Reklama

DE POTENTIA DEI. Filozoficzne Koncepcje Rozumienia Mocy Boga

2018-05-21 15:54

Anna Buchar

mat. prasowe

Instytut Filozofii Chrześcijańskiej Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu we współpracy z Międzynarodowym Towarzystwem Filozoficzno-Teologicznym (MTFT) organizuje konferencję naukową ,,DE POTENTIA DEI. Filozoficzne Koncepcje Rozumienia Mocy Boga”. Odbędzie się ona już jutro w Sali Senatu PWT we Wrocławiu.

Konferencję, która rozpocznie się o godz. 9.30 zainauguruje ks. prof. dr fab. Włodzimierz Wołyniec, Rektor PWT. Prelegenci podejmą się wielu ciekawych tematów, m.in.: ,,Drogi do Boga w filozofii Hedwig Conrad-Martius”, ,,Problem istnienia Boga” – Przyczynek do dyskusji w świetle ustaleń filozofii klasycznej”, ,, Dwie koncepcje mocy Boga w dominikańsko-jezuickim sporze o concursus simultaneus”. Ważny podczas spotkania będzie także wymiar modlitewny - pomiędzy sesjami zaplanowano Modlitwę Anioł Pański.

PROGRAM KONFERENCJI:

Sesja I (moderator – dr R. Goczał):

Reklama

9:30-9:35

INAUGURACJA (ks. prof. dr hab. Włodzimierz WOŁYNIEC, Rektor PWT)

9:35-10:10

ks. prof. dr hab. Jerzy MACHNACZ (PWT, PWr): Drogi do Boga w filozofii Hedwig Conrad-Martius

10:10-10:45

o. prof. PWT dr hab. Jerzy TUPIKOWSKI CMF (PWT): Nieskończona wszechmoc Boga osią kryteriologii J. L. Balmesa

10:45-11:20

ks. prof. PWT dr hab. Piotr MRZYGŁÓD (PWT): „Problem istnienia Boga” – Przyczynek do dyskusji w świetle ustaleń filozofii klasycznej

11:20-12:00

PANEL DYSKUSYJNY

12:00-12:10

MODLITWA ANIOŁ PAŃSKI

12:10-13:10

PRZERWA OBIADOWA

Sesja II (moderator – dr R. Goczał):

13:10-13:45

dr hab. Jacek ZIELIŃSKI (UWr): „Moc Boga” – Theodoricus Carnotensis, De septem diebus et sex operum distinctionibus

13:45-14:20

dr hab. Michał GŁOWALA (UWr): Dwie koncepcje mocy Boga w dominikańsko-jezuickim sporze o concursus simultaneus

14:20-14:55

dr Robert GOCZAŁ (PWT): Intellectus Dei vs entia impossibilia – Perfekcja intelektu Boga a status bytów niemożliwych w XVI-XVIII w.

14:55-15:30

PANEL DYSKUSYJNY / ZAKOŃCZENIE

Tagi:
konferencja PWT

Razem ku jedności

2019-01-14 19:54

Łukasz Krzysztofka

„Dąż do sprawiedliwości” – pod takim hasłem, zaczerpniętym z Księgi Powtórzonego Prawa, od 18 do 25 stycznia trwać będzie Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan.

Łukasz Krzysztofka/Niedziela

Tegoroczne rozważania przygotowali chrześcijanie z Indonezji.

Chrześcijanie różnych wyznań na całym świecie będą się spotykać na ekumenicznych nabożeństwach, modlitwach, konferencjach i koncertach. W Polsce centralne nabożeństwo odbędzie się 20 stycznia w Warszawie, o godz. 15.00 w kościele rzymskokatolickim św. Kazimierza Królewicza na Rynku Nowego Miasta. Nabożeństwu będzie przewodniczył kard. Kazimierz Nycz, metropolita warszawski, a kazanie wygłosi Andrzej Malicki, zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w RP.

W czasie konferencji prasowej w siedzibie Konferencji Episkopatu Polskiw Warszawie po raz pierwszy zaprezentowano razem program obchodów Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan, Dni Judaizmu oraz Dnia Islamu w Kościele katolickim w Polsce.

Bp Krzysztof Nitkiewicz, Przewodniczący Rady KEP ds. Ekumenizmupodkreślił, że Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan skłania do podjęcia wysiłków, aby razem iść w kierunku jedności, kochając się nawzajem. – To Chrystus nas łączy, w Jego imię się spotkaliśmy – powiedział biskup sandomierski.

Na fakt, że po II wojnie światowejpowstało wiele organizacji, takichjak Światowa Rada Kościołów, które za cel ustanowiły sobie jednoczenie ludzi, zwrócił uwagę bp Jerzy Samiec, Prezes Polskiej Rady Ekumenicznej, biskup Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP. Hierarcha podkreślił, żeludzie po tragedii wojny zaczęli sobie zdawać sprawę, że działanie w pojedynkę prowadzi często do sporów i konfliktów, wyzwalając wiele egoizmu. W tym roku będziemywspominać 80. rocznicę wybuchu II wojny światowej. – Chcemy się zastanowić, co było powodem jej wybuchu. Chcemy spoglądać też w przyszłość, na proces pojednania – miedzy Niemcami i Francuzami, ale teżPolakami a Niemcami – zaznaczył bp Samiec.

Ks. Grzegorz Giemza, Dyrektor Polskiej Rady Ekumenicznej wyraził wielką radość z tego, że na szczycie klimatycznym w Katowicach COP24 doświadczyliśmy, ze wszyscy chrześcijanie wspólnie występowali w obronie stworzeni i troski o klimat. Wymienił też akcję „Czas dla Stworzenia” prowadzoną przez Światową Radę Kościołów, która zaczyna się 1 września, a kończy 4 października w dzień św. Franciszka. - To ruch, który nie da się zamknąć w żadne ramy organizacyjne – stwierdził ks. Giemza.

Harmonogramy nabożeństw i innych spotkań ekumenicznych w całej Polsce dostępne są na stronach: www.ekumenizm.pl i www.episkopat.pl.

Tegoroczny XXII Dzień Judaizmu w Kościele katolickim odbędzie się 17 stycznia pod hasłem wziętym z Księgi Ozeasza „Nie przyszedłem, żeby zatracać” (Oz 11.9). Główne obchody odbędą się w Łodzi. Ich organizatorami są archidiecezja łódzka i Gmina Wyznaniowa Żydowska w Łodzi. – Przez wybór Łodzi chcieliśmy zwrócić uwagę na wielowiekowa obecność wyznawców judaizmu w tym mieście.To miejsce, gdzie gmina żydowska doznała niezwykłej kaźni w czasie II wojny światowej. W Łodzi znajdowało się drugie największe po warszawskim getto żydowskie. Chcemy, aby ten dzień był hołdem dla wszystkich ofiar Holokaustu – powiedział bp Rafał Markowski, Przewodniczący Rady KEP ds. Dialogu Religijnego i Komitetu ds. Dialogu z Judaizmem.

Obchody rozpoczną się o godz. 9.30 modlitwą na Cmentarzu Żydowskim w Łodzi przy ul. Brackiej. Od godz. 11.00 w Centrum Dialogu im. Marka Edelmana będzie miało miejsce sympozjum poświęcone lekturze Tory i Biblii, a także wspólnej codzienności chrześcijan i żydów. Uroczystości zakończą się zaplanowanym na godz. 18.00 Centralnym Nabożeństwem Słowa Bożego na Starym Rynku, w pobliżu Synagogi AlteSzil.

26 stycznia, po raz XIX, będzie obchodzony Dzień Islamu w Kościele katolickim. Towarzyszyć mu będzie hasło: „Chrześcijanie i muzułmanie: od współzawodnictwa do współpracy”. Główne obchody odbędą się w Białymstoku,w Centrum Wystawienniczo-Konferencyjnym Archidiecezji Białostockiej. Gospodarzem spotkania będzie bp Henryk Ciereszko, Przewodniczący Komitetu KEP ds. Dialogu z Religiami Niechrześcijańskimi. W programie zaplanowano m.in. czytanie fragmentów Pisma Świętego oraz Koranu, modlitwę i przekazanie znaku pokoju. Ze strony chrześcijańskiej głos zabierze o. Zygmunt Kwiatkowski SJ, a ze strony muzułmańskiej Artur Konopacki. Dzień wcześniej na UKSW w Warszawie odbędzie się ogólnopolska konferencja naukowa „Kościół katolicki w dialogu z religiami. Od współzawodnictwa do współpracy”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Koncert kolęd 2019 300x300 nowy termin

Duszpasterska wizyta, duszpasterska szansa

Agnieszka Dziarmaga
Edycja kielecka 3/2004

Graziako/Niedziela
Kapłan podąża z wizytą kolędową

Gdy ksiądz chodzi po kolędzie, w pogotowiu jest cały blok albo cała ulica. Kobiety zwalniają się z pracy, aby na czas przygotować stół przykryty obrusem, kropidło, naczynie z wodą święconą, pasyjkę i świece. Dzieciaki na gwałt uzupełniają zeszyty do religii albo gwarem wypełniają klatki schodowe, by co chwilę meldować pod „którym ksiądz jest numerem”. W blokach, w wielkich parafiach wizyta trwa krótko, najwyżej kilka minut. Jedni nie kryją irytacji: Na co komu taka kolęda? Czy coś z niej wynika? Inni bronią księży: przecież parafia liczy 15 tys. osób - musi wystarczyć krótka modlitwa i wymiana kilku zdań. Tak czy owak, nie milkną dyskusje wokół celowości kolędy.

Skąd się wzięła

O chodzących po kolędzie księżach pisał już Mikołaj Rej wkładając w usta wójta krytykę plebana: „... potym bieży po kolędzie / w każdym kącie dzwonić będzie / Więc woła Illuminare / a ty chłopku musisz dare...”. Skąd się jednak wziął zwyczaj duszpasterskich wizyt, trudno ustalić.
W starożytnym Rzymie odwiedzano się w styczniowe kalendy (callandae), zaczynające nowy rok. Wiadomo także, że wyraz „kolęda”, który do Polski dotarł za pośrednictwem Czechów, oznaczał pierwotnie pieśń noworoczną, śpiewaną podczas odwiedzania z tej okazji wiejskich gospodarzy.
Kościół zaadaptował te ludowe zwyczaje, łącząc je z błogosławieństwem domów w uroczystość Trzech Króli. A że nie dałoby się tego dnia odwiedzić wszystkich, wizyta rozłożyła się na czas poświąteczny.
Niemiecka i polska tradycja każe z okazji Trzech Króli napisać poświęconą kredą na drzwiach domów „K+M+B” (lub „C+M+B”) i datę roczną. Litery nie tyle są, jak zazwyczaj się uważa, skrótem od tradycyjnych imion Trzech Króli, lecz od łacińskiego Christus mansionem benedicat (lub polskiego: Chrystus Mieszkanie Błogosławi).
Dziś wizyta duszpasterska to nie tylko błogosławieństwo, ale może przede wszystkim spotkanie duszpasterza z parafianami. Przygotowanie do takiej wizyty powinno przebiegać w dwóch wymiarach: duchowym i zewnętrznym przygotowaniu domu.

... i jak przebiega?

Odwiedziny duszpasterskie mają charakter domowej liturgii. Rozpoczynają się od obrzędu błogosławieństwa rodzin (w czterech wersjach) ze wspólną modlitwą i ewentualnie rozważaniem Słowa Bożego. Niekiedy wizyta rozpoczyna się od zaintonowania kolędy, którą wraz z domownikami (i czasami ministrantami) śpiewa kapłan. Witając się słowami „pokój temu domowi” życzy, aby stale był w tym domu obecny Chrystus, który przychodząc na świat przyniósł ludziom pokój. Po tym pozdrowieniu następuje modlitwa o błogosławieństwo Boże dla całej rodziny i obrzęd błogosławieństwa mieszkania z pokropieniem wszystkich obecnych wodą święconą.
Podczas wizyty powinien być czas na rozmowę duszpasterza z wiernymi, przedstawienie księdzu rodzinnych radości i problemów; jest możność zademonstrowania osiągnięć szkolnych pociech, czy też ich udziału w parafialnych ruchach.
Dziś jednak często dominuje pesymizm. Biedniejemy, wielu traci pracę i stać ich na skromną lub żadną ofiarę. Wstydzimy się tego, bo przecież chcemy złożyć jakiś datek na potrzeby najbliższej nam wspólnoty. Zatem „ ile dać?”, staje się często przedmiotem długich dysput i przysłania zupełnie inne możliwości, jakie stwarzają odwiedziny księdza w naszym domu.
Na ogół nie wiemy też, dlaczego i po co duszpasterze zapisują coś w swoich kartotekach. Czyżby spisywali wysokości ofiar, albo liczyli „pogłowie”? Tymczasem księża tłumaczą, że informacje zebrane podczas kolędy pozwalają na rozeznanie potrzeb danej rodziny, uregulowanie jej spraw dotyczących życia sakramentalnego (np. stwierdzenie pożycia w związku niesakramentalnym).
- Dokładne przestudiowanie kartotek przed kolędą było dla mnie zawsze bardzo cenną sugestią - wyjaśnia ks. Dariusz Gącik, notariusz Kurii diecezjalnej w Kielcach. - Wynikało z nich np., że ktoś z rodziny jest poważnie chory, że jest w niej problem alkoholowy albo, że ludzie żyją bez ślubu. Znając te fakty mogłem odpowiednio przygotować się do rozmowy. I zdarza się, że wizycie duszpasterskiej towarzyszą naprawdę budujące doświadczenia - jej owocem jest np. chrzest dziecka, przystąpienie do sakramentu pokuty po długim okresie przerwy, zawarcie zawiązku małżeńskiego, albo skierowanie do rodziny konkretnej pomocy materialnej. Ogólnie - „powrót do praktyki wiary”, jak mówią księża.
Niekiedy, z myślą o swych następcach, szczególnie w miejskich parafiach, duszpasterze przekazują sobie uwagi zabawne i nietypowe, np. gdzie można liczyć na posiłek. Chociaż, co do posiłku, to w miastach brakuje zupełnie nań czasu - chyba że jest to naprawdę ostatnie mieszkanie w tym dniu.
- Dzień chodzącego z wizytą duszpasterską księdza przedstawia się zazwyczaj tak - wyjaśnia ks. D. Gącik. - Rano katecheza w szkole, powrót na obiad lub nieco później, przejrzenie kartotek i już ok. 15.00 rozpoczynamy wizytę duszpasterską. Kończymy zwykle ok. 21.00 - 21.30. Potem ewentualnie jakaś kolacja i przygotowanie się do katechezy na następny dzień. Czasem przez tydzień zdarzało mi się nie odsuwać zaciągniętych na noc zasłon…

Po co w ogóle takie odwiedziny

W Kodeksie Prawa Kanonicznego odnajdujemy kan. 529 § 1, który mówi: „Pragnąc dobrze wypełnić funkcję pasterza, proboszcz powinien starać się poznać wiernych powierzonych jego pieczy. Winien zatem nawiedzać rodziny, uczestnicząc w troskach wiernych, zwłaszcza niepokojach i smutku oraz umacniając ich w Panu, jak również - jeżeli w czymś nie domagają - roztropnie ich korygując”.
Wizyta duszpasterska jest dobrym sposobem realizacji tej „funkcji pasterza”. Ks. D. Gącik przestrzega przed nazywaniem jej kolędą. Bo kolęda dotyczy tylko okresu Bożego Narodzenia i choć jest umocniona w Polsce silną tradycją, nie należy ograniczać możliwości wyboru przez proboszcza innego czasu.
Coraz częściej dzieje się tak w wielkich miejskich parafiach, gdzie wizytę rozpoczyna się na początku Adwentu - np. w kieleckiej parafii św. Maksymiliana. - Siła tradycji jest tak wielka, że ludzie oburzają się na tę praktykę. A nie ma ku temu podstaw - wyjaśnia ks. Gącik, zalecając wyrozumiałość wobec realiów konkretnej parafii. W innych diecezjach spotkać można daleko bardziej nowatorskie praktyki, np. odwiedzanie parafian przez cały rok w dwa wybrane dni tygodnia. Wówczas są to wizyty rzeczywiście długie. Ale u nas… - My pochodzimy z Bielin, Wilkowa, Lisowa - tłumaczą parafianie ze św. Maksymiliana - w naszych wsiach nie rozbierało się choinki, dopóki ksiądz nie przyszedł po kolędzie. To i niełatwo przywyknąć...

Jak to jest w naszej diecezji

Diecezja kielecka ma w zdecydowanej większości charakter rolniczy, gdzie na dobre zakorzenił się obyczaj celebrowania kolędy. Nie ma mowy o krótkich odwiedzinach. Ksiądz musi wysłuchać tego, co ludzie mają mu do powiedzenia, czasem pokosztować ciast upieczonych na tę okazję, „omodlić” nowe domowe sprzęty, skorzystać z transportu organizowanego przez parafian. Pan Stanisław z Morawicy nie wyobraża sobie, żeby ksiądz chodził na piechotę albo jeździł własnym samochodem. - To jedyna okazja, żeby z księdzem bliżej pogadać, poznać go. No i nie wypada - kwituje krótko. - Co ksiądz, to ksiądz.
- Dla mnie kolęda jako ciągłe pogłębianie relacji z parafianami, ma duży sens - wyjaśnia ks. prob. Marian Gawinek. - W takiej parafii jak Stojewsko, ksiądz zna wszystkich i wszyscy znają księdza, więc tym bardziej jest o czym porozmawiać. Odwiedzanie rodzin i domów odbywa się na sposób tradycyjny, w ciągu godziny mniej więcej są to cztery „numery”. Księdza poprzedzają zawsze ministranci, którzy zaśpiewają gospodarzom kolędę. Pan domu czeka przed bramą, zaprasza do wysprzątanego wnętrza. Z księdzem starają się spotkać wszyscy domownicy. Ludzie chcą się wygadać; mówią, że coraz trudniej im o nadzieję, rolnictwo jest bez szans. Ale ostatnio obserwuję, że część młodych zaczyna osiedlać się w rodzinnej parafii, głównie za sprawą dobrze prosperującego zakładu drzewnego.
Jednak i na kieleckiej wsi w tradycję wkraczają realia. - Ja z kolędą chodzę od rana, więc uwijamy się dość szybko - wyjaśnia ks. Jerzy Siemiński, proboszcz z Mieronic k. Wodzisławia. - Dlaczego? To proste. Ludzie nie pracują prawie w 100%, więc można odwiedzać ich od rana. W parafii Mieronice, liczącej ok. 1300 osób, kolęda trwa ok. 15 dni. Chociaż ludzie są ubodzy, to absolutnie nie spotkałem się z mniejszą niż kiedyś serdecznością. Chcą księdza zatrzymać jak najdłużej, wygadać się. Panuje zupełnie wyjątkowa atmosfera - inna, nie naznaczona takim pośpiechem, jak np. wspominam z Kielc czy Pińczowa.
Kolęda, choć nieraz krytykowana za jej formę, jawi się jako szansa i propozycja. Otwarte drzwi domów, tradycja staropolskiej gościnności i wreszcie zaproszenie do rewizyty - bo taki sens ma przecież jakakolwiek wizyta - stwarzają wielkie możliwości. Warto z nich skorzystać.

Wydarzyło się podczas kolędy...

Państwu N. pomyliła się data wizyty księdza, więc na pukanie kapłana otworzył tylko pan domu. Ponieważ zapewniał, że żona za chwilę nadejdzie, a do wizyty są w zasadzie przygotowani - psychicznie i duchowo, ksiądz zgodził się zaczekać i nawet ofiarował swą pomoc w szybkim przygotowaniu ładnie wysprzątanego pokoju. Jakaż była konsternacja pani domu, która na to właśnie nadeszła i stwierdziła, że stół został nakryty... poszewką na kołdrę.

* * *

Gospodarze długo oczekujący swej kolejki włączyli telewizor i zapomnieli go wyłączyć, gdy ksiądz wreszcie nadszedł. Usadowili go w fotelu naprzeciw ekranu, gdzie właśnie trwały wybory Miss Nastolatek, zapewniając, że to będzie najlepsze dla księdza miejsce…

* * *

Zmęczony całodzienną kolędą ksiądz trafił wreszcie na koniec do swych dobrych znajomych i rozluźniony rozpoczął wspólną modlitwę: „A teraz pomódlmy się słowami, którymi Pan Jezus zwrócił się do swego Ojca: Zdrowaś Maryjo, łaskiś pełna...

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Papież do włoskich policjantów: dbajcie o korzenie cywilizacji

2019-01-17 20:48

vaticannews / Watykan (KAI)

Papież Franciszek spotkał się z przedstawicielami włoskiej policji, której funkcjonariusze pracują na placu św. Piotra oraz w okolicach Watykanu. Podziękował za codzienną służbę na rzecz Stolicy Apostolskiej oraz przybywających do Watykanu pielgrzymów.

Grzegorz Gałązka

Ojciec Święty nawiązał do niedawnych świąt Bożego Narodzenia. Przyjście Chrystusa objawia nam szczególną bliskość Boga w stosunku do człowieka oraz przeogromną miłość, jaką otacza ludzi. Ta obecność nadaje sens życiu oraz ożywia nadzieję, pomagając sięgać spojrzeniem poza codzienne trudności. Równocześnie pobudza do miłości, do tworzenia relacji w duchu braterstwa oraz miłosierdzia, szczególnie z osobami, które cierpią z powodu choroby, opuszczenia oraz marginalizacji. Ta postawa bliskości wobec ludzi jest charakterystyczna dla waszej pracy – podkreślił Ojciec Święty.

"Dziękuję za waszą cenną pracę związaną z nadzorem oraz utrzymaniem porządku wśród pielgrzymów i turystów, którzy ze wszystkich stron świata przybywają do Bazyliki św. Piotra. Mają przez to ułatwioną możliwość nawiedzenia tego miejsca. Wasza kompetencja i mądrość w reagowaniu na różne sytuacje, również te najtrudniejsze są powszechnie cenione. Za to również osobiście chciałbym wyrazić wam uznanie. Bardzo dziękuję za wasz profesjonalizm i waszą hojność! Zachęcam was – kontynuował Franciszek – do wytrwałości w tym oraz wypracowywania jeszcze lepszego stylu działania, aby przyjąć wszystkich z wielką cierpliwością i współczuciem, także w tych wszystkich chwilach, kiedy odczuwacie zmęczenie oraz ciężar trudnych sytuacji".

Papież wspomniał także o codziennej służbie funkcjonariuszy w dzień i w nocy na placu św. Piotra oraz innych przyległościach watykańskich. Wyraził podziw dla ich dyspozycyjności oraz ducha ofiarności. Podkreślił również skuteczną współpracę policji podczas swoich wizyt w parafiach oraz innych wspólnotach Rzymu oraz podczas podróży na terytorium Włoch.

Ojciec Święty poprosił także obecnych, aby starali się strzec korzeni kulturowych Rzymu i Włoch. Ponieważ, jak mówił dalej, cywilizacji tej grozi wykorzenienie. „A wiemy dobrze, że bez korzeni nie można wzrastać. Korzenie są źródłem tożsamości. Nasza tożsamość jest dzisiejsza, ale czerpie z korzeni i jako taka powinna być przekazywana następnym pokoleniom” – dodał Ojciec Święty.

Na zakończenie Franciszek polecił wszystkich macierzyńskiemu wstawiennictwu Maryi, życząc, aby towarzyszyła im w pracy oraz wspierała ich rodziny.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Koncert kolęd 2019 300x300 nowy termin

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem