Reklama

Dom Zakonno-Rekolekcyjny Księży Salwatorianów w Międzywodziu

Zygmunt Piotr Cywiński
Edycja szczecińsko-kamieńska 42/2005

72-515 Międzywodzie,
ul. Klonowa 7,
tel. 0-91 (381-38-04)
Towarzystwo Boskiego Zbawiciela - Księża Salwatorianie
Przełożony: ks. Hubert Kaliszewski SDS,
ks. Henryk Matusik SDS (rekolekcjonista),
ks. Stanisław Diaków SDS (rezydent)

Międzywodzie to kąpielisko morskie i popularny ośrodek wczasowo-turystyczny nad Bałtykiem. Kąpielisko powstało na przełomie XIX i XX w. Nazwa oddaje specyficzny charakter tej miejscowości. Międzywodzie leży na wąskim pasie lądu (szerokość 1,5 km), na wschodnim skraju wyspy Wolin (Półwysep Międzywodzki), między Bałtykiem a Zalewem Kamieńskim.
W Międzywodziu znajduje się Dom Zakonno-Rekolekcyjny Księży Salwatorianów. Zgromadzenie to założone przez ks. Franciszka Marię od Krzyża Jordana w 1881 r. chce głosić Chrystusa Zbawiciela wszelkimi możliwymi sposobami wszystkim ludziom. Wobec braku księży w naszej diecezji salwatorianie przybyli tu w latach 60. XX w. wspomóc pracę duszpasterską. Od 1961 r. w Międzyzdrojach (do których należało wówczas Międzywodzie) zaczęli pracować księża salwatorianie jako wikariusze. W 1962 r. proboszcz parafii Międzyzdroje wydzielił jako samodzielny wikariat Kołczewo i Międzywodzie. Zezwolił także na to, aby salwatorianie prowadzili tam duszpasterstwo na sposób stały. Pierwszym samodzielnym wikariuszem był ks. Joachim Musiolik. Na stałe zamieszkał w Międzywodziu od 1 lipca 1966 r. wikariusz parafii Międzyzdroje, ks. Franciszek Tomanek. „Trzeba zaznaczyć - czytamy w kronice domu - że ksiądz prowincjał Marek Piątkowski, kierując ks. Tomanka do pracy duszpasterskiej w Międzywodziu, zlecił mu również zorganizowanie jakiegoś ośrodka salwatoriańskiego na wybrzeżu, tym bardziej, że zgromadzenie nie posiadało jeszcze żadnego domu nad morzem. To, co w latach 1967-68 wybudował ks. Franciszek, miało charakter tymczasowy, ale ostatecznie w sezonie letnim mogło służyć za bazę noclegową”. Ks. Tomanek osobiście wybudował dwa baraki mieszkalne (4- i 6-pokojowy).
Właściwa budowa domu nastąpiła dopiero w następnym dziesięcioleciu. „Z zamiarem kupna działki wystąpił ks. Kalikst Podlesiecki, ówczesny duszpasterz w Kołczewie, były żołnierz i uczestnik walk o wyzwolenie Polski. Po dłuższych staraniach nabył wreszcie parcelę na swoje nazwisko w 1971 r. W tym samym roku rozpoczęto na niej budowę domku jednorodzinnego. Instytucję finansowali salwatorianie. Był to dom wg projektu typowego, adaptowany do potrzeb użytkownika. Inżynierem nadzoru był Odon Kendziur - mieszkaniec Świnoujścia. Ze strony zgromadzenia prace nadzorował ks. Józef Wątroba, duszpasterz w Międzywodziu od 1970 r. Przed rokiem 1976 dom był już gotowy”. Potem wybudowano kolejny dom, tzw. okrąglak, który połączono łącznikiem z pierwszą budowlą.
W trakcie budowy interweniowały władze. Przewidując powstanie w tym miejscu „nielegalnego” obiektu kultu, doprowadziły do ograniczenia kubatury kaplicy, która pierwotnie miała posiadać balkony na poziomie pierwszej kondygnacji. Kaplica może pomieścić ok. 150 osób. Fresk w ołtarzu przedstawiający Matkę Zbawiciela z Dzieciątkiem oraz Drogę Krzyżową zaprojektował i wykonał ks. Antoni Polaniak.
Mszę św. sprawuje się w kaplicy pw. Matki Zbawiciela w sezonie (lipiec - sierpień) codziennie o godz. 19.00, w niedzielę dodatkowo o godz. 10.00. Poza sezonem jest Msza św. o godz. 17.00.
Posługę duszpasterską dla Międzywodzia pełnili salwatorianie do czasu powstania samodzielnej parafii. 25 grudnia 1987 r. bp Kazimierz Majdański erygował parafię pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, która wybudowała własny kościół.
Aktualnym przełożonym domu jest ks. Hubert Kaliszewski.
Wyświęcony w 1993 r. pracował przez 5 lat w duszpasterstwie, 7 lat prowadząc rekolekcje i misje ludowe. Do Międzywodzia przybył w lipcu 2002 r. Gdy w 2003 r. został przełożonym, poddał dom modernizacji, zakończonej w 2005 r. Obecnie 3-kondygnacyjny dom może pomieścić 52 osoby w pokojach 1-, 2-, 3- i 4-osobowych. Wszystkie pokoje posiadają łazienki. Dom pełni rolę domu zakonnego, rekolekcyjnego i wypoczynkowego. Położony na obrzeżu miejscowości zapewnia potrzebny do wypoczynku spokój.

Po raz pierwszy kobiety znalazły się wśród doradców Kongregacji Nauki Wiary

2018-04-22 14:55

ts, kg (KAI) / Watykan

Franciszek mianował 21 kwietnia pięcioro nowych konsultorów Kongregacji Nauki Wiary i w gronie tym po raz pierwszy znalazły się kobiety. Są to: dwie Włoszki – prawniczka dr Linda Ghisoni, od 7 listopada ub.r. podsekretarz sekcji ds. świeckich w Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia i teolożka fundamentalna Michelina Tenace z Papieskiego Uniwersytetu Gregoriana oraz Belgijka Laetitia Calmeyn, wykładowczyni teologii w Kolegium Bernardynów w Paryżu.

Grzegorz Gałązka

Kobiety już od dłuższego czasu są członkiniami Międzynarodowej Komisji Teologicznej, działającej w ramach Kongregacji Nauki Wiary (na jej czele stoi z urzędu prefekt Kongregacji).

Dwaj nowi konsultorzy Kongregacji to włoski kapłan ks. Sergio Paolo Bonanni – również teolog z Gregoriany i Hiszpan ks. Manuel Jesús Arroba Conde CMF, kanonista z Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego.

Linda Ghisoni urodziła się w Piacenzy w 1965, jest mężatką i matką dwóch córek. Ukończyła filozofię i teologię na Uniwersytecie Eberharda i Karola w Tybindze oraz uzyskała doktorat z prawa kanonicznego na Gregorianie. Ma poza tym dyplom adwokata po Studium Rotalnym Trybunału Roty Rzymskiej i podobny w zakresie praktyki administracyjnej przy Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. Jest sędzią instruktorem w sądzie pierwszej instancji ds. orzekania o nieważności małżeństwa dla regionu Lacjum. Od listopada 2017 jest podsekretarzem ds. świeckich w Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia.

Michelina Tenace, pochodząca z San Marco in Lamis (Apulia na południu Włoch) i urodzona w 1954, studiowała filozofię w Paryżu, uzyskała dyplom z zakresu literatur obcych na rzymskim uniwersytecie La Sapienza i doktorat z teologii na podstawie pracy o myśli rosyjskiego filozofa Władimira Sołowjowa na Gregorianie. Obecnie na tej uczelni stoi na czele wydziału teologii fundamentalnej, specjalizuje się w zakresie wschodniego chrześcijaństwa i pełni kilka innych funkcji.

Laetitia Calmeyn pochodzi z Brukseli, gdzie urodziła się w 1975. Jest dyplomowaną pielęgniarką, wyspecjalizowaną w opiece paliatywnej. Ma za sobą studia teologiczne w Brukseli i doktorat z teologii, uzyskany na Papieskim Instytucie im. Jana Pawła II w Rzymie na podstawie rozprawy o belgijskim filozofie i teologu, jezuicie Albercie Chapelle. Jest dziewicą konsekrowaną z archidiecezji paryskiej, wykłada teologię w Kolegium Bernardyńskim w stolicy Francji.

Ogółem nową pięcioletnią kadencję rozpoczęło 30 doradców (konsultorów), których zadaniem jest wspieranie działań członków Kongregacji Nauki Wiary. Spotykają się oni raz w tygodniu a omawiane przez nich zagadnienia i przeprowadzane ekspertyzy są przekazywane następnie do kolegium członków Kongregacji w celu podjęcia konkretnych decyzji. To gremium z kolei zbiera się raz w miesiącu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Europejki coraz później rodzą dzieci

2018-04-23 18:04

vaticannews.va / Madryt (KAI)

Włochy i Hiszpania to kraje Unii Europejskiej, gdzie kobiety najpóźniej decydują się na macierzyństwo - wynika z najnowszych danych Eurostatu. Pierwsze dziecko przychodzi na świat, kiedy mają ok. 31 lat. Hiszpania jest też krajem, gdzie najwięcej kobiet po raz pierwszy zostaje matką po 40. roku życia.

mikecogh / Foter.com / CC BY-SA

Hiszpania posiada najniższy przyrost naturalny w Unii Europejskiej (1,34 na kobietę; średnia UE – 1,6). Tuż za nią plasują się Włochy i Portugalia. Polska zajmuje 7. miejsce.

Średnia wieku kobiet w Hiszpanii, która ma pierwsze dziecko wynosi blisko 31 lat (30,08). Niewiele wyższa jest ona we Włoszech (31), które zajmują pierwsze miejsce na liście. Kolejne miejsca przypadają Luksemburgowi (30,5), Grecji (30,3) oraz Irlandii (30,1).

Dane pokazują też, że ponad 7,2 proc. kobiet we Włoszech zostaje matką po raz pierwszy po 40. roku życia. Drugie miejsce przypada Hiszpanii (6,6 proc.), a kolejne Grecji (5,3 proc.) i Luksemburgowi (4,8 proc.). Na końcu listy znajdują się Polska (1 proc.) i Litwa (1 proc.).

Wśród przyczyn opóźniania macierzyństwa eksperci wymieniają brak pomocy ze strony państwa, zmiany zachowań społecznych oraz niewyraźną rolę mężczyzn.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem