Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.
Zamknij

Zwyczaje i obyczaje Wielkiego Tygodnia

K. W.

„Podczas Wielkiego Tygodnia kościół staje się domem żałoby, w którym panują cisza i ciemności: w Wielką Środę gasi się świece na ołtarzu, a w Wielki Czwartek klekotanie kołatek zastępuje głos dzwonów. Nadchodzi dzień Męki Pańskiej” - pisze w Zwyczajach i obrzędach roku polskiego Renata Hryń-Kuśmierek.
Nim jednak nadejdzie Wielki Tydzień, przychodzi radosna Niedziela Palmowa. O. Jan Urbański twierdzi, że „Niedziela Palmowa wprowadza w Wielki Tydzień, ale jednocześnie przybliża i uzmysławia jak daleko może sięgać obłuda i hipokryzja ludzka. Oto zbiegają się w krótkim czasie radość i zdrada, chwała i poniżenie. Z jednej strony jest radosne i głośne przywitanie: «Hosanna synowi Dawida! Błogosławiony Ten, który przychodzi w imię Pańskie. Hosanna na wysokościach» (Mt 21, 9), a z drugiej, równie głośne, ale pełne nienawiści: «Precz! Precz! Ukrzyżuj go!» (J 19, 15)”.
Ten dzień nabiera szczególnego kolorytu dzięki świętu młodzieży, która modli się wtedy w łączności z Ojcem Świętym i tradycji święcenia palm. Palmy zwane były w danej Polsce „kwietnymi” lub „wierzbnymi” i przypominały nie tylko wjazd Jezusa do Jerozolimy, ale także symbolizowały odradzające się życie. Pleciono je z tego, co było pod ręką, czasem nawet z witek malin czy porzeczek, ozdabiano kolorowo i pstrokato. W wielu regionach Polski, w tym w okolicach Częstochowy, Wielunia czy Radomska tradycją było wybieranie najładniejszej palmy we wsi czy miasteczku.
Ks. Jędrzej Kitowicz w Opisie obyczajów za panowania Augusta III notował wiele, czasem dla nas zupełnie dziwacznych, obyczajów. Niektóre z nich przetrwały do dnia dzisiejszego. I tak w dawnych czasach, jak i obecnie, Wielki Tydzień rozpoczynano od wielkiego sprzątania domów i obejść. Nie powinny one jednak trwać dłużej niż do Wielkiego Wtorku. Od następnego dnia więcej czasu powinno się spędzać w kościele niż na porządkach. Kobiety musiały więc dzielić czas na modlitwę i gotowanie świątecznych specjazłów. A od jadła, co prawda w zależności od zamożności domu, stoły winny się uginać. Przodowały jajka, barwione, malowane, woskowane i drapane na setki sposobów.

Edycja częstochowska 12/2005

E-mail:
Adres: ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa
Tel.: (34) 369-43-00

Tagi
Najnowsze
Najczęściej czytane

Edytorial

Lidia Dudkiewicz, Red. Naczelna

Europa popełnia samobójstwo

W życiu wiary niezbędny jest ten heroizm, który charakteryzował apostołów Szymona i Andrzeja, którzy na wezwanie Pana natychmiast opuścili swojego Ojca i poszli za Chrystusem.
Bp Marek Solarczyk

27 I Wtorek. Wspomnienie bł. Jerzego Matulewicza, biskupa.
Czytania z dnia:
Hbr 10, 1-10; Ps 40 (39), 2 i 4ab. 7-8a. 10. 11 (R.: 8a i 9a); por. Mt 11, 25; Mk 3, 31-35;
albo czytania ze wspomnienia:
Rz 12, 3-13; Ps 16 (15), 1-2a i 5. 7-8. 11 (R.: 5a); J 10, 14; Mt 9, 35-38;

Reklama