Reklama

Przed beatyfikacją Hanny Chrzanowskiej

2018-04-16 18:00

rl,pgo,md / Warszawa (KAI)

Artur Stelmasiak
Konferencja przed beatyfikacją Hanny Chrzanowskiej

Niezależnie od wyzwań i tragicznych doświadczeń nie można tracić czasu, tylko robić wszystko, co się da, aby podnosić ducha narodu poprzez służbę, a ona była niewątpliwe w pierwszym froncie niesienia pomocy i ducha nadziei – mówił abp Marek Jędraszewski, metropolita krakowski podczas konferencji prasowej w Warszawie przed beatyfikacją sługi Bożej Hanny Chrzanowskiej.

Abp Marek Jędraszewski podkreślił, że beatyfikacja służebnicy Bożej Hanny Chrzanowskiej jest świętem nie tylko dla Krakowa, ale dla całej Polski. - Kiedy patrzymy na jej życiorys to odnajdujemy wiele elementów wpisujących się w wielką, ale i tragiczną historię Polski XX wieku – mówił.

Metropolita krakowski przypomniał, że ojciec Hanny Chrzanowskiej zginął w obozie koncentracyjnym, a jej brat w Katyniu. - Niezależnie od tych tragicznych wydarzeń, wznosząc się ponad nie, od samego początku zaangażowała się w pracę wolontariuszki, współpracującym z Komitetem abp. krakowskiego Adama Sapiehy niosącym pomoc dla ofiar II wojny światowej – mówił.

Hierarcha podkreślił, że Hanna Chrzanowska oparła ostatecznie fundamenty swojej pracy pielęgniarskiej na wartościach, które można odnaleźć jedynie w chrześcijaństwie i tego uczyła swoje pielęgniarki przy wsparciu i błogosławieństwie Karola Wojtyły. – Kiedy na pogrzebie ją żegnał, mówił w Krakowie o tym, jak wielkie piętno wywarła i jak bardzo będzie jej brakowało, a jednocześnie mówił, jak potrafiła pokazać, co znaczyło być wierzącym człowiekiem w czasach prawdziwie trudnych – powiedział abp Jędraszewski.

Reklama

Z kolei ks. Robert Tyrała, koordynator Komitetu Organizacyjnego Beatyfikacji Czcigodnej Służebnicy Bożej Hanny Chrzanowskiej zaznaczył, że do tej uroczystości przygotowywano się nie tylko pod względem technicznym, ale też duchowym. - Jedną z najważniejszych spraw było dotarcie do ludzi chorych. Na uroczystościach będzie ok. 300 osób poruszających się an wózkach – mówił. Zachęcając do jak najliczniejszego udziału, zaznaczył, że podczas beatyfikacji wierni będą mogli gromadzić się na błoniach, gdzie na specjalnych telebimach będą mieli możliwość śledzenia wydarzeń.

Helena Matoga, jedna z pielęgniarek, która uczyła się pod okiem Hanny Chrzanowskiej i wicepostulator w procesie beatyfikacyjnym, zaznaczyła, że beatyfikacja ma wymiar ogólnopolski ze względu na to, że kandydatka na ołtarze była nauczycielką polskich pielęgniarek. - Przez 10 lat była redaktorem fachowego pisma. Nie było podręczników i to pismo spełniało wówczas warunki fachowego informatora. Były tam nowiny medyczne z całego świata – mówiła.

Matoga podkreśliła również udział służebnica Boża Hanny Chrzanowskiej w organizowaniu transportów i pomocy dla uczestników powstania warszawskiego. - Natomiast po wojnie Hanna natychmiast podjęła obowiązki w szkole pielęgniarskiej i zaczęła organizować nauczanie przedmiotu pielęgniarstwo domowe – mówiła. - Hanna postanowiła oprzeć opiekę o Kościół i to było dzieło miłosierdzia, które wpisało się w działalność charytatywną Kościoła krakowskiego – dodała.

Na zakończenie abp Jędraszewski podkreślił, że Hanna Chrzanowska była niewątpliwe świadkiem ważnej części historii Polski. - Niezależnie od wyzwań i tragicznych doświadczeń nie można tracić czasu, tylko robić wszystko, co się da, aby podnosić ducha narodu poprzez służbę, a ona była niewątpliwe w pierwszym froncie niesienia pomocy i ducha nadziei – mówił.

Hanna Chrzanowska była pionierką pielęgniarstwa społecznego i parafialnego, bliską współpracownicą kard. Karola Wojtyły. Towarzyszenie chorym było istotą jej misji, której poświęciła osobiste życie, siły, czas i oszczędności. Wyznaczyła standardy nowoczesnej opieki nad chorymi, której fundamentem jest nie tylko niesienie ulgi w bólu fizycznym, ale także pomoc duchowa. Zmarła 29 kwietnia 1973 r.

W 1998 r. rozpoczął się proces beatyfikacyjny Hanny Chrzanowskiej. 1 października 2015 Stolica Apostolska ogłosiła dekret o heroiczności jej cnót. Po zbadaniu okoliczności cudu za jej wstawiennictwem papież Franciszek zatwierdził 7 lipca br. dekret beatyfikacyjny służebnicy Bożej Hanny Chrzanowskiej.

Jej beatyfikacja odbędzie się 28 kwietnia, w przeddzień 45. rocznicy śmierci, w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Uroczystościom będzie przewodniczył legat papieski, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kard. Angelo Amato.

Tagi:
beatyfikacja

Reklama

Hiszpania: jutro beatyfikacja kolejnego męczennika wojny domowej – Mariana Mullerata

2019-03-22 19:09

kg (KAI) / Tarragona

W sobotę 23 marca w katedrze w Tarragonie prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kard. Angelo Becciu ogłosi błogosławionym świeckiego Katalończyka, lekarza i polityka Mariana Mullerata i Soldevilę. Będzie to druga w tym roku beatyfikacja, tym razem pojedynczej osoby, nawiązująca do prześladowań religijnych w Hiszpanii w latach 1934-39. 9 bm. w Oviedo odbył się podobny obrzęd, podczas którego do chwały ołtarzy wyniesiono 9 miejscowych kleryków zamordowanych w latach 1934-37.

wikipedia.org

Poniżej podajemy krótki życiorys nowego błogosławionego.

Marian (Marià) Mullerat i Soldevila urodził się 24 marca 1897 w miasteczku Santa Coloma de Queralt koło Tarragony (w północno-wschodniej Hiszpanii) w wielodzietnej rodzinie zamożnego właściciela ziemskiego. Gdy miał 3 lata, stracił matkę, ale nie przeszkodziło mu to w ukończeniu z bardzo dobrymi wynikami szkoły katolickiej w sąsiednim Reus. W 1914 został członkiem Straży Honorowej Świętego Serca Jezusowego i pozostał jej wierny do końca życia. Codziennie uczestniczył we Mszy św., często przystępował do sakramentów. W wieku 18 lat związał się z kółkiem młodzieżowym w swym miasteczku rodzinnym o charakterze konserwatywnym. Wtedy też zaczął zamieszczać swe pierwsze artykuły polityczne w miejscowej prasie.

W 1914 rozpoczął studia medyczne na uniwersytecie w Barcelonie. Dał się wówczas poznać nie tylko jako świetny student, ale także jako gorliwy obrońca wiary katolickiej, np. broniąc publicznie dziewictwa Maryi w dyskusji z profesorem, który to podważał. W 1918 rozpoczął praktykę lekarską, a dyplom ukończenia medycyny i chirurgii z odznaczeniem uzyskał w październiku 1921. Wcześniej założył wraz z kolegą pismo poświęcone anatomii patologicznej.

14 stycznia 1922 w mieście Arbeca na północy Hiszpanii ożenił się z Marią Dolores Sans Bové, którą poznał 4 lata wcześniej w czasie wakacji w stronach rodzinnych. Z tego małżeństwa urodziło się pięć dziewczynek, z których pierwsza wkrótce zmarła. W domu, w którym – poza nim – były same kobiety (dwie babki, prababka i służąca), panowała bardzo religijna atmosfera: wieczorami codziennie odmawiano różaniec, były krótkie chwile refleksji i milczenia. Jednocześnie był to dom otwarty na potrzebujących, których nie brakowało.

Marian był lekarzem rodzinnym, znanym i cenionym, posługującym zarówno w Arbece, jak i w jej okolicach. Pacjentów przyjmował codziennie w swym gabinecie i – częściej – w ich domach. Tym, którzy dziękowali mu za wyleczenie z ciężkich dolegliwości, odpowiadał niezmiennie: „To nie mnie dziękujcie, ale Bogu, bo to On leczy”. Swym pacjentom i biedakom pomagał też materialnie, pozostawiając im dyskretnie pieniądze na niezbędne potrzeby.

Przez całe swe dorosłe życie należał do Stowarzyszenia Rekolekcji Parafialnych, które propagowało wśród wiernych praktykę ćwiczeń duchowych według św. Ignacego Loyoli. W latach 1923-26 redagował założone przez siebie pismo „L’Escut”, w którym w języku katalońskim szerzył katolicką naukę społeczną. Ukazywały się w nim artykuły z dziedziny rolnictwa, religii, dziejów tych stron. Marian był entuzjastą postępu cywilizacyjnego wśród swych mieszkańców i okazywał to w tekstach, w których łączył tematykę społeczną z wiarą.

To jego wielostronne zaangażowanie sprawiło, że 29 marca 1924 został wybrany na burmistrza Arbeki i sprawował ten urząd 6 lat. Angażował się bardzo na rzecz miejscowej społeczności, poprawy warunków jej życia zarówno pod względem materialnym, jak i moralnym. Nie zapominał przy tym o szerzeniu i wspieraniu wiary i kultury chrześcijańskiej, które już wówczas były bardzo zagrożone.

Od 1930 stopniowo wycofywał się z działalności politycznej, widząc, jak po ustanowieniu wtedy drugiej republiki zaostrza się sytuacja wewnętrzna w kraju, a Kościół jest coraz bardziej atakowany i prześladowany. Miał też świadomość narastającego zagrożenia osobistego i za radą przyjaciół zamierzał schronić się wraz z rodziną w Saragossie, ale gdy przybył do pobliskiej Lleídy, postanowił wrócić, nie chciał bowiem pozostawiać swych chorych bez opieki. Pomagał też, na ile mógł, miejscowym siostrom zakonnym, a nawet niektórym milicjantom z oddziałów republikańskich.

W końcu jednak o świcie 13 sierpnia 1936 został schwytany na drodze z Arbeki do Lleídy, załadowano go wraz z 5 innymi osobami na ciężarówkę i po kilku godzinach ich rozstrzelano. Przed śmiercią Mullerat przebaczył swym prześladowcom, zapisał też na kartce imiona swych pacjentów i poprosił innego lekarza, aby o nich pamiętał. Zwłoki straconych oprawcy oblali benzyną i podpalili.

Tożsamość Mariana Mullerata rozpoznano później na podstawie kilku narzędzi lekarskich i kluczy do domu, które przy nim znaleziono.

Proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym w Tarragonie toczył się w latach 2003-07 a dekret uznający męczeństwo lekarza i polityka z Arbeki podpisał Franciszek 7 listopada 2018.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Watykan: 2 kwietnia publikacja adhortacji Christus vivit

2019-03-25 13:58

st (KAI) / Watykan

2 kwietnia, w 14. rocznicę śmierci św. Jana Pawła II zostanie opublikowany tekst posynodalnej adhortacji apostolskiej „Christus vivit” podsumowującą ubiegłoroczne XV Zwyczajne Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów na temat: „Młodzi, wiara i rozeznawanie powołania” – poinformował tymczasowy dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej, Alessandro Gisotti.

Grzegorz Gałązka

Jak podaje na Twitterze włoski dziennik „Avvenire” data ta pragnie wskazać na chęć powiązania obydwu pontyfikatów bardzo miłowanych i bliskich nowym pokoleniom.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Niosą bliźnim Chrystusa

2019-03-26 08:16

Anna Gliwa

Paweł Wysoki

Nasza diecezja ma 45 nowych nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej. Eucharystii z obrzędem błogosławieństwa 43 mężczyzn i 2 pań z instytutów życia konsekrowanego 15 marca w archikatedrze lubelskiej przewodniczył abp Stanisław Budzik.

Metropolita Lubelski podkreślał, że w dłonie nadzwyczajnych szafarzy Kościół składa największy skarb, prawdziwe Ciało Chrystusa. - Od dziś będziecie mogli brać do ręki Chleb Życia i podawać Go ludziom. Będziecie to czynić wiele razy. Niech słowa „Ciało Chrystusa” nigdy nie staną się pustą formułą, ale niech będą zawsze wyznaniem wiary w prawdziwą obecność Chrystusa. Niech od waszej gorącej wiary zapala się wiara tych, którzy będą brać Chrystusa z waszych rąk - mówił do szafarzy Ksiądz Arcybiskup. Wyjaśniając sens hebrajskiego słowa „Amen”, które na zakończenie modlitwy oznacza uznanie za prawdę wszystko to, co zostało wypowiedziane, Pasterz zwrócił się do szafarzy z prośbą, by podczas rozdzielania Komunii św. pozwalali wiernym odpowiadać „amen” na ich wezwanie „Ciało Chrystusa”. - Dajcie tę chwilę, aby mogli odpowiedzieć z pełną świadomością, aby nawiązał się piękny i niezwykły dialog wyznania wiary w realną obecność Boga - apelował. Dziękując za zaufanie, jakim Kościół obdarzył nowych szafarzy, świeccy pomocnicy w rozdzielaniu Komunii św. mówili: - „Ufamy, że to sam Chrystus, udzielając nam błogosławieństwa, uzdolnił nas do pełnienia posługi nadzwyczajnych szafarzy wśród wszystkich potrzebujących Jego Najświętszego Ciała”. Jak zapewniali, dołożą wszelkich starań w umacnianiu swojej wiary, nadziei i miłości oraz w pracy na rzecz Kościoła.

Nadzwyczajni szafarze pomagają kapłanom w rozdzielaniu Komunii św. Mogą czynić to podczas Mszy św., ale przede wszystkim niosą Chrystusa osobom chorym i starszym, które nie mogą osobiście uczestniczyć w Eucharystii. Kościół lubelski był jednym pierwszych w Polsce, który w latach 90. XX w. powrócił do tradycji starożytnego Kościoła. Pierwsze ustanowienie nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. odbyło się u progu Wielkiego Postu w 1993 r. Dziś w naszej diecezji posługę tę pełni ponad 500 osób; są to przede wszystkim żonaci mężczyźni, ale także siostry zakonne.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem