Reklama

Wieczór dla zakochanych małżonków

2018-02-12 18:13

Anna Buchar

Anna Buchar

W ostatnią sobotę karnawału w Poradni Rodzinnej przy parafii pw. św. Andrzeja Apostoła na wrocławskich Stabłowicach, odbył się Wieczór dla Zakochanych Małżonków.

Wydarzenie było częścią projektu "IV Międzynarodowy Tydzień Małżeństwa", który odbył się we Wrocławiu po raz pierwszy, dzięki współpracy Wydziału Zdrowia i Spraw Społecznych UM Wrocławia, Duszpasterstwa Rodzin oraz Specjalistycznych Poradni Rodzinnych.

Kampania społeczna „Międzynarodowy Tydzień Małżeństwa” jest innowacyjnym w Polsce projektem promującym szczególną, komplementarną więź kobiety i mężczyzny. Celem projektu jest propagowanie idei trwałej, bliskiej i satysfakcjonującej relacji małżeńskiej we współczesnym świecie.

Reklama

,,Wieczór dla Małżonków” poprowadzili Anna i Krzysztof Strugowie, doradcy rodzinni, autorzy warsztatów małżeńskich i strony internetowej o małżeństwie www.umilowani.pl, prywatnie szczęśliwi małżonkowie i rodzice. W spotkaniu uczestniczyło 14 par, ze stażem małżeńskim od roku do 35 lat.

Uczestnicy wysłuchali konferencji pt. "Zakochani małżonkowie - czy to możliwe?", sprawdzili swoją pamięć w konkursie wiedzy o swoim małżeństwie oraz wzięli udział w warsztatach pt. "Przepis na udane małżeństwo". - Każda para siedziała przy uroczyście nakrytym stoliku, raczyła się poczęstunkiem w romantycznej atmosferze, a przygaszone światła i zapalone świece podkreślały wyjątkowość wieczoru – mówi Anna Strug, dodając, że po zakończeniu części oficjalnej spotkania wraz z mężem zaprosiła małżonków do wyjścia na randkę małżeńską. - Oby ten wspólnie spędzony czas pomógł uczestnikom w pogłębieniu swojej relacji – reasumuje.

Tagi:
małżeństwo spotkania małżeńskie

Kawiarenka małżeńska

2018-02-07 13:42

Ewa i Tomasz Kamińscy
Edycja lubelska 6/2018, str. V

Ewa Kamińska
Od lewej: Monika i Łukasz Hapka oraz Karolina i Wojciech Kalinowscy

Prowadzenie domu, praca, troska o dzieci i wiele innych spraw powodują, że małżeństwom po prostu brakuje czasu dla siebie, co nie sprzyja pogłębianiu właściwych relacji małżeńskich. Ks. kan. Marek Urban, proboszcz parafii pw. św. Antoniego Padewskiego w Lublinie, widząc ten problem, zaproponował Karolinie Kalinowskiej, która prowadzi Poradnię Życia Rodzinnego, zorganizowanie pewnej formuły spotkań dla małżeństw. Karolina wraz z mężem Wojciechem oraz Moniką i Łukaszem Hapkami szybko wpadli na pomysł kawiarenki, która dawałaby małżeństwom czas na pobycie ze sobą i rozmowę, a jednocześnie na przepracowanie tematu związanego z relacjami małżeńskimi.

„Jak dobrze jest dziękować Ci…” – to temat pierwszego spotkania, które odbyło się 19 listopada 2017 r. Wzięło w nim udział siedem małżeństw. W konferencji p. Karolina przypomniała słowa papieża Franciszka, że łatwo jest narzekać, marudzić, wydawać polecenia, a trudniej powiedzieć „dziękuję”. Wyrażanie wdzięczności działa pozytywnie, inspirująco, energetyzująco. Brak wdzięczności rodzi pustkę. Bez wdzięczności nie doświadczamy radości, zachwytu, zadowolenia i szczęścia. Małżeństwa dostały zadanie domowe – do otrzymanego „Słoika Wdzięczności” miały codziennie wrzucać napisane na kartkach słowa wdzięczności. „Mów do mnie jeszcze…” to temat drugiego spotkania 20 stycznia 2018 r. Uczestniczyło w nim 8 małżeństw. W konferencji Kalinowska podkreśliła wagę komunikacji małżeńskiej. – Coraz częściej słyszymy o cichych dniach między żoną a mężem, a domowe rozmowy sprowadzają się do „wynieś śmieci”, „odbierz dzieci” – mówiła prelegentka. Przedstawiła różne poziomy porozumiewania się. Zadanie domowe polegało na zastanowieniu się, na jakim etapie są rozmowy małżeńskie. Czy to tylko zwykłe dzień dobry czy może wyrażanie uczuć. Wszystkie pary podkreślają, że spotkania w kawiarence to znakomity pomysł. Oddech od codziennych spraw, oderwanie od zajęć z dziećmi, przebywanie w miłej atmosferze i przy okazji zapoznanie się z ciekawymi tematami dotyczącymi relacji małżeńskich. Spotkaniom towarzyszą filiżanka dobrej kawy i nastrojowa muzyka. Organizatorzy zapraszają zainteresowane małżeństwa na kolejne spotkanie pt. „Miłość niejedno ma imię…”, które odbędzie się 17 marca w godz. 18-21. Warunkiem jest telefoniczna rezerwacja stolika: 668-808-114.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Tajemnice bolesne

Ks. Robert Strus
Edycja zamojsko-lubaczowska 42/2003

Aktim/pixabay.com

1. Modlitwa w Ogrójcu

Przyszedł z nimi do ogrodu, zwanego Getsemani i rzekł do uczniów: „Usiądźcie tu, Ja tymczasem odejdę tam i będę się modlił”. Potem przyszedł do uczniów i zastał ich śpiących. Rzekł więc do Piotra: „Tak, jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie; duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe” (Mt 26, 36-40).
Pan Jezus prosił Apostołów, aby pozostali z nim i modlili się. Dzisiaj do nas kieruje tę prośbę: „Czuwajcie i módlcie się”. Czasy obecne to czasy działania, aktywizmu, czynu. Trudno nam jest docenić wartość modlitwy. Tymczasem to na modlitwie dokonują się rzeczy najważniejsze i przez modlitwę można zrobić najwięcej.

2. Biczowanie Pana Jezusa

Wówczas uwolnił im Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie (Mt 27, 26). Był tam jeden, zwany Barabaszem, uwięziony z buntownikami, którzy w rozruchu popełnili zabójstwo. (...) Piłat chcąc zadowolić tłum uwolnił im Barabasza, Jezusa zaś kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie (Mk 15, 6-15).
Ewangelie mówią o tym wydarzeniu bardzo krótko. Relacjonują, że Piłat kazał ubiczować Jezusa. Można zauważyć pewną dysproporcję między ogromem cierpienia spowodowanego biczowaniem a znikomością słów je opisujących. Nie trzeba bowiem wiele mówić o cierpieniu. Wystarczy je zauważyć, być blisko cierpiących, pomagać im i modlić się za nich.

3. Cierniem ukoronowanie Pana Jezusa

Wówczas Piłat wziął Jezusa i kazał Go ubiczować. A żołnierze uplótłszy koronę z cierni, włożyli Mu ją na głowę i okryli Go płaszczem purpurowym. Potem podchodzili do Niego i mówili: „Witaj, Królu Żydowski!” I policzkowali Go. A Piłat ponownie wyszedł na zewnątrz i przemówił do nich: „Oto wyprowadzam Go do was na zewnątrz, abyście poznali, że ja nie znajduję w Nim żadnej winy”. Jezus więc wyszedł na zewnątrz, w koronie cierniowej i płaszczu purpurowym. Piłat rzekł do nich: „Oto człowiek” (J 19, 1-5).
Piłat wskazał na Jezusa ubiczowanego, umęczonego, z cierniową koroną na głowie - oto człowiek. Jak bardzo ten ideał człowieka różni się od obrazu człowieka propagowanego przez świat współczesny. Dzisiejszy ideał człowieka bowiem to człowiek młody, zdrowy, piękny, wysportowany. Patrząc na Jezusa z koroną cierniową na głowie, nie zapominajmy, że człowiek nawet przez cierpienie, starość, chorobę nie traci swej godności i swego człowieczeństwa.

4. Dźwiganie krzyża

A gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego purpurę i włożyli na Niego własne Jego szaty. Następnie wyprowadzili Go, aby Go ukrzyżować. I przymusili niejakiego Szymona z Cyreny, ojca Aleksandra i Rufusa, który wracając z pola właśnie przechodził, żeby niósł krzyż Jego. Przyprowadzili Go na miejsce Golgota, to znaczy miejsce Czaszki. Tam dawali Mu wino zaprawione mirrą, lecz On nie przyjął (Mk 15, 20-22).
Pan Jezus obarczony krzyżem wkroczył na drogę. Była to trudna droga, nieraz na niej upadał. Nasze życie też jest drogą, nierzadko drogą krzyżową. Nieraz brakuje nam sił, nieraz upadamy. Prośmy Chrystusa dźwigającego krzyż, abyśmy tak jak On potrafili podnosić się z naszych upadków, zwątpień, załamań i iść do przodu drogą naszego życia.

5. Ukrzyżowanie Pana Jezusa

Gdy Go ukrzyżowali, rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy. I siedząc, tam Go pilnowali. A nad głową Jego umieścili napis z podaniem Jego winy: To jest Jezus, Król żydowski. (…) Od godziny szóstej mrok ogarnął całą ziemię, aż do godziny dziewiątej. Około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: „Eli, Eli, lema sabachthani?” to znaczy Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił? (Mt 27, 35-46).
Podczas ukrzyżowania mrok ogarnął całą ziemię. Nasz Zbawiciel doświadczył takiego mroku i opuszczenia, że skierował do Ojca modlitwę słowami Psalmu 22: „Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił”. I wtedy dokonało się nasze zbawienie. My również, kiedy doświadczamy krzyża, cierpienia, choroby, samotności, doświadczamy mroku i ciemności. Prośmy Chrystusa, abyśmy nie zapominali, że w takich momentach dokonuje się nasze zbawienie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Zasiej Nadzieję

2018-10-20 06:44

Anna Majowicz

Uczniowie ponad 20 szkół współpracujących z Hospicjum Domowym Caritas Archidiecezji Wrocławskiej szczelnie wypełnili halę widowiskową Centrum Sztuki w Oławie podczas otwarcia 10. edycji Oławskich Pól Nadziei. Tegoroczne spotkanie odbyło się pod hasłem ,,Zasiej Nadzieję”.

Archiwum wrocławskiej Caritas
Jubileuszowy tort

- Aby Pola Nadziei mogły funkcjonować potrzeba wysiłku, pracy i zaangażowania wielu osób. Dziś, w imieniu Hospicjum pragnę wszystkim państwu z osobna, instytucjom, dzieciom, młodzieży, parafiom i proboszczom za ten wysiłek serdecznie podziękować. Nie można też pominąć tak ważnej części pracy wolontaryjnej jaką jest tzw. wolontariat przyłóżkowy. Wartością nie do przecenienia były, są i będą niekończące się zasoby dobrego serca, empatycznego wspierania i pomocy naszych wolontariuszy udzielanych rodzinom i pacjentom. Nie sposób wymienić i opisać całego dobra, które dokonało się przez ręce tych ludzi. Jako Hospicjum jesteśmy im bardzo wdzięczni za to zaangażowanie i pomoc i serdecznie DZIĘKUJEMY. Dziękujemy też w imieniu pacjentów i rodzin – tych, którzy są i tych, którzy już odeszli. Dziękujemy za tak wiele trudu oraz za otwartą współpracę z pracownikami Zespołu. Co będzie dalej? Tego jeszcze nie wiemy, ale jesteśmy bardzo optymistycznie nastawieni i chcielibyśmy, by ta pomoc nie ustawała - otworzył spotkanie lekarz Hospicjum Domowego Caritas Archidiecezji Wrocławskiej w Oławie, Adam Dziadura, który 10 lat temu inaugurował pierwsze oławskie Pola Nadziei.

Zobacz zdjęcia: Jubileuszowe, 10-te Oławskie Pola Nadziei

Po powitaniu gości został zaprezentowany krótki dokument filmowy, który przybliżył ideę Pól Nadziei oraz oławskie działania ostatniej dekady. Jubileuszowa edycja stała się także okazją do wręczenia statuetek dla najbardziej zasłużonych wolontariuszy. Podziękowania wręczyli: koordynator Pól Nadziei Reneta Połomska oraz ks. Dariusz Amrogowicz, dyrektor wrocławskiej ,,Caritas”.

Nie zabrakło również części artystycznej. Na scenie wystąpiły "KrzyKaśki" z Wrocławia. Na zakończenie wszyscy obecni goście zostali poczęstowani jubileuszowym tortem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem