Reklama

Dwa „świętokrzyskie” jubileusze (cz. II)

120 lat parafii podwyższenia Świętego Krzyża

Celina i Tadeusz Maćkowiakowie
Edycja łódzka 8/2005

Parafia pw. Podwyższenia Świętego Krzyża została erygowana 25 stycznia 1885 r. przez abp. Wincentego Chościak-Popiela. 120 lat to w dziejach parafii okres bardzo bogaty w różne dokonania. Zapisane w parafialnej Kronice i innych dokumentach, stanowią bogaty materiał na pokaźną monografię.

Kapłani

Wspomnijmy przede wszystkim księży proboszczów - budowniczych nie tylko materialnego, ale i żywego kościoła.
W ciągu 120 stu lat parafią kierowali: ks. kan. Ludwik Dąbrowski, ks. hr. Zygmunt Łubieński, ks. prał. Karol Szmidel, ks. Jan Bączek, ks. Gradolewski, bp Kazimierz Tomczak, ks. prał. Ludwik Ziętek, ks. prał. Stanisław Jaworski, ks. prał. Kazimierz Bałczewski, ks. prał. Franciszek Kowalski, ks. prał. Marian Wiewiórowski. Od 29 sierpnia 1997 r. proboszczem parafii jest ks. kan. Wojciech Danka.
Święcenia kapłańskie przyjęli pochodzący z tej parafii ks. prał. Zygmunt Hołdrowicz, ks. prał. Tadeusz Pecolt, ks. kan. Henryk Wymysłowski, ks. prał. Henryk Majchrzak, ks. Władysław Burak, ks. Sławoj Pryt, ks. Marcin Sokołowski, ks. kan. Andrzej Galiński, ks. Andrzej Kuna i ks. Piotr Turek.
W obozie koncentracyjnym w Dachau zginęli kapłani tej parafii: ks. Jan Bączek, ks. Wincenty Jabłoński i ks. Korneliusz Jędrzejczak. Z parafią „świętokrzyską” byli związani kandydaci do chwały ołtarzy: sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki, sługa Boża Stanisława Leszczyńska, a św. Maksymilian Maria Kolbe był jej parafianinem przez 3 lata.

Życie religijne

Wielki wpływ na kształtowanie się życia religijnego parafian miały misje święte, które - jak zapisano w Kronice - po raz pierwszy odbyły się w 1921 r. Przygotowywały one do ważnych wydarzeń religijnych w parafii (np. kolejnych peregrynacji obrazów Matki Bożej), przyczyniały się do ożywienia życia religijnego i pozostawiały trwałe owoce, jak: kościelna legalizacja wielu związków małżeńskich (w 1961 r.), intronizacja Serca Pana Jezusa w rodzinach (1965 r.), inauguracja stałej Nowenny do
Matki Bożej Nieustającej Pomocy (1968 r.) czy codziennej adoracji Najświętszego Sakramentu (1969 r.).
Pielgrzymką do sanktuarium pw. Opieki św. Józefa w Kaliszu (w 1910 r.), związaną z kultem tego Świętego, rozpoczęło się parafialne pielgrzymowanie do miejsc kultu religijnego w Polsce i za granicą, a także na spotkania z Ojcem Świętym. Żywy jest także w parafii kult Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Miłosierdzia Bożego i św. Antoniego.

Zespoły Parafialne

Do najstarszych zespołów parfialnych należą liczne i aktywne grupy ministrantów i asysty.
Od 1910 r. działały tu Bractwa: Różańcowe, Najświętszego Imienia Jezus, a także Straż Honorowa Najświętszego Serca Pana Jezusa i od 1919 r. - Apostolstwo Modlitwy. Po II wojnie światowej wznowiły one pracę, wspierając każdą parafialną akcję. Żywa
Róża już w okresie międzywojennym liczyła kilkanaście kół, w tym dwa męskie. Od 1966 r. wiele członkiń uczestniczy w adopcji dzieci nienarodzonych, a od 2001 r. w „Wieczerniku” wszyscy modlą się w intencji kapłanów. Dar różańca od Ojca Świętego zapoczątkował codzienne odmawianie modlitwy różańcowej w intencji Papieża.
Z chóru młodzieżowego Bractwa Różańcowego powstał (w 1890 r.) Chór „Arfa”, który po II wojnie światowej powrócił do kultywowania muzyki religijnej. Tradycją stały się październikowe koncerty Towarzystwa Śpiewaczego im. Karola Szymanowskiego, uświetniające różne lokalne uroczystości. Zanim w 1999 r. powstało w parafii Stowarzyszenie Rodzin Katolickich, była ona ogólnopolskim Centrum Duszpasterstwa Rodzin i Małżeństw. Tu odbywały się nabożeństwa, spotkania i zjazdy. Tu opracowywano i powielano potrzebne materiały i stąd w październiku przez wiele lat wyruszały liczne pielgrzymki małżeństw na Jasną Górę.

Reklama

Działalność charytatywna

Pod koniec 1945 r. proboszcz bp Kazimierz Tomczak powołał w parafii oddział Caritas. Szczególną troską otoczono sieroty i biedną uczącą się młodzież. Dla najbiedniejszych kuchnia parafialna przygotowywała gorące posiłki. W latach 60. akcją „Dobroczynność” kierował ks. prał. Wacław Borowski. Wówczas 13 wolontariuszek miało pod opieką ok. 200 osób, w tym 110 ciężko chorych. Przez kilka lat w drugi dzień Zielonych Świątek zapraszano chorych na Mszę św., a potem na spotkanie w ogrodzie parafialnym. Z ogromnym poświęceniem pracowała w zespole charytatywnym włókniarka - Feliksa Żurawik, zmarła w opinii świętości. Przez 20 lat (do 1990 r.) zespół ten prowadziła s. Bernadeta Mocna, która jednocześnie kierowała przedszkolem. Wspomagała tę pracę s. Adriana Czarnecka, współorganizatorka pielgrzymki chorych do Lourdes w 1995 r. Obecnie (od 1981 r.) działalność charytatywną prowadzi parafialny oddział Polskiego Związku Katolicko-Społecznego, ze szczególnym uwzględnieniem biednych rodzin i samotnych matek. Z inicjatywy Związku organizowany jest letni i zimowy wypoczynek dla dzieci. Od 1995 r. do tej pracy włącza się grupa „Samarytanin”, niosąca pomoc osobom niepełnosprawnym.

Duszpasterstwo

Przez wiele lat w parafii miało swoją centralę Duszpasterstwo Osób Niesłyszących pod opieką ks. Piotra Turka. Obecnie Msze św. dla tych osób są sprawowane w kościele Ojców Jezuitów, ale mimo to przychodzą oni tutaj ze swoimi problemami, przystępują do sakramentów świętych, wyjeżdżają na pielgrzymki integracyjne. Tu podejmowane są także próby katechizacji młodzieży pozaszkolnej pod duszpasterską opieką ks. Wiesława Kamińskiego i ks. Piotra Turka. Spośród innych grup wspólnotowych należy wymienić III Zakon św. Franciszka, scholę, Ruch Światło-Życie, Duszpasterstwo Akademickie, Krucjatę Wyzwolenia Człowieka z Lęku i Nałogów. Tutaj było miejsce spotkań „Sybiraków” oraz Duszpasterstwa Nauczycieli i Wychowawców, a obecnie - łódzkiego oddziału Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy. W 1975 r. Parafialna Poradnia Rodzinna wznowiła bezinteresowną działalność w zakresie świadomego i odpowiedzialnego rodzicielstwa.

Ośrodek życia religijno-patriotycznego

Z kościoła Świętego Krzyża 28 października 1914 r., po Mszy św., łódzcy ochotnicy wyruszyli do Legionów Józefa Piłsudskiego. Tu w latach 70., w każdą środę odbywały się konferencje religijne i światopoglądowe, a w okresie stanu wojennego świątynia, obok kościoła Ojców Jezuitów, kościół był miejscem spotkań modlitewno-patriotycznych, czego pamiątką jest tablica poświęcona Poległym Stoczniowcom oraz Pomnik „Solidarności” w formie krzyża, wydobywającego się z bruku - autorstwa Bogusława Solskiego.

Oświata i Wychowanie

Już po I wojnie światowej dobrze pracowało parafialne przedszkole, które prowadziły Siostry Służebniczki. Po II wojnie światowej, w okresie wzmożonej laicyzacji placówek oświatowych, przedszkole „było oblegane przez rodziców, często nawet niezbyt gorliwych w wierze. Na początku lat 60. placówkę upaństwowiono, a siostry eksmitowano” (Kronika). Zorganizowano bibliotekę, cieszącą się dużą frekwencją dzieci i młodzieży. Kiedy w 1957 r. usunięto ze szkół religię, przy parafii stworzono warunki katechizacji również dla młodzieży pozaszkolnej. Młodzież i osoby dorosłe przygotowywano do przyjęcia chrztu i Pierwszej Komunii św., a dla dzieci w wieku przedszkolnym wprowadzono nabożeństwo niedzielne o godz. 10.00 w kaplicy św. Antoniego.
Z radością odnotowano w Kronice ścisły związek parafii z katolickimi mediami, o czym świadczy m.in. pobyt (12 września 1993 r.) ks. Ireneusza Skubisia z zespołem Redakcji Niedzieli, a także spotkania z pracownikmi Radia Maryja i transmisja Rozmów Niedokończonych o obrazie Matki Bożej Watykańskiej (6 grudnia 1995 r.).

Teraźniejszość

Świętokrzyska parafia tętni życiem, mimo że na skutek wyłonienia z niej trzech nowych parafii, liczba mieszkańców ostatnio zmniejszyła się z 80 do 20 tys. Ludności ubywa także z innych powodów. Z niepokojem, ale i serdecznym zatroskaniem mówił o tym fakcie obecny proboszcz ks. Wojciech Danka, podkreślając, że „i od strony duszpasterskiej parafia staje się coraz trudniejsza, ponieważ ci bogobojni dobrzy ludzie z wiekiem odchodzą do Pana”, a na ich miejsce wprowadzają się inni, w większości bardzo luźno związani z Kościołem. Trudna sytuacja społeczno-gospodarcza w mieście i w kraju sprzyja wzrostowi patologii, co wyraźnie daje się odczuć w postaci kradzieży i dewastacji dokonywanych w świątyni, a zagrożone poczucie bezpieczeństwa osób starszych na ulicy powoduje spadek frekwencji wiernych na nabożeństwach wieczornych. „Ale z Bożą pomocą i przy zaangażowaniu wielu osób udaje się wiele zrobić” - podkreśla Ksiądz Proboszcz. Dokonania materialne są łatwe do wyliczenia: remonty kościoła i dwóch plebanii, malowanie, położenie kostki wokół kościoła oraz bieżące uzupełniania po kradzieżach i włamaniach. Trudniej podsumować dokonania duchowe. „Aby je osiągnąć, sięgamy po nowe formy duszpasterskie, stawiając przede wszystkim na młodzież, która coraz bardziej jest narażona na deprawację” - mówił Ksiądz Proboszcz. Dlatego parafia wynajmuje odpłatnie salę gimnastyczną w Szkole Podstawowej nr 173, by w soboty (pod okiem księży: Wiesława Kamińskiego i Dariusza Piwowara oraz rodziców) ministranci i członkowie Klubu Sportowego „Arka” mogli uczestniczyć w zajęciach sportowych trzech sekcji. Parafialny Klub Turystyczny „Piechur” organizuje rajdy i wycieczki weekendowe. Opracował on także ogólnopolską odznakę „Szlakami Architektury Sakralnej w Polsce”. Dodatkową radość sprawiają zdobyte dyplomy i nagrody.
W sobotę przed Niedzielą Palmową młodzież organizuje Drogę Krzyżową po Lesie Łagiewnickim, w której z roku na rok uczestniczy coraz więcej osób. Ciekawe formy pracy z uczniami zainicjowali księża katecheci i nauczyciele w Szkole Podstawowej nr 160, gdzie działa Koło Caritas i Koło Misyjne, a grupa uczniów klas szóstych spotyka się raz w tygodniu, by czytać i rozważać teksty Ewangelii.
Wszystkie te poczynania to wyraźny dowód na to, że wspólnota parafialna nie tylko zna, ale wprowadza w czyn zalecenie Ojca Świętego: „Zło dobrem zwyciężaj”. I niechaj w tym wszystkim na przyszłość Bóg błogosławi, obdarzając duszpasterzy i wiernych potrzebnymi łaskami.

O potrzebie i okolicznościach utworzenia „świętokrzyskiej” parafii w Łodzi pisaliśmy w artykule Druga łódzka parafia w nr. 2. Niedzieli Łódzkiej z 9 stycznia 2005 r. Opis kościoła zamieściliśmy w nr. 4. Niedzieli Łódzkiej z 23 stycznia 2005 r. W poprzednich tekstach drukarski chochlik przestawił wyrazy w tytule kościoła i parafii, który brzmi prawidłowo: Podwyższenia Świętego Krzyża. (przyp. red.)

Estonia: wkrótce pierwszy błogosławiony?

2019-03-22 17:05

pb (KAI/Zenit) / Watykan, Tallin

Akta diecezjalnej fazy procesu beatyfikacyjnego abp. Eduarda Profittlicha zostały złożone w watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Kościół katolicki w Estonii ma nadzieję, że niedługo będzie miał pierwszego błogosławionego w swej historii - mówi w rozmowie z agencją Zenit tamtejszy administrator apostolski bp Philippe Jourdan, kierujący Kościołem w tym kraju od 2005 r. Tym bardziej, że gdy podczas swej niedawnej wizyty w Tallinie papież Franciszek usłyszał historię tego męczennika czasów komunizmu, zawołał: „Santo subito!” (Natychmiast święty).

wikipedia.org

Abp Eduard Profittlich (1880-1942) był pierwszym biskupem w Estonii od czasu XVI-wiecznej Reformacji. Zmarł na Syberii w czasie sowieckich prześladowań, oczekując na wykonanie wyroku śmierci. - Abp Profittlich jest męczennikiem, który oddał życie za wiarę, za Kościół i za Estonię. Uczczenie jego męczeństwa oznacza uhonorowanie tragedii całego narodu estońskiego, miażdżonego przez władzę radziecką przez 50 lat - uważa bp Jourdan.

Eduard Profittlich był Niemcem. W 1913 r. wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Po święceniach kapłańskich zgłosił się do tzw. misji wschodniej przygotowującej w okresie międzywojennym kadry misjonarskie na teren Związku Radzieckiego. Studiował w związku z tym w Papieskim Instytucie Wschodnim w Rzymie, a następnie na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, uzyskując doktoraty z filozofii i teologii. Następnie pracował wśród Polaków mieszkających na terenie Niemiec.

W 1930 r. wyjechał do Estonii, gdzie Polacy również stanowili trzon katolickiej wspólnoty. Tam został rok później administratorem apostolskim, a w 1936 r. papież mianował go arcybiskupem. Po zajęciu w 1939 r. krajów bałtyckich przez ZSRR i nasileniu się prześladowań Kościoła abp Profittlich nie zdecydował się na powrót do Niemiec. Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej w 1941 r. został aresztowany i skazany na śmierć pod zarzutem antyradzieckiej agitacji i szpiegostwa. Wyrok został wykonany przez rozstrzelanie w Kirowie 22 lutego 1942 r.

Rozpoczęty w 2002 r. proces beatyfikacyjny abp. Profittlicha prowadził początkowo episkopat Rosji, później zaś zajęła się nim administratura apostolska Estonii.

Pytany o okoliczności śmierci abp. Profittlicha, bp Jourdan wyraził przypuszczenie, że jej bezpośrednią przyczyną były zimno i choroby, jakie panowały w obozie pracy, w którym go przetrzymywano. 90 proc. więźniów zmarło tam właśnie z takich powodów. - To nie były więzienia, to były obozy koncentracyjne! - stwierdził hierarcha.

Ujawnił, że udało się dotrzeć w archiwach KGB do dokumentacji przesłuchań abp. Profittlicha, które trwały sześć miesięcy. Skazano go, zgodnie z ówczesną retoryką, za „szpiegostwo” na rzecz Watykanu. - Trzeba dodać, że w tamtym czasie 20 proc. mieszkańców Estonii było deportowanych. Wielu Estończyków zmarło w tym samym miejscu, co abp Profittlich. Arcybiskup dzielił los swojego ludu - wskazał bp Jourdan.

Według niego do beatyfikacji jego poprzednika mogłoby dojść w 80. rocznicę jego śmierci, która przypadnie w 2022 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Czary mary czy ciary bez miary?

2019-03-22 22:23

Agata Pieszko

Od 22-24 marca u Paulinów na ul. św. Antoniego będzie trwało Triuduum Maryjne z okazji 5. rocznicy ustanowienia Sanktuarium Jasnogórskiej Matki Kościoła. W tym czasie w sanktuarium odbędzie się cykl konferencji pt. "Zrujnowana czy odbudowana świątynia?", które poprowadzą Ojciec Paulin Adam Czuszel oraz Debora Sianożęcką-psycholog.

Agata Pieszko
Debora Sianożęcka podczas konferencji Triduum Maryjnego

Dzisiejsze wydarzenia Triduum Maryjnego rozpoczęły się Drogą Krzyżową. Piękny początek-bo któż, jak nie Maryja najbardziej rozumiał miłość ukrzyżowaną? Następnie wierni mogli uczestniczyć we Mszy Świętej z homilią opartą na rozważaniach 1. Listu do Koryntian. Ten list uświadomił i utwierdził nas w tym, że żyjemy w świecie ludzi cielesnych, a nie duchowych. Trawi nas więc grzech i podziały, a przecież Jezus mówi: "Każde królestwo, wewnętrznie skłócone, pustoszeje. I żadne miasto ani dom, wewnętrznie skłócony, się nie ostoi".(Mt 12,25). Niestety wiele między nami sporów. Ojciec Adam zwracał uwagę na to, jak próbujemy zagłuszyć je dobrami tego świata, uprawiając "jakieś czary mary" i zaklinając rzeczywistość, a tak naprawdę w zamian otrzymujemy "ciary bez miary" widząc, w jakim świecie żyjemy. Pozornie powinno nam się żyć lepiej-przecież medycyna rozwija się błyskawicznie, a na wyciągnięcie ręki mamy wszelkie dobra! Jednak w Warszawie przyjmuje się standardy dezawuujące rodzinę, ludzie nie potrafią się zatrzymać, goniąc za zyskiem, a w miastach burzy się domy z fundamentami, żeby stawiać nowe drapacze chmur. "Czym się karmisz?"-pytała Debora Sianożęcka podczas konferencji po Mszy Św-"Bo jeżeli karmisz tylko ciało, to Twoja dusza bez swojego pokarmu obumrze".

"Kościół, który przestaje się budować, zanim zostanie ukończony, zamienia się w ruinę. To samo dzieje się z ludźmi, którzy myślą, że osiągnęli pewien pułap życia chrześcijańskiego i już nad sobą nie pracują"-mówił o. Adam. W poniedziałek (25.03) w Sanktuarium wrocławskich Paulinów o godz. 17:30 odbędą się Klęczki Jasnogórskie, a po nich Msza Św., której będzie przewodniczył abp Józef Kupny.

Zapraszamy do uczestnictwa w Triduum Maryjnym oraz wieńczącej je Mszy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem