Reklama

Argentyna: dlaczego papież nie odwiedza rodzinnego kraju?

2018-01-20 14:35

jt (KAI Buenos Aires) / Buenos Aires

Grzegorz Gałązka

Franciszek nie wróci do swojego kraju, tak jak Jezus nigdy nie wrócił do Nazaretu. W argentyńskich mediach pojawiła się ta zaskakująca odpowiedź na pytanie: dlaczego Ojciec Święty nie odwiedza swojego rodzinnego kraju? Opinię zamieścił jeden z największych argentyńskich portali informacyjnych Infobae.com. Serwis powołuje się na włoskiego przyjaciela papieża.

Według portalu ta osoba zna Franciszka od momentu, w którym obecny biskup Rzymu przyjechał do Watykanu jako kardynał na konklawe. Rozmówca twierdzi, że także w Watykanie stawiane są pytania o pielgrzymkę Ojca Świętego do Argentyny. Tajemniczy informator szuka podobieństw między sytuacją Franciszka a życiem Chrystusa. W artykule przywoływany jest fragment z Ewangelii św. Łukasza, który opisuje jak Jezus stwierdza, że „żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie”.

Portal przypomina opisywane już wielokrotnie przez media zaniepokojenie Franciszka podziałem w społeczeństwie argentyńskim. Papież jest wykorzystywany przez różne strony politycznego sporu. Według najczęściej powtarzanych przypuszczeń Ojciec Święty nie chce by jego ewentualny przyjazd został wykorzystany do jeszcze większych manipulacji jego słowami, a w efekcie pogłębił społeczne pęknięcie.

Reklama

Zdaniem osoby, z którą rozmawia portal Franciszek jako wielki miłośnik czytania Ewangelii mógł odnaleźć inspirację w słowach Jezusa. Podobnie jak to jest na przykład w przypadku szczególnego zwrócenia się ku ubogim i odrzuconym. Najważniejsze w zrozumieniu papieża – zdaniem informatora – jest odczytywać jego działania nie w kluczu politycznym, ale duchowym.

Powody braku przyjazdu papieża Franciszka do ojczyzny są jednym z głównych tematów poruszanych przez argentyńskie media w kontekście jego pielgrzymki do Chile i Peru. Ojciec Święty odwiedził już wszystkie państwa, poza sąsiadującym z Argentyną Urugwajem.

Tagi:
Franciszek Argentyna

Argentyna: niedosyt po telegramie Franciszka

2018-01-16 10:07

jt (KAI Buenos Aires) / Buenos Aires

Papież Franciszek w poniedziałek rozpoczął pielgrzymkę do Chile i Peru. W drodze do Santiago de Chile papież wysłał krótkie pozdrowienia do przywódców krajów, nad których terytorium przelatywał jego samolot. To tradycyjny gest zgodny z watykańskim protokołem.

Greg Burke/Twitter.com

Jednym z odbiorców telegramu od Franciszka był prezydent Argentyny Mauricio Macri. Ojczyzna papieża sąsiaduje z Chile. „Lecąc przez argentyńską przestrzeń powietrzną, serdecznie Was pozdrawiam i przesyłam z głębi serca najlepsze życzenia wszystkim w mojej ojczyźnie, zapewniając o mojej bliskości i błogosławieństwie. Bardzo Was wszystkich proszę: nie zapominajcie o modlitwie za mnie” - zwrócił się do rodaków w telegramie zaadresowanym do argentyńskiego przywódcy Ojciec Święty.

Prezydent Macri opublikował swoją odpowiedź papieżowi za pośrednictwem Twittera. Szef państwa w imieniu całego narodu podziękował za pozdrowienia. Wyraził nadzieję, że obecna pielgrzymka będzie źródłem pokoju, nadziei i inspiracji. Macri zapewnił także, że Argentyna zawsze towarzyszy głowie Kościoła katolickiego z miłością i szacunkiem.

W ojczyźnie Franciszka papieski telegram został przyjęty z rozczarowaniem. W ubiegłym tygodniu rzecznik Watykanu Greg Burke zapowiedział, że pozdrowienia Ojca Świętego będą interesujące. Słowa dyrektora prasowego Stolicy Apostolskiej wzbudziły w Argentynie gorące spekulacje. Najbardziej śmiałe oczekiwania dotyczyły wiadomości, choćby mglistej, na temat możliwej daty wizyty papieża w ojczyźnie. Argentyńskie media w ostatnich dniach wielokrotnie przypominały, że Franciszek podczas prawie pięciu lat pontyfikatu odwiedził większość krajów Ameryki Południowej omijając swój kraj pochodzenia. Komentatorzy zwracają uwagę, że wiadomość papieża nie tylko nie zawierała informacji oczekiwanej przez Argentyńczyków, ale była bardzo formalna i napisana po angielsku.

Oficjalny charakter telegramu budzi kolejne domysły na temat braku decyzji przyjazdu Franciszka do Argentyny. Najczęściej wymienia się w tym kontekście powody polityczne. Papież ma unikać tej wizyty ze względu na głębokie podziały w społeczeństwie oraz wykorzystywanie jego osoby do sporów politycznych.

W internetowym wydaniu jednego z największych dzienników w kraju – „Clarin” zauważa się że przyczyny, o których się spekuluje, równie dobrze mogłyby przemawiać na rzecz przyjazdu. Publicysta gazety Ricardo Roa wskazuje, że Jan Paweł II dwukrotnie pomógł Argentyńczykom zażegnać kryzysy dużo poważniejsze od obecnych sporów. Pierwszy raz w 1978 roku – przysyłając na mediacje z Chile kardynała Antonio Samore. Efektem był traktat pokojowy. Kilka lat później Jan Paweł II osobiście przybył do Argentyny. Wizyta papieża Polaka w 1982 roku pomogła zakończyć wojnę z Wielką Brytanią o Falklandy-Malwiny. Zdaniem dziennikarza obecność Ojca Świętego, tym razem pochodzącego z Argentyny, również teraz mogłaby pomóc rodakom.

Pielgrzymka do Chile i Peru jest 22. zagraniczną wizytą apostolską Franciszka. W Ameryce Południowej papież jest po raz szósty. Z państw-sąsiadów Argentyny Ojciec Święty nie był jeszcze tylko w Urugwaju. Obecna podróż potrwa do 22 stycznia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kiedy obowiązuje post?

Ks. Ryszard Kamiński
Edycja płocka 9/2003

Bożena Sztajner

Moi rodzice opowiadali mi, że kiedyś w okresie Wielkiego Postu wypalano nawet garnki, żeby nie została w nich ani odrobina tłuszczu. Dziś praktyka postu w Kościele jakby złagodniała. Przykazanie kościelne mówi o czasach pokuty, ale pozostaje problem, jak rozumieć te "czasy pokuty". Czy 19 marca, w czasie Wielkiego Postu, można zawrzeć sakrament małżeństwa z weselem? Czy w piątek można iść na dyskotekę? Czy w Adwencie można się bawić? Czy post nadal obowiązuje w Kościele?

Czwarte przykazanie kościelne, które dotyczy tych spraw, brzmi: "Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach". Wydaje się, że najważniejszym wyrażeniem w tak sformułowanym przykazaniu jest słowo "pokuta". Katechizm Kościoła Katolickiego precyzuje, że chodzi tutaj o pokutę wewnętrzną, która polega na nawróceniu serca, przemianie postaw, radykalnej zmianie całego życia na lepsze. To jest podstawowa, prawdziwa wartość pokuty, jej sedno. Takiej pokuty oczekuje od chrześcijanina Pan Bóg i Kościół. Chrześcijanie są zobowiązani do jej praktykowania cały czas. Ponieważ jednak różnie z tym bywa w ciągu kolejnych dni i miesięcy, Kościół ustanowił dni i okresy pokuty, gdy koniecznie należy praktykować czyny pokutne, które wspomagają nawrócenie serca.
Jakie są te czyny pokutne? Wykładnia do omawianego przykazania podana przez Sekretarza Generalnego Episkopatu Polski wylicza: "modlitwa, uczynki pobożności i miłości, umartwienie przez wierniejsze pełnienie obowiązków, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post". Czas zaś pokuty, określony przez czwarte przykazanie, to poszczególne piątki całego roku i Wielki Post. We wszystkie piątki całego roku oraz w Środę Popielcową i Wigilię Bożego Narodzenia (o ile nie przypada wtedy IV niedziela Adwentu), obowiązuje chrześcijanina powstrzymanie się od spożywania pokarmów mięsnych, gdy ukończył on 14 rok życia. Zaleca się jednak, aby także młodsze osoby wprowadzać do tej praktyki, nie czekając aż osiągną one 14 lat. Warto jeszcze dodać, że według Konstytucji Apostolskiej Paenitemini zakaz spożywania pokarmów mięsnych nie oznacza zakazu spożywania nabiału i jaj oraz przyprawiania potraw tłuszczami zwierzęcymi.
Prymas Polski (to także ważne) udzielił dyspensy od obowiązku powstrzymania się od potraw mięsnych w piątki wszystkim, którzy stołują się w zakładach zbiorowego żywienia, gdzie nie są przestrzegane przepisy postne, a także takim osobom, które nie mają możności wyboru potraw, a muszą spożywać to, co jest dostępne do spożycia. Dyspensa ta nie dotyczy jednak Wielkiego Piątku, Środy Popielcowej i Wigilii Bożego Narodzenia. Zatem w te trzy dni obowiązuje w każdych okolicznościach powstrzymanie się od spożywania potraw przyrządzonych z mięsa.
Po wyjaśnieniu wymagań IV przykazania kościelnego w odniesieniu do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych, zwróćmy uwagę na "nakazane posty" w tym przykazaniu. Post może być jakościowy i ilościowy. Ten pierwszy dotyczy niespożywania określonych pokarmów, np. mięsa. Ilościowy zaś polega, według wyżej wspomnianej Konstytucji Apostolskiej, na spożyciu jednego posiłku dziennie do syta i dopuszcza możliwość przyjęcia "trochę pokarmu rano i wieczorem". Taki post obowiązuje wszystkich wiernych między 18 a 60 rokiem życia w Środę Popielcową i w Wielki Piątek. Należy tutaj powtórzyć wcześniej napisane słowa, że ci, którzy nie mają 18 lat, właściwie od dzieciństwa powinni być wychowywani do spełniania tej praktyki. Błędem byłoby stawianie tego wymagania dopiero od wieku pełnoletności. Racje wydają się oczywiste i nie ma potrzeby ich przywoływania w tym miejscu.
Gdy chrześcijanin podlega uzasadnionej niemożności zachowania wstrzemięźliwości w piątek, powinien podjąć inne formy pokuty (niektóre z nich zostały przytoczone wcześniej). Natomiast post ilościowy i jakościowy w dwa dni w roku: Wielki Piątek i Środę Popielcową, powinien być koniecznie zachowywany. Winien rozumieć to każdy chrześcijanin, nawet ten, który słabo praktykuje wiarę. Dyspensa Księdza Prymasa, o której wspomniałem wcześniej, nie dotyczy zachowania postu w te dwa dni roku. Ci zaś, którzy z niej korzystają, powinni pomodlić się w intencji Ojca Świętego, złożyć ofiarę do skarbonki z napisem "jałmużna postna", lub częściej spełniać uczynki miłosierdzia.
Jeszcze kilka słów o zabawach. Powstrzymywanie się od udziału w nich obowiązuje we wszystkie piątki roku i przez cały Wielki Post, łącznie z dniem św. Józefa (19 marca) - jeśli wtedy trwa jeszcze Wielki Post. Adwent nie został zaliczony do czasów pokuty, dobrze jednak byłoby w tym czasie powstrzymać się od udziału w zabawach, zachowując starą i dobrą polską tradycję - Adwent trwa bardzo krótko, a karnawał jest tak blisko. W Adwencie zaś - co staje się coraz powszechniejszą praktyką - jest wiele spotkań opłatkowych, które mają inny charakter. Warto je upowszechniać i pozostawać w radosnym, pełnym nadziei oczekiwaniu na przyjście Zbawiciela w tajemnicy Bożego Narodzenia.

Od marca 2014 r. obowiązuje nowa wersja IV przykazania kościelnego

Przeczytaj także: Nowa wersja IV przykazania kościelnego - powstrzymanie się od zabaw tylko w Wielkim Poście
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Misja ze Szczecina do Afryki

2018-02-19 12:51

pk / Szczecin (KAI)

Już około 360 dzieci jest objętych adopcją na odległość w Kenii i innych krajach Afryki. To efekt m.in. dwóch wyjazdów szczecińskich katechetów i księży do kenijskiego Kipsing. Druga misja wróciła z Afryki.

fotolia.com

Dzieci ze szkoły w Kipsing i Isiolo otrzymały piórniki z pełnym wyposażeniem, słodycze, ale także utrzymanie na dalszą edukację w przedszkolu i szkole w Kipsing. W nowo otwartym przedszkolu przebywa obecnie 80 dzieci w dwóch oddziałach. Placówka jest utrzymywana przez katechetów, szkoły, indywidualne osoby i sponsorów z Zachodniopomorskiego.

Adopcja na odległość to stypendium na sfinansowanie edukacji dziecka w Afryce. Roczne utrzymanie w zależności od tego czy jest to tylko edukacja, czy również internat, waha się od 30 do 150 dolarów.

Po lutowym wyjeździe do Kenii adopcją objęto 60 osób. Są to często sieroty będące ofiarami walk plemiennych w Afryce.

Dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych w Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej ks. dr Paweł Płaczek podczas pobytu w Kenii ochrzcił 19 dzieci objętych już adopcją na odległość. Tłumacząc ideę pomocy, przytaczał też myśl św. Jana Pawła II o tym, że lepiej zawsze być człowiekiem niż posiadać.

- To, co sobie uświadamiam coraz bardziej, to konkretna pomoc, jakiej możemy udzielać na miejscu. Oni tego potrzebują, są związani ze swoją kulturą, krajem, a nie są na pewno winni tak potwornej biedy, jaką mogliśmy zobaczyć. Pomagajmy, bo to nas na pewno uszlachetnia – dodaje ks. dr Płaczek.

Siostra Maria Wirginia to przełożona sióstr felicjanek w Kenii uważa, że podstawowa forma pomocy to modlitwa, która otwiera drogi i może otwierać też serca wielu osób żyjących w Afryce. - Można też wspierać działalność misjonarzy przekazując ofiary. W Kipsing jest problem braku wody, która nie jest powszechnie dostępna, a niezbędna do życia. Jest też problem z edukacją. Mamy wiele możliwości, żeby wpływać na zmianę codziennej sytuacji ludzi, którzy żyją w bardzo trudnych warunkach – uważa s. Maria Wirginia. Dziś wspólnota w Kenii to około 80 sióstr, na początku ich pracy 35 lat temu było ich jedynie pięć.

Z końcem stycznia dziewięć osób, w tym pięciu księży, wyleciało z Berlina do Kenii w ramach akcji "Piórnik i cukierek dla szkoły w Kipsing". Zabrali ze sobą ponad 700 piórników z pełnym wyposażeniem i ponad 21 tysięcy dolarów. Na miejscu uczestnicy misji zaopatrzyli też mieszkańców afrykańskiej miejscowości w 250 kilogramów fasoli oraz tonę kukurydzy. To wystarczy uczniom z miejscowej szkoły na trzy miesiące.

Celem wyprawy jest pomoc m.in. w edukacji uczniom szkoły w Kipsing. Akcji, którą organizuje Wydział Wychowania Katolickiego Kurii Metropolitalnej w Szczecinie, patronuje Radio Szczecin. W adopcję na odległość zaangażowało się też ponad 70 szkół Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Uczniowie, sponsorzy, szkoły z Zachodniopomorskiego zebrali w sumie ponad sześć tysięcy piórników. Poza uczniami w kenijskich Kipsing i Isiolo, otrzymają je dzieci z innych afrykańskich krajów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem