Reklama

Biały Kruk 2

Francja: młodzież oczekuje Kościoła zaangażowanego społecznie, kierownictwa duchowego i rozmów o powołaniu

2017-11-08 17:30

abd (KAI) / Paryż

AG photographe/Fotolia.com

Młodzi Francuzi chcą Kościoła, który będzie jasno wypowiadał się w kwestiach społecznych, będzie obecny w środowiskach, w których na co dzień żyją młodzi ludzie i sprawi, że powołanie przestanie być tematem tabu - wynika z opublikowanego przez Konferencję Biskupów Francuskich wyników ankiet przed przyszłorocznym Synodem Biskupów. Z inicjatywy sekretariatu Synodu Biskupów, konsultacje presynodalne z udziałem młodych trwają na całym świecie, a ich wyniki posłużą zredagowaniu materiałów roboczych dla ojców synodalnych.

Odpowiadając na prośbę Watykanu, Konferencja Biskupów Francuskich przeprowadziła w lokalnym Kościele ankietę, połączoną z lekturą i analizą presynodalnego dokumentu przygotowanego przez Sekretariat Synodu Biskupów. W odpowiedzi na rozesłane kwestionariusze, powołany w episkopacie zespół otrzymał 110 ankiet zbiorczych, podsumowujących odpowiedzi udzielane w poszczególnych diecezjach i wspólnotach. Spośród nich, 69 zostało zredagowanych przez diecezje, 18 przez wspólnoty, 6 przez ruchy i 15 przez struktury duszpasterskie Enseignement Catholique (pol. Nauczania Katolickiego) – w sumie 450 stron.

„Wiele z nich jest owocem szerokich konsultacji z udziałem młodzieży (poprzez kwestionariusze adresowane bezpośrednio do młodych, spotkania biskupów z młodzieżą, grupy dyskusyjne podczas spotkań młodzieży, stanowiska z kwestionariuszami do wypełnienia podczas wydarzeń...) i/lub we współpracy z licznymi animatorami duszpasterstw młodzieży i powołań” - piszą we wstępie autorzy ogólnokrajowej syntezy, podkreślając duże zaangażowanie lokalnych wspólnot w przeprowadzenie ankiety. Wyniki ankiet zostały opracowane przez powołany z ramienia episkopatu zespół we współpracy z teologami.

Kościół musi być tam, gdzie młodzi

Reklama

Francuzi podkreślają trzy drogi wsłuchania się w to, czym żyją dziś młodzi ludzie: obserwowanie ich świata (m.in. języka, zachowań, kodów kulturowych, świata mediów i kultury), spotkania nieformalne (podczas posiłków, codziennych zajęć, spotkań w gronie rodziny i przyjaciół i w miejscach, w których na co dzień uczą się, pracują i bawią młodzi ludzie) oraz organizowanie spotkań i dyskusji we wspólnotach i duszpasterstwach. Skauci Europy jako jedyni zaznaczyli, że starają się wysłuchać młodych ludzi także poprzez zaproszenie ich do głosowania.

Młodzi katolicy mniejszością wśród rówieśników

Wyzwania, jakie stoją przed młodymi ludźmi, kształtowane są przez współczesne społeczeństwo, które szybko się zmienia, jest zsekularyzowane i pluralistyczne i nie daje poczucia stabilności ani bezpieczeństwa, a także wymaga od młodego człowieka stanowczego zdefiniowania własnej tożsamości i „swojego miejsca w społeczeństwie”.

„To zglobalizowane społeczeństwo wyzwala w młodych, którzy stają się coraz bardziej mobilni, ciekawość i wielką otwartość na świat, pragnienie podróżowania, innowacyjność i kreatywność, pragnienie przygód i zaangażowania, ale też poszukiwanie sensu i dla wielu z nich prawdziwe poszukiwania duchowe” - czytamy w wynikach ankiet. Jak podkreślają autorzy opracowania, przed szczególnymi wyzwaniami stoją współcześnie młodzi katolicy, którzy stanowią mniejszość zeświecczonych wspólnot i pragną prostego, autentycznego życia oraz wolności w wyborze i wyznawaniu wiary. Wielkim wyzwaniem jest dla nich budowanie i umacnianie wiary oraz prowadzenie autentycznego życia duchowego.

Młodzi Francuzi zadeklarowali też swoją dużą wrażliwość na kwestie związane z ekologią i biedą. Znacznie rzadziej wśród udzielanych przez nich odpowiedzi pojawiały się kwestie związane z dialogiem międzyreligijnym i z coraz silniejszą obecnością islamu we Francji.

Sukces ŚDM, skautów i pięknej liturgii

Duże spotkania i pielgrzymki, to propozycje, które wśród francuskiej młodzieży cieszą się największą popularnością. Są to m.in. Światowe Dni Młodzieży, spotkania Taizé i pielgrzymki młodzieży do Lourdes – które wyznaczają także rytm pracy w diecezjach, pozwalają zintegrować się i poznać Kościół powszechny i zaprosić młodych, którzy byli dotąd z dala od Kościoła. Podkreślają jednak, że w wielu diecezjach i wspólnotach zbyt mało osób uczestniczy w ŚDM, by samo spotkanie mogło wywołać długofalowy efekt w lokalnym Kościele.

W „codziennym” duszpasterstwie prym wiodą skauci, a także duszpasterstwa i grupy formacyjne. Młodzi chętnie angażują się także w posługę w parafiach, a w tym obszarze szeroko dyskutowana kwestią jest włączanie dziewcząt do grona ministrantów. Młodzi chętnie włączają się także w propozycje muzyczne (uwielbienia, chóry) i poszukują pięknych liturgii, zarówno tych sprawowanych wspólnie ze wspólnotami charyzmatycznymi, jak też w nurtach bardziej tradycyjnych. Młodzież chętnie angażuje się także w pomoc ubogim, chorym i wsparcie klasztorów. Dużym zainteresowaniem cieszą się też bursy i akademiki proponowane w strukturach kościelnych studentom i młodzieży pracującej. Zarówno w dużych wydarzeniach, jak i codziennej formacji, młodzi poszukują przede wszystkim przestrzeni budowania relacji braterskich.

Kościół podejmujący trudne tematy i towarzyszący osobiście

„Młodzi oczekują od Kościoła przede wszystkim tego, aby był prawdziwy, aby mówił do nich jasnym językiem, aby pozostawał w łączności z tym, czym żyją młodzi” - czytamy w syntezie ankiet. Młodzi ludzie mówili też, że oczekują liturgii, których oprawa będzie bardziej ożywiona i uroczysta, a homilie będą bardziej skierowane do młodzieży. Młodzi zaznaczali też, że potrzebują Kościoła, który będzie inicjował debaty, także na takie tematy, jak rola kobiet w Kościele (zwłaszcza w celebracjach), małżeństwa kapłanów, towarzyszenie osobom rozwiedzionym i żyjącym w powtórnych związkach oraz homoseksualistom. Oczekują także stanowczego i jasnego głosu Kościoła dotyczącego bieżących spraw społecznych, a także tego, że Kościół jeszcze bardziej otworzy się na skuteczną komunikację w świecie wirtualnym.

Ankietowani podkreślali, że potrzebują Kościoła, który pomoże wzrastać im w wierze, dając odpowiedzi na osobiste pytania, wskazówki dotyczące podejmowanych decyzji i pomoc w trudnych sytuacjach, jak np. przeżywanie żałoby. Mówili też o potrzebnej pomocy w pogłębianiu takich praktyk, jak modlitwa osobista i lektura Pisma Świętego. Z drugiej strony podkreślali też, że swoje miejsce w Kościele odnajdują nie tylko we wspólnotach, w których sami mogą wzrastać, ale tam, gdzie obdarzeni zaufaniem mogą pomagać młodszym kolegom – np. animując katechezy, czy prowadząc tzw. grupy dzielenia. Podkreślali też, że w wielu parafiach, zwłaszcza znajdujących się poza dużymi miastami i ważnymi ośrodkami duszpasterskimi, czują się niewysłuchani i niechętnie przyjmowani.

Trudności z dotarciem do młodych poza Kościołem

Z francuskich ankiet wynika, że dotarcie z Ewangelią do młodych ludzi, którzy są poza Kościołem wciąż sprawia trudności duszpasterzom i animatorom. Niemniej jednak respondenci wymieniali wiele sprawdzonych już dróg i metod, z których korzystają, by pomóc młodym ludziom zbliżać się do Kościoła. Wśród nich wspominali m.in. atrakcyjne propozycje duszpasterskie (jak np. pielgrzymki rowerowe i kursy Alpha), obecność Kościoła w przestrzeniach świeckich, jak szpitale, uczelnie, zakłady karne oraz otwieranie struktur kościelnych na współpracę ze świeckim profesjonalistami oddalonymi od Kościoła, którzy odkrywają tę wspólnotę, wykonując swoją pracę i dzieląc się swoimi talentami.

Powołanie - temat tabu

Obawy przed zaangażowaniem i przed porażką sprawia, że temat wyboru powołania jest niechętnie podejmowany przez młodych ludzi, a samo rozumienie powołania ograniczane jest często do kapłaństwa i życia konsekrowanego.

Młodzi ankietowani pisali, że rodziny często nie są przychylne decyzji młodych ludzi o wstąpieniu do seminarium, a czasem nie wyrażają na nią zgody. Powołanie inne, niż do życia świeckiego pozostaje tematem tabu, a samo słowo powołanie ma negatywne konotacje i zastępowane jest niewłaściwymi synonimami, jak „zamknięcie” lub „rekrutacja”. Autorzy syntezy posługują się terminem „rodzina dwóch prędkości”, wskazując na to, że budzenie powołania dokonuje się z kolei w tych rodzinach, które praktykują wiarę chrześcijańską.

Ze względu na świecki charakter państwa, temat rozeznawania powołania nie jest podejmowany w szkołach, ani na uczelniach,a placówki katolickie nie odgrywają w tym zakresie ważnej roli, nie licząc pojedynczych inicjatyw. Młodzi podkreślają, że oczekują w szkołach obecności księży, których brak uniemożliwia budzenie powołań wśród uczniów i studentów. Wspominali także, że obecność zakonów i wspólnot w Internecie pomaga młodym ludziom w poznawaniu ich i rozeznawaniu własnej drogi.

Brakuje inicjatyw powołaniowych

Respondenci podkreślali, że potrzebują więcej spotkań i inicjatyw na temat rozeznawania powołania. Pochwalili pedagogikę zrzeszeń skautów, które podejmują to zagadnienie i stwarzają młodzieży przestrzeń do odkrywania własnego powołania, a także sprzyjające temu rozeznawaniu wolontariaty, czy inicjatywę tzw. „roku dla Boga”, praktykowane w różnych wspólnotach. Przypomnieli też, że młodzi ludzie potrzebują osobistego towarzyszenia podczas rozeznawania tej drogi i zauważyli, że już przygotowanie do sakramentów inicjacji chrześcijańskiej może być etapem prowadzenia młodych ludzi do rozeznania powołania.

Potrzeba więcej kierowników duchowych

Większość księży we Francji nie decyduje się na indywidualne towarzyszenie duchowe młodym ludziom ze względu na dzielącą ich zbyt dużą różnicę wieku. Tymczasem młodzi ludzie deklarują, że bardzo potrzebują tego rodzaju wsparcia, a liczba i formacja kierowników duchowych we Francji wciąż jest według nich niewystarczająca. Dodatkową trudnością jest duża mobilność młodych, którzy często się przeprowadzają. „Towarzyszenie rozumiane jest jako wychowanie do wolności. Młodzi, którzy o towarzyszenie proszą, poszukują niekiedy odpowiedzi na pytania, albo coachingu związanego z kierunkiem studiów, wyborem zawodu, życiem uczuciowym” - wyjaśniają autorzy syntezy. Podkreślają też, że młodzi ludzie często boją się stawiać sobie pytania dotyczące przyszłości i także w tym kontekście towarzyszenie duchowe jest ważną pomocą. Odpowiedzią na te potrzeby są propozycje wspólnot jezuickich, Emmanuela, czy wspomnianej już inicjatywy „roku dla Boga”, które dają młodym ludziom szansę skorzystania z kierownictwa duchowego. W dokumencie powraca też refleksja, że duchowe towarzyszenie nie ma mieć wymiaru horyzontalnego, ale pomagać młodym ludziom w dążeniu do świętości.

Trudności w poznawaniu chrześcijańskich korzeni

„To Ewangelia, a nie chrześcijańska pamięć Europy pozwalają nam patrzeć w przyszłość z nadzieją i zaufaniem” - czytamy w odpowiedzi młodych na pytanie o to, w jaki sposób chrześcijańskie dziedzictwo Europy pomaga im patrzeć z nadzieją w przyszłość. Mówiąc o chrześcijańskich wartościach, zachowanych we współczesnej wspólnocie europejskiej, młodzi Francuzi mówią przede wszystkim o braterstwie, solidarności, wolności, służbie drugiemu człowiekowi. Z ankiet wybrzmiało też przekonanie, że sposób w jaki Francja zinterpretowała laickość, wykluczając wymiar duchowy z życia społecznego, sprawił, że trudno jest przywrócić przekonanie o wartości chrześcijańskich korzeni Europy. Pomocą w odkrywaniu przez młode pokolenia chrześcijańskiego dziedzictwa Europy jest poznawanie postaci bardziej i mniej znanych europejskich świętych, jak św. Franciszek z Asyżu, a także wspólnot i miejsc pielgrzymek, łączących historię ze współczesnością.

Z kolei międzynarodowe spotkania, takie, jak ŚDM, czy Taizé pomagają młodzieży odkryć, że chrześcijańska pamięć jest wspólnym mianownikiem łączącym narody Europy. „Idea powrotu do 'Europy chrześcijańskiej' pociąga dziś wielu młodych” - przekonują autorzy syntezy. Zwracają też uwagę na to, że nie brakuje młodych, którzy publicznie bronią chrześcijańskiej wizji człowieka i rodziny – tak, jak uczestnicy manifestacji „La Manif pour tous”, sprzeciwiającej się tzw. małżeństwom homoseksualnym.

We francuskim dokumencie znalazły się też opisy trzech praktyk, którymi lokalny Kościół chce się podzielić w związku z trwającą przed synodem debatą o młodzieży i powołaniu. Są to: pielgrzymki do Taizé, „rok dla Boga” i inicjatywa katolickich barów ewangelizacyjnych, opisana na podstawie lokalu Comptoir de Cana w Lilles.

Przeprowadzona we Francji ankieta presynodalna, została uzupełniona danymi statystycznymi dotyczącymi francuskiego społeczeństwa i wspólnoty Kościoła. Do wypełnienia ankiety zaproszona została młodzież w wieku 16-29 lat. Według danych ISNEE (francuskiego Państwowego Instytutu Statystyki i Badań Ekonomicznych), we Francji w tym przedziale wiekowym mieści się ok. 11 mln osób, co stanowi 16 proc. mieszkańców kraju, których, w styczniu 2017 r. było ponad 66,9 mln.

Dane dotyczące przynależności do Kościoła, są rozbieżne w różnych badaniach. Wg rocznika Kościoła katolickiego we Francji, 75 proc. społeczeństwa stanowią osoby ochrzczone. Z kolei wg sondażu Bayard/Ipsos z 2016 r., 53,8 proc. Francuzów deklaruje się jako katolicy. Badania z 2016 r. przeprowadzone na zlecenie dziennika La Croix i francuskiego episkopatu, wskazują natomiast, że 53 proc. osób w wieku 18-30 lat deklaruje przynależność religijną, a 42 proc. osób w tej grupie wiekowej uważa siebie za katolików.

Według badań, Francuzi zawierają pierwszy związek małżeński (cywilny) w wieku 32-33 lat (mężczyźni) i 30-31 lat (kobiety). Do seminariów wstępują w wieku 25-26 lat, a do zakonów i wspólnot życia konsekrowanego – w wieku 30 lat. Ponad 53 proc. osób w przedziale wiekowym 15-29 lat jest aktywnych na rynku zawodowym, z czego ponad 43 proc. posiada pracę.

Tagi:
młodzi Francja

Manila: 6 tys. młodych z ponad 100 krajów modliło się o jedność

2018-07-11 06:44

azr (KAI) / Manila

W stolicy Filipin zakończyło się spotkanie Genfest 2018, gromadzące młodzież z całego świata związaną z ruchem Focolare. Przez trzy dni uczestnicy modlili się o jedność między narodami, uczestniczyli w warsztatach, odwiedzili też siedzibę ONZ, prezentując swoje projekty na rzecz pokoju.

Foto-Rabe/pixabay.com

- W czasach rosnących migracji i nacjonalizmów oraz jako odpowiedź na globalizację, zwłaszcza ekonomiczną, która ignoruje różnorodność poszczególnych kultur i religii, Genfest proponuje młodym ludziom zmianę perspektywy: nie zatrzymywanie się na barierach osobistych, społecznych, czy politycznych, ale przyjmowanie, bez strachu i uprzedzeń, wszelkich form różnorodności - wyjaśniała Maria Voce, kierująca międzynarodowym ruchem Focolare.

Nawiązując do hasła tegorocznej edycji Genfest "Ponad wszelkimi granicami" (Beyond all borders), uczestnicy spotkania - ok. 6 tys. młodych ludzi z ponad 100 krajów świata, dzieliło się swoimi doświadczeniami dotyczącymi codziennych wyzwań i poszukiwania nadziei we współczesnym świecie. Brali też udział w szeregu warsztatów, dotyczących m.in. ekonomii, polityki, zaangażowania społecznego i kulturalnego - w sumie ponad 110. propozycjach, w wielu przypadkach wymyślonych i wprowadzonych w życie przez młodych ludzi. Odwiedzili też siedzibę Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa FAO, a także do siedziby UNESCO, by zaprezentować tam swoje projekty społeczne i postulować większe zaangażowanie młodych ludzi i zaufanie im.

Wielkie wrażenie wywarły na uczestnikach spotkania świadectwa ich rówieśników, ofiar wojen, migracji i różnych przejawów wykluczenia.

- Zdarzyło wam się kiedykolwiek w ciągu jednego dnia stracić wszystko: rodzinę, dom, marzenia? A ty, wy, co byście wówczas zrobili? - pytał rówieśników Aziz, uchodźca z Iraku, mieszkający obecnie we Francji. Z kolei pochodzący z Meksyku Noé Herrera opowiadał o codziennych wielogodzinnych kolejkach na granicy amerykańsko-meksykańskiej, w których musi stać chcąc dostać się do szkoły w sąsiednim kraju. Dwaj przyjaciele ze zwaśnionych krajów: Rwandy i Burundi podzielili się świadectwem, mówiącym o początkach ich przyjaźni: pochodzący z Burundi Juan Paul napadnięty brutalnie na jednym z przystanków autobusowych otarł się o śmierć, jednak przeżył dzięki pomocy, a następnie wielomiesięcznej opiece ze strony Rwandyjczyka Egito, który z obywatela wrogiego kraju stał się jego najbliższym przyjacielem.

Po zakończeniu festiwalu, młodzi chcą rozpocząć w swoich krajach projekt "Ścieżki ku braterstwu" (Pathways to Fraternity), mający na celu promowanie jedności między narodami i angażowanie obywateli do konkretnych działań na rzecz pokoju i przekraczania wzajemnych uprzedzeń.

Organizowany od 1973 r. międzynarodowy festiwal Genfest odbył się po raz 11. Po raz pierwszy zorganizowano go poza Europą, a na miejsce spotkania wybrano kraj azjatycki, ponieważ to właśnie w Azji mieszka dziś 6 na 10 młodych ludzi. Kolejne spotkanie odbędzie się w 2024 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Matka Boża Szkaplerzna

xzr
Edycja szczecińsko-kamieńska 31/2002

Arkadiusz Bednarczyk

16 lipca przypada w liturgii Kościoła wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Dzień ten nazywany jest często dniem Matki Bożej Szkaplerznej, gdyż bezpośrednio wiąże się z nabożeństwem szkaplerza.

Historia szkaplerza karmelitańskiego sięga XII w. Duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili życie modlitwy na Górze Karmel w Palestynie. Nazywali się Braćmi Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Z powodu prześladowań przenieśli się do Europy. Kościół uznał ich regułę życia i dał prawny początek Zakonowi Karmelitów, który promieniował przykładem świętości w nowym dla siebie środowisku, ale nie uniknął też określonych trudności. Wtedy odznaczający się świętością generał zakonu, angielski karmelita św. Szymon Stock, zmobilizował swoich braci i zawierzając się Maryi, prosił Ją o pomoc. Jak podają kroniki, gdy modlił się słowami antyfony Flos Carmeli ( Kwiecie Karmelu) w nocy z 15 na 16 lipca 1251 r. ukazała mu się Maryja w otoczeniu aniołów i wskazując na szkaplerz, powiedziała: "Przyjmij, najmilszy synu, Szkaplerz twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania". Nabożeństwo szkaplerzne, praktykowane początkowo tylko we wspólnotach karmelitańskich, bardzo szybko rozpowszechniło się wśród ludzi świeckich i duchowieństwa.

Do nabożeństwa szkaplerznego przywiązane są przywileje uznane przez Kościół jako objawione przez Maryję:

- noszącym szkaplerz Maryja zapewniła opiekę w trudach i niebezpieczeństwach życia zarówno względem duszy, jak i ciała;

- w znaku szkaplerza Maryja obiecała szczęśliwą śmierć i zachowanie od wiecznego potępienia;

- każdy, kto nosi szkaplerz, jest złączony z Zakonem Karmelitańskim i ma udział w jego duchowych dobrach za życia i po śmierci (objęty jest intencjami Mszy św., komunii św., umartwień, postów, modlitw itp.).

Z końcem XV w. do powyższych łask dołączono tzw. przywilej sobotni oparty na objawieniu, jakie miał mieć papież Jan XXII. Maryja obiecała przez niego, że każdy noszący szkaplerz i zachowujący czystość według swego stanu zostanie uwolniony z czyśćca w pierwszą sobotę po śmierci.

Każdy, kto chciałby przyjąć i nosić szatę Maryi, niech czuje się zaproszony na comiesięczne skupienie Bractwa Szkaplerza w Sanktuarium Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Szczecinie ( os. Słoneczne). Każdego 16. dnia miesiąca wspólnotowa adoracja od godz. 17.00, Różaniec i o godz. 18.00 Msza św., podczas której jest możliwość przyjęcia szkaplerza św. 16 lipca, z okazji wspomnienia Matki Bożej Szkaplerznej, miało miejsce wspólne dziękczynienie noszących szkaplerz, składane Maryi w Jej sanktuarium za nieustanną opiekę nad nami.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wielka Brytania: minister wzywa Kościół do zmiany nauczania

2018-07-18 06:42

azr (The Telegraph/Catholic Herald/KAI) / Londyn

Penny Mordaunt, brytyjska sekretarz stanu ds. międzynarodowego rozwoju, spotkała się z przewodniczącym Papieskiej Akademii Życia abp Vicenzo Paglią. Przekonywała go, że Kościół katolicki powinien zmienić nauczanie dotyczące stosowania środków antykoncepcyjnych.

dalaprod/Fotolia.com

Jak informuje brytyjski dziennik The Telegraph, minister Mordaunt użyła m.in. argumentu mówiącego o tym, że każdego dnia 800 kobiet umiera z powodu powikłań ciążowych i połogowych. Argumentowała, że szerszy dostęp do środków antykoncepcyjnych "złagodziłby ten problem". Podczas spotkania w Watykanie, Mordaunt przekonywała, że przywódcy religijni powinni zmienić swoje "głębokie przekonania i postawy", aby umożliwić kobietom szerszy dostęp do "prokreacyjnej opieki medycznej".

W rozmowie z The Telegraph polityk podsumowała swoje spotkanie z abp Vicenzo Paglią i abp Paulem Gallagherem, sekretarzem ds. relacji z państwami watykańskiego Sekretariatu Stanu. Mówiła o potrzebie pomocy młodym kobietom, narażonym na utratę życia i zdrowia, m.in. w związku z niedostateczną dostępnością środków antykoncepcyjnych.

"Kościół katolicki może nam w tym pomóc, a moim apelem było, aby pomógł nam w ratowaniu życia, zwłaszcza młodych matek" - mówiła.

Jej wystąpienie zbiegło się w czasie z jubileuszem 50-lecia ogłoszenie encykliki "Humanae Vitae" papieża Pawła VI, która porządkowała nauczanie Kościoła m.in. w kwestii antykoncepcji. Jak przypomina Catholic Herald, w ubiegłym miesiącu blisko 500 księży z Wielkiej Brytanii podpisało się pod dokumentem wyrażającym wdzięczność za zawarte w encyklice nauczanie i podtrzymującym całkowity sprzeciw przeciwko sztucznej antykoncepcji.

"Jako księża, pragniemy poprzeć, w 50. rocznicę Humanae Vitae tę szlachetną wizję miłości życiodajnej, jak zawsze nauczał Kościół i jak ją rozumiał. Wierzymy, że prawdziwa "ludzka ekologia", ponowne odkrycie dróg natury i szacunku dla godności ludzkiej, są kluczowe dla przyszłości naszego narodu: zarówno katolików, jak i nie-katolików. Proponujemy ponowne odkrycie Humanae Vitae, nie tylko w wierności Słowu Bożemu, ale jako klucz do uzdrowienia i trwałego rozwoju naszego społeczeństwa" - napisali w dokumencie brytyjscy księża.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem