Reklama

Kard. Filoni: ludy Amazonii sercem i w sercu Kościoła

2019-01-09 18:04

vaticannews / Watykan (KAI)

Andrzej Tarwid

Papież jest zaniepokojony skutkami globalnego ocieplenia dotykającymi najbardziej ludów tubylczych – zauważa kard. Fernando Filoni, prefekt Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów, a zatem dykasterii odpowiedzialnej za tereny misyjne. W wywiadzie dla Radia Watykańskiego kard. Filoni zwrócił uwagę na słowa Franciszka z przemówienia do korpusu dyplomatycznego. Powiedział on między innymi, że „ziemia należy do wszystkich i konsekwencje jej eksploatacji dotykają całą społeczność światową, powodując negatywne efekty szczególnie w niektórych regionach”.

Wśród tematów przyszłego Synodu dla Amazoni oprócz tych dotyczących ewangelizacji nie zabraknie zmierzenia się z problemami środowiska z ich odniesieniem do skutków społecznych. Właśnie z powodu konfliktów w obszarze rolnictwa w Brazylii nadal giną ludzie. W ostatnich dniach w północno-zachodniej części stanu Mato Grosso jedna osoba zginęła, a dziewięć zostało rannych w starciach pomiędzy rolnikami a funkcjonariuszami władzy. Kard. Filoni przywołał sytuację, która przydarzyła mu się, kiedy dwa lata temu odwiedzał kolumbijską część Amazonii. Wódz jednego z plemion postawił mu pytanie.

"Dlaczego przybywasz z Rzymu tutaj, w to dalekie miejsce w Amazonii? Odpowiedziałem mu: popatrz, to, że ludy zamieszkujące Amazonię są daleko od Rzymu nie oznacza, że nie jesteście w sercu Kościoła. Jesteście sercem i w sercu Kościoła. Przywódca tego plemienia popatrzył na mnie z ogromną satysfakcją oraz z zainteresowaniem – stwierdził kard. Filoni. – Uświadomienie tym ludom, że nie są na marginesie, nawet jeśli żyją daleko, na przykład, od Rzymu, jest bardzo ważne i powinniśmy to postawić na pierwszym miejscu, również podczas Synodu, tzn. przyjąć pozytywną antropologię, uznać, że ludy te mają ogromną wartość. To powinno pociągnąć za sobą również ich dowartościowanie, ponieważ posiadają one bogate doświadczenie duchowe, etyczne i środowiskowe".

Reklama

Prefekt Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów podkreślił, że w centrum należy postawić człowieka i uznać godność tych ludów. Jest to ściśle związane z szacunkiem dla środowiska.

Tagi:
Amazonia

Kard. Baldisseri – Amazonia potrzebuje nowych rozwiązań

2018-12-31 18:34

vaticannews.va / Watykan (KAI)

Synod Biskupów poświęcony młodym oraz specjalny Synod Biskupów dotyczący Amazonii – to dwa wydarzenia, na które zwrócił uwagę kard. Lorenzo Baldisseri, podsumowując rok 2018.

leondeniscf/pixabay.com

Sekretarz generalny Synodu podkreślił, że październikowe spotkanie biskupów poświęcone młodzieży było wydarzeniem bez precedensu. Pozwoliło ono bowiem na wymianę myśli, opinii, planów pomiędzy pasterzami Kościoła i papieżem, ale także młodymi, którzy chcą być brani pod uwagę i słuchani. „Kościół zachęcił młodych do odkrycia Chrystusa – powiedział kardynał – i do misji, aby stawali się protagonistami ewangelizacji wybierając życie kapłańskie, zakonne lub małżeńskie”.

W wywiadzie dla Radia Watykańskiego watykański hierarcha odniósł się także do planowanego na październik przyszłego roku Specjalnego Synodu Biskupów dla Amazonii.

„Wydarzenie to przygotowujemy już od roku. Chodzi o Synod specjalny, a więc taki, w czasie którego porusza się problemy odnoszące się do konkretnego terenu lub regionu. W tym przypadku chodzi o Amazonię - przypomniał kard. Bardisseri. - Pragnieniem papieża jest, aby skupić się na problemach tego regionu, dlatego wyznaczył szczególny temat: «Amazonia, nowe drogi dla Kościoła i integralnej ekologii». Nie chcemy jednak patrzeć na problem z punktu widzenia politycznego, ale kościelnego”.

Odnosząc się do tematu tego synodu kard. Baldisseri dodał, że po pierwsze będzie to okazja do zwrócenia uwagi na misję Kościoła w tym regionie, a więc problemy dotyczące katechezy i formacji chrześcijańskiej, życia sakramentalnego i liturgicznego, a także życia kapłańskiego, zakonnego oraz inkulturacji religijnej. Zostanie podjęty również problem ekologii integralnej. Jest on konkretną alternatywą dla zagrożonej degradacją i zniszczeniem Puszczy Amazońskiej, płuc naszej planety oraz obrona ludów tubylczych, które zamieszkują tamte tereny.

Sekretarz generalny Synodu Biskupów zaznaczył także, że nie można zapominać, że na region ten ogromną presję wywierają wielkie interesy ekonomiczne i polityczne. Jest też presja ruchów, które za wszelką cenę chcą chronić przyrodę bez oglądania się na potrzeby tamtejszych ludzi. Kościół więc – zaznaczył sekretarz generalny Synodu – chce zwrócić się do całego świata chrześcijańskiego i wszystkich grup powołanych do ochrony stworzenia, aby ukazać ten problem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kolęda

Alumn Grzegorz Gęsikowski
Edycja szczecińsko-kamieńska 51/2002

Termin calendae w starożytnym Rzymie oznaczał pierwszy dzień miesiąca. Najbardziej zaś uroczyście obchodzono calendae styczniowe (festum Calendarium), które rozpoczynały nowy rok. Wtedy to odwiedzano się po domach, obdarowywano podarkami i składano sobie życzenia. Podobnie czyniono w całej Europie w wiekach późniejszych, łącząc już ów zwyczaj ściśle ze świętami Bożego Narodzenia.
Tymczasem w Polsce dawnej 1 stycznia kapłani rozpoczynali odwiedziny duszpasterskie, które określano właśnie mianem kolędy. Trwała ona do 2 lutego - Święta Ofiarowania Pańskiego (Matki Bożej Gromnicznej). Najdawniejsza wzmianka o tej praktyce pochodzi z 1607 r. Wtedy to na synodzie prowincjonalnym w Piotrkowie polecono, aby plebani według starożytnego zwyczaju nawiedzali swoich wiernych po domach, uczyli ich pacierza, prawd wiary i by wchodzili w szczegóły życia, czy jest ono prawdziwie chrześcijańskie. Polecano także, by strapionych pocieszali, a ubogich wspomagali. Z kolei synod chełmski (1624 r.) zachęcał, aby proboszczowie spisywali swoich parafian i zachęcali do częstego korzystania z sakramentów. Owa wizyta miała wpłynąć na ożywienie życia religijnego i moralnego parafii.
Dla wielu rodzin kolęda jest bardzo ważnym wydarzeniem. Już od samego rana trwają w mieszkaniach przygotowania do przyjęcia kapłana. Wizyta duszpasterza jest doskonałą okazją do wspólnej modlitwy, do wyproszenia Bożego błogosławieństwa dla domowników, ale także okazją do szczerej rozmowy.
Jak należy przeżyć wizytę duszpasterską kapłana? Przede wszystkim należy się przygotować duchowo. Najlepiej uczynimy to, przystępując w czasie świąt do Komunii św., a także biorąc czynny udział w modlitwie. Nie wolno też zapomnieć o zewnętrznym przygotowaniu samego miejsca spotkania. Stół należy nakryć białym obrusem, postawić na nim krzyż, zapalone świeczki, Pismo Święte i wodę święconą. Przy tak przygotowanym stole winna zgromadzić się cała rodzina. Obrzęd kolędy nie jest wcale skomplikowany i na pewno sprzyja serdecznemu spotkaniu duszpasterza ze swoimi parafianami. Z jednej strony kapłan ma doskonałą okazję nie tylko poznać swoich wiernych, ale i wgłębić się w ich konkretną sytuację życiową, poznać jej radości, smutki i wyjść naprzeciw z konkretnym działaniem. Z drugiej strony i parafianie mają możliwość bliżej zainteresować się życiem parafii - życiem wspólnoty lokalnego Kościoła.
Jak wygląda kolęda? Zgodnie z wielowiekową tradycją kolęda w Polsce ma następujący przebieg: przed wejściem (bądź w trakcie wchodzenia) do mieszkania (domu) ministranci wraz z domownikami śpiewają kolędę, a w tym czasie jeden z chłopców kreśli na drzwiach napis: C + M + B + bieżący rok, co oznacza: Christus manisionem benedicat ("Niech Chrystus mieszkanie błogosławi"). Następnie kapłan wchodzi do mieszkania i pozdrawia obecnych słowami: "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!" (odpowiadamy: "Na wieki wieków. Amen"). Kapłan może również zacząć od słów: "Pokój temu domowi" (tym razem odpowiemy: "I wszystkim jego mieszkańcom"). Następnie wszyscy - jak jedna rodzina, zgromadzona przy jednym stole odmawiają modlitwę, którą nauczył nas Jezus Chrystus (tzn. Ojcze nasz). Po niej kapłan, wypraszając Boże błogosławieństwo dla domowników, modli się następującymi lub podobnymi słowami: "Pobłogosław + Panie, Boże Wszechmogący, to mieszkanie (ten dom), aby w nim trwały: zdrowie i czystość, dobroć i łagodność oraz wierność w wypełnianiu Twoich przykazań; aby zawsze składano Ci dzięki. A błogosławieństwo Twoje niech pozostanie na tym miejscu i nad jego mieszkańcami teraz i na zawsze. Amen". Po czym następuje końcowe błogosławieństwo: "Niech to mieszkanie i wszystkich w nim mieszkających błogosławi Bóg Ojciec i Syn + i Duch Święty. Amen". Pięknym zwyczajem jest, gdy duszpasterz teraz weźmie ze stołu krzyż stanowiący własność rodziny i poda każdemu do ucałowania. Po tym dopiero kropi mieszkanie i domowników wodą święconą i stosownie do potrzeby duszpasterskiej nawiązuje rozmowę, której zawsze powinna towarzyszyć roztropność, delikatność i chrześcijańska zasada miłości.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Cierpienie można przyjąć tylko wiarą

2019-01-16 21:37

Justyna Walicka/Archidiecezja Krakowska

- To jest niepojęta tajemnica, której rozumowo zgłębić do końca nie jesteśmy w stanie. Ale jesteśmy w stanie przyjąć to naszą wiarą. Właśnie dlatego, że Pan Jezus przyjął cierpienie i z cierpieniem się utożsamił i dał się przez nie przeniknąć aż do końca i tym samym przychodzi nam z pomocą - o cierpieniu mówił abp Marek Jędraszewski podczas kolędowej wizyty duszpasterskiej w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Krakowie-Prokocimiu.

Jaonna Adamik/Archidiecezja Krakowska

Wicedyrektor szpitala lek. med. Andrzej Bałaga przywitał metropolitę i podziękował za kolejną wizytę, która, jak zaznaczył, jest wsparciem zarówno dla personelu w podejmowaniu nierzadko trudnych decyzji, jak i dla małych pacjentów w ich powrocie do zdrowia.

Prof. Szymon Skoczeń w imieniu zespołu lekarskiego i pielęgniarskiego szpitala poprosił arcybiskupa o błogosławieństwo.

Delegacja dzieci również przywitała metropolitę krakowskiego i złożyła wierszowane życzenia. Młodzi pacjenci zapewnili arcybiskupa o swej pamięci modlitewnej w ich szpitalnej kaplicy.

Metropolita wyjaśnił, że dzisiejsze czytania mówiące o tym jak Chrystus wyrzuca złe duchy i uzdrawia, dopełniają tego, co zaczęło się w Betlejem.

– Bo chodziło o to, żeby Chrystus się światu objawił jako Boży Syn. Jako Ten, który zrodzony przed wiekami z Ojca stał się z Jego woli człowiekiem po to, aby nam przynieść zbawienie.

Arcybiskup podkreślił, że w dzisiejszej Ewangelii jest także mowa o tym, że Chrystus udał się w odosobnione miejsce, by się modlić. I na słowa Apostoła, że wszyscy Go szukają, odpowiedział, że trzeba iść dalej, do kolejnej miejscowości nauczać o Bogu.

W Liście do Hebrajczyków natomiast słyszymy dziś przypomnienie tego, że Chrystus stał się do nas podobny we wszystkim – oprócz grzechu. Metropolita szczególnie podkreślił, że Pan Jezus stał się do nas podobny we wszystkim i stał się jednym z nas. Metropolita zacytował zdanie: „W czym bowiem sam cierpiał, będąc doświadczany, w tym może przyjść z pomocą tym, którzy są poddani próbom.” – Ludzie są poddawani próbom. Ludzie są doświadczani cierpieniem i to miejsce jest szczególnym nagromadzeniem ludzkiego cierpienia. Nie w postaci abstrakcyjnej, nie w postaci ksiąg o cierpieniu czy o tym jak z cierpienia ludzi wydobywać. To jest miejsce, w którym cierpienie przybiera kształt konkretnego człowieka, konkretnego dziecka. I jest to dla nas wszystkich jakaś ogromna tajemnica.

Metropolita zaznaczył, że Chrystus stał się jednym z nas także w cierpieniu, bo On naprawdę cierpiał. I pokazał jak trzeba to cierpienie przyjąć – z całkowitym zaufaniem wobec Boga, nawet, jeśli jest to niezwykle trudne.

– Bo na krzyżu Golgoty (…) było poczucie osamotnienia, była ogromna boleść, ale było też oddanie wszystkiego swemu Ojcu. I była tam także, co trzeba bardzo mocno podkreślić, błogosławiona obecność tych, którzy Pana Jezusa kochali i pozostali Mu wierni aż do końca. Zwłaszcza Jego Przenajświętsza Matka, zwłaszcza Jego najbardziej spośród wszystkich ukochany uczeń Jan. Byli przy Nim i swoją obecnością pokazywali – nie jesteś sam, kochamy Ciebie. Arcybiskup powiedział także, że zdaje sobie sprawę, że łatwo jest powiedzieć, że mamy przyjmować cierpienie. Szczególnie jeśli chodzi o cierpienia dziecka, wobec którego jesteśmy kompletnie bezradni.

– To jest niepojęta tajemnica, której rozumowo zgłębić do końca nie jesteśmy w stanie. Ale jesteśmy w stanie przyjąć to naszą wiarą. Właśnie dlatego, że Pan Jezus przyjął cierpienie i z cierpieniem się utożsamił i dał się przez nie przeniknąć aż do końca i tym samym przychodzi nam z pomocą. Bo jeśli On przeszedł przez bramę cierpienia do pełni życia, to i my ufamy, zmierzając także do Dzieciątka narodzonego w Betlejem, że nas rozumie, że nas swoją miłością ubogaci, że swoim ubóstwem podniesie i że przy wszystkich nierozumieniach tego czym jest cierpienie, a zwłaszcza czym jest cierpienie dziecka, będziemy, będąc blisko Niego, mogli z całą głębią wiary powtarzać słowa wyśpiewywane w Betlejem przez aniołów: „Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom Bożego upodobania, pokój ludziom dobrej woli”.

Po Mszy św. arcybiskup niosąc słowa otuchy odwiedził małych pacjentów w szpitalnych oddziałach.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem