Reklama

VII Rejonowy Turniej Ministrantów

2019-02-11 13:52

Zofia Białas

Zofia Białas

W sobotę 9 lutego 2019 r. Katolickie Liceum Ogólnokształcące SPSK im. bp. Teodora Kubiny oraz Technikum SPSK w Wieluniu gościły 6 drużyn ministranckich – uczestników VII Rejonowego Turnieju Ministrantów. Organizatorem Turnieju były wyżej wymienione szkoły oraz diakoni i klerycy Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie. Patronat honorowy nad turniejem sprawowało Stowarzyszenie Przyjaciół Szkół Katolickich.

Pomysł turnieju zrodził się w 2013 roku. Swój udział mieli w tym klerycy - absolwenci KLO. W tym samym roku, za zgodą ks. Sebastiana Ciastka, opiekuna archidiecezjalnej Liturgicznej Służby Ołtarza, turniej odbył się po raz pierwszy. W przygotowaniu części konkursowej i prowadzeniu od początku czynnie uczestniczą klerycy Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie. W tym roku byli to: diakon Mateusz Pilarski, Mateusz Olejnik, kleryk Andrzej Graczyk (wszyscy absolwenci KLO).

W VII Turnieju wzięło udział 45 ministrantów. Ministranci, którzy reprezentowali: klasztor i kościół oo. Franciszkanów, parafię NNMP w Wieluniu (opiekun ks. Piotr Placek), parafię św. Barbary w Wieluniu, parafię św. Apostołów Filipa i Jakuba w Skomlinie, parafię św. Piotra w Okowach w Białej (opiekun ks. Damian Magiera), parafię św. Józefa w Wieluniu walczyli o Puchar Turnieju. Turniej rozegrano w dwóch kategoriach.

Pierwszą część turnieju, związaną z ministranturą, przeprowadzili diakoni i klerycy, II sportową p. Roman Majtyka – nauczyciel wychowania fizycznego. Rozgrywki poprzedziła wspólnie odmówiona modlitwa. Pierwsza runda to: prelekcja na temat roli ministranta w życiu parafii, przypomnienie biografii św. Jana Pawła II. Na jej podstawie ministranci rozwiązali test zatytułowany „Czy znasz Jana Pawła II?”. Kolejne etapy zmagań to: zapalanie świec, odpowiedzi na pytania, – jaką postawę przyjmują wierni w poszczególnych częściach Eucharystii?, kto udziela poszczególnych sakramentów (wyklejanka), tak lub nie, kalambury.

Reklama

W części sportowej turnieju ministranci sprawdzali się w trzech konkurencjach sportowych. Najwięcej emocji wzbudziła gra zręcznościowa „Kółko, krzyżyk”. Wszyscy uczestnicy zmagań wykazali się wielkim hartem ducha, znajomością zasad fair play i poczuciem humoru.

Po podsumowaniu punktów z wszystkich rozegranych rund wyłoniono zwycięzcę, a okazała się nią, reprezentacja klasztoru oo. Franciszkanów. Do niej powędrował Puchar Turnieju. Wszyscy uczestnicy otrzymali okolicznościowe dyplomy. Na zakończenie wszyscy ministranci i organizatorzy stanęli do wspólnej fotografii.

Tajemnica Trzech dni

2019-04-10 10:24

Oprac. Jolanta Marszałek
Niedziela Ogólnopolska 15/2019, str. 18-19

Czy wiemy, kiedy tak naprawdę obchodzimy Triduum Paschalne? Co oznaczają gesty i symbole wykonywane w tym czasie w liturgii? Wyjaśniamy tajemnicę tych dni

Święta Paschalne rozpoczynają się Mszą Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek (tak naprawdę ta Msza należy już do piątku), a kończą drugimi Nieszporami w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. Triduum to piątek, sobota i niedziela (a nie czwartek, piątek i sobota). Święto, choć składa się z trzech dni, a każdy z nich ma inny charakter i świętujemy go w odmienny sposób, to jednak mamy do czynienia z jedną uroczystością – jedną tajemnicą: męką, śmiercią i zmartwychwstaniem naszego Pana.

Rozpoczynająca Święte Triduum Paschalne Msza Wieczerzy Pańskiej, która jest sprawowana w czwartek wieczorem (według tradycji żydowskiej, a także kościelnej, mówiącej o tym, że dzień zaczyna się po zachodzie słońca), należy już tak naprawdę do Wielkiego Piątku.

Po Mszy Wieczerzy nie ma błogosławieństwa, nie kończymy liturgii, bo ona jest kontynuowana w Liturgii Wielkiego Piątku (zwróćmy uwagę, że liturgii w Wielki Piątek nie zaczyna się znakiem krzyża).

Podczas Liturgii Wielkiego Piątku spożywamy przeistoczone Ciało Chrystusa. Przeistoczone kiedy? Właśnie podczas Mszy Wieczerzy. Podczas obydwu liturgii czyta się tę samą Ewangelię wg św. Jana. To tak naprawdę ta sama Eucharystia.

Mandatum, czyli umycie nóg

Obrzęd charakterystyczny dla Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek jest nawiązaniem do gestu Pana Jezusa, opisanego przez św. Jana Ewangelistę: „I zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany” (13, 5). Obrzęd ten przypomina wszystkim sprawującym jakąkolwiek władzę w Kościele, w jaki sposób winni sprawować swój urząd – służąc i miażdżąc nieustannie swoją pychę.

Obnażenie ołtarza

Na koniec Mszy Wieczerzy Pańskiej, gdy Najświętszy Sakrament przenosi się do kaplicy przechowania, ołtarz zostaje obnażony. Nie ma obrusów, nie ma świeczników. Ten znak jest czyniony na pamiątkę obnażenia Jezusa z szat. Odbywa się on w milczeniu. Dawniej recytowano podczas tej czynności słowa psalmu: „Moje szaty dzielą między siebie i losy rzucają o moją suknię” (Ps 22,19).

Prostracja

To symboliczny gest padnięcia na twarz, rozpoczynający Liturgię Męki Pańskiej w Wielki Piątek. Biskup (lub przewodniczący liturgii) pada na twarz – jest to bardzo przejmujący znak, który odnosi nas również do momentu święceń prezbiteratu. Liturgia przypomina kapłanom, że kapłaństwo to tajemnica krzyża.

Adoracja Krzyża

Jest to kulminacyjny moment wielkopiątkowej liturgii.

Krzyż jest przysłonięty fioletową zasłoną. Adoracja Krzyża jest poprzedzona trzykrotnym wezwaniem: „Oto drzewo krzyża”, któremu towarzyszy stopniowe odsłanianie belek krzyża.

Zgodnie z tradycją Kościoła podchodzący do adoracji biskup w geście pokory ściąga ornat i buty.

Czuwanie na cześć Pana

Wszystkie obrzędy Wigilii Paschalnej odbywają się w nocy, nie wolno ich rozpocząć, zanim nie zapadnie zmrok, a należy je zakończyć przed świtem niedzieli. Charakter czuwania nawiązuje do istotnych wydarzeń w historii zbawienia, jak również jest wyrazem czujności chrześcijanina – oznacza gotowość na przyjście Pana.

Ogień

Na rozpoczęcie Liturgii Wigilii Paschalnej poza kościołem w odpowiednim miejscu przygotowuje się ognisko w celu pobłogosławienia nowego ognia. Jego płomień powinien być taki, aby rozproszyć ciemności i rozjaśnić noc. Duże znaczenie w tym obrzędzie ma zestawienie ciemności i światła, aby doświadczyć, z czego wyprowadził nas Chrystus. Światło Chrystusa wkracza w życie, aby rozproszyć ciemności. W historii zbawienia światło towarzyszy ukazywaniu się Boga (krzak gorejący, słup ognia, który prowadził Izraelitów).

Paschał

Od ogniska zapalamy świecę paschalną. To duża, bogato zdobiona woskowa świeca przygotowana na początku Wigilii Paschalnej. Wnoszona do nieoświetlonego kościoła staje się pierwszą zwiastunką Zmartwychwstania. Po wezwaniu: „światło Chrystusa” jej płomień zostaje przekazany wiernym i po chwili cała świątynia zostaje opromieniona blaskiem świec.

Na świecy umieszczone są symbole: cyfry bieżącego roku oraz pierwsza i ostatnia litera greckiego alfabetu – odnoszą się one do Chrystusa Zmartwychwstałego, który jest Panem czasu. Natomiast przez pięć „gwoździ” wspomina się zbawczy wymiar Męki Jezusa i poniesionych przez Niego ran.

Liturgia chrzcielna

Wielka Noc Zmartwychwstania jest najbardziej odpowiednim czasem do udzielania chrztu. Woda staje się symbolem obmycia z grzechu pierworodnego, co dokonuje się w chrzcie. Chrzest lub odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych stają się centrum Paschy. Po chrzcie następuje wyrzeczenie się zła i wyznanie wiary. Jest ono złączone z tajemnicą chrztu i stanowi jego integralną część. Co raz dokonało się w chrzcie, Bóg będzie powtarzał przez różne wydarzenia w całym naszym życiu.

Procesja rezurekcyjna

To uroczyste ogłoszenie zmartwychwstania Chrystusa i wezwanie całego stworzenia do udziału w Jego triumfie. Procesja może się odbyć na zakończenie Wigilii Paschalnej, w nocy z soboty na niedzielę lub o świcie w wielkanocny poranek przed tradycyjną Rezurekcją. Na czele procesji niesie się krzyż przyozdobiony czerwoną stułą lub figurę Zmartwychwstałego – oba znaki symbolizują zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią, piekłem i szatanem.

Wykorzystano treści katechez Wspólnoty Miłości Ukrzyżowanej

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Depo: potrzebna jest odwaga świadczenia o prawdzie

2019-04-19 17:03

Ks. Mariusz Frukacz

„Sumienie można zagłuszyć, zdeformować lękiem wobec krzyku tłumu, który mieni się znakiem demokracji” – przestrzegał na Jasnej Górze abp Wacław Depo. Tradycyjnie metropolita częstochowski poprowadził w Wielki Piątek drogę krzyżową na jasnogórskich wałach. Sumienie i formacja wewnętrzna były głównym przesłaniem rozważań drogi krzyżowej.

Twitter/JasnaGoraNews

„Panie Jezus Chryste, poślij nam swojego Ducha, Ducha Prawdy i Miłości, aby droga wiary i modlitwy kroczenia za Tobą nie była tylko przelotnym wzruszeniem, ale zaowocowała przemianą wewnętrzną w nas” – modlił się abp Depo.

Metropolita częstochowski wskazał podczas rozważań na siłę prawdy i odwagę świadczenia o niej niezależnie od okoliczności.

Arcybiskup przypomniał również o obecności Maryi na drogach ludzkiego życia - Posyłaj Ją zawsze do nas jako przedziwną Pomoc - modlił się przy czwartej stacji Drogi Krzyżowej.

W swoich rozważaniach arcybiskup wskazywał, że tajemnice drogi krzyżowej formują wewnętrznie człowieka.

W modlitwie na wałach jasnogórskich wzięło udział wielu mieszkańców Częstochowy, klerycy Wyższego Seminarium Duchownego, duchowieństwo, osoby konsekrowane oraz pielgrzymi.

Inicjatorem powstania stacji Drogi Krzyżowej był ówczesny przeor klasztoru jasnogórskiego - o. Euzebiusz Rejman. Stacje w parku, który otacza z trzech stron mury Sanktuarium, zbudowano w latach 1900-1913

Po raz pierwszy wielkopiątkową drogę krzyżową na Wałach Jasnej Góry poprowadzono z inicjatywy młodzieży w 1985 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem