Reklama

Razem ku jedności

2019-01-14 19:54

Łukasz Krzysztofka

Łukasz Krzysztofka/Niedziela

„Dąż do sprawiedliwości” – pod takim hasłem, zaczerpniętym z Księgi Powtórzonego Prawa, od 18 do 25 stycznia trwać będzie Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan.

Tegoroczne rozważania przygotowali chrześcijanie z Indonezji.

Chrześcijanie różnych wyznań na całym świecie będą się spotykać na ekumenicznych nabożeństwach, modlitwach, konferencjach i koncertach. W Polsce centralne nabożeństwo odbędzie się 20 stycznia w Warszawie, o godz. 15.00 w kościele rzymskokatolickim św. Kazimierza Królewicza na Rynku Nowego Miasta. Nabożeństwu będzie przewodniczył kard. Kazimierz Nycz, metropolita warszawski, a kazanie wygłosi Andrzej Malicki, zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w RP.

W czasie konferencji prasowej w siedzibie Konferencji Episkopatu Polskiw Warszawie po raz pierwszy zaprezentowano razem program obchodów Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan, Dni Judaizmu oraz Dnia Islamu w Kościele katolickim w Polsce.

Reklama

Bp Krzysztof Nitkiewicz, Przewodniczący Rady KEP ds. Ekumenizmupodkreślił, że Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan skłania do podjęcia wysiłków, aby razem iść w kierunku jedności, kochając się nawzajem. – To Chrystus nas łączy, w Jego imię się spotkaliśmy – powiedział biskup sandomierski.

Na fakt, że po II wojnie światowejpowstało wiele organizacji, takichjak Światowa Rada Kościołów, które za cel ustanowiły sobie jednoczenie ludzi, zwrócił uwagę bp Jerzy Samiec, Prezes Polskiej Rady Ekumenicznej, biskup Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP. Hierarcha podkreślił, żeludzie po tragedii wojny zaczęli sobie zdawać sprawę, że działanie w pojedynkę prowadzi często do sporów i konfliktów, wyzwalając wiele egoizmu. W tym roku będziemywspominać 80. rocznicę wybuchu II wojny światowej. – Chcemy się zastanowić, co było powodem jej wybuchu. Chcemy spoglądać też w przyszłość, na proces pojednania – miedzy Niemcami i Francuzami, ale teżPolakami a Niemcami – zaznaczył bp Samiec.

Ks. Grzegorz Giemza, Dyrektor Polskiej Rady Ekumenicznej wyraził wielką radość z tego, że na szczycie klimatycznym w Katowicach COP24 doświadczyliśmy, ze wszyscy chrześcijanie wspólnie występowali w obronie stworzeni i troski o klimat. Wymienił też akcję „Czas dla Stworzenia” prowadzoną przez Światową Radę Kościołów, która zaczyna się 1 września, a kończy 4 października w dzień św. Franciszka. - To ruch, który nie da się zamknąć w żadne ramy organizacyjne – stwierdził ks. Giemza.

Harmonogramy nabożeństw i innych spotkań ekumenicznych w całej Polsce dostępne są na stronach: www.ekumenizm.pl i www.episkopat.pl.

Tegoroczny XXII Dzień Judaizmu w Kościele katolickim odbędzie się 17 stycznia pod hasłem wziętym z Księgi Ozeasza „Nie przyszedłem, żeby zatracać” (Oz 11.9). Główne obchody odbędą się w Łodzi. Ich organizatorami są archidiecezja łódzka i Gmina Wyznaniowa Żydowska w Łodzi. – Przez wybór Łodzi chcieliśmy zwrócić uwagę na wielowiekowa obecność wyznawców judaizmu w tym mieście.To miejsce, gdzie gmina żydowska doznała niezwykłej kaźni w czasie II wojny światowej. W Łodzi znajdowało się drugie największe po warszawskim getto żydowskie. Chcemy, aby ten dzień był hołdem dla wszystkich ofiar Holokaustu – powiedział bp Rafał Markowski, Przewodniczący Rady KEP ds. Dialogu Religijnego i Komitetu ds. Dialogu z Judaizmem.

Obchody rozpoczną się o godz. 9.30 modlitwą na Cmentarzu Żydowskim w Łodzi przy ul. Brackiej. Od godz. 11.00 w Centrum Dialogu im. Marka Edelmana będzie miało miejsce sympozjum poświęcone lekturze Tory i Biblii, a także wspólnej codzienności chrześcijan i żydów. Uroczystości zakończą się zaplanowanym na godz. 18.00 Centralnym Nabożeństwem Słowa Bożego na Starym Rynku, w pobliżu Synagogi AlteSzil.

26 stycznia, po raz XIX, będzie obchodzony Dzień Islamu w Kościele katolickim. Towarzyszyć mu będzie hasło: „Chrześcijanie i muzułmanie: od współzawodnictwa do współpracy”. Główne obchody odbędą się w Białymstoku,w Centrum Wystawienniczo-Konferencyjnym Archidiecezji Białostockiej. Gospodarzem spotkania będzie bp Henryk Ciereszko, Przewodniczący Komitetu KEP ds. Dialogu z Religiami Niechrześcijańskimi. W programie zaplanowano m.in. czytanie fragmentów Pisma Świętego oraz Koranu, modlitwę i przekazanie znaku pokoju. Ze strony chrześcijańskiej głos zabierze o. Zygmunt Kwiatkowski SJ, a ze strony muzułmańskiej Artur Konopacki. Dzień wcześniej na UKSW w Warszawie odbędzie się ogólnopolska konferencja naukowa „Kościół katolicki w dialogu z religiami. Od współzawodnictwa do współpracy”.

Tagi:
konferencja Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan

Reklama

Niewolnictwo w globalnej wiosce

2019-03-15 12:00

Anna Majowicz

Pod tym hasłem 14 marca w auli Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu odbyła się międzynarodowa konferencja. Spotkanie zorganizowała Katedra Teologii Moralnej, przy współpracy Katedry Filozofii Społecznej i Politycznej.

Anna Majowicz
Konferencję otworzył rektor PWT, ks. prof. Włodzimierz Wołyniec

- Słowo Boże mówi, że ,,kto popełnia grzech, staje się niewolnikiem grzechu”. Każdy z nas jest grzeszny, w związku z tym temat niewolnictwa dotyczy nas bezpośrednio. Warto więc się nad nim pochylić, po to, by uświadomić sobie niebezpieczeństwo, które nam zagraża – mówił, otwierając konferencję rektor PWT ks. prof. Włodzimierz Wołyniec.

Pierwsza sesja konferencji pobudziła w uczestnikach krytyczne myślenie wobec współczesnych form niewolnictwa. W trakcie trzech referatów ujrzano różne perspektywy i aspekty kwestii niewolnictwa – od socjologicznej obserwacji, po pogłębioną refleksję antropologiczną. Ks. dr Piotr Duda w pierwszym referacie zarysował niewolnictwo w ujęciu biblijno – historycznym. – Trudno znaleźć w starożytności naród mniej lub bardziej cywilizowany, którego ustrój odbiegałby od ustroju niewolniczego, na którym opierało się życie społeczeństw – mówił. Prelegent zauważył, że zarówno w krajach starożytnego Wschodu, jak i w narodzie izraelskim, niewolników pozyskiwało się w podobny sposób: przez długi, podboje czy handel. – Prawo Izraelitów różniło się od praw innych ludów tym, że stanowił je Bóg, nie człowiek. Zakazywano tu bicia niewolników. Można stwierdzić, że szczególną cechą prawa obowiązującego naród wybrany odnoszącą się do niewolnictwa był rozwinięty humanitaryzm – dodał. Swoją prelekcję zakończył na 1926 r., kiedy to w Genewie podpisano konwencję w sprawie niewolnictwa, która pod egidą Ligi Narodów zakazała handlu niewolnikami. Czy więc problem niewolnictwa zniknął? Odpowiedzi na to pytanie udzielił drugi prelegent spotkania, prof. Emmanuel Agius, dziekan Fakultetu Teologicznego Uniwersytetu na Malcie. - Pomimo tego, że niewolnictwo było pierwszą kwestią dotyczącą praw człowieka, która wzbudziła daleko idące międzynarodowe zaniepokojenie, nadal jest ono praktykowane, a praktyki niewolnicze nadal pozostają poważnym, utrzymującym się problemem. Zgodnie z najnowszymi szacunkowymi obliczeniami, więcej niż 40 mln ludzi w dzisiejszym świecie jest ofiarami współczesnego niewolnictwa – mówił prof. Emmanuel Agius, dodając, że współczesne formy niewolnictwa przejawiają się m.in. poprzez przymusowe: pracę, małżeństwo czy prostytucję. - Szacuje się, że 10 mln dzieci znajduje się w niewoli. 24.9 mln ludzi jest przymuszona do pracy, 15.4 mln znajduje się w wymuszonych małżeństwach, a 4.8 mln jest przymuszana do wykorzystania seksualnego. Te dane oznaczają, że obecnie jest więcej ludzi w niewoli, niż w jakimkolwiek innym okresie historii ludzkości. To globalne zjawisko jest krwawiącą raną naszego człowieczeństwa! Pomimo wysiłków wielu, neo-niewolnictwo nadal stanowi okrutną plagę współczesnego świata.

Ostatnim prelegentem pierwszej części spotkania był o prof. Maksym Kopiec OFM, z Papieskiego Uniwersytetu Antonianum w Rzymie, który zauważył, że we współczesnym świecie nikt nie neguje takich wartości jak wolność czy godność, ale ich absolutyzacja, wyrwanie z kontekstu innej wartości, prowadzi do społecznej tragedii, do błędów antropologicznych. - Wolność oderwana od prawdy staje się atrapą wolności. Zwłaszcza oderwana od prawdy o Bogu i człowieku – zakończył.

Zobacz zdjęcia: Niewolnictwo w globalnej wiosce

Po krótkiej przerwie kawowej przyszedł czas na panel dyskusyjny, który poprowadził ks. dr hab. Andrzej Szafulski, PWT Wrocław. W drugiej części sympozjum udział wzięli: dr hab. Mieczysław Guzewicz, przedstawiciel Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Tomasz Wójcik, Członek Komisji Krajowej NSZZ Solidarność, Kazimierz Kimso, przewodniczący Regionu NSZZ Solidarność Dolny Śląsk, o. dr hab. Kazimierz F. Papciak SSCC, prof. PWT Wrocław oraz ks. dr Tadeusz Kuźmicki. Panowie dyskutowali o formach zniewolenia w życiu społecznym w Polsce. Prof. Papciak przedstawił schemat metody zniewalania człowieka. Zaznaczył, że wolność jest naszym naturalnym wyposażeniem, a nie łaskawym podarunkiem społeczeństwa, czy władzy. Ks. dr Tadeusz Kuźmicki przytoczył słowa Arystotelesa, który mówił, że niewolnictwo jest brakiem pełnej zdolności rozumu, a co za tym idzie, niezdolności do walki o swoje prawa. Kazimierz Kimso dodał, że dziś, w Polsce niewolnikami stajemy się poprzez presję finansową, rozpoczynamy tzw. ,,wyścig szczurów” i pracujemy ponad normę. Zauważył przy tym, że często stajemy się ofiarami mobbingu, co niejednokrotnie prowadzi do samobójstw i depresji. Dlatego też, warto edukować pracodawców.

Z panelu można by postawić tezę, że niewolnictwo jest możliwe wtedy, gdy człowiek ma problem z własną tożsamością. Jeśli nieprawidłowo rozpoznajemy istotę własnego społeczeństwa, nie jesteśmy w stanie prawidłowo potraktować drugiego człowieka.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Święty Józef - oblubieniec Maryi

Oprac. Józef Rydzewski
Edycja podlaska 11/2002

Juan Simón Gutiérrez, ŚWIĘTA RODZINA

Św. Józef, oblubieniec Najświętszej Maryi Panny, w kalendarzu liturgicznym Kościoła zajmuje miejsce specjalne, skoro jego wspomnienie Kościół obchodzi w sposób uroczysty. Miesiąc marzec jest w sposób szczególny poświęcony św. Józefowi. Jego święto obchodzimy 19 marca jako uroczystość. Bardzo pięknie wyrażają prawdę o św. Józefie niektóre pieśni: "Szczęśliwy, kto sobie patrona Józefa ma za Opiekuna. Niechaj się niczego nie boi, gdy św. Józef przy nim stoi Patronem...".

Hebrajskie imię Józef oznacza tyle, co "Bóg przydał". Św. Józef pochodził z królewskiego rodu Dawida. Pomimo tego, że pochodził z takiego rodu, zarabiał na życie trudniąc się obróbką drewna. Mieszkał zapewne w Nazarecie. Nie był on według ciała ojcem Jezusa Chrystusa. Był nim jednak według żydowskiego prawa jako małżonek Maryi. Zaręczony z Maryją stanął przed tajemnicą cudownego poczęcia. Postanowił wówczas dyskretnie się usunąć, ale po nadprzyrodzonej interwencji wziął do siebie Maryję, a potem jako prawdziwy Cień Najwyższego pokornie asystował w wielkich tajemnicach. Chociaż Maryja porodziła Pana Jezusa dziewiczo, to jednak według otoczenia św. Józef był uważany za Jego ojca. On to kierował w drodze do Betlejem, nadawał Dzieciątku imię, przedstawiał Je w świątyni jerozolimskiej i uciekając do Egiptu ocalił przed prześladowaniem króla Heroda. Widzimy jeszcze św. Józefa w czasie pielgrzymki z dwunastoletnim Jezusem do Jerozolimy na święto Paschy. Potem już się w Ewangelii nie pojawia. Niektórzy sądzą, że wkrótce potem zakończył życie w obecności Pana Jezusa i Najświętszej Maryi, na Ich rękach i miał uroczysty pogrzeb, bo w ich obecności. Może dlatego św. Józef jest uważany za szczególnego patrona dobrej śmierci.

Św. Józef był rzemieślnikiem, być może cieślą, co oznacza hebrajski wyraz charasz. Zajmował się pracą w drewnie, w metalu, w kamieniu. Wykonywał zatem narzędzie codziennego użytku, konieczne również w gospodarce rolnej. Jest rzeczą uderzającą, że w wydarzeniach z dziecięcych lat Pana Jezusa, św. Józef odgrywa znaczącą rolę. Jemu anioł wyjaśnia tajemnice wcielenia Syna Bożego, jemu poleca ucieczkę i powrót do Nazaretu po śmierci Heroda.

Na obrazach widzimy zwykle św. Józefa jako starca, by w ten sposób podkreślić prawdę o dziewiczym poczęciu Pana Jezusa. W rzeczywistości jednak św. Józef był młodzieńcem w pełni urody i sił. Pisarze podkreślają, że do tak wielkiej godności, opiekuna Pana Jezusa, oblubieńca Najświętszej Maryi Panny i żywiciela - głowy Najświętszej Rodziny, powołał Pan Bóg męża o niezwykłej cnocie. Dlatego słusznie stawiają oni św. Józefa na czele wszystkich świętych Pańskich, a Kościół obchodzi jego doroczną pamiątkę, pomimo Wielkiego Postu, jako uroczystość.

Szczególnym nabożeństwem do św. Józefa wyróżniała się św. Teresa z Avila. Z wielkim zaangażowaniem szerzyła ona kult św. Józefa słowem i pismem. Twierdziła, że o cokolwiek prosiła Pana Boga za przyczyną św. Józefa, zawsze to otrzymała. Jego też obrała za głównego patrona zreformowanego przez siebie zakonu karmelitańskiego. Za swojego patrona św. Józefa obrały sobie również Siostry Wizytki. Św. Jan Bosko, założył stowarzyszenie św. Józefa dla młodzieży rzemieślniczej. Papież bł. Jan XXIII, który na chrzcie św. otrzymał imię Józef, do kanonu Mszy św. (pierwsza modlitwa eucharystyczna) dołączył imię św. Józefa. W 1961 r. tenże Papież wydał list zalecający szczególne nabożeństwo do tegoż Orędownika.

Liturgiczne święto św. Józefa po raz pierwszy spotykamy w IV w. w pobliżu Jerozolimy w klasztorze św. Saby. Papież Sykstus IV w 1479 r. wprowadził to święto do mszału rzymskiego i brewiarza, a papież Grzegorz XV rozszerzył je na cały Kościół. W pierwszej połowie XIX w. przełożeni generalni 43 zakonów wystąpili do Stolicy Apostolskiej z prośbą o ustanowienie osobnego święta Opieki Świętego Józefa nad Kościołem Chrystusa. Papież bł. Pius IX przyczynił się do ich prośby i w 1847 r. ustanowił to święto. Natomiast papież św. Pius X podniósł je do rangi uroczystości. Papież Pius XII wprowadził na dzień 1 maja wspomnienie św. Józefa Robotnika. Papież Benedykt XV w 1919 r. do Mszy św., w której wspomina św. Józefa dołączył osobną o nim prefację. Pierwszą w dziejach Kościoła encyklikę o św. Józefie wydał papież Leon XIII. Wreszcie papież św. Pius X zatwierdził litanię do św. Józefa, do odmawiania publicznego. Są sanktuaria św. Józefa. Największe i najbardziej znane jest w Kanadzie, w Montrealu. Powstało ono w 1904 r. i posiada 61 dzwonów. Cudowna figura św. Józefa została ukoronowana koronami papieskimi w 1955 r. Kanada, Czechy, Austria, Portugalia, Hiszpania obrały sobie św. Józefa za patrona.

W Polsce kult św. Józefa jest bardzo żywy. Już na przełomie XI i XII w. w Krakowie obchodzono 19 marca jego święto. W XVII i XVIII w. nastąpił największy rozwój nabożeństwa do św. Józefa. W 1645 r. ukazały się godzinki ku czci św. Józefa. W XVII w. wybudowano największe sanktuarium św. Józefa w Polsce, w Kaliszu. Znajduje się tam obraz pochodzący z tegoż wieku, który w 1786 r. Prymas Polski Władysław Aleksander Łubieński, ogłosił urzędowo za cudowny. Papież Pius VI w 1783 r. wydał dekret zezwalający na koronacje obrazu, ale dokonała się ona dopiero w 1796 r. W Polsce jest około 270 kościołów ku czci św. Józefa. W 1818 r. diecezja kujawsko-kaliska obrała go sobie za patrona, a później diecezja wrocławska i diecezja łódzka. Powstały 4 rodziny zakonne pod wezwaniem św. Józefa. W Polsce swego czasu imię Józef było bardzo popularne.

Ojciec Święty w adhortacji apostolskiej Redemptoris Custos z 15 sierpnia 1989 r. ukazuje św. Józefa i jego posłannictwo w życiu Chrystusa i Kościoła. Pisze o nim, że był powołany na opiekuna Zbawiciela, był powiernikiem tajemnicy samego Boga, mężem sprawiedliwym i oblubieńcem Dziewicy Maryi, był pracowity, a jego praca była wyrazem miłości. Ojciec Święty kończy adhortację słowami: "Mąż sprawiedliwy, który nosił w sobie całe dziedzictwo Starego Przymierza, równocześnie został wprowadzony przez Boga w początki Przymierza Nowego i Wiecznego w Jezusie Chrystusie. Niech nam ukazuje drogi tego zbawczego Przymierza na progu Tysiąclecia, w którym ma trwać i dalej się rozwijać ´pełnia czasu´ związana z niewysłowioną tajemnicą Wcielenia Słowa. Niech św. Józef wyprasza Kościołowi i światu, każdemu z nas, błogosławieństwo Ojca i Syna i Ducha Świętego".

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kard. Barbarin: „domniemanie niewinności” powodem decyzji papieża

2019-03-19 20:57

pb / Lyon (KAI)

„Domniemanie niewinności” było powodem papieskiej odmowy przyjęcia dymisji, jaką kard. Philippe Barbarin złożył na ręce Franciszka. Poinformował o tym sam arcybiskup Lyonu w komunikacie opublikowanym na stronie internetowej archidiecezji liońskiej.

YouTube.com

Prymas Galii został 7 marca skazany na sześć miesięcy więzienia w zawieszeniu za niedoniesienie o wykorzystywaniu seksualnym małoletnich, jakiego dopuścił się jeden z księży jego archidiecezji. Jego adwokaci złożyli apelację od wyroku.

W swym komunikacie kard. Barbarin potwierdził, że 18 marca złożył swą „misję w ręce Ojca Świętego”. - Odwołując się do domniemania niewinności, [papież] nie chciał przyjąć tej dymisji. Pozostawił mi swobodę podjęcia decyzji, która wydałaby mi się dzisiaj najlepsza dla życia diecezji liońskiej. Zgodnie z jego sugestią i ponieważ Kościół w Lyonie cierpi od trzech lat, postanowiłem na pewien czas usunąć się i pozostawić kierowanie diecezją wikariuszowi generalnemu-moderatorowi ks. Yves’owi Baumgartenowi. Ta decyzja wchodzi w życie z dniem dzisiejszym - napisał 19 marca prymas Galii.

Zdziwienie tym „niecodziennym” obrotem sprawy wyraził przewodniczący Konferencji Biskupów Francji abp Georges Pontier. Nie spodziewał się on scenariusza „pośredniego między dwoma przewidywalnymi scenariuszami”, czyli przyjęciem dymisji lub jej odrzuceniem i dalszym kierowaniem archidiecezją przez kard. Barbarina.

Metropolita Marsylii przypuszcza, że taka decyzja jest wynikiem „konfliktu między dwoma wymogami”: „poszanowaniem toku wymiaru sprawiedliwości” i „troski o dobro diecezji liońskiej”. Jego zdaniem przyjęcie dymisji kard. Barbarina „nie wydało się papieżowi właściwe, gdyż nie zakończył się proces cywilny”. Franciszek „nie chciał sprawiać wrażenia, że skazuje kardynała, gdy nie rozstrzygnął o tym jeszcze wymiar sprawiedliwości”, dodał abp Pontier w rozmowie z agencją AFP, odnosząc się do złożonej apelacji od wyroku z 7 marca.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem