Reklama

Rok 2017 na Jasnej Górze czasem wielkiego świętowania

2017-12-30 11:37

it / Jasna Góra (KAI)

Bożena Sztajner/Niedziela

Świętowanie jubileuszu 300-lecia koronacji częstochowskiego Obrazu, tworzenie w darze dla Maryi „Żywej Korony”, modlitwa prezydenta RP, uchwały Sejmu i Senatu, okolicznościowy banknot i znaczek a także kilkadziesiąt różnych inicjatyw, dotyczących królowania Matki Bożej w polskim narodzie, tak w skrócie wyglądał rok 2017 na Jasnej Górze. - To był czas wielkiego dziękczynienia za obecność Maryi pośród nas i impuls do przemiany życia każdego z nas - podsumowuje wydarzenia jubileuszowe przeor częstochowskiego klasztoru.

Rok 2017 był wspomnieniem i nawiązaniem do historycznego wydarzenia z 8 września 1717 r., kiedy to odbyła się pierwsza poza Rzymem koronacja obrazu Pani Jasnogórskiej, papieskimi diademami Klemensa XI. Ta pierwsza koronacja ugruntowała przekonanie o królewskości Maryi Częstochowskiej. Po tym fakcie Jasna Góra stała się głównym ośrodkiem kultu Matki Bożej w Polsce.

- Przez jubileusz zostaliśmy otwarci i zaproszeni do przyjęcia kolejnych strumieni łask, które Pan przygotował dla nas - powiedział o. Marian Waligóra. Przeor Jasnej Góry podkreślił, że „świętowany jubileusz w różnym wymiarze, nie tylko religijnym, ale i kulturalnym czy narodowym, powinien być impulsem do tego, by coś nowego wydarzyło się w naszym życiu”. - Twórzmy dalej żywą koronę Maryi, bądźmy Jej diamentami - wzywa zakonnik. Jasnogórski przeor zachęca, by „korzystać z daru łaski, które na pewno spływają na nas, kiedy otwieramy nasze serca przed Panem, szczególnie tutaj na Jasnej Górze, zapatrzeni w oczy Najświętszej Dziewicy”.

Także przełożony generalny Zakonu Paulinów, o. Arnold Chrapkowski zachęca, by włączenie się w inicjatywę „Żywa korona Maryi” trwale zmieniało nasze życie i stanowiło „powszechną” mobilizację również w życiu społecznym. - Chodzi o to, byśmy pomimo różnic potrafili wznieść się ponad to, co małe, różnić się mądrze, cieszyć się odzyskaną wolnością i dobrze ją zagospodarowywać - podkreśla o. Arnold Chrapkowski. Przypomina, że Jasna Góra jest tym miejscem na mapie Polski, które zawsze jednoczyło naród.

Reklama

Celem inicjatyw duszpasterskich Jubileuszu 300-lecia Koronacji Obrazu było zaproszenie Polaków do tego, abyśmy z dnia na dzień przez staranie o nawrócenie stawali się Żywą Koroną Maryi. Paulini zachęcali do składania Maryi duchowych darów. Poprzez Inicjatywę „Żywa Korona Maryi” na Jasną Górę wpłynęło kilkadziesiąt tysięcy zdjęć. Z tych nadesłanych elektronicznie powstało „Selfie dla Maryi”.

Został uruchomiony specjalny kanał youtobowy z katechezami maryjnymi: Korona Maryi, czyli co to znaczy żyć według Ewangelii. Stworzona została też strefa świadectw - dowód chwały”. Do pobrania była też aplikacja na telefon „Diament z korony”.

Pod hasłem: „Moja Mama jest Królową” odbył się 9-miesięczny cykl „Wieczorów Maryjnych”. To Msze św., katechezy i świadectwa zaproszonych gości w odniesieniu do kolejnych tajemnic życia Najświętszej Maryi Panny.

Jubileusz 300-lecia koronacji częstochowskiego Obrazu na nowo ożywił związki Jasnej Góry ze Stolicą Apostolską. W specjalnym przesłaniu na główne uroczystości, które odbyły się 26 sierpnia, papież Franciszek podkreślił, że „święty Wizerunek ukazuje, że Maryja nie jest jakąś odległą królową, która siedzi na tronie, lecz że jest matką, która obejmuje Syna, a wraz z Nim nas wszystkich, swoje dzieci”. - Jest to prawdziwa Matka ze zranionym obliczem, matka, która cierpi, gdyż naprawdę bierze sobie do serca problemy naszego życia. Jest to Matka bliska, która nigdy nie spuszcza nas z oczu. Jest to Matka czuła, która trzyma nas za rękę podczas codziennej wędrówki - podkreślił Ojciec Święty w wideo orędziu. Papież zauważył, że „jeśli Częstochowa jest w centrum Polski, oznacza to, że Polska posiada matczyne serce; oznacza to, że każdy puls życia złączony jest z Matką Bożą” .

Szczególnym darem Franciszka były odpusty specjalnie dedykowane pielgrzymom przybywającym do Sanktuarium na Rok Jubileuszowy. - Odpust to otwieranie naszego serca na łaskę, która chce z nieba jak najgłębiej dosięgnąć serca każdego człowieka - przypominał jasnogórski przeor.

Papież pobłogosławił także nowe korony na Cudowny Obraz. To replika pierwszych papieskich koron ofiarowanych 300 lat temu przez Klemensa XI. Są one darem włoskiej diecezji Crotone.

W związku z jubileuszem Parlament RP ustanowił rok 2017 Rokiem 300-lecia Koronacji Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Zarówno posłowie, jak i senatorowie są przekonani o szczególnym znaczeniu kultu maryjnego dla naszej Ojczyzny i to nie tylko w aspekcie religijnym, ale i społecznym, patriotycznym oraz kulturowym. Zwieńczeniem tego szczególnego czasu było otwarcie w Senacie RP wystawy „Jubileusz trzechsetlecia koronacji obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej”. Marszałek Izby Wyższej Parlamentu, Stanisław Karczewski przypomniał, że „pierwsza koronacja, która miała miejsce poza Włochami była wielkim wyróżnieniem dla Polski i Polaków”. - Na tamte uroczystości przybyło 200 tys. osób, co w przeliczeniu na obecną populację dawałoby prawie 1 mln. To znak, jak wielką wagę Polacy przywiązywali do Jasnej Góry, która jest stolicą duchową Polski - powiedział marszałek. Dodał, że do Częstochowy pielgrzymujemy i tam „prosimy i dziękujemy także za to, że Maryja jest naszą Królową, na którą zawsze można liczyć, na którą liczyło tak wiele pokoleń Polaków”.

W minionym roku na Jasnej Górze trwała nieustanna zachęta do dziękczynienia Bogu za dar Matki dla naszej Ojczyzny. W Kaplicy Cudownego Obrazu płonęła specjalna świeca. Podczas Apelu Jasnogórskiego codziennie odmawiana była jubileuszowa modlitwa do Tej, która wciąż otacza troską i miłością Naród polski.

Wizerunek Jasnogórskiej Maryi ozdobiła suknia diamentowa zwana także brylantową. To jedna z dwóch zachowanych sukienek z czasów koronacji, niemy świadek wydarzeń z 1717 r.

Wyrazem czci wobec Królowej jest wciąż prezentowana w jasnogórskim Arsenale wystawa „Regalia Matki Bożej Królowej Polski”. Ekspozycja jest m.in. odpowiedzią na pytania o: wygląd komnaty Królowej Polski w XVIII w., ile kosztowała papieska korona na jasnogórski Wizerunek oraz dlaczego obraz Józefa Chełmońskiego mógł mieć wartość nawet dla kronik policyjnych. Wystawa ma na celu przybliżyć zwiedzającym tło i historię ukoronowania papieskimi diademami Obrazu 8 września 1717 r. Jest przede wszystkim wielką opowieścią o miłości Polaków do swej Królowej.

Wyrazy jubileuszowego dziękczynienia, były prezentowane także np. w Warszawie na Zamku Królewskim. NBP uczcił wydarzenie koronacji okolicznościowym banknotem, a Poczta Polska - znaczkiem.

Do tytułu Maryi Królowej w nauczaniu jasnogórskim nawiązywali polscy biskupi. Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Stanisław Gądecki wyjaśniał, że królewska władza Maryi „nie jest absolutna, lecz jest ona władzą miłości”. - Kochając Syna, najwyższego i jedynego Króla Wszechświata, i całkowicie Mu się poddając, może u Niego wszystko wyprosić i w ten sposób, w postawie nieustannej służby, spełnia władzę nad światem - mówił metropolita poznański.

- Potrzeba nam większej modlitwy i ufności w pomoc Boga i Bogarodzicy a nie wiary w nasze plany - zauważył abp Wacław Depo. Przewodniczący Komisji Maryjnej Episkopatu Polski podkreślał, że nabieramy nowych sił duchowych, po to, by żyć nie dla siebie, ale dla innych, aby „inni szli tą samą drogą tzn. wybierali Maryję jako swoją Matkę, a nie tylko jako Królową obecną na naszych drogach z woli Chrystusa” - mówił metropolita częstochowski.

Rok jubileuszowy był okazją do podjęcia szeregu inicjatyw edukacyjnych adresowanych do młodego pokolenia Polaków. Specjalne programy roratnie dla dzieci przygotowały redakcje „Małego Gościa Niedzielnego” i Tygodnika Katolickiego „Niedziela”. Odbyły się m.in. Dzień Dziecka pt. „Audiencja u Królowej”, konkursy organizowane przez Radę Szkół Katolickich adresowane do gimnazjów i liceów oraz przez Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana” w Częstochowie do uczniów szkół podstawowych, czy konkurs „Sukienka dla Matki Bożej” Promyczka Dobra. Ok. 600 uczestników zgromadził Ogólnopolski Festiwal Twórczości Dzieci i Młodzieży „Maryja Królowa Polski”.

O. Mariusz Tabulski, definitor generalny Zakonu Paulinów, odpowiedzialny za wydarzenia jubileuszowe podkreślił, że głównym celem wszystkich działań podejmowanych w różnych obszarach było przypomnienie, że „mamy Maryję, Mamę, która jest Królową”. - Jeśli jest jakiś program - to Ona. Chcieliśmy to bardzo mocno wyakcentować. W Jej komnacie, na Jasnej Górze spotkać z Nią innych, ale także wyjść poza tę maryjną twierdzę z tym przesłaniem właśnie, że „moja Mama jest Królową” - powiedział o. Tabulski. Podkreślił, że „jubileusz był sięgnięciem do jasnogórskiego skarbca i wydobyciem z niego rzeczy starych i nowych, by przekonać się kolejny raz, że to zawierzenie Maryi, to pielgrzymowanie tutaj, jest pieczęcią Kościoła w Polsce”.

Kulminacyjnym punktem obchodów 300. rocznicy Koronacji Cudownego Obrazu Matki Bożej były ogólnopolskie uroczystości z udziałem Prezydenta RP i innych władz państwowych i kościelnych - 26 sierpnia. Pod przewodnictwem Prymasa Polski odprawiona została uroczysta Msza św. Zaprezentowane zostało także wielkie widowisko zrealizowane przez Telewizję Polską „Jasna Góra - Polska Kana”.

Jubileuszowy rok był wielką mobilizacją dla pielgrzymów. Znacząco wzrosła liczba wiernych przybywających w tym roku na Jasną Górę, zarówno uczestników pieszych pielgrzymek, jak i grup rowerowych. Tylko na odpust Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, 15 sierpnia dotarło o ponad 3 tys. pątników więcej niż rok temu.

Rok 2017 był zatem czasem wielkiego dziękczynienia za szczególną rolę Maryi w dziejach naszego Narodu a nade wszystko przypominania, że posiadamy największą królewską godność synów i córek Bożych pod berłem Jasnogórskiej Pani.

Tagi:
Jasna Góra podsumowanie

Rada DIAK

2018-10-22 12:50

Mirosław Olejniczak

Mszą św. dziękczynną w paradyskiej świątyni celebrowanej przez ks. kan. Zbigniewa Samociaka – Asystenta Akcji Katolickiej Diecezji Zielonogórsko – Gorzowskiej 20 października rozpoczęto spotkanie Rady Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej, zamykające działalność pracy Stowarzyszenia w kadencji 2014-2018.

Archiwum autora
Uczestnicy spotkania w Paradyżu

Członkowie Rady DIAK zebrani na zwyczajnym posiedzeniu sprawozdawczo – wyborczym w Wyższym Seminarium Duchownym w Gościkowie – Paradyżu podsumowali wydarzenia mijającej kadencji w wymiarze: parafialnym, diecezjalnym i krajowym. Za najważniejsze uznano przeprowadzenie przez najbardziej trudny okres Zespołu Szkół Katolickich w Zielonej Górze i utworzenie z niej największej placówki katolickiej w diecezji, znaczne rozszerzenie podejmowanych rekolekcji formacyjnych, prowadzonych konkursów, przeglądów i zawodów oraz wydanie Śpiewnika Pieśni Patriotycznej jako daru AK dla Niepodległej. AK szeroko włączyła się w krajową inicjatywę „Różaniec do granic”, ogólnopolską promocję życia nienarodzonego „Żyjesz bo Twoi Rodzice Cię kochali” oraz uroczystości ogłoszenia św. Jana Pawła II patronem AK w Polsce. Poprzez uruchomienie strony na Facebooku, DIAK podjęła też wyzwanie nowej formy komunikowania się i ewangelizacji. Podczas Rady przyjęto sprawozdania: finansowe oraz z działalności DIAK z kadencji 2014-2018. Na wniosek Komisji Rewizyjnej Rada udzieliła ustępującemu Zarządowi absolutorium. Prezes DIAK w latach 2007-2018 Urszula Furtak, pełniąca od roku 2016 również funkcję Prezesa Akcji Katolickiej w Polsce, odstąpiła od kandydowania na kolejną kadencję. W przeprowadzonych wyborach Rada DIAK wyłoniła trzech kandydatów na prezesa DIAK: Ryszarda Furtaka, Stanisława Walnera i Marka Witkowskiego. Ostatecznego mianowania prezesa dokona dekretem Biskup Diecezjalny. Rada DIAK wybrała także sześciu pozostałych członków Zarządu: Urszulę Furtak, Zbigniewa Gawła, Jana Greczycho, Krystynę Koszylowską, Andrzeja Stankowiaka i Danutę Tchórzewską oraz pięcioosobową Komisję Rewizyjną. Delegatem Akcji Katolickiej Diecezji Zielonogórsko - Gorzowskiej do Rady Krajowego Instytutu wybrano Marka Witkowskiego. Z pasterskim błogosławieństwem JE Biskupa Diecezjalnego Tadeusza Lityńskiego, który odwiedził zebranych, rozpoczęto kolejną kadencję apostolskiej działalności Stowarzyszenia, wyznaczoną na lata 2018-2022.

Króluj nam Chryste!

*Mirosław Olejniczak, przewodniczący zebrania Rady Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Zdrada Judasza

2012-11-19 12:00

Justyna Wołoszka
Edycja szczecińsko-kamieńska 13/2009

Tadeusz Poźniak
Judasz u arcykapłanów

Jedną z najbardziej haniebnych opowieści zapisanych w Biblii jest opowieść o Judaszu Iskariocie, który zdradził swego Mistrza. Był jednym z dwunastu Apostołów powołanych przez Jezusa, który pełnił we wspólnocie specjalną funkcję. Zgodnie z przekazem Ewangelii, powierzono mu pieczę nad wspólnymi finansami. Dopuszczał się sprzeniewierzeń, dlatego oburzył się, widząc czyn Marii z Betanii, która namaściła Jezusowi nogi drogocennym olejkiem nardowym i otarła je włosami: „«Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim?» Powiedział zaś to nie dlatego, jakoby dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem, i mając trzos wykradał to, co składano” (J 12, 5-6). Po przybyciu Jezusa do Jerozolimy „udał się do arcykapłanów i rzekł: «Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam». A oni wyznaczyli mu trzydzieści srebrników. Odtąd szukał sposobności, żeby Go wydać” (Mt 26, 14-16).
Los Judasza i suma trzydziestu srebrników przyjętych w zamian za zdradę posiada odniesienia starotestamentalne. Trzydzieści srebrników to ustanowione przez Prawo odszkodowanie za zabitego niewolnika: „Gdyby zaś wół zabódł niewolnika lub niewolnicę, jego właściciel winien wypłacić ich panu trzydzieści syklów srebrnych, wół zaś będzie ukamienowany” (Wj 21, 32). W Księdze Zachariasza pojawia się proroctwo, że taka kwota zostanie zapłacona za Mesjasza (Za 11, 12). Kiedy Judasz przyjął trzydzieści srebrników za życie Chrystusa, spełniło się starotestamentalne proroctwo.
Chociaż trudno współcześnie ustalić dokładną wartość trzydziestu srebrników, wiemy, że nie była to duża suma pieniędzy. W Nowym Testamencie nie mówi się jednoznacznie o monetach żydowskich. Żydzi wraz z utratą niezależności nie mieli prawa bić własnej monety. Od czasów Heroda posługiwano się oficjalnie rzymskim systemem monetarnym. Stosowano jednak nadal nazwy greckie i semickie. W czasach Pana Jezusa najpowszechniej używany był rzymski denar, który stanowił przeciętną dniówkę ówczesnego robotnika. Nie oznacza to, że robotnik zarabiał 365 denarów rocznie, ponieważ nie pracowano w dni szabatu i inne święta religijne. Denar miał taką samą wartość jak grecka drachma. Pieniądz ten był wybity ze srebra i nosił podobiznę głowy cesarza. Z tego powodu Żydzi nie mogli używać denarów do regulowania opłat za czynności religijne, dlatego je wymieniano. Ogólne określenie „srebrnik” obecnie uważa się za synonim sykla. Sykl był dawną jednostką wagi (14 g), która z czasem została przekształcona w żydowską jednostkę monetarną, wykonywaną ze srebra. Używając terminu sykl na określenie monety, dodawano zazwyczaj określenie: „ze srebra” - srebrnik. Jeden sykl odpowiadał zarobkowi za cztery dni pracy. Judasz otrzymał za wydanie Pana Jezusa prawdopodobnie trzydzieści srebrnych syklów z Tyru (zob. ilustracje) albo Antiochii. Suma ta równała się w przybliżeniu 120 denarom, co trudno uznać za fortunę. Dla porównania talent srebra był wart 10 tys. drachm lub 10 tys. denarów. Roczny dochód Heroda w ostatnim roku jego życia wynosił ok. 1000 talentów. W przypowieści o nielitościwym dłużniku (Mt 18, 23-24) czytamy o anulowanym przez króla długu wynoszącym niewyobrażalną sumę 10 tys. talentów, czyli tyle, ile wynosiły dziesięcioletnie dochody Heroda.
Wiadomość o skazaniu Jezusa dotarła do Judasza i wywarła na nim wstrząsające wrażenie. Srebrniki, które otrzymał za zdradę, stały się dla niego wyrzutem nie do zniesienia. Wrócił do świątyni, aby je oddać, jednak arcykapłani odmówili ich przyjęcia. Wyjaśnić należy, dlaczego faryzeusze wzbraniali się przed przyjęciem pieniędzy zwróconych przez Judasza. Prawo zabraniało składać w ofierze Bogu pieniądze uzyskane niegodziwie: „Nie zaniesiesz do domu Pana, Boga twego, zarobku nierządnicy, jak i «zapłaty dla psa», jako rzeczy ofiarowanej ślubem. Tak jednym, jak i drugim brzydzi się Pan, Bóg twój” (Pwt 23, 19). Faryzeusze uznali, że Judaszowe srebrniki należą do dochodów tego właśnie rodzaju i dlatego nie włożyli ich do skarbon świątynnych. W takim wypadku należało zwrócić pieniądze ofiarodawcy, a gdy ten się nie zjawiał, obrócić na jakiś dobry cel.
Judasz „rzuciwszy srebrniki ku przybytkowi, oddalił się, potem poszedł i powiesił się” (Mt 27, 5). Za srebrniki zakupiono „pole garncarzowe” z przeznaczeniem na grzebanie cudzoziemców. Według późniejszej relacji Dziejów Apostolskich, Judasz „za pieniądze, niegodziwie zdobyte, nabył ziemię i spadłszy głową na dół, pękł na pół i wypłynęły wszystkie jego wnętrzności. Rozniosło się to wśród wszystkich mieszkańców Jerozolimy, tak że nazwano ową rolę w ich języku „Hakeldamach”, to znaczy: Pole Krwi” (Dz 1, 18-19). Obydwa opisy śmierci Judasza nawiązują do biblijnych opisów śmierci ludzi bezbożnych. Warto porównać te teksty z opisami śmierci Achitofela (2 Sm 17, 23) i Antiocha Epifanesa (2 Mch 9, 7-9).
Ciekawe objaśnienie dotyczące śmierci Judasza podaje Jakub de Voragine - dominikanin, arcybiskup Genui - w „Złotej legendzie”, którą spisał w latach 1263-73. „Później jednak żal go ogarnął i powiesił się na powrozie. Gdy zaś wisiał, ciało jego pękło przez pół i wylały się wszystkie wnętrzności jego. Nie wyzionął zaś ducha ustami, nie godziło się bowiem, aby usta, które dotknęły chwalebnej twarzy Chrystusa, zostały tak haniebnie splamione. Natomiast słuszne było, aby wnętrzności, które poczęły zdradę, pękły i wypadły i aby powróz zdusił krtań, z której wydobywał się głos zdrajcy. Ciało zaś Judasza zawisło w powietrzu, aby w ten sposób on, który obrażał aniołów w niebie, a ludzi na ziemi, odsunięty został od nieba i ziemi, a w powietrzu stał się towarzyszem diabłów”.
Warto odwołać się do św. Jana Chryzostoma, który zwraca uwagę na pewien istotny szczegół: „Zauważ natomiast, kiedy pojawiają się u niego wyrzuty. Gdy grzech został spełniony i doprowadzony do końca. Taki właśnie jest diabeł. Tym, którzy nie czuwają, nie pozwala, by widzieli zło, aby nie zmienił się ten, kto wpadł w jego sidła. Gdy zbrodnia została dokonana w całości, wtedy poczuł żal, a i wówczas bez skutku. Wszystko można by uznać: że się potępił, że rzucił srebrniki, że nie uszanował żydowskiego ludu. Lecz jest dziełem złośliwego szatana, nie do przebaczenia, to z kolei, że się powiesił. Oderwał go od żalu, by nie miał z tego żadnej korzyści; zgładził go najhaniebniejszą i jawną dla wszystkich śmiercią, kusząc go, by sam odebrał sobie życie”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Koncert kolęd 2019 300x300 nowy termin

Kard. Nycz: kard. Glemp podejmował mądre i radykalne kroki

2019-01-24 12:44

Gość Warszawski, archwwa.pl, lk / Warszawa (KAI)

Żył w niezwykle ciekawych czasach. Zmieniało się radykalnie otoczenie zewnętrze jego funkcji prymasowskiej, zmieniała się także sytuacja wewnątrz Kościoła. Wszystko to wymagało mądrych i radykalnych kroków i on je podejmował - mówił o kard. Józefie Glempie jego następca w archidiecezji warszawskiej kard. Kazimierz Nycz w środę podczas wieczornej Mszy św. w 6. rocznicę śmierci prymasa Polski.

Piotr Drzewiecki

W intencji kard. Józefa Glempa modlili się mieszkańcy stolicy w w warszawskiej bazylice archikatedralnej. W jej podziemiach znajduje się grób śp. prymasa Polski.

Eucharystię koncelebrowali m.in. bp Wiesław Lechowicz, delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. duszpasterstwa emigracji polskiej oraz biskupi pomocniczy archidiecezji warszawskiej: Rafał Markowski i Piotr Jarecki.

Metropolita warszawski przypomniał, że jego poprzednik na urzędzie arcybiskupa warszawskiego "żył w niezwykle ciekawych czasach". - Zmieniało się radykalnie otoczenie zewnętrze jego funkcji prymasowskiej, przewodniczącego Episkopatu Polski, a przede wszystkim arcybiskupa Warszawy, a przedtem także Gniezna. Zmieniała się także sytuacja wewnątrz Kościoła. Wszystko to wymagało mądrych i radykalnych kroków i on je podejmował - mówił kard. Nycz.

W Mszy św. uczestniczyli m.in. rektorzy i wykładowcy Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie oraz Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego „Redemptoris Mater”, a także przedstawiciele innych stołecznych uczelni, zgromadzeń zakonnych, katolickich stowarzyszeń i wspólnot.

- Wasza obecność świadczy o tym, ile ważnych dzieł prowadził, za ile spraw brał odpowiedzialność, ile rzeczy stworzył. Troska o kapłanów, zgromadzenia zakonne, dwa seminaria duchowne, o katechizację, duszpasterstwo w parafiach - wyliczał kardynał. - Za to wszystko chcemy Panu Bogu podziękować, a równocześnie prosić, by miłosierny Pan przyjął go do swojej chwały i nagrodził jego doczesne, wcale niełatwe życie – podkreślił metropolita warszawski.

Kard. Nycz zaznaczył też, że kard. Józef Glemp „z wielką godnością służył sprawom publicznym, w których po części czuł się mediatorem, bojąc się bardzo, żeby w Polsce nie stało się coś złego, nie polała się krew”. - Z perspektywy lat trzeba przyznać mu rację. W tamtych problemach był naszym przewodnikiem, a przy tym był ciepłym, dobrym człowiekiem, księdzem, biskupem, kardynałem i prymasem Polski – dodał metropolita.

Kard. Józef Glemp urodził się w Inowrocławiu 18 grudnia 1929 r. w rodzinie robotniczej. Po maturze wstąpił do Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1956 r. W 1967 r. został osobistym sekretarzem prymasa Stefana Wyszyńskiego.

W marcu 1979 został biskupem diecezji warmińskiej, sakrę przyjął z rąk prymasa Stefana Wyszyńskiego. Po jego śmierci w maju 1981 został arcybiskupem warszawskim i gnieźnieńskim oraz prymasem Polski.

W 1983 r. otrzymał godność kardynała. Jako ostatni z prymasów przez wiele lat łączył funkcję metropolity warszawskiego i gnieźnieńskiego z funkcją przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski. Jako opiekun polskiej emigracji odwiedzał Polonię na całym świecie.

W 2007 r. kard. Glemp przeszedł na emeryturę. Decyzją papieża Benedykta XVI tytuł prymasa zachował do 80. roku życia, czyli do 2009 r. Zmarł 23 stycznia 2013 r. w Warszawie w wieku 83 lat. Został pochowany w kryptach archikatedry warszawskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem