Reklama

Bp Wróbel na KUL: Humanae vitae i Veritatis splendor nic straciły na swojej aktualności

2018-12-05 20:12

dab / Lublin (KAI)

Ryszard Hołubowicz/wikipedia.org
Bp Józef Wróbel

O godności przekazywania ludzkiego życia, o ciągłej aktualności oraz profetycznym wymiarze encyklik Pawła VI „Humanae vitae” i Jana Pawła II „Veritatis splendor” dyskutowano podczas międzynarodowej konferencji zorganizowanej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Wydarzenie odbyło się z okazji rocznic ogłoszenia papieskich dokumentów.Jednym z gości spotkania był bp Józef Wróbel, przewodniczący komisji bioetycznej KEP.

W rozmowie z KAI hierarcha przyznał, że pomimo upływu lat papieskie encykliki nie straciły na swojej aktualności. – Śledząc to, czym żyje społeczeństwo czy jakie tematy poruszane są mediach, można zauważyć, że cały trwa dyskusja, która w pewien sposób dotyka zagadnień, o których pisali święci papieże. Choć encykliki powstały 50 i 25 lat temu, to wciąż są wyznacznikami naszej drogi – tłumaczył hierarcha.

Zapytany o potrzebę przygotowania nowego papieskiego dokumentu będącego odpowiedzią na zagadnienia obce Pawłowi VI czy Janowi Pawłowi II, powiedział, że Kościół stale odnosi się nowych trudności – Nauczanie Kościoła wciąż się rozwija, chociaż wielu nie chce go słuchać. Wobec współczesnych wyzwań, przed jakimi stają wierni, wciąż tworzone są nowe dokumenty, czy to przez kongregacje, czy przez lokalne episkopaty. Może nie są tak znane, jak dzieła papieży, ale kto szuka odpowiedzi na nurtujące go pytania, ten może tam je znaleźć – powiedział bp Wróbel.

Wśród zaproszonych prelegentów, którzy wygłosili referaty byli przedstawiciele wielu międzynarodowych ośrodków teologicznych. M.in. Ks. prof. Livio Melina z Papieskiego Instytutu Teologicznego Jana Pawła II w Rzymie, Prof. Oliver O’Donovan z Universitetu Oxfordzkiego czy dr Joan Lockwood O’Donovan ze szkockiego Uniwersytetu św. Andrzeja.

Reklama

Jednym z polskich prelegentów był ks. prof. Jarosław Merecki, który próbował odpowiedzieć na pytanie, dlaczego antykoncepcja jest sprzeczna z ludzką naturą. Zdaniem naukowa używanie powszechnego używania sztucznych środków kontroli urodzin negatywnie wpłynęło na małżeństwa. – Mężczyźni stracili poczucie odpowiedzialności za ewentualnie poczęte życia, zrzucając cała odpowiedzialność na kobiety. Jeśli uprzednie zabezpieczenie nie zadziała, to wtedy sugeruje się kobietom wzięcie tzw. pigułek dzień po – tłumaczył teolog.

Encyklika „Humanae vitae” ogłoszona 25 lipca 1968 r. przez św. Pawła VI mówi o nierozerwalności małżeństwa oraz jednoczącej i prokreacyjnej randze aktu małżeńskiego. Jest jednym z najczęściej krytykowanych dokumentów papieskich, ze względu na jednoznaczne trwanie przy tradycyjnej teologii małżeństwa i płciowości.

Natomiast wydana 6 sierpnia 1993 przez św. Jana Pawła II encyklika „Veritatis splendor” była reakcją na dylematy teologii moralnej, które zostały podniesione w Kościele w XX wieku. Do głównych zagadnień podejmowanych w tekście należy umiejętności człowieka do rozpoznania dobra i zła czy roli ludzkiej wolności i sumienia. Ponadto Papież Polak potrzymał i rozwinął nauczanie swojego poprzednika wyrażone w dokumencie z 1968 r.

Międzynarodowa Konferencja Naukowa została zorganizowana przez Instytut Teologii Moralnej KUL.

Tagi:
KUL Encyklika bp Józef Wróbel

Dobrowolny wybór zbawienia

2018-10-10 11:21

Grzegorz Jacek Pelica
Edycja lubelska 41/2018, str. IV

Niedziela 23 września to zwieńczenie wizytacji kanonicznej w parafii pw. św. Małgorzaty w Olchowcu, którą przeprowadził bp Józef Wróbel

Grzegorz Jacek Pelica
Wizytację przeprowadził bp Józef Wróbel

Olchowiec to jedna z najstarszych parafii katolickich w archidiecezji, erygowana 11 kwietnia 1457 r., która chlubi się odrestaurowaną wysiłkiem parafian zabytkową świątynią z 1791 r. Remont świątyni, adaptacja lub budowa kaplic filialnych, przebudowa budynków plebańskich oraz generalne uporządkowanie cmentarza to zasługa wiernych pod kierunkiem kolejnych proboszczów: ks. Henryka Szymańskiego, ks. Stanisława Kozyry i ks. Roberta Drzewieckiego.

Wspólnota wierzących

Po powitaniu w kaplicy pw. Matki Bożej Królowej Polski w Kuliku bp Józef Wróbel przewodniczył porannej Mszy św. W homilii ukazał znaczenie wspólnoty ludzi wierzących w Chrystusa i cel wizytacji kanonicznej. – Często człowiek zapomina o zbawczym wymiarze życia oraz o tym, że narzędzie zbawienia Jezus Chrystus powierzył Kościołowi. Dlatego ważne jest to, czym żyjemy na ziemi, co wypełnia nasze serce. Jeżeli Królestwo Boże wypełnione jest miłością i bliskością, to ktoś, kto takie cechy odrzuca, nie może wejść do tego królestwa. Zbawienie polega na tym, że tu, na ziemi, upodobniliśmy się do zasad i stylu królestwa Bożego. Kto na ziemi stoi w radykalnej sprzeczności z tym, co Boże, nie może mieć z nim nic wspólnego. Nie chodzi to o nakazy czy przykazania, lecz o dobrowolny wybór w życiu. Wielkość Miłosierdzia Bożego polega na tym, że już na ziemi stworzył On warunki i narzędzia zbawienia, kształtowania serca duchem miłości, braterstwa, solidarności i wspólnoty – mówił Ksiądz Biskup, wskazując m.in. na Ewangelię, spowiedź i Komunię św.

Wierni w Kuliku sami dbają o wygląd i stan kaplicy oraz cmentarza; ostatnio odnowili obraz patronalny. Przygotowali oprawę Liturgii i aktywnie w niej uczestniczyli. Mieszkańcy wyrazili radość, że bp Józef rozpoczyna wizytację od ich miejscowości oraz nadzieję, że to szczególne spotkanie wleje nową nadzieję i umiłowanie jedynej Prawdy, która umacnia wiarę.

Drabina do nieba

– Przywiodła cię tu dziś św. Małgorzata, aby przeżywać tajemnicę Chrystusa w parafii Olchowiec, liczącej 1847 mieszkańców. Niedawno przeżywaliśmy jubileusz 550-lecia powstania parafii. Należą do niej miejscowości: Bezek, Buza, Helenów, Kamienna Góra, Kulik, Olchowiec, Sewerynów, Święcica i Terenin. W kościele parafialnym jest odpust w niedzielę po 13 lipca, kultywowany już od XVI wieku mały odpust św. Walentego 14 lutego, w Kuliku 3 maja i w Bezku w niedzielę po 26 lipca. Istnieją: kółka różańcowe, schola dziecięca, schola młodzieżowa, rada duszpasterska, grupa ministrantów i biblioteka z czytelnią w domu parafialnym – przedstawiał bp. Wróblowi swoją parafię proboszcz ks. Robert Drzewiecki. Ksiądz Proboszcz omówił inwestycje materialne: remonty i wyposażenie obydwu kaplic, ekrany i reflektory w kościele parafialnym, rekultywację terenów zielonych i wykonanie parkingu. Dzięki zaangażowaniu parafian przywrócono dawną świetność XVI-wiecznej chrzcielnicy.

Coniedzielną posługę w parafii wspomaga ks. Zdzisław Kuczko z Lublina. Także i tym razem wizytator Kurii Metropolitalnej przewodniczył Sumie; podczas innych Mszy św. posługując w konfesjonale. Pomocą służyli również dziekan ks. Krzysztof Proskura i rodak ks. Janusz Raczyński.

W Bezku, gdzie w murach cerkwi użyczonej przez Kościół prawosławny mieści się kaplica pw. św. Anny, oprawę liturgiczną przygotowały dzieci i młodzież szkolna pod kierunkiem katechetki Marzeny Frydrych. Pomimo likwidacji miejscowej szkoły i utraty zatrudnienia pani Marzena z uczennicami starają się animować praktyki religijne miejscowej społeczności. Także w kościele parafialnym Mszę św. ubogacił śpiew scholi młodzieżowej, przy gitarowym akompaniamencie proboszcza, który katechizuje w ośmioklasowej szkole w Święcicy.

W Olchowcu bp Józef Wróbel podkreślił, że oprócz codziennej modlitwy niezbędny jest udział w Mszy św. Przywołał obraz drabiny Jakubowej, którą jest każda świątynia, gdzie Aniołowie – słudzy Boży przynoszą potrzebne łaski, zabierając trudy, ofiary i dobre uczynki kochających serc, a także ciężką i niewdzięczną pracę, która jest ofiarą naszych dni i drabiną do nieba.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

O powołaniu na dwa głosy

2019-02-18 20:05

Agata Pieszko

Kiedy rodzą się pytania

arch. prywatne i Krzysztof Wowk
S. Maria Czepiel, elżbietanka i o. Marian Michasiów, franciszkanin

Duszpasterz franciszkańskiego DA „Porcjunkula”, o. Marian Michasiów OFM wychował się w Lwówku Śląskim, gdzie mieści się klasztor franciszkanów. W szkolnych latach podglądał posługę oraz życie braci zakonnych i pod koniec liceum zaczęły w nim pączkować pytania. Czy to dla mnie? Jakie zachowanie będzie słuszne? Czas podjąć decyzję. – Poszedłem na dni otwarte nowicjatu, wtedy nastąpił we mnie moment przełomowy. Odkryłem, że to jest Boże zaproszenie, a nie tylko mój pomysł na życie. Brzmi książkowo, jednak o. Marian studzi entuzjazm. – Powołanie to nie jest coś, co usłyszymy raz. To pewna umiejętność podążania za Bożym głosem. Za tym głosem ojciec podąża już od 16 lat.

Czas decyzji

Przy rozeznawaniu powołania wielu z nas paraliżuje strach. Nie ma nic złego w sprawdzaniu różnych dróg, jednak gdy je ciągle zmieniamy, bardzo prawdopodobne, że zabłądzimy, próbując odnaleźć ten właściwy cel. – Byli tacy bracia, którzy podjęli formację, ale rozeznali, że to nie jest ich droga. Wcale nie uznawali tego czasu za stracony. Przeciwnie, był to czas, w którym Pan Bóg coś w nich poukładał, coś dobrego zdziałał – przekonuje duszpasterz. Decyzja zawsze niesie ze sobą ryzyko niepowodzenia, jednak nie możemy stać w życiowym rozkroku, gotując sobie wieczne wewnętrzne rozdarcie. Jeżeli coś odbija się w twoim sercu echem – nie bój się – po prostu to sprawdź!

Wskazówki

- W powołaniu musi być ktoś, kto woła. Nie da się tego głosu usłyszeć bez relacji z Panem Bogiem. To jest podstawa. Trzeba wsłuchiwać się w ten głos z takim zawierzeniem, że Panu Bogu bardziej zależy na naszym szczęściu niż nam samym – podpowiada o. Marian – Kwitowanie sytuacji słowami wola Boża stało się wyrazem jakiegoś uciemiężenia, a przecież wolą Bożą jest nasze uświęcenie. Tak jak konstruktor urządzenia wie, do czego je przeznaczył, tak i Pan Bóg, jako nasz Autor, zna nas i wie, gdzie to dobro, które włożył, możemy zrealizować w całej pełni. Oprócz naszego przeczucia ważne jest także rozeznanie Kościoła. Tak zwana informacja zwrotna. – Nikt nie zostanie kapłanem, zakonnikiem, czy siostrą zakonną bez wcześniejszego rozeznania i potwierdzenia konkretnych struktur. W powołaniu małżeńskim też byłoby dziwne, gdyby tylko jedna strona rozeznawała, że musi mieć koniecznie tę żonę, czy tego męża. Weryfikacja musi nastąpić na każdej drodze, którą człowiek podejmuje – tłumaczy.

Zanim o. Marian trafił do Wrocławia, był wychowawcą w domu formacyjnym, a dziś ma stały kontakt z młodzieżą akademicką. Wszyscy ludzie stają w końcu przed wyborem swojej drogi życiowej, muszą się nauczyć, jak mówić z Panem Bogiem i jednocześnie dać Mu dojść do słowa. Duszpasterze akademiccy okazują się w tym procesie bardzo pomocni.

Strzał w dziesiątkę!

S. Maria Czepiel ze Zgromadzenia Sióstr Św. Elżbiety we Wrocławiu ma dwie prawe ręce – obie wspomagają dwóch opiekunów DA Wawrzyny. Jedna leży na ramieniu ks. Stanisława „Orzecha” Orzechowskiego, natomiast druga wspiera o. Wojciecha Kobylińskiego CMF. Serce ma jedno, całe dla młodzieży. Siostra jest pomocna nie tylko przy rozeznawaniu powołania, leczeniu ran, czy prowadzeniu do Chrystusa przez Maryję. Z powodzeniem nauczy mężczyzn porządku, a kobiety cerowania, czy gotowania barszczu. Trudno wyobrazić sobie Duszpasterstwo bez s. Marii, bo trudno wyobrazić sobie dom bez mamy.

Strzała Amora

- Moje powołanie było bardzo szybkie. Strzała Amora. Nigdy nie myślałam o tym, żeby być siostrą zakonną. Pewnego razu pojechałam na rekolekcje do Sióstr Elżbietanek. Zaprosiła mnie na nie siostra zakonna, której opowiedział o mnie mój dobry znajomy. Wiedział, że przeżywam trudny czas. Na tych rekolekcjach było spotkanie ze Słowem Bożym. Na spotkaniu Bożenka (to moje imię z Chrztu) wylosowała takie Słowo: Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, nieustannie Cię wychwalają (Ps 84,5). To Słowo przebiło moje serce! Trudno wytłumaczyć dlaczego. Tak samo, jak trudno wytłumaczyć, dlaczego tej kobiecie podoba się właśnie ten mężczyzna. Ja po prostu chciałam być tylko Jezusowa. Na początku to miało być tylko dla mnie, bo chciałam być szczęśliwa, nie myślałam wówczas o tym, żeby Pan Jezus był ze mną szczęśliwy, jednak to Słowo tak do mnie trafiło, że w zasadzie w ciągu kilku dni podjęłam decyzję. Oczywiście, nie wstąpiłam do zakonu w kilka dni, ponieważ byłam studentką Politechniki Wrocławskiej – musiałam uporządkować wszystkie sprawy, pozdawać egzaminy, dokończyć semestr. Kilka miesięcy później pojechałam do Sióstr Elżbietanek na rozeznanie, żeby w ciszy pomyśleć dłużej o takim sposobie życia, bo to było dla mnie jakieś science fiction. Pojechałam w lipcu, w październiku byłam już postulantką w Zgromadzeniu Sióstr Św. Elżbiety. Wstąpiłam 4 października, kiedy wspominamy św. Franciszka z Asyżu. To bardzo droga mi postać. Można by zapytać: to dlaczego nie Siostry Franciszkanki? Dlatego, że św. Elżbieta Węgierska była serdeczną duchową przyjaciółką św. Franciszka. Franciszek do dzisiaj, z racji swojego umiłowania odrzuconych i ubogich oraz swojego osobistego ubóstwa, jest mi jednym z droższych świętych – opowiada s. Maria.

Pod ostrzałem

Kiedy trafia nas strzała Amora, Mars nie pozostaje dłużny. Też wyciąga swoje strzały, ale z pewnością nie są to strzały miłości, raczej strzały zniszczenia i nieprzychylnej ludzkiej opinii. Musimy pamiętać o tym, że w każdym prawdziwym powołaniu napotkamy trudności, bo po drugiej stronie barykady stoi ktoś, kto nie chce, aby Bóg czynił dobro naszymi rękami. Wmawia nam, że się do czegoś nie nadajemy, umniejsza naszą wartość, próbuje oszukać… Dlatego s. Maria uczula na rozeznawanie powołania w oparciu o Słowo, czyli o prawdę.

Celny strzał

Czy istnieje jeden, sprawdzony sposób na rozeznania powołania? Taki, który będzie na 100% trafny? – Muszę rozczarować tych, którzy mają na to nadzieję… Jednak mimo braku gotowej recepty, s. Maria zdradza, co jest istotą tego procesu. - Sercem rozeznawania każdego powołania jest jedno słowo: słuchać. Oczywiście, mowa o Słowie Bożym.

– Ludzie traktują Słowo Boże bardzo rzeczowo, jako kolejną opowiastkę, nic znaczącego, co mogłoby coś wnieść w ich życie. Nie zdajemy sobie sprawy, jak wielkie rzeczy może zdziałać żywe Słowo Boga w naszym życiu. Ja jestem tego przykładem. Tym, który powołuje, jest Bóg, a jeżeli my nie znamy Jego języka, to jak możemy rozeznać, co On do nas mówi? To tak, jakby próbować zrozumieć, co mówi mój szef w języku chińskim, kiedy ja kompletnie nie rozumiem chińskiego – dodaje Siostra Elżbietanka.

Pokorna służebnico Pana, łamiąca strzały nieprzyjaciela

Zapytałam s. Marię, jakie jest znaczenie kobiet w powołaniu do życia konsekrowanego. Siostra odpowiedziała mi Ewangelią: „Następnie wędrował przez miasta i wsie, nauczając i głosząc Ewangelię o królestwie Bożym. A było z Nim Dwunastu oraz kilka kobiet, które zostały uwolnione od złych duchów i od chorób: Maria, zwana Magdaleną, którą opuściło siedem złych duchów, Joanna, żona Chuzy, rządcy Heroda, Zuzanna i wiele innych, które im usługiwały, [udzielając] ze swego mienia”. (Łk, 8, 1-3). – Co jest mieniem kobiety? Kobieta uczy relacji. Zdrowa kobieta uczy więzi, troski o człowieka. Jest ze swej natury nastawiona na drugą osobę, na odpowiedzialność za nią. Mężczyzna jest bardziej zadaniowy. W Ewangelii zarówno te kobiety wymienione z imienia, jak i te bezimienne usługiwały Jezusowi i apostołom, czyli pierwszemu Kościołowi. Usługiwać znaczy kochać. Usługuje się tym, których kochamy. Ja, jako osoba konsekrowana, uczę się usługiwać wszystkim, czyli kochać wszystkich. Wszystkim tym, co posiadam, co zostało mi dane – odpowiada „wawrzynowa siostra duszpasterka”. Myślę, że dużą niewiadomą w rozeznawaniu powołania przez kobiety jest obawa przez niespełnionym pragnieniem macierzyństwa. Siostra poszerzyła nieco mój horyzont. – Nie trzeba fizycznie rodzić dzieci, żeby stać się matką. Dzięki spotkaniom z młodymi ludźmi z Duszpasterstwa (to już 7 lat!) doznałam bólu rodzenia i radości z narodzin.

Przemyślenia Siostry Marii nie mogą być chybione. Ich słuszność możemy poznać po owocach jej posługi zarówno w Duszpasterstwie Akademickim, Apostolacie Młodzieżowo-Powołaniowym prowincji wrocławskiej zgromadzenia, jak i w samym Zgromadzeniu Sióstr Św. Elżbiety. Pamiętajmy o nich, kiedy będziemy celować z Panem Bogiem w dziesiątkę naszego powołania!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

OŻYWICIEL!

2019-02-18 23:50

Agata Pieszko

Dziś (18.02) o godz. 20:15 w Duszpasterstwie Akademickim "Wawrzyny" odbyło się spotkanie księży przewodników Pieszej Pielgrzymki Wrocławskiej na Jasną Górę. Duszpasterze wraz ze służbami zgromadzili się po to, by rozpocząć etap organizacji 39. pielgrzymki, a przede wszystkim wybrać jej temat. Nad tradycyjnym spotkaniem "przy kanapkach" czuwał główny przewodnik, ks. Stanisław "Orzech" Orzechowski.

Agata Pieszko
Grupa XII na Jasnej Górze w 2018 r.

OŻYWICIEL-oto hasło, które będzie przyświecało pielgrzymom w sierpniowej wędrówce do Maryi. Księża przewodnicy asekurowali się przy swoim wyborze hasłem nowego roku duszpasterskiego, które brzmi: W MOCY BOŻEGO DUCHA. Uznali także, że w czasach, w których niebezpiecznie wzrasta liczba samobójstw, a społeczeństwo pogrąża się w marazmie, warto przypomnieć o szczególnej mocy Ducha Świętego, mocy dawania życia, mocy ożywiania tego, co umarłe, pozbawione nadziei. Podstawą rozważań na czas pielgrzymowania ma się zatem stać CREDO, czyli wyznanie wiary. Rozmawiając o organizacji i programie pielgrzymki, przewodnicy zaproponowali m.in. odnowienie sakramentu bierzmowania, koncert z modlitwą uwielbienia oraz wprowadzenie krótkich momentów ciszy przed rozpoczęciem Eucharystii oraz po przyjęciu Komunii Świętej.

Kolejne spotkanie zaplanowano na 29.04. Już dziś prosimy o modlitewne wsparcie dzieła PPW oraz proponujemy rozważenie swojej obecności na pątniczym szlaku. 

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem