Reklama

Kard. Parolin: w Chinach nie ma dwóch Kościołów

2018-01-31 14:08

st (KAI) / Watykan

Grzegorz Gałązka

Stolica Apostolska w dialogu z władzami w Pekinie ma na uwadze przede wszystkim dobro duchowe wiernych, a nie sprawy doczesne – powiedział w wywiadzie dla portalu vaticaninsider watykański sekretarz stanu, kard. Pietro Parolin.

W obszernym wywiadzie najbliższy współpracownik Ojca Świętego podkreśla, że w działaniach Stolicy Apostolskiej zawsze dominowało podejście duszpasterskie. Starała się przezwyciężyć sprzeczności, będąc gotową do konstruktywnego dialogu z władzami. Dodał, że dialog ten prowadzony jest od lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku, a ważnym krokiem był list Benedykta XVI do katolików chińskich z 27 maja 2007 roku. „Tę linię kontynuuje Papież Franciszek: konstruktywna otwartość na dialog i wierność autentycznej tradycji Kościoła” – stwierdził kard. Parolin.

Pytany o cele jakie stawia sobie Stolica Apostolska w tych rozmowach, watykański sekretarz stanu wskazuje na konieczność zachowania jedności między biskupami a Następcą św. Piotra. „Komunia między Biskupem Rzymu a wszystkimi biskupami katolickimi dotyczy sedna jedności Kościoła: nie jest to sprawa prywatna między Papieżem a biskupami chińskimi lub między Stolicą Apostolską a władzami cywilnymi. Głównym celem Stolicy Apostolskiej w trwającym dialogu jest właśnie zapewnienie komunii w Kościele, w oparciu o prawdziwą tradycję i stałą dyscyplinę kościelną. W Chinach nie ma dwóch Kościołów, ale dwie wspólnoty wiernych powołane do podjęcia stopniowego procesu pojednania ku jedności. Nie chodzi zatem o utrzymanie odwiecznego konfliktu między przeciwstawnymi zasadami i strukturami, ale o znalezienie realistycznych rozwiązań duszpasterskich, które pozwolą katolikom żyć wiarą i kontynuować dzieło ewangelizacji w konkretnym kontekście chińskim” – powiedział najbliższy współpracownik papieża.

Kard. Parolin podkreślił kluczowe znaczenie nominacji biskupich. Zauważył, że w tej dziedzinie droga do porozumienia nie jest łatwa. „Wszyscy jednak żywimy ufność, że po odpowiednim rozważeniu kwestii nominowania biskupów, pozostałe trudności nie powinny już być tak wielkie, aby uniemożliwić chińskim katolikom życie we wspólnocie między sobą i z Papieżem” - stwierdził.

Reklama

Kolejne pytanie dotyczyło celu dialogu z władzami w Pekinie. „Kościół nie chce nic więcej, jak wyznawać swoją wiarę z większym spokojem, definitywnie zamykając długi okres napięć, otwierając przestrzenie większego zaufania i oferując pozytywny wkład katolików w dobro całego chińskiego społeczeństwa. Oczywiście nadal istnieje wiele ran. Aby je leczyć, trzeba użyć oleju miłosierdzia. A jeśli ktoś jest proszony o ofiarę, małą lub dużą, to musi być jasne dla wszystkich, że nie jest to cena wymiany politycznej, ale mieści się w ewangelicznej perspektywie większego dobra, dobra Kościoła Chrystusowego. Mamy nadzieję, że dojdzie do tego, kiedy zechce Pan, że nie będziemy już musieli mówić o biskupach «legalnych» i «nieprawowitych», «nielegalnych» i «oficjalnych» w Kościele w Chinach, ale spotkamy się jako bracia, ponownie ucząc się języka współpracy i komunii” – odpowiedział watykański sekretarz stanu.

Kard. Parolin zaznaczył, że wierność wobec Ojca Świętego domaga się synowskiego posłuszeństwa, nawet wtedy, gdy nie wszystko wydaje się jasne i nie oznacza wymazania heroicznego świadectwa cierpień znoszonych ze względu na wiarę. Zaapelował do chińskich katolików o nie potępianie innych, czy wykorzystywanie przeszłości do wzniecania nowych urazów czy zamknięć.

Przeciwnie zachęcił do spojrzenia z ufnością na przyszłość Kościoła, który ufa Panu prowadzącemu go w dziejach. Zaznaczył, że tą ufnością kierują się działania Stolicy Apostolskiej, a nie logikami doczesnymi. „Szczególnym zadaniem pasterzy jest dopomożenie wiernym, by rozpoznali w kierownictwie Papieża pewny punktu odniesienia, by zrozumieć Boży plan w obecnych okolicznościach” – stwierdził sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej. Podkreślił, że wszyscy współpracownicy Ojca Świętego działają w pełnej zgodności z jego wytycznymi. Nikt nie podejmuje inicjatyw prywatnych. W odniesieniu do pojawiających się krytyk pewnych działań, kard. Parolin podkreśli swobodę wyrażania opinii w obrębie Kościoła, a zarazem konieczność, aby krytyki dążyły do budowania jedności, a nie budzenia podziałów. „Stolica Apostolska stara się znaleźć syntezę prawdy i realistyczny sposób, by odpowiedzieć na uzasadnione oczekiwania wiernych, wewnątrz i na zewnątrz Chin. Potrzeba więcej pokory i ducha wiary, aby wspólnie odkryć Boży plan dla Kościoła w Chinach. Od każdego wymaga się większej ostrożności i umiaru, aby uniknąć popadania w bezpłodne polemiki, które ranią komunię i ograbiają z nadziei na lepszą przyszłość” – powiedział najbliższy współpracownik Ojca Świętego.

Kard. Parolin zachęcił do odróżnienia wymiaru duchowego i duszpasterskiego od wymiaru politycznego. Dotyczy to między innymi języka, aby nie myśleć i działać jedynie w kluczu politycznym. Pytany o słowa, jakie chciałby skierować do chińskich przywódców politycznych sekretarz stanu podkreślił, że Kościół pragnie wszystkim głosić Chrystusa, a nie zmieniać struktur czy władz. „Przesłanie Stolicy Apostolskiej jest przesłaniem dobrej woli, z pragnieniem rozwijania podejmowanego dialogu, aby przyczynić się do życia Kościoła katolickiego w Chinach, do dobra narodu chińskiego i pokoju na świecie” – powiedział w wywiadzie dla portalu vaticaninsider kard. Pietro Parolin.

Tagi:
kard. Parolin

Reklama

Kard. Parolin o znaczeniu wolności religijnej

2019-04-04 16:51

vaticannews.va / Rzym (KAI)

„Wolność jest dzisiaj zagrożona nie tylko przez nietolerancję, ale coraz częściej przez tzw. «nowe prawa człowieka», które podważają instytucję małżeństwa oraz prawo do życia”. Watykański sekretarz stanu mówił o tym podczas sympozjum zorganizowanego przez ambasadę Stanów Zjednoczonych przy Stolicy Apostolskiej.

Grzegorz Gałązka

Kard. Pietro Parolin wskazał, że wolność religijna nie jest czymś udzielonym osobie z zewnątrz, również nie przez państwo, ale pozostaje darem otrzymanym od Boga. Władze cywilne mają zatem obowiązek ochraniać oraz bronić wolności religijnej, nie dlatego, że są jej dysponentami, ale raczej stróżami. Nie ogranicza się ona do wyznawania wiary oraz swobody kultu, ale pozostaje wolnością do prowadzenia życia, zarówno prywatnie jak i publicznie według zasad etycznych, które płyną ze wskazań religijnych. To stanowi wielkie wyzwanie w zglobalizowanym świecie, w którym subiektywne przekonania obniżają ogólny poziom etyczny i gdzie w imię fałszywie rozumianej tolerancji prześladuje się tych, którzy żyją zgodnie ze swoją wiarą.

Watykański sekretarz stanu podkreślił, że wolność religijna oznacza prawo do oddawania czci Bogu, indywidualnie oraz we wspólnocie, jak określa to ludzkie sumienie. Różne tradycje religijne służą społeczeństwu przede wszystkim poprzez orędzie, które głoszą przypominając o transcendentnym wymiarze ludzkiej egzystencji oraz niezbywalnej wolności w obliczu każdej władzy absolutnej. Kard. Parolin zapewnił, że Stolica Apostolska będzie nadal angażowała się w obronę wolności religijnej, ponieważ jest to podstawowe prawo powiązane wewnętrznie z poszanowaniem sumienia oraz uznaniem prymatu osoby ludzkiej. Zachęca ponadto do współpracy pomiędzy narodami, ludami oraz religiami, aby wspierać pokojowe współistnienie oraz klimat społeczno-polityczny, który zapewni wolność każdej osobie, szczególnie w sytuacjach kiedy jej wiara nie jest podzielana przez większość.

Jako przykład takiego myślenia Kościoła kard. Parolin przywołał najnowszy dokument na temat ludzkiego braterstwa podpisany przez Papieża Franciszka oraz wielkiego imama Ahmeda al-Tayyeba w Abu Zabi. Podkreślono w nim szczególne znaczenie budzenia świadomości religijnej oraz potrzebę jej ożywiania w sercach młodego pokolenia poprzez zdrowe wychowanie oraz przylgnięcie do wartości moralnych i prawidłowego nauczania zasad religijnych. W ten sposób będzie można stawić czoła tendencjom indywidualistycznym, egoistycznym, konfliktogennym, a także przezwyciężyć radykalizm oraz ślepy ekstremizm we wszelkich przejawach – podkreślił watykański sekretarz stanu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dlaczego data Wielkanocy jest zmienna

Ks. Józef Dębiński
Edycja włocławska 16/2003

Sashkin/pl.fotolia.com

Wielkanoc jest świętem ruchomym, którego data wielokrotnie była przedmiotem sporu. Obecnie przyjmuje się, że to święto przypada w niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca, tj. po 21 marca.
Niejakim problemem przy ustaleniu daty Wielkanocy jest różnica w dacie ukrzyżowania Chrystusa podana w Ewangeliach synoptycznych (św. Marka, św. Mateusza i św. Łukasza) i w Ewangelii św. Jana. Różnica ta spowodowana jest żydowskim systemem liczenia dnia, czyli od zachodu do zachodu słońca. Stąd pytanie, jak powinien być zaliczony wieczór 14. nizan. Obydwa ujęcia miały swoich zwolenników. Kościoły wschodnie opowiadały się za dniem 14., a zachodnie - za 15. Kwestia ta została w końcu rozstrzygnięta na pierwszym soborze ekumenicznym w Nicei (Turcja) w 325 r., gdzie przyjęto oficjalnie datę 15.
Zgodnie z kalendarzem żydowskim i przekazami Ewangelii, Chrystus został ukrzyżowany 14. nizan, a zmartwychwstał w niedzielę po 14. nizan. Tę praktykę za św. Janem Apostołem przyjął Kościół w Małej Azji i obchodził uroczystości wielkanocne w dwa dni po 14. nizan. Zwolenników takiego terminu Świąt Wielkanocnych nazywano kwartodecymanami.
Praktyka Kościoła na Zachodzie była inna. Uroczystości wielkanocne obchodzono w niedzielę po 14. nizan, natomiast pamiątkę śmierci Chrystusa czczono w piątek przed niedzielą. Należy zauważyć, iż Kościoły małoazjatyckie, podkreślając dogmatyczny punkt widzenia, obchodziły dzień śmierci Chrystusa jako dzień radości - odkupienia. Zachód zaś akcentował mocniej punkt widzenia historyczny i obchodził dzień śmierci Chrystusa jako dzień żałoby, smutku, postu.
Nie można nie wspomnieć o trzeciej grupie chrześcijan, o tzw. protopaschistach, którzy po zburzeniu Jerozolimy nie trzymali się ściśle kalendarza żydowskiego i często obchodzili uroczystości wielkanocne przed 14. nizan.
Biskup Smyrny Polikarp w 155 r. udał się do Rzymu, do papieża Aniceta, w celu ustalenia jednego terminu Świąt Wielkanocnych dla całego Kościoła. Do porozumienia jednakże nie doszło. Sprawa odżyła w 180 r., za papieża Wiktora, kiedy opowiedziano się za niedzielnym terminem Wielkanocy. Papież polecił - pod karą ekskomuniki - przestrzegać nowo ustalonego terminu święcenia Wielkanocy. Mimo tego polecenia, metropolia efezka z biskupem Polikarpem na czele trzymała się nadal praktyki 14. nizan. Zanosiło się nawet na schizmę, ale nie doszło do niej dzięki zabiegom św. Ireneusza, biskupa Lyonu.
Dopiero na I soborze powszechnym w Nicei (325 r.) przyjęto dla całego Kościoła praktykę rzymską. Uchwały Soboru nie zlikwidowały jednak różnic pomiędzy Kościołami wschodnimi i zachodnimi. Należy pamiętać, że Rzym i Aleksandria używały odmiennych metod obliczania daty. Metoda aprobowana przez Rzym zakładała zbyt wczesną datę równonocy - 18 marca, gdy tymczasem Aleksandryjczycy ustalili ją poprawnie.
By położyć kres tej dwoistości, Synod Sardycki (343 r.) podniósł na nowo kwestię dnia wielkanocnego, ustalając wspólną datę na 50 lat. Inicjatywa przetrwała jednak zaledwie kilka lat. Po raz kolejny spór próbował zażegnać cesarz Teodozjusz (346--395). Prosił biskupa aleksandryjskiego Teofilosa o wyjaśnienie różnic. W odpowiedzi biskup, opierając się na metodzie aleksandryjskiej, sporządził tabelę chronologiczną świąt Wielkanocy. Jego zaś kuzyn, św. Cyryl, kontynuując dzieło wuja, wskazał przy okazji, na czym polegał błąd metody rzymskiej. Metoda aleksandryjska uzyskała pierwszeństwo i została zaakceptowana dopiero w połowie V w.
Z polecenia archidiakona Hilarego, Wiktor z Akwitanii w 457 r. rozpoczął pracę nad pogodzeniem metody rzymskiej i aleksandryjskiej. Hilary, już jako papież, zatwierdził obliczenia Wiktora z Akwitanii i uznał je za obowiązujące w Kościele. Od tego czasu obydwa Kościoły obchodziły Wielkanoc w tym samym czasie.
Największego przełomu w zakresie ustalenia daty Wielkanocy dokonał żyjący w VI w. scytyjski mnich, Dionysius Exiguus (Mały). Stworzył on chrześcijański kalendarz, rozpoczynając rachubę lat od narodzenia Chrystusa. To nowe ujecie chronologii zapanowało w Europie na dobre w XI w., a w świecie greckim dopiero w XV w. Chcąc uzyskać datę Wielkanocy, średniowieczny chronolog znalazł tzw. złotą liczbę danego roku (tj. kolejny numer roku w 19-letnim cyklu lunarnym), a potem sprawdzał w tabelach datę pełni księżyca. Znalazłszy ją, szukał pierwszej pełni po równonocy, czyli po 21 marca. Potem sprawdzał tabelę tzw. liter niedziel, która podawała datę Niedzieli Wielkanocnej.
Również Mikołaj Kopernik, na zamku w Olsztynie, gdzie przebywał przez pięć lat, własnoręcznie wykonał tablicę astronomiczną, na której wykreślił równonoc wiosenną. Było to ważne m.in. przy ustalaniu Wielkanocy.
Po XVI-wiecznej reformie kalendarza i wprowadzeniu w 1582 r. kalendarza gregoriańskiego po raz kolejny rozeszły się drogi Wschodu i Zachodu. Niedokładność kalendarza juliańskiego spowodowała przesunięcie względem rzeczywistej daty wiosennej równonocy, dziś wynoszące 13 dni.
Pod koniec XX i na początku XXI w. można zauważyć tendencje do wprowadzenia stałej daty Wielkanocy. Takie propozycje przedstawiano już na forum Ligi Narodów i Organizacji Narodów Zjednoczonych. Dał temu też wyraz w Konstytucji o liturgii II Sobór Watykański oraz patriarcha Konstantynopola Atenagora I w wielkanocnym orędziu z 1969 r., wzywając do usuwania różnic pomiędzy Kościołami i ustalenia wspólnej daty Wielkanocy.
Spośród proponowanych stałych dat sugerowana jest najczęściej druga niedziela Wielkanocy, co pokrywałoby się z ogólnym trendem ustaleń daty śmierci Chrystusa na dzień 3 kwietnia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Paryż: rektor bazyliki Notre-Dame złoży skargę w związku z pożarem

2019-04-22 20:59

st (KAI) / Paryż

Ks. prał. Patrick Chauvet, rektor-archiprezbiter bazyliki Notre-Dame w Paryżu powiedział dzisiaj w rozgłośni franceinfo, że ma zamiar „złożyć skargę” w związku z „nieumyślnym zniszczeniem” tej świątyni.

Corriere Della Sera/twitter

„Katedra należy do państwa, ale wewnątrz są meble, krzesła, nagłośnienie, projektory ... Konieczne jest złożenie wraz z władzami państwowymi skargi do prokuratury, aby firmy ubezpieczeniowe podjęły działania, a jednocześnie bym dokładnie wiedział, co się stało ”- stwierdził.

Rektor zapewnił, że skarga zostanie złożona w związku z „nieumyślnym zniszczeniem”, ponieważ nie sądzi, by był ktoś, kto chciałby podpalić świątynię. Jego zdaniem przyczynami pożaru mogły być „albo nieroztropność, albo zwarcie”. Jednocześnie podkreślił, że szybko docierają dary finansowe, a ich wartość osiągnęła już sumę około miliarda euro. Zapewnił, że te pieniądze zostaną wykorzystane najpierw na prace, które „będą ogromne” i zaangażują około „tysiąca osób”.

Ks. Chauvet wyznał, że nie jest sobie w stanie wyobrazić, ile będą kosztować te prace. Przypomniał, że bazylika zatrudnia także osoby, którym w obecnej sytuacji musi zapewnić środki do życia, aż do chwili, kiedy będą mogli na nowo podjąć swą pracę w paryskiej katedrze.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem