Reklama

Stolica Apostolska 2017 - najważniejsze wydarzenia

2017-12-31 18:45

Paweł Bieliński (KAI) / Watykan

JuergenM /pixabay.com

Publikujemy kalendarium najważniejszych wydarzeń 2017 roku w Stolicy Apostolskiej i w Watykanie.

STYCZEŃ

W liście z 28 grudnia do biskupów ws. obrony dzieci Franciszek wyraził ubolewanie z powodu wykorzystywania małoletnich przez osoby duchowne i wezwał pasterzy Kościoła do zapewnienia, by już nigdy więcej nie dochodziło do podobnych przestępstw. Zaznaczył, że Kościół „opłakuje nie tylko cierpienie zadane jego najmniejszym dzieciom, ale także dlatego, że zna grzech niektórych swoich członków: cierpienie, historie i ból małoletnich, którzy byli wyzyskiwani seksualnie przez księży. Grzech, który nas zawstydza. Ludzie, którzy ponosili odpowiedzialność za opiekę nad tymi dziećmi, zniszczyli ich godność. Wyrażamy głębokie ubolewanie z tego powodu i prosimy o przebaczenie”. Zaapelował o odwagę w obronie niewinności dzieci, złamanej „pod ciężarem nielegalnej i niewolniczej pracy, pod ciężarem prostytucji i wyzysku”, zniszczonej „przez wojny i przymusową emigrację wraz z utratą wszystkiego, co za tym idzie”. „Tysiące naszych dzieci wpadły w ręce bandytów, mafii, handlarzy śmierci, którzy jedynie pożerają i wyzyskują ich potrzeby” - napisał papież.

Opublikowano Dokument Przygotowawczy XV Zwyczajnego Zgromadzenia Ogólne Synodu Biskupów nt. „Młodzież, wiara i rozeznanie powołania”, które odbędzie się w dniach 3-28 październiku 2018 r. w Watykanie. Dokument składa się z trzech części. Pierwsza zaprasza do wsłuchania się w rzeczywistość, druga ukazuje znaczenie rozeznawania w świetle wiary, by dokonywać wyborów odpowiadających woli Bożej i dobru osoby, trzecia zaś koncentruje się na działalności duszpasterskiej wspólnoty kościelnej. Wprowadza do nich ewangeliczny obraz „umiłowanego ucznia”. Materiał ten rozesłano do rad hierarchów katolickich Kościołów wschodnich, do konferencji episkopatów, urzędów Kurii Rzymskiej i Unii Przełożonych Generalnych instytutów życia konsekrowanego, aby „rozpocząć etap konsultacji całego ludu Bożego”. Ma to na celu zebranie informacji o dzisiejszej kondycji młodzieży w różnych kontekstach jej życia, aby można było ją odpowiednio rozeznać przy tworzeniu „Instrumentum laboris” (dokumentu roboczego Synodu). Konsultacja ta jest skierowana także do wszystkich młodych świata. Każdy z nich został zaproszony do wypełnienia kwestionariusza, również złożonego z trzech części. Pierwsza dotyczy zebrania danych statystycznych. Druga składa się z pytań. Nowością jest to, że po 15 pytaniach ogólnych następują 3 pytania specyficzne dla konkretnych regionów geograficznych, na które odpowiedzieć mają tylko ich mieszkańcy. Trzecia część, będąca również nowością, ma na celu dzielenie się z całym Kościołem często bardzo interesującymi doświadczeniami z różnych części świata, które mogą stać się pomocne dla wszystkich. W listopadzie Franciszek mianował relatora generalnego (kard. Sérgio da Rocha z Brazylii) i dwóch sekretarzy specjalnych zgromadzenia synodalnego (włoscy kapłani: ks. Giacomo Costa SJ i ks. Rossano Sala SDB).

Reklama

LUTY

Historyczna wizyta papieża w kościele anglikańskim w Rzymie. Odbyła się 26 lutego i trwała półtorej godziny. Tamtejsza wspólnota wiernych obchodziła dwustulecie obecności w Wiecznym Mieście. W kazaniu podczas nabożeństwa ekumenicznego papież podkreślił znaczenie wspólnego świadectwa chrześcijan różnych wyznań, które - jego zdaniem - wzmacnia obecność Jezusa w Rzymie. Zwrócił również uwagę na takie czynniki sprzyjające współpracy ekumenicznej jak miłosierdzie, pojednanie i braterstwo. Z kolei 13 marca po raz pierwszy w historii odbyły się anglikańskie nieszpory w bazylice św. Piotra w Watykanie. Odprawił je abp David Moxon, który stoi na czele przedstawicielstwa Wspólnoty Anglikańskiej w Wiecznym Mieście. Homilię wygłosił abp Artur Roche - sekretarz watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego.

MARZEC

Franciszek przyjął przywódców europejskich. Szefowie państw i rządów 27 krajów członkowskich Unii Europejskiej oraz jej kierownictwo (przewodniczący Rady Europejskiej, Komisji Europejskiej i Parlamentu Europejskiego) byli gośćmi papieża 24 marca, w przeddzień 60. rocznicy podpisania Traktatów Rzymskich, które zapoczątkowały powojenne jednoczenie się Europy. Ojciec Święty zachęcił ich do wsłuchiwania się w postulaty ludzi i narodów tworzących Unię Europejską. Wskazał, że człowiek powinien być ośrodkiem i sercem instytucji europejskich oraz podkreślił, że „najskuteczniejszym antidotum na nowoczesne populizmy”, które biorą się z egoizmu, jest solidarność.

KWIECIEŃ

List apostolski „Sanctuarium in Ecclesia”. Papież przeniósł kompetencje związane z sanktuariami z Kongregacji ds. Duchowieństwa do Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji. Jej zadaniem będzie ustanawianie sanktuariów międzynarodowych i zatwierdzanie ich statutów, wdrażanie przepisów promujących rolę ewangelizacyjną tych miejsc i kultywowanie w nich pobożności ludowej oraz krzewienie duszpasterstwa w sanktuariach jako ośrodkach dynamizujących nową ewangelizację.

Wytyczne w sprawie ślubów z osobami należącymi do duszpasterstw prowadzonych przez lefebrystów. Wydała je Papieska Komisja „Ecclesia Dei”, zajmująca się stosunkami z Bractwem Kapłańskim św. Piusa X. Dokument przypomina, że sytuacja Bractwa nadal nie jest uregulowana kanonicznie. Mimo to niedawno Ojciec Święty zezwolił, aby kapłani należący do tego instytutu mogli ważnie spowiadać wiernych. Upoważnił też ordynariuszy diecezji do udzielania księżom licencji na sprawowanie sakramentu małżeństwa tych wiernych, którzy należą do duszpasterstwa prowadzonego przez Bractwo. Tam, gdzie to możliwe, przysięgę małżeńską powinien przyjąć kapłan danej diecezji, po czym Mszę może sprawować duchowny Bractwa. Tam zaś, gdzie nie ma kapłana diecezjalnego, który mógłby przyjąć zgodę stron, ordynariusz może udzielić uprawnień kapłanowi Bractwa, który będzie również sprawował Mszę św., zobowiązując go do jak najszybszego dostarczenia dokumentacji sprawowania sakramentu do kurii diecezjalnej.

MAJ

Papież w wizytą duszpasterską u ubogich mieszkańców Ostii. Franciszek pobłogosławił 19 maja kilkanaście mieszkań socjalnych w jednym z budynków, zostawiając w prezencie różańce. Dwa dni wcześniej proboszcz parafii Stella Maris poinformował mieszkańców, że jak zwykle przyjdzie do nich kapłan z błogosławieństwem wielkanocnym. Gdy jednak otworzyli drzwi, zamiast swojego proboszcza parafianie zobaczyli Ojca Świętego.

Prezydent Stanów Zjednoczonych w Watykanie. Donald Trump przez pół godziny rozmawiał 24 maja z papieżem m.in. o wspólnym zaangażowaniu na rzecz życia, wolności religijnej i swobody sumienia. Wyrażano pragnienie dobrej współpracy między Kościołem katolickim a państwem w Stanach Zjednoczonych w dziedzinie opieki zdrowotnej, edukacji i pomocy imigrantom. Mowa była też o sprawach międzynarodowych i krzewieniu pokoju na świecie przez negocjacje polityczne i dialog międzyreligijny, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji na Bliskim Wschodzie i ochrony wspólnot chrześcijańskich.

CZERWIEC

Stolica Apostolska pracuje nad projektem ekskomuniki za korupcję i przynależność do organizacji przestępczych o charakterze mafijnym. Ogłoszono to 15 czerwca na zakończenie międzynarodowej debaty w Watykanie na temat korupcji. W spotkaniu tym, którego współorganizatorem była Papieska Akademia Nauk Społecznych, udział wzięli przedstawiciele wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania, duchowni z instytucji watykańskich oraz przedstawiciele państw i Organizacji Narodów Zjednoczonych, a także ofiary przestępczości, dziennikarze, naukowcy, intelektualiści i członkowie korpusu dyplomatycznego. Kard. Peter Turkson wyjaśnił, że korupcja jest zjawiskiem, prowadzącym do podeptania godności człowieka. Ogłoszono, że Stolica Apostolska pracuje nad projektem ekskomuniki za korupcję i przynależność do organizacji przestępczych o charakterze mafijnym.

Nowy patriarcha melchicki. Papież przyjął 22 czerwca do komunii kościelnej nowego melchickiego patriarchę Antiochii, 71-letniego Józefa Absiego, potwierdzając tym samym jego wybór, dokonany przez Synod Biskupów tego arabskojęzycznego katolickiego Kościoła wschodniego. Zastąpił on 84-letniego patriarchę Grzegorza III Lahama, który podał się do dymisji.

Pięciu nowych kardynałów. Na konsystorzu 28 czerwca Franciszek wręczył insygnia godności kardynalskiej arcybiskupom: Jeanowi Zerbo z Mali i Juanowi José Omella z Hiszpanii oraz biskupom: Andersowi Arboreliusowi OCD ze Szwecji, Louisowi-Maria Lingowi Mangkhanekhomowi z Laosu i Gregorio Rosa Chávezowi z Salwadoru. W sumie obecny papież mianował już 61 członków Kolegium Kardynalskiego na 4 konsystorzach w latach: 2014, 2015, 2016, 2017.

LIPIEC

Chleb pszenny i wino z winogron są konieczne do ważności Eucharystii. Przypomina o tym list Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. „Jeżeli brakuje tych elementów – chleb nie jest z pszenicy, a wino z winogron – na pewno nie sprawujemy rzeczywiście Eucharystii. Nie jest ona ważna, bo nie odpowiada temu, co ustanowił Chrystus” - wyjaśnił konsultor tej dykasterii ks. Claudio Magnoli.

Heroiczne ofiarowanie życia będzie trzecim, obok męczeństwa i heroiczności cnót, powodem do beatyfikacji sługi Bożego. Zdecydował o tym papież w wydanym 11 lipca liście apostolskim „Maiorem hac dilectionem”. "Godnymi szczególnego szacunku i czci są ci chrześcijanie, którzy jak najdokładniej idąc śladami i za nauczaniem Pana Jezusa, dobrowolnie i szczerze ofiarowali swe życie za innych i wytrwali w tym postanowieniu aż do śmierci" - tłumaczył swą decyzję Franciszek. Wyjaśnił, że to „heroiczne ofiarowanie życia, podpowiedziane i podtrzymywane przez miłość, wyraża prawdziwe, pełne i wzorcowe naśladowanie Chrystusa i dlatego godne jest tego uznania, jakie wspólnota wierzących zwykle rezerwuje dla tych, którzy dobrowolnie przyjęli męczeństwo krwi i w stopniu heroicznym praktykowali cnoty chrześcijańskie”. Aby ofiarowanie życia mogło stać się ważnym i skutecznym powodem beatyfikacji sługi Bożego, musi spełniać cztery następujące kryteria: „1. dobrowolne i szczere ofiarowanie życia oraz heroiczna zgoda propter caritatem [z miłości - KAI] na pewną i mającą niebawem nastąpić śmierć; powiązanie między ofiarowaniem życia a nagłą śmiercią; 2. praktykowanie, przynajmniej w stopniu zwyczajnym, cnót chrześcijańskich przed ofiarowaniem życia i później aż do śmierci; 3. istnienie opinii świętości i znaków [cudów - KAI], przynajmniej po śmierci; 4. konieczność cudu do beatyfikacji, który nastąpił po śmierci sługi Bożego i za jego wstawiennictwem”.

SIERPIEŃ

Bezprecedensowe oświadczenie Stolicy Apostolskiej w sprawie sytuacji w Wenezueli. W obliczu zaostrzającego się kryzysu politycznego, gospodarczego i licznych ofiar śmiertelnych podczas antyrządowych protestów, Sekretariat Stanu poprosił „wszystkie podmioty polityczne, a szczególnie władze” tego kraju o pełne przestrzeganie praw człowieka i obowiązującej konstytucji oraz o zawieszenie inicjatywy Konstytuanty. Ogłoszenie przez prezydenta Nicolasa Maduro wyborów do Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego, które miałoby uchwalić nową ustawę zasadniczą, umacniającą jego władzę i znacząco ograniczającą demokratyczne prawa obywateli, spowodowało gwałtowne protesty społeczne, krwawo tłumione przez wojsko i inne zbrojne oddziały prorządowe. Dlatego oświadczenie zawiera też apel „do całego społeczeństwa, aby nie uciekano się do jakiejkolwiek formy przemocy, wzywając szczególnie siły bezpieczeństwa do powstrzymania się od nadmiernego i nieproporcjonalnego używania siły”.

WRZESIEŃ

Wspólne przesłanie papieża Franciszka i prawosławnego patriarchy Konstantynopola Bartłomieja z okazji obchodzonego 1 września Światowego Dnia Modlitwy o Ochronę Stworzenia. „Nie może być szczerego i trwałego podjęcia wyzwania kryzysu ekologicznego i zmian klimatycznych, dopóki reakcja nie będzie uzgodniona i wspólna, dopóki nie będzie zgodnej i wspólnej odpowiedzialności, dopóki nie przyznamy pierwszeństwa solidarności i służbie” – napisali obaj zwierzchnicy kościelni. Przypomnieli, że skutki degradacji środowiska ponoszą przede wszystkim najubożsi mieszkańcy globu.

Ojciec Święty ustanowił Papieski Instytut Teologiczny Jana Pawła II ds. Nauk o Małżeństwie i Rodzinie. Na mocy listu apostolskiego „Summa familiae cura” zastąpi on działający od 1981 r. Papieski Instytut Jana Pawła II dla Studiów nad Małżeństwem i Rodziną. Nowa placówka oraz jej filie w innych krajach będą związane, tak jak dotychczasowa, z Papieskim Uniwersytetem Laterańskim. Franciszek podkreślił, że dwa zgromadzenia synodalne nt. rodzimy z 2014 i 2015 r. przyniosły silniejszą świadomość nowych wyzwań duszpasterskich, na które winna odpowiedzieć wspólnota chrześcijańska. Jego zdaniem współczesne zmiany antropologiczne i kulturowe wymagają podejścia zróżnicowanego i analitycznego, które nie może być ograniczone do duszpasterskich i misyjnych praktyk z przeszłości. Dlatego papież zachęcił, aby dochowując wierności nauczaniu Chrystusa, odnowiona placówka badała światła i cienie życia rodzinnego, z realizmem, mądrością i miłością.

Stolica Apostolska i Państwo Watykańskie podpisały 20 września traktat o całkowitym zakazie broni jądrowej. Został on przyjęty 7 lipca na zakończenie rokowań odbywających się po egidą ONZ. Do ich uczestników Franciszek napisał, że pokój nie może być budowany na strachu przed wzajemnym wyniszczeniem, ale trzeba go tworzyć w oparciu o sprawiedliwość i pełny rozwój ludzkości. Traktat wejdzie w życie 90 dni po ratyfikowaniu go przez 50 państw.

Dokument Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego „Wychowywać w solidarnym humanizmie, aby tworzyć cywilizację miłości”. Podkreśla on pilną konieczność humanizacji kształcenia, aby sprzyjało kulturze spotkania i dialogu. Jest to możliwe dzięki chrześcijańskiemu orędziu zbawienia i miłości, które przemienia człowieka. Wynikające z tej osobistej i społecznej przemiany solidarność i braterstwo będą w stanie wpłynąć na styl życia ludzi oraz paradygmaty ekonomiczne i ekologiczne. Szkolnictwo katolickie może wnieść tu swój wkład za sprawą ponad 216 tys. placówek oświatowych różnych szczebli, w których uczy się ponad 60 mln uczniów i studentów, należących do różnych religii.

PAŹDZIERNIK

Kanonizacja 35 nowych świętych. Są to: żyjący na przełomie XVI i XVII wieku ks. Andrzej de Soveral, ks. Ambroży Franciszek Ferro, Mateusz Moreiro i ich 27 towarzyszy, świeckich, w większości Brazylijczycy, pierwsi męczennicy w dziejach tego kraju, którzy zginęli z rąk holenderskich wyznawców kalwinizmu; natomiast trzej chłopcy meksykańscy - Krzysztof, Antoni i Jan, którzy zginęli w latach 1527-29 z rąk przeciwników chrześcijaństwa, byli pierwszymi męczennikami amerykańskimi (zwani są Męczennikami z Tlaxcala); o. Faustyn od Wcielenia Míguez (1831-1925) - hiszpański pijar, założyciel zgromadzenia Córek Boskiej Pasterki, którego szczególnym charyzmatem było wychowywanie biednych osieroconych dziewczynek w duchu i stylu św. Józefa Kalasancjusza, był też uznanym specjalistą w dziedzinie ziołolecznictwa, i pomagał dzieciom z ubogich rodzin, troszcząc się o ich rozwój zarówno fizyczny, jak i duchowy; o. Anioł z Acri (Lucantonio Falcone; 1669-1739) – włoski kapucyn, który przez ponad 40 lat był cenionym kaznodzieją, poszukiwanym i słuchanym misjonarzem w południowych Włoszech, miał bogate życie wewnętrzne, porównywane do życia Jezusa; potrafił z pamięci przytaczać całe fragmenty Pisma Świętego, co wykorzystywał w celach ewangelizacyjnych.

Papież postanowił, że w październiku 2019 r. będzie obchodzony Nadzwyczajny Miesiąc Misyjny. Okazją po temu jest przypadająca wówczas setna rocznica ogłoszenia przez Benedykta XV listu apostolskiego „Maximum illud”, który pragnął rozbudzić w całym Kościele świadomość obowiązku misyjnego. Franciszek podkreślił szczególnie wkład św. Jana Pawła II, w którego wspomnienie liturgiczne ogłosił swój list. „...w naszych czasach, rozdartych tragediami wojny i zagrożonych smutną chęcią podkreślania różnic i wzniecania konfliktów, niech do wszystkich z odnowionym zapałem niesiona będzie Dobra Nowina, że w Jezusie przebaczenie zwycięża grzech, życie pokonuje śmierć a miłość strach, pobudzając do ufności i nadziei” – napisał papież. Zaznaczył, że Nadzwyczajny Miesiąc Misyjny ma się przyczynić do rozbudzenia świadomość misji ad gentes i podjęcia z nową energią misyjnej przemiany życia i duszpasterstwa. Chodzi o to, aby wszystkim wiernym leżało naprawdę na sercu głoszenie Ewangelii i przekształcenie ich wspólnot w rzeczywistości misyjne i ewangelizacyjne.

„Przemyśleć Europę. Chrześcijański wkład w przyszłość projektu europejskiego” - kongres zorganizowany w Watykanie przez Komisję Episkopatów Wspólnoty Europejskiej (COMECE). W przemówieniu do jego uczestników 28 października Franciszek stwierdził, że osoba i wspólnota są fundamentami Europy, do której budowania jako chrześcijanie chcemy i możemy wnieść swój wkład. Podkreślił, że "cegły tego budynku nazywają się: dialog, integracja, solidarność, rozwój i pokój". Zaznaczył, że chrześcijanie są wezwani, aby „dać na nowo Europie duszę i ponownie rozbudzić w niej sumienie”. Z wiary bowiem „wypływa zawsze nadzieja radosna, zdolna do przemiany świata”. Przewodniczący COMECE kard. Reinhard Marx zaproponował powołanie Konwentu Europejskiego, w którego ramach państwa członkowskie Unii Europejskiej mogłyby dyskutować nad jej przyszłością.

Katolicko-luterańska deklaracja na zakończenie wspólnego upamiętnienia Reformacji. Światowa Federacja Luterańska i Papieska Rada ds. Popierania Jedności Chrześcijan dziękują w niej za dary duchowe i teologiczne, otrzymane za pośrednictwem Reformacji. Przypominają, że w trakcie obchodów obie strony prosiły o przebaczenie za swe błędy oraz za sposób, w jaki chrześcijanie zranili Ciało Chrystusa i obrażali się wzajemnie w ciągu 500 lat, jakie upłynęły od początku Reformacji. Zwracają uwagę, że w minionym roku luteranie i katolicy po raz pierwszy rozważali ją w perspektywie ekumenicznej. "Po raz kolejny jasno widać, że to, co nas łączy, jest większe od tego, co nas jeszcze dzieli" - napisali autorzy deklaracji. Wyrazili też radość z tego, że katolicko-luterańską Wspólną Deklarację w sprawie Nauki o Usprawiedliwieniu z 1999 r. podpisały także Światowa Rada Metodystyczna, Światowa Wspólnota Kościołów Reformowanych i Wspólnota Anglikańska. Na tym fundamencie „nasze wspólnoty chrześcijańskie mogą nawiązywać coraz ściślejsze więzi duchowego porozumienia i wspólnego świadectwa w służbie Ewangelii”.

LISTOPAD

Franciszek wręczył Nagrody Ratzingera. Otrzymali je dwaj teologowie niemieccy: luterański - Theodor Dieter (dyrektor Instytutu Badań Ekumenicznych w Strasburgu, który odegrał istotną rolę w redakcji i zatwierdzeniu Wspólnej deklaracji w sprawie nauki o usprawiedliwieniu z 1999 r.) i katolik ks. Karl-Heinz Menke (członek Międzynarodowej Komisji Teologicznej, wybitny znawca myśli Josepha Ratzingera) oraz estoński kompozytor prawosławny, tworzący głównie utwory sakralne Arvo Pärt (członek Papieskiej Rady ds. Kultury). Nagroda jest przyznawana od 2011 r. Jej laureatów typuje Watykańska Fundacja Józefa Ratzingera-papieża Benedykta XVI. W 2014 r. jednym z laureatów tego „teologicznego Nobla” był polski biblista ks. prof. Waldemar Chrostowski.

Po raz pierwszy obchodzono Światowy Dzień Ubogich, ustanowiony przez Franciszka. Przypada on w przedostatnią, XXXIII niedzielę roku liturgicznego (w tym roku - 19 XI), na tydzień przed uroczystością Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Po Mszy św. z udziałem 4 tys. ubogich, odprawionej przez papieża w bazylice św. Piotra w Watykanie, zjedli oni uroczysty obiad: 1,5 tys. osób zasiadło do stołów w Auli Pawła VI, a pozostałe 2,5 tys. - w stołówkach, seminariach i kolegiach katolickich Rzymu. Obsługiwało ich 40 diakonów diecezji rzymskiej i około 150 wolontariuszy.

Polak stanął na czele nowej sekcji w Sekretariacie Stanu. Nosi ona nazwę Sekcji Personelu Dyplomatycznego i ma za zadanie nadzorowanie korpusu dyplomatycznego Stolicy Apostolskiej, pracującego na całym świecie. Jej szefem został abp Jan Romeo Pawłowski, dotychczasowy delegat ds. nuncjatur w Sekretariacie Stanu. Kierowane przez niego biuro zostało obecnie podniesione do rangi niezależnego wydziału, na równi z sekcją pierwszą (ds. ogólnych Kościoła, którą kieruje abp Angelo Becciu) oraz sekcją drugą (ds. stosunków z państwami, kierowaną przez abp. Paula Gallaghera).

GRUDZIEŃ

Tegoroczna choinka na placu św. Piotra w Watykanie pochodzi z lasów mazurskich. Jest to dar Polski dla Ojca Świętego, przekazany z inicjatywy metropolii warmińskiej i białostockiej oraz dyrekcji regionalnej Lasów Państwowych w Białymstoku. Po zapaleniu świateł na choince 7 grudnia przed bazyliką watykańską zabrzmiał „Mazurek Dąbrowskiego”. W czasie uroczystości grał m.in. Zespół Sygnalistów Myśliwskich „Galindowe Rogi” z Rucianego-Nidy. W tym roku mija 35 lat od ustawienia na Placu św. Piotra po raz pierwszy choinki - stało się to na życzenie Jana Pawła II.

Instrukcja Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych o autentyczności i przechowywaniu relikwii (z datą 8 grudnia). Przedstawia ona postępowanie kanoniczne dla zweryfikowania prawdziwości relikwii i zapewnienia ich właściwego przechowywania. Zaznacza, że nie mogą być one wystawiane dla uczczenia przez wiernych bez odpowiedniego zaświadczenia władz kościelnych, gwarantującego ich autentyczność. Trzeba je dobrze chronić i czcić w duchu religijnym, unikając wszelkich form zabobonnych czy nielegalnego handlu. Instrukcja przypomina, że kult publiczny należy się tylko relikwiom świętych i błogosławionych, ale też szczątki sług Bożych, nie wyniesionych jeszcze do chwały ołtarzy, zaleca otaczać szacunkiem i troską. Zajmując się nimi, biskup diecezji, w której się znajdują, musi uzyskać odpowiednie zezwolenie tak Stolicy Apostolskiej, jak i spadkobierców danych sług Bożych, których przed beatyfikacją ma poprosić o darowanie relikwii Kościołowi aktem prawnym uznawanym przez władze świeckie i kościelne. Podkreśla, że bezwzględnie zakazana jest sprzedaż relikwii czy ich wystawianie w nieodpowiednich miejscach.

Papież Franciszek podpisał 19 grudnia dekret o heroiczności cnót kard. Stefana Wyszyńskiego. Od tej chwili Prymasowi Tysiąclecia przysługuje oficjalnie tytuł "Czcigodny Sługa Boży”. Do beatyfikacji niezbędny jest już tylko cud za wstawiennictwem kard. Wyszyńskiego. 12 grudnia br. podczas sesji zwyczajnej kardynałowie i biskupi z Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych wyrazili pozytywną opinię o heroiczności cnót kard. Wyszyńskiego. W ten sposób zakończyły się prace Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych nad “Positio super virtutibus”.

Tagi:
kalendarium Stolica Apostolska

Niedziela Dobrego Pasterza

2015-04-23 11:06

Przemysław Awdankiewicz
Edycja świdnicka 17/2015, str. 1, 4-5

IV Niedziela Wielkanocna jest obchodzona w Kościele jako Niedziela Dobrego Pasterza – dzień szczególnej modlitwy o powołania. Podczas Eucharystii czytany jest fragment Ewangelii wg św. Jana, w którym Jezus nazywa siebie dobrym pasterzem (J 10,1-10). Ma on wyjątkowy wymiar duszpasterski

Bożena Sztajner / Niedziela

Praktykę modlitwy Kościoła w intencji powołań do stanu kapłańskiego i życia zakonnego ustanowił w 1964 r. papież Paweł VI. Od tamtego czasu jedna z niedziel okresu wielkanocnego, zwana Niedzielą Dobrego Pasterza, poświęcona jest na modlitwę w intencji powołań.

Trzeba prosić Boga, aby udzielił wielu młodym osobom daru powołania. Trzeba modlić się za młodych, aby odważnie odpowiedzieli na Boże wezwanie. Trzeba prosić, aby nie zabrakło pasterzy; dobrych pasterzy, którzy będą oddawać życie za owce. Niemniej jednak nie zapomnijmy o tych, którzy już zostali powołani do bycia pasterzami. O kapłanach, o zakonnikach. Oni już odpowiedzieli na Boże wezwanie i kroczą za Jezusem – Dobrym Pasterzem. Oni – jak Jezus – oddają życie. Każdego dnia w zaciszu plebanii lub klasztoru ofiarują swoje cierpienie, swoją samotność, walkę duchową, za ciebie. Kroczą za Dobrym Pasterzem i oddają życie za owce.

– „My bowiem jesteśmy pomocnikami Boga (...) Niech więc uważają nas ludzie za sługi Chrystusa i za szafarzy tajemnic Bożych. A od szafarzy już tutaj się żąda, aby każdy z nich był wierny” – uczy nas św. Paweł w Pierwszym Liście do Koryntian (1 Kor 3,9.4,1-2). Jan Paweł II pomagał nam w odczytaniu tych słów Apostoła Narodów, zachęcając do rozważenia zaproszenia, które Chrystus kieruje do każdego z nas: „Idźcie i wy...” – mówi biskup świdnicki Ignacy Dec.

Przypatrzcie się powołaniu

Św. Grzegorz Wielki przypomina o tym w kazaniu komentującym przypowieść o robotnikach winnicy: „Popatrzcie, najmilsi bracia, jak żyjecie, i sprawdźcie, czy już jesteście robotnikami Pana. Niech każdy oceni to, co czyni i osądzi, czy pracuje w winnicy Pańskiej” (Jan Paweł II, adhortacja apostolska „Christifideles laici”, 2). Natomiast Ojciec Święty Paweł VI doda: „Człowiek naszych czasów chętniej słucha świadków, aniżeli nauczycieli; a jeśli słucha nauczycieli, to dlatego, że są świadkami” (adhortacja apostolska „Evangelii nuntiandi”, 41). Zakłada to wielką troskę o formację kapłańską każdego, kto został włączony w misję Chrystusa, Najwyższego Kapłana.

Dar i tajemnica

– Pamiętam słowa, które Pan Jezus nam powtarza: „Pójdź za Mną!”. To było na początku naszego powołania. Ale Pan Jezus niejako w każdym dniu nas na nowo powołuje, byśmy byli przy Nim, byśmy szli za Nim dokładniej – zaznacza bp Ignacy Dec. – Dawcą powołania jest Bóg. Najpierw tym pierwszym darem powołaniowym jest nasze istnienie, i potem mamy powołanie do bycia w Kościele przez chrzest święty. Znaleźliśmy się za sprawą wiary rodziców w gronie członków Kościoła i potem przyszło powołanie kapłańskie jako wielki dar. Papież Jan Paweł II, gdy obchodził pięćdziesiątą rocznicę święceń kapłańskich, swoje kapłańskie złote gody, to nam przygotował książkę. Dał jej tytuł „Dar i tajemnica”. I spojrzał na swoje powołanie jako na wielki dar i na tajemnicę. Za Papieżem powiadamy, że to powołanie jest darem i tajemnicą, można też powiedzieć: darem i zadaniem. Jest darem: „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał” (J 15,16). Słowa te nigdy nie powinny zniknąć z naszej pamięci, powinniśmy do nich wracać, mówią bowiem o spojrzeniu Pańskim na każdego z nas. W Ewangelii wg św. Marka czytamy: „Potem [Jezus] wyszedł na górę i przywołał do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do Niego” (Mk 3,13). Pan powołał nie tych, którzy chcieli, ale tych, których On sam chciał. Dlatego do końca nie rozumiemy, dlaczego Bóg wybrał akurat nas. Wielu kolegów pozostało w świecie, byli może zdolniejsi, może moralnie lepsi od nas, a jednak poszli innymi drogami, a nas Pan Bóg skierował na drogę życia kapłańskiego. Oko Pańskie spojrzało na nas i pozostanie to do końca wielką tajemnicą. Przypomnijmy, że swoje powołanie kapłańskie otrzymaliśmy ze względu na innych. To nie jest tylko osobiste wyróżnienie, lecz dar dla Kościoła.

Ksiądz Biskup podkreśla, że powołanie szczególne, jakim jest powołanie kapłańskie, wiąże się zawsze z jakimś wyrzeczeniem.

– Pan od Abrahama zażądał opuszczenia rodzinnego kraju. I my też, gdy idziemy za Panem, gdy odpowiadamy na słowa: „Pójdź za Mną!”, zostawiamy nasze rodzinne strony, zostawiamy rodziców w jakimś sensie, strony rodzinne, wioskę, miasto, miasteczko, opuszczamy dawnych kolegów, koleżanki. Jednym słowem: idę za Chrystusem. Trzeba opuścić w jakimś sensie rodzinny dom, kraj swojego dzieciństwa i młodości, tak jak to miało miejsce w przypadku Abrahama i uczniów Pańskich, tych pierwszych wybrańców Syna Bożego – mówi Ordynariusz diecezji świdnickiej.

Warunki i wymagania

Powołanie zawsze jest dane w Kościele i za pośrednictwem Kościoła. Jak Jan Paweł II napisał w adhortacji „Pastores dabo vobis”, Kościół rozpoznaje i uznaje powołanie. Stąd też Kościół stawia powołanym warunki i wymagania potrzebne do jego realizacji. Czasem klerycy mają z tym kłopoty, ponieważ noszą w sobie własną wizję powołania, trzeba więc niekiedy naprowadzić ich na wizję eklezjalną, Chrystusową. Jest to wielki dar i zarazem wielkie zadanie, jako że powołanie odkryte i przyjęte staje się wielkim zadaniem do wypełnienia.

Jest wolą Kościoła, aby na drodze odczytywania powołania do kapłaństwa każdy z kandydatów przeszedł właściwy dla siebie okres formacji ludzkiej, duchowej, intelektualnej i duszpasterskiej.

– Przygotowanie do kapłaństwa w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Świdnickiej obejmuje modlitwę i studia, które przenikają się wzajemnie w sześcioletnim cyklu – wylicza rektor ks. dr Tadeusz Chlipała. – Pierwszym etapem tego przygotowania są dwuletnie studia filozoficzne. Drugi etap, w którym alumni przygotowują się w sposób bezpośredni do święceń kapłańskich, to czteroletnie studia teologiczne. W toku tej formacji alumni stopniowo przechodzą stopnie przygotowania do święceń. Podstawą wszystkich wysiłków pracy nad sobą jest formacja duchowa, która zmierza do ukształtowania w kandydacie do kapłaństwa tożsamości sługi Chrystusa. Alumni przez codzienną modlitwę, lekturę duchową, medytację Słowa Bożego, a przede wszystkim Eucharystię starają się jak najpełniej uformować swoje serce na wzór Mistrza.

Owocność propozycji powołaniowych zależy najpierw od inicjatywy i działania Boga, ale – jak to potwierdza doświadczenie duszpasterskie – jest wspierana także jakością i bogactwem świadectwa osobistego i wspólnotowego tych, którzy już odpowiedzieli na wołanie Pana do podjęcia posługi kapłańskiej czy do życia konsekrowanego. Ich świadectwo może pomóc innym, by i oni zapragnęli z wielkodusznością odpowiedzieć na głos Chrystusa.

Modlitwa za powołanych

Dlatego w Niedzielę Dobrego Pasterza seminarzyści odwiedzą różne parafie i będą dzielić się świadectwem swojego powołania.

Warto podkreślić, że Tydzień Modlitw o Powołania obejmuje nie tylko powołania do kapłaństwa, ale i życia konsekrowanego. Sama modlitwa o powołania także nie ogranicza się do tego jednego tygodnia w ciągu roku.

– Dziękujmy za wielki dar powołania, za to wyróżnienie, i prośmy Chrystusa w czasie tych świętych dni, żeby nam pomógł nową miłością pokochać nasze powołanie i je jak najlepiej przy pomocy Ducha Świętego wypełniać – kończy bp Ignacy Dec.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Prymas Czech papieskim wysłannikiem na uroczystości w Poznaniu

2018-04-21 12:43

st, ms (KAI) / Watykan

Ojciec Święty mianował swoim wysłannikiem specjalnym na uroczystości 1050 rocznicy ustanowienia 1050-lecia ustanowienia archidiecezji poznańskiej prymasa Czech, kard. Dominik Duka, OP – poinformowało Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej. Odbędą się one w dniach 22-24 czerwca b.r.

www.wyszehrad.com
Kard. Dominik Duka

Kard. Dominik Duka OP urodził się 26 kwietnia 1943 r. w Hradec Králové w rodzinie oficera czeskiego wojska. W 1965 rozpoczął studia w seminarium duchownym w Litomierzycach, a w 1968 r. wstąpił do działającego w konspiracji zakonu dominikanów, przyjmując imię Dominik. Święcenia kapłańskie otrzymał 22 czerwca 1970. Pięć lat później władze komunistyczne odebrały mu pozwolenie na posługę duszpasterską i przez 15 lat o. Duka pracował jako kreślarz w zakładach “Škody” w Pilznie. W latach 1975-86 był wikariuszem prowincjała dominikanów. Był też odpowiedzialny za konspiracyjną formację kandydatów do zakonu. W 1979 r. uzyskał licencjat z teologii biblijnej na Papieskim Wydziale Teologicznym św. Jana Chrzciciela w Warszawie. W 1981 r. został skazany na 15 miesięcy więzienia za nielegalną z punktu widzenia komunistycznych władz działalność religijną. W więzieniu w Pilźnie-Borach poznał i zaprzyjaźnił się z późniejszym prezydentem niepodległej Czechosłowacji i Czech Václavem Havlem. W latach 1986-98 był prowincjałem dominikanów w ówczesnej Czechosłowacji, a następnie w Czechach i Morawach. Po 1989 r. kierował Konsultą Wyższych Przełożonych Zakonnych, a w latach 1992-96 był wiceprzewodniczącym Europejskiej Unii Wyższych Przełożonych Zakonnych. W latach 1990-99 wykładał teologię biblijną na Wydziale Teologicznym w Ołomuńcu. 6 czerwca 1998 r. Jan Paweł II mianował go biskupem Hradec Králové. Sakrę przyjął 26 września 1998. W latach 2004-2008 był też administratorem apostolskim diecezji litomierzyckiej. 13 lutego 2010 Benedykt XVI mianował go arcybiskupem praskim, z czym łączy się godność prymasa Czech. 18 lutego 2012 roku ten sam papież włączył go do Kolegium Kardynalskiego.

Kierując w warunkach konspiracyjnych czeską prowincją dominikanów w latach 1975-1989 współpracował z dominikanami polskimi, a następnie po 1990 roku był inicjatorem duszpasterstwa polskiego w stolicy Czech. Jako biskup, a następnie metropolita praski wielokrotnie przybywał do Polski, w tym do Poznania. 16 marca 2015 roku otrzymał doktorat honoris causa Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie.

Jubileuszowi 1050-lecia przybycia do Polski pierwszego biskupa Jordana towarzyszy hasło „Poznań. Chrystus i my”. Papież Franciszek udzielił pielgrzymom przybywającym do katedry poznańskiej odpustu zupełnego, mogą go uzyskać także chorzy w duchowej łączności z nimi.

Jak powiedział niedawno w rozmowie z KAI abp Stanisław Gądecki, jubileusz jest okazją do dziękczynienia za Kościół. „Świętowanie jubileuszu winno zaowocować naszym większym zaangażowaniem w życie i misję Kościoła, przede wszystkim w życie naszych parafii” – zauważył metropolita poznański.

W ramach obchodów jubileuszowych odbyły się już sympozja naukowe poświęcone historii biskupstwa poznańskiego, a także koncerty i wydarzenia artystyczne. W parafiach jubileusz będzie celebrowany w Wigilię Zesłania Ducha Świętego 19 maja, tego dnia o godz. 21 zabrzmią wszystkie dzwony w świątyniach archidiecezji poznańskiej. Na cały rok szkolny przygotowane zostały materiały katechetyczne dla dzieci i młodzieży. W maju będzie miała miejsce misja Talitha kum. Jako znak wdzięczności za przybycie do Polski biskupa misyjnego archidiecezja poznańska remontuje szkołę i kaplicę w kraju misyjnym – na Madagaskarze. Główne obchody jubileuszowe odbędą się w Poznaniu w dniach 22-24 czerwca z udziałem biskupów, kapłanów i osób życia konsekrowanego, wiernych świeckich, wspólnot i stowarzyszeń kościelnych. Szczególnym znakiem obchodów jubileuszowych będzie wizerunek Matki Bożej koronowany w 1968 r., Matka Boża w Cudy Wielmożna z sanktuarium na Wzgórzu Przemysła w Poznaniu.

Uroczystej mszy św. na placu katedralnym będzie przewodniczył legat papieski – kard. Dominik Duka OP, a na Ostrowie Tumskim w Poznaniu odbędzie się koncert dla kilkunastu tysięcy widzów znanego zespołu „Il Divo”. „Cieszę się, że w nasze dziękczynienie zechcieli włączyć się także przewodniczący Konferencji Episkopatów Europy, którzy przyjęli zaproszenie, aby w dniach 13-16 września obradować w Poznaniu nad aktualnymi zadaniami Kościoła na naszym kontynencie” – podkreślił przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski. Dwa lata po Chrzcie Mieszka I, w 968 r. Polonia cepit habere episcopum – „Polska zaczęła mieć swego biskupa" (Annales Bohemici). Biskupstwo poznańskie w latach 968-1000 obejmowało całe państwo polskie i było zależne wprost od Stolicy Apostolskiej.

Biskup Jordan, ustanowiony przez papieża Jana XIII, zapoczątkował historię polskiej hierarchii kościelnej, a książę Mieszko I zbudował w Poznaniu pierwszą katedrę na ziemiach polskich. Do 1798 r. do biskupstwa poznańskiego należała m.in. Warszawa.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem