Reklama

Z wizytą w parafii

W Płocku „na Górkach”

Ks. Tomasz Opaliński
Edycja płocka 31/2006

Parafia pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Płocku

Patron parafii: św. Maksymilian
Tytuł kościoła: kościół parafialny pw. św. Dominika
Dekanat: płocki zachodni
Kaplice: w Szpitalu Miejskim Świętej Trójcy; w Domu Księży Emerytów, ul. Misjonarska 1; w Domu Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo, ul. Warszawska 5
Terytorium: Płock (część)
Proboszcz: ks. Tadeusz Łebkowski
Wikariusze: ks. Krzysztof Leonarczyk, ks. Sebastian Pakulski (do 19 czerwca), ks. Grzegorz Walczak (od 19 czerwca)
Katecheci: Anna Baran, Maria Chybińska, Agnieszka Gawlińska, Tadeusz Grzelak, Sławomir Kaniewski, Justyna Matuszewska
Organista: Bogdan Wiśniewski
Zakrystianka: Zofia Zaborowska
W parafii działają: Akcja Katolicka, Parafialny Zespół Caritas, Katolickie Stowarzyszenie Pomocy im. św. Brata Alberta, grupa biblijno-liturgiczna (lektorzy), zespół wokalno-instrumentalny „Pax et Bonum”, duszpasterstwo nauczycieli, Koła Żywego Różańca i Konfraternia Jana Pawła II, Wspólnota Jezusa Miłosiernego (Odnowa w Duchu Świętym), Kościół Domowy, ministranci.
Msze św. w niedzielę:
kościół parafialny: 8.00, 9.30, 11.00, 12.30, 18.00
kaplica w szpitalu miejskim: 7.00

Nieco historii

Choć formalnie katolicka parafia funkcjonuje tu dopiero od 1975 r., to historia „Górek” sięga XIII w. Dominikanie przybyli do Płocka w 1225 r. Książę Konrad Mazowiecki zbudował dla nich kościół, który w 1243 r. został spalony w wyniku najazdu Pomorzan. Najprawdopodobniej pod koniec XV lub na początku XVI w. przybyły do Płocka dominikanki, które nie mając swojej kaplicy, korzystały z kościoła św. Dominika.
Dominikanie zostali usunięci z kościoła w 1804 r. przez Prusaków, którzy kościół oddali ewangelikom, klasztor zaś zamienili na archiwum i szkołę. Taki stan trwał do 1945 r., kiedy mocą decyzji komisarza wojskowego kościół został oddany w użytkowanie katolikom. W 1964 r. utworzono przy kościele samodzielny ośrodek duszpasterski, parafię zaś erygował bp Bogdan Sikorski 18 października 1975 r. Prawo własności w stosunku do kościoła, plebanii i dzwonnicy nabyła parafia od ewangelików w 1978 r.

Duszpasterskie „dziś”

Praca duszpasterska, podejmowana w parafii, jest odpowiedzią na potrzeby, wynikające z jej specyfiki. Problemami, z jakimi dziś muszą się zmierzyć duszpasterze położonej głównie na terenie starówki parafii, jest zubożenie jej mieszkańców oraz postępująca za nim bieda moralna. Wiele rodzin żyje w związkach niesakramentalnych, wiele też nie przyjmuje księdza idącego z wizytą duszpasterską. Na terenie parafii mieszka 10 osób innego wyznania chrześcijańskiego oraz ok. 25 osób przynależących do sekt. Odpowiedzią na wyzwania, stające przed duszpasterzami, jest prowadzone dzieło katechizacji oraz intensywnie działające w parafii grupy duszpasterskie.
Katechizację prowadzą kapłani oraz sześcioro katechetów świeckich. Pracą katechetyczną objęte są klasy podstawowe w Państwowej Szkole Muzycznej, dwa przedszkola, Gimnazjum nr 2 oraz Zespół Szkół Technicznych.
Duszpasterską troską objęta jest też kaplica w Szpitalu Miejskim im. Świętej Trójcy oraz Dom Pomocy Społecznej przy ul. Krótkiej. „W liturgicznym nurcie życia uznaniem naszych parafian cieszy się Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy odprawiana w każdą środę i połączona z katechezą dla dorosłych” - mówił w wizytacyjnym sprawozdaniu pracujący tu już prawie od 18 lat proboszcz parafii, ks. Tadeusz Łebkowski. Obraz życia duchowego parafii dają sprawozdania przedstawicieli działających w parafii grup i stowarzyszeń.
Liczący obecnie 22 członków parafialny oddział Akcji Katolickiej istnieje od 1996 r. Jak mówiła w wizytacyjnym sprawozdaniu Elżbieta Pawelec, członkowie oddziału corocznie organizują piknik z okazji patrona kościoła parafialnego - św. Dominika, włączają się w oprawę liturgiczną Mszy św., uczestniczą w prowadzeniu Drogi Krzyżowej i adoracji Najświętszego Sakramentu, przygotowaniu żłóbka, grobu Pańskiego i ołtarza na Boże Ciało; organizują pielgrzymki autokarowe (średnio raz w roku), rozprowadzają wśród parafian świece wigilijne, chlebki wielkanocne oraz karty świąteczne, organizują opłatek dla przedstawicieli różnych grup działających w parafii, aktywnie uczestniczą w obchodach Dnia Papieskiego. Ponadto członkowie Parafialnego Zespołu Charytatywnego Caritas dwa razy w roku rozwożą świąteczne paczki dla potrzebujących rodzin.
Ponad 12 lat temu na terenie parafii powstało Katolickie Stowarzyszenie Pomocy im. św. Brata Alberta, które obecnie ma status organizacji pozarządowej pożytku publicznego i liczy 76 członków oraz ok. 40 wolontariuszy. „Stowarzyszenie prowadzi działalność charytatywną i opiekuńczo-wychowawczą w założonych przez siebie placówkach: świetlicy środowiskowej dla dzieci »Oaza«, Klubie Profilaktyki Środowiskowej »Nasz Krąg«, punkcie dożywiania »Kromka Chleba« oraz Domu Dziennego Pobytu »Ciepła Izba« dla seniorów. Prowadzimy też Krajowe Pośrednictwo Pracy na podstawie otrzymanego od Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej certyfikatu oraz Poradnię Rodzinną” - mówiła założycielka Stowarzyszenia Anna Kozera. Raz w miesiącu w kościele „na Górkach” organizowana jest katecheza i Msza św., sprawowana w intencji Stowarzyszenia.
Jedną z form posługi świeckich we wspólnocie parafialnej jest grupa biblijno-liturgiczna, którą podczas spotkania z Księdzem Biskupem reprezentowali Magdalena i Rafał Stępniakowie. Grupa istnieje już od 21 lat. Należy do niej 20 stałych lektorów, ale posługę pełnią także członkowie innych grup modlitewnych. Lektorzy reprezentują różne stany i zawody. Co dwa miesiące członkowie grupy gromadzą się na spotkaniach formacyjno-duszpasterskich z Księdzem Proboszczem.
Z lektorami przy ołtarzu służbę pełni także istniejący od 27 lat zespół wokalno-instrumentalny „Pax et Bonum”, którego animatorką jest od początku Regina Sałkowska.
Przy parafii działa także duszpasterstwo nauczycielskie. Niemal 20-letnią tradycją jest wyruszanie stąd pielgrzymki nauczycieli na Jasną Górę. „Ostatnie lata to umocnienie naszej wspólnoty poprzez udział w comiesięcznych Mszach św. z Nowenną do Matki Bożej Nieustającej Pomocy” - podkreślała w sprawozdaniu z działalności grupy Joanna Banasiak.
„W maju 1994 r. na nowo uformowały się w naszej parafii dwa koła różańcowe” - mówiła ich przedstawicielka Teresa Wrona. Oprócz codziennej modlitwy różańcowej czciciele Matki Bożej Różańcowej odmawiają wspólnie Różaniec w każdą pierwszą niedzielę miesiąca podczas godzinnej adoracji Najświętszego Sakramentu, a także w każdy czwartek oraz podczas Triduum Paschalnego.
16 października 2003 r. powstała licząca 15 osób męska grupa modlitewna - Konfraternia Jana Pawła II, która podjęła różańcową modlitwę dziękczynną za pontyfikat Jana Pawła II. Obecnie konfraternia modli się o jego rychłą kanonizację.
Wspólnota Jezusa Miłosiernego to parafialna grupa Odnowy w Duchu Świętym. Jak powiedział jej przedstawiciel Andrzej Pankowski, w życiu parafii grupa uczestniczy od 13 lat, gromadząc się w kościele w każdy czwartek na wspólnej modlitwie oraz w pierwsze czwartki miesiąca na adoracji Najświętszego Sakramentu. Obecnie wspólnotę tworzy ok. 30 osób, które pogłębiają formację duchową przez spotkania w kilkuosobowych grupach dzielenia oraz uczestnicząc w rekolekcjach formacyjnych. Wspólnota bierze czynny udział w prowadzeniu adoracji i czuwań modlitewnych przy grobie Pana Jezusa, organizuje czuwanie w wigilię Zesłania Ducha Świętego oraz w wigilię Nowego Roku, włącza się również w życie parafialne, przygotowując komentarze i oprawę niedzielnej Mszy św.
Oaza Rodzin, którą podczas spotkania z Księdzem Biskupem reprezentowali Joanna i Romuald Małeccy, istnieje przy parafii od 14 lat. Obecnie działają 4 kręgi, liczące w sumie 16 rodzin i spotykające się na comiesięcznych spotkaniach modlitewno-formacyjnych. Okazją do dawania świadectwa wiary we wspólnocie parafialnej jest posługa liturgiczna, pełniona przez członków Domowego Kościoła podczas niedzielnej Mszy św., a także udział we Mszy św. w pierwszą sobotę miesiąca. Wielu członków Oazy Rodzin bierze aktywny udział w pracach parafialnego koła Akcji Katolickiej.
Posługę ministrancką pełni 14 ministrantów młodszych i grupa ministrantów starszych. Jak mówił ich przedstawiciel Maciej Gościniak, poza służbą pełnioną przy ołtarzu i cotygodniowymi zbiórkami ministranci rozwijają też kondycję fizyczną, trenując piłkę nożną oraz rozgrywając mecze z ministrantami z innych parafii.

Reklama

Dokonania materialne

„Życie parafialne ma też swój wymiar wysiłków materialnych” - mówił w wizytacyjnym sprawozdaniu ks. Łebkowski. Od ostatniej wizytacji kanonicznej w parafii dokończono modernizację terenu przed kościołem i plebanią, wykonano remont dużej i małej zakrystii (do dużej wstawiono nowe meble). Wymieniono dach na dzwonnicy, na plebanii zaś wykonano wewnętrzne remonty i założono nowe pokrycie dachowe. Założono dwoje metalowych drzwi do kościoła i instalację alarmową, wykonano drenację północnej ściany świątyni, wewnątrz zaś założono nową instalację głośnikową.
W czasie wizytacji trwały jeszcze prace związane z osuszaniem murów kościoła (w tym celu od kilku miesięcy były zbite tynki na zawilgoconych ścianach) oraz założeniem instalacji centralnego ogrzewania. Pod koniec maja rozpoczęto tynkowanie, a następnie malowanie kościoła.
Ciężar materialnego utrzymania parafii spoczywa głównie na parafianach, choć „Górki” mają też przyjaciół, potrafiących wspierać świątynię materialnie: dzięki życzliwości prezesa Orlenu Igora Chalupca parafia otrzymała dotację na założenie nowej, elektromagnetycznej instalacji napędowej parafialnych dzwonów, zaś wykonanie drenacji północnej ściany kościoła wsparto finansowo z funduszy będących w dyspozycji marszałka województwa mazowieckiego Adama Struzika. Bezinteresownej pomocy od lat udziela inż. Czesław Korgul oraz Dariusz Kucharski, świątynię zaś od wielu lat żywymi kwiatami obdarowuje rodzina państwa Stępniaków.

Pasterska wizyta

Wizytacja rozpoczęła się uroczystym ingresem Biskupa Romana do świątyni parafialnej. Po powitaniu i przedstawieniu przez Księdza Proboszcza informacji o stanie parafii, sprawozdania z działalności grup parafialnych złożyli przedstawiciele działających w niej grup, ruchów i stowarzyszeń. Podczas następującej po nich Mszy św. Ksiądz Biskup udzielił przygotowanej młodzieży sakramentu bierzmowania.
„Bardzo się cieszę, że na tej uroczystości jest obecny poczet sztandarowy waszej szkoły, Gimnazjum nr 2 im. Orląt Lwowskich. Sztandar, który święciłem, przypomina młodych ludzi z takim zapałem walczących o wolność i niepodległość Ojczyzny. Ci harcerze w 1920 r. również w naszym mieście tak dzielnie się spisali” - powiedział we wprowadzeniu do Mszy św. Biskup Roman. W wygłoszonej homilii Ksiądz Biskup przypomniał bierzmowanej młodzieży, iż przyjmuje ona ten sakrament w dniu szczególnym - w dniu 86. rocznicy przyjścia na świat Jana Pawła II. „Jeśli Jan Paweł II zafascynował świat, jeśli jest dla nas punktem odniesienia, to możemy pytać, dzięki czemu tak się stało, co najbardziej możemy w Ojcu Świętym podziwiać? Trzeba podziwiać, że Bóg dla niego był wszystkim. Nie było nikogo ważniejszego od Boga w życiu Jana Pawła II” - mówił Biskup Roman, wskazując bierzmowanej młodzieży najpiękniejszy wzór realizacji chrześcijańskiej dojrzałości.

Częstochowa żegna wybitnego muzykologa i pedagoga

2018-06-20 14:51

Margita Kotas

Ze smutkiem zawiadamiamy o śmierci Wandy Malko, wybitnej częstochowianki, dr nauk humanistycznych, muzykolog i działaczki muzycznej Częstochowy, wieloletniego i zasłużonego pedagoga Zespołu Szkół Muzycznych im. M. J. Żebrowskiego oraz Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie, który swą muzyczną wiedzą dzielił się również na łamach „Niedzieli”.


Ś. P. Wanda Malko

Uroczystości pogrzebowe odbędą się w piątek 22 czerwca o godz. 12.30 w parafii pw. Pięciu Pierwszych Męczenników Polski przy ul. Obrońców Westerplatte 37 w Częstochowie.

Istnieje możliwość zmiany daty lub godziny pogrzebu śp. Wandy Malko, o czym Państwa poinformujemy.

Wanda Malko pochodziła z rodziny o wielopokoleniowych tradycjach muzycznych, w której Ludwik Wawrzynowicz i Tadeusz Wawrzynowicz byli w latach 1902-85 najaktywniejszymi animatorami życia muzycznego w Częstochowie; przez 25 lat była kontynuatorką ich dzieła. Ukończyła w 1971 r. Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Katowicach i uzyskała dyplom na Wydziale Teorii, Kompozycji i Dyrygentury. W tym samym roku podjęła pracę jako pedagog w Zespole Szkół Muzycznych w Częstochowie. W latach 1978-89 była dyrektorem Częstochowskiego Towarzystwa Muzycznego, a w latach 1993-96 – zastępcą dyrektora Filharmonii Częstochowskiej. Melomani pamiętają jej prelekcje poprzedzające koncerty, których wygłosiła ponad 2 tys. Była niestrudzonym badaczem dziejów muzycznej Częstochowy i autorką książek. Współpracowała z „Życiem Częstochowy”, Tygodnikiem Katolickim „Niedziela”, „Życiem Muzycznym” i „Ruchem Muzycznym”. Była autorką ponad 200 artykułów publicystycznych a także komentarzy w programach koncertowych Filharmonii Częstochowskiej. Współzałożycielką Stowarzyszenia „Kapela Jasnogórska”, członkiem komitetu redakcyjnego Encyklopedii Częstochowy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Służyć nadziei

2018-06-23 08:46

Justyna Walicka | Archidiecezja Krakowska

- Głosząc Chrystusa nieugięcie, w prawdzie, w wysiłku poznawczym, w zmierzeniu się z wyzwaniami tego świata, Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu może służyć temu, co dla każdego człowieka jest najważniejsze - nadziei, że Chrystus, który jest prawdą jest także drogą, która prowadzi do pełni życia - mówił podczas Mszy św. dziękczynnej za 50 lat istnienia i działalności Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu w Bazylice Archikatedralnej pw. św. Jana Chrzciciela abp Marek Jędraszewski.

Joanna Adamik | Archidiecezja Krakowska

Eucharystii przewodniczył kard. Gerhard Müller, koncelebrowali abp Angelo Vincenzo Zani - sekretarz Kongregacji Edukacji Katolickiej, kard. Tarcisio Bertone SDB. Słowo powitania skierował ks. prof. dr hab. Włodzimierz Wołyniec rektor Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu.

Metropolita krakowski homilię rozpoczął od wskazania na trzy prawdy zawarte we fragmencie dzisiejszej Ewangelii z Chrystusowego Kazania na Górze: człowiek jest istotą transcendentną, istnieją takie ludzkie dokonania, które mają wymiar ponadczasowy oraz człowiek musi dbać o czystość swojego poznania, bo od niego zależy cały jego byt - czy będzie jasnością czy ciemnością. Prawdy te, jak podkreślił arcybiskup, pozostają w opozycji do tego, co głosi współczesny świat.

- Bo ten świat mówi nam najpierw o tym, żebyśmy gromadzili nasze skarby w ziemi i na ziemi i tylko do tej ziemskiej perspektywy ograniczyli całe nasze życie i cały świat naszych dążeń i pragnień. I stąd także wizja człowieka, zwierzęcia, które żyje własnymi emocjami, ale w gruncie rzeczy jest istotą nieróżniącą się od innych tworzących świat współczesnej natury. A więc jedna wielka pochwała immanencji o charakterze materialistycznym. Ale jeżeli tak jest, to nie dziwmy się, że w tej wizji człowieka nie ma nic trwałego, wszystko przemija i nic nie jest w stanie ostać się wobec przemijania tego świata.

Rozwijając tę myśl, metropolita odwołał się także do dzieła „Byt i Nicość", w którym Jean-Paul Sartre mówi o absurdzie naszej egzystencji, absurdzie ludzkiej wolności, na którą jesteśmy skazani i o przekleństwie samotności. Hierarcha przypomniał wreszcie, że współczesny świat odrzucił prawdę obiektywną, czego mamy wyraźne następstwa.

- Odrzucono istnienie prawdy, twierdząc, że znaleźliśmy się w epoce post-prawdy, a więc w epoce, w której nie mają znaczenia fakty obiektywne (...). Nie ma już zatem człowieka jako istoty, która dąży do prawdy poprzez jej odkrywanie. Nie ma prawdy, która ma w sobie siłę domagającą się uznania siebie jako ważnego punktu odniesienia do tego jak należy postępować. To jest kolejny przejaw wielkiego chaosu.

W opozycji do tego wszystkiego, jak podkreślił metropolita, w słowach dzisiejszej Ewangelii otwiera się przed nami zupełnie inny sposób myślenia i rozumowania, mianowicie taki, który proponuje nam Bóg będący samą miłością.

- Dzięki Jezusowi Chrystusowi możemy najpierw odkryć cud pochylenia się Boga nad ludzkością, który wyrasta z istoty Bożej tzn. z miłości. (...) W świetle Boga, który jest miłością, a jednocześnie który jest Boskim Logosem czyli prawdą, rozumiemy w pełni słowa Chrystusa z Kazania na Górze, bo rozumiemy najpierw dlaczego człowiek jest transcendencją, dlaczego jest istotą, która przekracza wymiar tego świata. (...) W świetle Boga, który jest miłością i prawdą rozumiemy dlaczego jest coś w naszym działaniu, co ma charakter niezniszczalności i nieprzemijalności. Co ma charakter wieczny i wypływa z naszego Boga, który jest miłością, a my otwarci na tę miłość zaczynamy miłością żyć. (...) A jeżeli tak jest, to wszystkie nasze czyny zrodzone z miłości trwają i mają charakter ponadczasowy i są nieprzemijalne w swojej dobroci. I na koniec stajemy wobec Chrystusa, który jest światłością (...) i nie jest to światłość, która oślepia człowieka i pozbawia go możliwości widzenia czegokolwiek. Jest to światło, dzięki któremu widzimy świat jako owoc stwórczej miłości Najwyższego i widzimy Boga, który z miłości wszystko powołał do istnienia i nad tym swoim dziełem pochylił się i zachwycił, bo widział, że wszystko co stworzył było bardzo dobre.

Na zakończenie homilii arcybiskup Jędraszewski odwołując się do rocznicy 50-lecia istnienia i działalności Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu dziękował Panu Bogu za wszystkich, którzy tworzyli ten wydział, którzy w nim uczyli i zdobywali wiedzę oraz robią to obecnie. Podkreślił także wielkie zadania stojące przed PWT we Wrocławiu.

- Wielkie zadanie refleksji, modlitwy, świadectwa, żeby pokazać jak nieprzemijalna jest prawda, którą głosi Kościół (...). A głosząc Chrystusa nieugięcie, w prawdzie, w wysiłku poznawczym, w zmierzeniu się z wyzwaniami tego świata, Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu może służyć temu, co dla każdego człowieka jest najważniejsze - nadziei, że Chrystus, który jest prawdą jest także drogą, która prowadzi do pełni życia.

W ramach obchodów 50 lat istnienia i działalności Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu w auli PWT odbywa się Międzynarodowa Konferencja Naukowa „Teologia w świecie nauki".

Bazylika Archikatedralna pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu ma bogatą i długą historię. Początki obecnej budowli sięgają gotyku, a więc XIII/XIV wieku. Wcześniej jednak w tym samym miejscu stały trzy inne kościoły, których kształt i wygląd w mniej lub bardziej przybliżony sposób został zrekonstruowany. Podczas II wojny światowej około 70% budynku uległo zniszczeniu. Wstępna odbudowa archikatedry trwała do 1951 roku, kiedy to prymas Polski kard. Stefan Wyszyński dokonał ponownego jej poświęcenia. W 1953 roku do katedry sprowadzono obraz Matki Bożej z kościoła w Międzylesiu, który miał należeć do króla Jana III Sobieskiego. Jan Paweł II podczas swojej pielgrzymki do Polski w 1997 roku, 31 maja koronował obraz „Matki Bożej Sobieskiej" w katedrze we Wrocławiu, nadając mu tytuł Mater Adoramus. W tym roku przypada 21 rocznica tego wydarzenia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem