usta mówią z obfitości serca. Jak każdy biskup tak i Ty - razem ze święceniami - otrzymałeś misję głoszenia Słowa Bożego. A Słowo, które przekazujesz, nie jest już słowem osoby prywatnej, lecz słowem Pasterza, które umacnia braci w wierze i rodzi życie wieczne. Wierni potrzebują słów biskupa, potrzebują bowiem potwierdzenia i oczyszczenia swojej wiary. Potrzebują ich tym bardziej, im bardziej sytuacja naznaczona jest obojętnością i ignorancją religijną wielu chrześcijan” – powiedział abp Gądecki.

Zobacz zdjęcia: Ingres abp. Grzegorza Rysia (I)

Nazwał też abp. Rysia „osobą o wielkiej głębi myślenia”. - Twoja droga naukowa rozpoczęła się od wydawałoby się prostych spraw, takich jak średniowieczna pobożność ludowa na ziemiach polskich, aby potem przejść do poważniejszych rozpraw o Janie Husie. Jesteś autorem wielu wywiadów, artykułów i książek Nieobca ci jest błyskotliwa publicystyka. Osobiście dziękuję za teksty drukowane w naszym „Przewodniku katolickim” – powiedział abp Gądecki.

Reklama

Przewodniczący KEP wskazał też na duże doświadczenie praktyczne nowego arcybiskupa łódzkiego. Był on m.in. wikariuszem generalnym archidiecezji krakowskiej, sprawował też urząd rektora Wyższego Seminarium Duchownego archidiecezji krakowskiej oraz przewodniczącego Konferencji Rektorów Seminariów Duchownych w Polsce. Był nawet komentatorem pielgrzymek Jana Pawła II w TVP i Polskim Radiu.

Zobacz zdjęcia: Ingres abp. Grzegorza Rysia (II)

„W ramach Konferencji Episkopatu Polski zostałeś przewodniczącym Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji działającego przy Komisji Duszpasterstwa, za co jestem Tobie szczególnie wdzięczny. To tutaj rozwinąłeś prawdziwie skrzydła, a towarzyszyła Ci w tym Twoja niezwykła umiejętność dialogu ze wszystkimi” – podkreślił abp Gądecki.

"Pośród tak wielkiego natłoku różnorodnych zajęć nie zagubiłeś się dzięki Twojej miłości pasterskiej. Ona to - słusznie nazwana węzłem doskonałości biskupiej i owocem łaski oraz istotą sakramentu biskupstwa – była duszą Twego apostolatu" - zaznaczył przewodniczący KEP.

Zobacz zdjęcia: Ingres abp. Grzegorza Rysia (III)

Abp Gądecki podziękował też abp. Rysiowi w imieniu Konferencji Episkopatu Polski za „wieloletnie świadectwo wiary i mądrości apostolskiej”, które nowy metropolita łódzki pozostawił w archidiecezji krakowskiej, na terenie całej Polski i w Rzymie. Przewodniczący KEP podziękował też abp. Rysiowi za „trud pasterza poszukującego zagubionych owiec, a zarazem ofiarę Baranka, który oddaje swoje życie za owce".




Publikujemy treść przemówienia:

Abp Stanisław Gądecki

Amoris officium. Ingres arcybiskupa Grzegorza Rysia (Łódź – 4.11.2017).

Drogi księże arcybiskupie Grzegorzu!

1. Jesteś dla nas przykładem człowieka, którego usta mówią z obfitości serca. Jak każdy biskup tak i Ty – razem ze święceniami – otrzymałeś misję głoszenia Słowa Bożego. A Słowo które przekazujesz, nie jest już słowem osoby prywatnej, lecz słowem Pasterza, które umacnia braci we wierze i rodzi życie wieczne. Wierni potrzebują słów biskupa, potrzebują bowiem potwierdzenia i oczyszczenia swojej wiary. Potrzebują ich tym bardziej, im bardziej sytuacja naznaczona jest obojętnością i ignorancją religijną wielu chrześcijan.

Prawdziwe są rady wypowiedziane w tym względzie przez Twojego imiennika, św. Grzegorza wielkiego w Księdze Reguły Pasterskiej: „Ten, który sprawuje rządy, powinien być roztropny w milczeniu i użyteczny w słowie: nie ma mówić o tym, co należy przemilczeć, ani też przemilczać tego, co należy powiedzieć. Nieprzemyślana wypowiedź wprowadza w błąd, ale i milczenie nie na miejscu pozostawia w błędzie tych, którzy mogli być pouczeni. Często zaś nierozważni rządcy obawiają się utracić względy u ludzi i dlatego lękają się wypowiedzieć otwarcie to, co należy. A wtedy, tak jak powiedział Ten, który jest Prawdą, nie strzegą już, jak przystało pasterzom, powierzonego sobie ludu, ale są najemnikami, bo kryją się za zasłoną milczenia, uciekając w ten sposób przed zbliżającym się wilkiem” (Grzegorz Wielki, Księga Reguły Pasterskiej, Księga II,4).

Głosząc Słowo Boże bez lęku, dobry pasterz winien jednocześnie dostosowywać swoje słowa do poziomu słuchaczy:

Inaczej więc należy pouczać mężczyzn, a inaczej kobiety, ponieważ na mężczyzn trzeba nałożyć cięższe, a na kobiety lżejsze wymagania.

Inaczej należy pouczać pogodnych, a inaczej smutnych. Pogodnym trzeba przedstawić smutne następstwa kary; smutnym zaś radosne obietnice Królestwa.

Inaczej trzeba pouczać podwładnych, a inaczej przełożonych. Podwładnych, aby nie wykonywali mniej, niż im rozkazano. Przełożonych zaś, aby nie nakazywali wykonywać więcej, niż trzeba.

Inaczej należy pouczać mądrych tego świata, a inaczej głupich. Mądrych należy pouczać, żeby umieli zrezygnować z tego, co wiedzą. Głupich zaś – by pragnęli dowiedzieć się tego, czego nie wiedzą.

Inaczej należy pouczać ludzi szczerych, a inaczej fałszywych. Szczerych trzeba chwalić za to, że starają się nie mówić nigdy nieprawdy, ale trzeba ich też pouczyć, żeby czasami starali się przemilczeć prawdę. Fałszywych natomiast trzeba pouczyć, aby zrozumieli, jak wielkiego trudu wymaga ich dwulicowość.

Inaczej ubogich, inaczej bogatych; ubogim bowiem powinniśmy ofiarować słowa pociech wobec ich ucisku, w bogatych zaś wzbudzić lęk z powodu ich wyniesienia.

Inaczej należy pouczać tych, co rozdają swoje dobra, i tych którzy usiłują kraść dobra cudze. Tych, którzy rozdają swoje dobra należy pouczyć, by nie uważali siebie za lepszych od innych, gdy widzą, że inni są od nich zależni. Natomiast tych, którzy usiłują kraść dobra cudze, aby posłuchali, co powie im Pan, gdy przyjdzie na sąd: „Idźcie precz ode mnie w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom”.

Inaczej należy pouczać związanych węzłem małżeńskim, a inaczej wolnych. Żyjących w małżeństwie należy pouczyć, aby dbając nawzajem o siebie, w ten sposób każdy starał się podobać współmałżonkowi, aby nie przestał podobać się Stwórcy. Natomiast tych, którzy nie są związani małżeństwem należy pouczyć, by tym bardziej byli posłuszni przykazaniom Bożym, skoro nie obciąża ich dozwolone brzemię małżeństwa” (por. Grzegorz Wielki, Księga Reguły Pasterskiej, Księga III,116-211, passim).

2. Ty – nasz Drogi Bracie – powiedziałeś Jezusowi Twoje „tak”, przynosząc w darze dla Kościoła, który jest w Łodzi swoją solidną formację ludzką, intelektualną, chrześcijańską i duchową.

Jesteś osobą o wielkiej głębi myślenia. Twoja droga naukowa rozpoczęła się od wydawałoby się prostych spraw, takich jak „Średniowieczna pobożność ludowa na ziemiach polskich”, aby potem przejść do poważniejszych rozpraw o Janie Husie. Jesteś autorem wielu wywiadów, artykułów i książek nieobca ci jest błyskotliwa publicystyka. Osobiście dziękuję za teksty drukowane w naszym Przewodniku Katolickim.

Masz ponadto duże doświadczeni praktyczne. Byłeś wikariuszem generalnym archidiecezji krakowskiej. Sprawowałeś też urząd rektora Wyższego Seminarium Duchownego archidiecezji krakowskiej oraz przewodniczącego Konferencji Rektorów Seminariów Duchownych w Polsce. Byłeś kierownikiem Katedry Historii Kościoła w Średniowieczu oraz Katedry Historii Starożytnej i Średniowiecznej w Instytucie Historii na Wydziale Historii i Dziedzictwa Kulturowego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II. Byłeś komentatorem pielgrzymek Jana Pawła II w Telewizji Polskiej i Polskim Radiu. Zasiadałeś potem w komisji historycznej przy Trybunale Rogatoryjnym podczas jego procesu beatyfikacyjnego. Wszedłeś także w skład Ogólnopolskiego Komitetu Organizacyjnego Obchodów 1050. Rocznicy Chrztu Polski i Rady ds. Kultury i Ochrony Dziedzictwa Kulturowego.

W ramach Konferencji Episkopatu Polski zostałeś przewodniczącym Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji działającego przy Komisji Duszpasterstwa, za co jestem Tobie szczególnie wdzięczny. To tutaj rozwinąłeś prawdziwie skrzydła a towarzyszyła Ci w tym Twoja niezwykła umiejętność dialogu ze wszystkimi.

Pośród tak wielkiego natłoku różnorodnych zajęć nie zagubiłeś się dzięki Twojej miłości pasterskiej. Ona to – słusznie nazwana węzłem doskonałości biskupiej i owocem łaski oraz istotą sakramentu biskupstwa – była duszą Twego apostolatu. To ona objawiła: Virtus in infirmitate”.

3. Myśląc z radością o dzisiejszym ingresie, najpierw dziękuję Panu Bogu za wspaniały dar apostolstwa, w którym urząd biskupi ma swoje korzenie. Za ten dar, którego jako pierwszy otrzymał Jezus od swojego Ojca i najwspanialej objawił go swoim uczniom („zwróćcie uwagę na Apostoła i Arcykapłana naszego wyznania, Jezusa” – Hbr 3,1).

Jak najserdeczniej składam dzisiaj podziękowania – w imieniu Konferencji Episkopatu Polski – za Twoje wieloletnie świadectwo wiary i mądrości apostolskiej, które pozostawiłeś w archidiecezji krakowskiej, na terenie całej Polski i w Rzymie. Za trud pasterza poszukującego zagubionych owiec a zarazem ofiarę Baranka, który oddaje swoje życie za owce. Za posługiwanie miłości zwane przez św. Augustyna amoris officium.

Niech w prowadzeniu archidiecezji łódzkiej wspiera Cię Maryja. Podobnie jak Ona była żywą „pamięcią” Wcielenia Słowa w pierwotnej wspólnocie chrześcijańskiej, tak Ty stań się stróżem i przekazicielem żywej Tradycji Kościoła, w komunii ze wszystkimi innymi biskupami, w jedności z Następcą Piotra i pod jego władzą.

Niech na tej drodze strzegą Cię św. Józef, patron Archidiecezji Łódzkiej, św. Maksymilian Kolbe i św. Faustyna Kowalska. Niech Cię otaczają troskliwą opieką i pozwolą stać się błogosławieństwem dla Kościoła, który żyje i rozwija się w Łodzi. Szczęść Boże!

Tagi:
ingres abp Grzegorz Ryś

Piąta rocznica ingresu abp. Józefa Kupnego

2018-06-15 10:42

Anna Buchar

Tego dnia o godz. 11.00 metropolita wrocławski przewodniczyć będzie Eucharystii w katedrze św. Jana Chrzciciela, w ramach której z Ludem Bożym zgromadzonym przy ołtarzu Pańskim, będzie dziękował Bogu Wszechmogącemu za wszelkie dobro, jakie w czasie Jego dotychczasowej posługi pasterskiej stało się udziałem Kościoła Świętego w naszej Archidiecezji. Arcybiskup będzie także prosił o dalszą opiekę, by dobry Bóg wspierał swoją łaską Jego inicjatywy i przedsięwzięcia podejmowane w trosce o zbawienie powierzonych sobie wiernych.

Agnieszka Bugała

Zapraszamy do licznego udziału Wiernych Archidiecezji Wrocławskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Niedziela radości

Damian Kwiatkowski

BOŻENA SZTAJNER

Gaudete – to łacińska nazwa trzeciej niedzieli Adwentu, pochodząca od pierwszego słowa antyfony rozpoczynającej tego dnia Liturgię Eucharystyczną. Słowo to pochodzi od łacińskiego czasownika „gaudere” i jest wezwaniem do radości: Radujcie się ! Jej przyczyną ma być odnowienie świadomości, że Bóg jest blisko nas, że jest z nami, że stał się naszym bratem. Tego dnia w liturgii używa się szat koloru różowego (stosuje się je jeszcze tylko w czwartą niedzielę Wielkiego Postu, tzw. niedzielę laetare). Papież Paweł VI w 1975 r. w adhortacji apostolskiej „Gaudete in Domino” (O radości chrześcijańskiej) pisał: „Należy rozwijać w sobie umiejętność radowania, cieszenia się, korzystania z wielorakich radości ludzkich, jakich Bóg Stwórca użycza nam na tę doczesną pielgrzymkę”. Jeszcze bardziej będziemy się radować, gdy odkryjemy prawdę o tym, że Chrystus wciąż do nas przychodzi. Wtedy przepełni nas radość płynąca ze świadomości, że stoi On także u podwoi naszego serca i kołacze. Otwórzmy na oścież drzwi Chrystusowi. Najważniejsze rozgrywa się przecież w głębinach naszego serca. Może ono stać się Betlejem, gdzie zamieszka Emmanuel – Bóg z nami. Znajdźmy w tę niedzielę chwilę czasu, by Go ugościć. Papież Jan XXIII powiedział, że do Nieba nie wpuszczają ponuraków, tylko ludzi, którzy umieją się cieszyć. Oby nie okazało się, że nie nadajemy się do Nieba, ponieważ nie umiemy się cieszyć, bo zapomnieliśmy, jak to się robi. Usłyszmy więc to dzisiejsze wezwanie Kościoła: Bądź radosny! Nie zamykaj się w samotności i smutku. Jezus jest z Tobą!

Adwent przygodnie napotkanemu katolikowi niejednokrotnie kojarzy się tylko i wyłącznie z okresem przed Bożym Narodzeniem, jako czas przygotowania do świąt. Niekiedy też, niestety, bywa on postrzegany jako okres swoistej pokuty i postu, co jest jak najbardziej błędnym przeświadczeniem.
Ogólnie możemy powiedzieć, że Adwent jest czasem pobożnego i radosnego oczekiwania na pojawienie się Jezusa Syna Bożego. Obecnie przeżywamy jego trzecią niedzielę, w której manifestujemy naszą radość z bliskości Pana. Już bowiem w pierwszej antyfonie mszalnej Kościół dziś ogłasza: „Radujcie się zawsze w Panu, raz jeszcze powiadam: radujcie się! Pan jest blisko” (Flp 4, 4n). Po łacinie zawołanie to zaczyna się słowami: „Gaudete in Domino”. Dlatego często obecną niedzielę nazywamy „niedzielą gaudete”, czyli po prostu „niedzielą radości”.
Istnieje jeszcze jedna, dość intrygująca, nazwa tej niedzieli. Bywa ona bowiem nazywana „niedzielą różową”. Określenie to wywodzi się od koloru szat liturgicznych przewidzianych na ten dzień. Otóż, jest to właśnie kolor różowy. W całym roku liturgicznym stosuje się go tylko dwa razy (poza niedzielą gaudete, używa się go w tzw. niedzielę laetare, którą jest czwarta niedziela Wielkiego Postu).
W Adwencie szaty liturgiczne mają zazwyczaj kolor fioletowy, który w jasnym świetle wydaje się przybierać barwę różową. Dobór koloru wynika z jego skojarzenia z widokiem nieba o świcie. Wyobraża on blask przyjścia Jezusa Chrystusa w tajemnicy Bożego Narodzenia. Przychodzący Zbawiciel jest bowiem dla nas Światłością, podobnie jak wschodzące Słońce. Właśnie tego typu porównanie odnajdujemy np. w tzw. Pieśni Zachariasza: „nawiedzi nas Słońce Wschodzące z wysoka, by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają” (Łk 1, 78n).
Wspólnota kościelna rozumie znaczenie wyjątkowego charakteru Adwentu jako czasu przygotowania do przyjęcia prawdy o Wcieleniu Boga. Dlatego też umieszcza ona adwentowe niedziele wysoko w tabeli pierwszeństwa dni liturgicznych. Oznacza to, że nie wolno nam zrezygnować z celebrowania „niedzieli gaudete” na rzecz np. parafialnych uroczystości odpustowych. Radość płynąca ze zbliżających się świąt nie wynika z emocjonalnych uniesień, lecz bierze się z autentycznych religijnych przeżyć. Sam Adwent zaś ukazuje nam prawdziwą radość bycia chrześcijaninem, który oczekuje pojawienia się swojego jedynego Pana.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Światło, które łączy

2018-12-16 20:48

Marian Florek

Marian Florek/Niedziela
Przekazanie Betlejemskiego Światła Pokoju bp. Andrzejowi Przybylskiemu

W dniu 16 grudnia 2018 r. na Jasnej Górze już po raz 28. zapłonęło Betlejemskie Światło Pokoju.

Dostarczyli je harcerze Związku Harcerstwa Polskiego. Odbyło się to podczas Mszy św., której przewodniczył bp Andrzej Przybylski, biskup pomocniczy częstochowski. W homilii główny celebrans zaapelował, by wszyscy obecni dzisiaj na Jasnej Górze poczuli się odpowiedzialnymi stróżami światła, ale nie takiego symbolicznego tylko za światło z Betlejem, któremu na imię Chrystus. Na końcu bp Przybylski poprosił wszystkich, aby codziennie dodawali do tego Światła swojego osobistego żaru.

Zobacz także: Homilia bp. Andrzeja Przybylskiego

Przedtem uczestnicy wydarzenia spotkali się w sali i. A. Kordeckiego, gdzie po oficjalnych powitaniach i przemówieniach wysłuchano programu pt. „Łączy nas światło”. Potem były przemówienia gości, życzenia, modlitwa, łamanie się opłatkiem oraz śpiew kolęd wspólnie z zespołem „Kamyczki”. Harcmistrz Przemysław Kowalski z Hufca ZHP Częstochowa

Zobacz zdjęcia: Przekazanie Betlejemskiego Światła Pokoju na Jasnej Górze

powiedział, że Betlejemskie Światło Pokoju, które przywędrowało na Jasną Górę pod hasłem „Łączy nas światło” powinno łączyć ludzi przede wszystkim w służbie innym. Pragnieniem harcerzy – kontynuował rozmówca – jest dotrzeć do najbardziej potrzebujących, do ludzi starszych i chorych. A duszpasterz harcerzy ks. Grzegorz Paszka zwrócił uwagę na głęboki sens Betlejemskiegio Światła, które jest przypomnieniem, iż właśnie w Betlejem narodził się Zbawiciel świata- Jezus Chrystus.

Innymi punktami spotkania był bieg patrolowy oraz podsumowanie i nagrodzenie zwycięzców konkursu plastycznego w trzech kategoriach: rysunku, szopki i wieńca, oraz złożono wotum z okazji 100.Rocznicy Odzyskania Niepodległości.

Inicjatywa Betlejemskie Światło Pokoju wyszła od Austriaków, którzy w 1986 r. juako pierwsi zapalili Betlejemskie Światło od lampy oliwnej wiszącej w Grocie Narodzenia. W tym roku tego zaszczytu dostąpił 11-letni harcerz Niklas Lehner, który następnie przekazał światełko delegacjom harcerzy z różnych krajów. Zgodnie z tradycją, polscy harcerze otrzymują je od harcerzy słowackich. Ceremonia przekazywania światła odbywa się raz w Polsce, raz na Słowacji. W tym roku miało ono miejsce w niedzielę podczas uroczystej Mszy św. w słowackiej miejscowości Svit. I tak poprzez Jasną Górę, Kraków i Zakopane Światełko Pokoju dociera do wszystkich, do tych mających pokój w sercu i tych którzy tego pokoju pragną.

Związek Harcerstwa Polskiego organizuje Betlejemskie Światło Pokoju od 1991 roku. Tradycją jest, iż ZHP otrzymuje Światło od słowackich skautów. Przekazanie Światła odbywa się naprzemiennie raz na Słowacji raz w Polsce. Polska jest jednym z ogniw betlejemskiej sztafety. Harcerki i harcerze przekazują Światło dalej na wschód: do Rosji, Litwy, Ukrainy i Białorusi, na zachód do Niemiec, a także na północ – do Szwecji.

Organizatorzy: Komenda Hufca ZHP Częstochowa, IV SH „Kamyk” im. hm. Aleksandra Kamińskiego Partnerzy: Chorągiew Śląska ZHP, Klasztor o.o. Paulinów na Jasnej Górze

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem