Reklama

Kalendarze 2019

W parafii o ośmiowiekowych tradycjach

Anna Górniak, Agnieszka Małecka
Edycja płocka 19/2008

6 kwietnia wspólnota parafialna w Zakrzewie gościła u siebie bp. Romana Marcinkowskiego, który nawiedził dwie świątynie znajdujące się na terenie parafii oraz odwiedził podopiecznych zakrzewskiego Domu Pomocy Społecznej

Historia tej parafii sięga XII wieku. Pierwsza wzmianka o budowli sakralnej w Zakrzewie pochodzi z końca XIV stulecia, chociaż prawdopodobnie istniała tutaj już wcześniej. Jej losy zakończył niszczycielski wylew Wisły w 1619 r. Obecny kościół parafialny powstał w 1620 r. z fundacji Marcina Lasockiego, członka rodu, do którego przez 3 wieki należał zakrzewski majątek. Jest to niewielka drewniana świątynia orientowana, o konstrukcji zrębowej, na kamiennej podmurówce. Jej główna nawa została zbudowana na planie zbliżonym do kwadratu z węższym i niższym prezbiterium. W zakrzewskiej świątyni znajduje się barokowy ołtarz główny i dwa boczne. Na przestrzeni kilku wieków była ona wielokrotnie remontowana, m.in. w 1775 r. staraniem Wojciecha Nakwaskiego, a także kolejnych duszpasterzujących tu kapłanów.
Tymczasem w latach 1785-1786 w pobliskiej wsi Kępa Polska należącej do parafii podkomorzy wyszogrodzki Klemens Nakwaski ufundował murowany kościół, który został konsekrowany pod wezwaniem św. Klemensa w roku 1786. Przez długi czas świątynią nie zarządzał proboszcz, lecz duchowni z ustanowienia dziedzica. Siedziba proboszcza parafii Zakrzewo została przeniesiona tutaj w połowie XIX wieku. Kościół w Kępie wybudowano z cegły; w jego neobarokowym ołtarzu zdobionym we fragmenty snycerskie i rzeźby został umieszczony obraz Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny z XVII wieku, przeniesiony z dawnej kapliczki, gdzie ponoć miała ukazywać się Matka Boża.
Od 20 czerwca 2007 r. administratorem parafii w Zakrzewie z siedzibą w Kępie Polskiej jest ks. mgr Grzegorz Dobrzeniecki.

Duszpasterstwo

Chociaż duszpasterską pieczę nad tą parafią ks. Dobrzeniecki sprawuje stosunkowo krótko, nie oznacza to, że jego praca jest mała i niewidoczna. Wręcz przeciwnie, albowiem powierzona mu parafia skupiająca ponad 1,5 tys. wiernych gromadzi się wokół dwóch kościołów znajdujących się na jej terenie. Duszpasterzowanie rozkłada się zatem na sprawowanie posługi w dwóch miejscach, ponadto na terenie parafii znajduje się Dom Pomocy Społecznej. Tam również administrator parafii regularnie odprawia Msze św. dla jego mieszkańców, a w razie potrzeby odwiedza ich możliwie często.
„Jednak najważniejsza jest dla mnie troska o zbawienie parafian, których Ksiądz Biskup raczył powierzyć mojej skromnej osobie. Są dla mnie bardzo życzliwi, chętnie spieszą z pomocą - podkreślał ks. Grzegorz, dziękując tym samym swoim parafianom. - Dołożę wszelkiej troski, by godnie prowadzić moich parafian na spotkanie z Jezusem. Jestem jednak świadom, że sam nie dam rady. Potrzebuję mocy z wysoka. Potrzebuję wsparcia łaską Bożą, opieki Maryi - Matki kapłanów, potrzebuję modlitwy, ale również potrzebuję was”. Mówiąc to, duszpasterz szczególnie podziękował tym parafianom, którzy swoim zaangażowaniem w różnych grupach parafialnych wspomagają swego duszpasterza w dziele ewangelizacji.
Przysłowiową „prawą ręką” administrującego parafią jest rada duszpastersko-gospodarcza, która wspólnie planuje i pomaga realizować prace niezbędne do wykonania w kościołach i na terenie całej parafii. Modlitwą na różańcu wyprasza potrzebne łaski 6 istniejących w parafii kół Żywego Różańca, do których należy 86 osób. W posłudze przy ołtarzu ks. Dobrzenieckiego wspomaga 40 ministrantów, zaś w upiększanie ważniejszych uroczystości religijnych czynnie włącza się asysta procesyjna. Wśród tych kilku grup, w które angażują się parafianie w różnym przedziale wiekowym, jest też taka, która skupia najmłodszych. To Papieskie Dzieła Misyjne Dzieci, które przede wszystkim modlitwą i ofiarą wspierają misje.

Reklama

Osiągnięcia materialne

Troska o parafię to także dbanie o jej wymiar materialny. Duszpasterz w wygłoszonym sprawozdaniu podkreślił, że duże osiągnięcia w tym względzie to ogromna zasługa poprzednich proboszczów, którzy zatroszczyli się o piękny wygląd obiektów sakralnych. Za czasów ks. Jerzego Drozdowskiego kościół został odnowiony i pokryty blachą. Dalsze prace renowacyjne prowadził ks. Wojciech Hubert. Z kolei w latach 1999-2000 ks. Wojciech Brzozowski dokonał wymiany instalacji elektrycznej i malowania kościoła w Kępie Polskiej. Uporządkował także teren przy kościele i wokół plebanii, zakonserwował elewację zewnętrzną dzwonnicy, plebanii i stodoły, zmienił część podłóg w domu parafialnym oraz wymienił część ogrodzenia.
„Moim zadaniem - mówił duszpasterz - jest dokończenie podjętych oraz zaplanowanych prac, przede wszystkim zaś troska o utrzymanie dobrego stanu kościoła, dzwonnicy, plebanii i budynków gospodarczych”. Ks. Dobrzeniecki w planach na przyszłość uwzględnia zakup nowego konfesjonału oraz mebli do zakrystii. Do równie ważnych zadań zaliczył uporządkowanie prezbiterium w taki sposób, by wyodrębnić miejsce przewodniczenia. „Ważnym elementem moich działań jest także troska o infrastrukturę zewnętrzną. Podjąłem już wstępne rozmowy z inżynierem w sprawie budowy z kostki granitowej chodnika procesyjnego wokół kościoła. Później przyjdzie czas na zmianę blachy na dachu oraz tynku na frontonie kościoła” - wyliczał kolejne zamierzenia. Dokończenie prac remontowych planowane jest także na plebanii, w której generalnemu remontowi zostanie poddana kuchnia, korytarz przed kuchnią i jeden pokój oraz strych.
„Ważne są sprawy materialne, ale najważniejsze są sprawy duchowe. Mam więc świadomość, że bez Jezusa nic uczynić nie zdołam. Dołożę wszelkiej troski, by godnie prowadzić moich parafian na spotkanie z Jezusem. Jestem jednak świadom, że sam nie dam rady. Potrzebuję mocy z wysoka i od was, moi Kochani Parafianie. Przede wszystkim potrzebuję modlitwy” - powiedział na zakończenie sprawozdania ks. Dobrzeniecki, prosząc tym samym Biskupa Romana o modlitwę i pasterskie błogosławieństwo.

Przebieg wizytacji

Biskup Roman odprawił najpierw poranną Mszę św. w kościele parafialnym w Zakrzewie. Przedstawiciele wspólnoty parafialnej, a w szczególności działających tutaj grup, witając dostojnego gościa, wspomnieli o podejmowanych przez nich inicjatywach i pracach. Eucharystię zakończyła modlitwa za parafian spoczywających na cmentarzu przy kościele i za zmarłych duszpasterzy. Potem Ksiądz Biskup udał się do pobliskiego Domu Pomocy Społecznej, prowadzonego przez dyr. Iwonę Paradowską. W tej instytucji pod całodobową opieką przebywa obecnie 86 mieszkańców upośledzonych umysłowo, jak i psychicznie chorych; ponadto są prowadzone Warsztaty Terapii Zajęciowej dla osób dojeżdżających. W maleńkiej kaplicy Domu na wspólnej modlitwie z dostojnym gościem zgromadziło się kilkunastu podopiecznych DPS. Później odbyło się krótkie spotkanie z pracownikami.
W południe zaś w Kępie Polskiej rozpoczęła się Msza św. ingresowa, którą poprzedziło sprawozdanie ks. Grzegorza Dobrzenieckiego z życia parafii. Ksiądz Biskup udzielił sakramentu bierzmowania 25 gimnazjalistom. Do nich zwrócił się w swoim kazaniu, mówiąc: „Zanim wasz kościół został wzniesiony, musiał powstać jakiś projekt, pomysł. Ktoś musiał tę budowlę zaprojektować. Podobnie ktoś zaprojektował szkołę, do której chodzicie, dom, w którym mieszkacie. A kto zaprojektował wasze życie, czy życie w ogóle trzeba projektować?” - pytał. Podkreślił też, że życie młodego człowieka kształtują do pewnego wieku rodzice; oni pokazują mu, co jest godne, a co nie. Przychodzi jednak taki czas, że człowiek musi stać się samodzielny, sam dokonywać wyboru. „W przyjmowanym dziś sakramencie - mówił Ksiądz Biskup do młodzieży - otrzymujecie siłę, by sprostać tym zadaniom, by umocnić się w wierze, którą zaszczepili wam wasi rodzice”.
Biskup Roman, kończąc swoją pasterską wizytę w parafii Zakrzewo, wyraził wdzięczność jej mieszkańcom oraz jej duszpasterzom, tak poprzedniemu, jak i obecnemu, za pracę, troskę i dbałość o świątynie.

Parafia pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Zakrzewie (z siedzibą w Kępie Polskiej)

Patron parafii: Święci Piotr i Paweł
Tytuł kościoła: kościół parafialny pw. Świętych Piotra i Pawła w Zakrzewie, kościół filialny pw. św. Klemensa w Kępie Polskiej
Dekanat: bodzanowski
Miejscowości: Chylin, Kępa Polska, Podgórze Parcele, Podgórze Wieś, Rakowo, Starzyno, Zakrzewo
Administrator parafii: ks. mgr Grzegorz Dobrzeniecki
Katecheta: Maria Kaźmierczak
Organista: Sławomir Gałczyński
Zakrystian: Zdzisław Sobek
W parafii działają: rada parafialno-gospodarcza, koła Żywego Różańca (6), asysta procesyjna, ministranci, Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci
Współpraca: OSP Zakrzewo, Kępa Polska, Rakowo, Podgórze, Chylin
Msze św. w niedzielę: 8, 12 w Kępie Polskiej, 10 w Zakrzewie

Tajemnice radosne

Ks. Robert Strus
Edycja zamojsko-lubaczowska 40/2003

Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice „Redemptoris Mater”, poświęconej Najświętszej Maryi Pannie pisze, że Maryja, „szła naprzód w pielgrzymce wiary”. Dzisiaj Maryja jako nasza najlepsza Matka uczy nas wiary. Biorąc więc do rąk różaniec i rozważając tajemnice radosne chcemy uczyć się od Maryi prawdziwej wiary.

Jiri Hera/fotolia.com

1. Tajemnica zwiastowania.

Anioł rzekł do Maryi: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. (…) Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. (…) Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego. Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa (Łk 1, 30-38).
Każdy z nas ma swoje zwiastowanie. Tak jak do Maryi i do nas Bóg posyła anioła ze wspaniałą wiadomością. Ta wiadomość to prawda, że Bóg nas kocha, że ma wobec nas wspaniały plan swej miłości. Nieraz nie bardzo rozumiemy to zwiastowanie. Jakże się to stanie, to niemożliwe, dlaczego ja? - pytamy Boga i samych siebie. Maryja, mimo tego, że też nie wszystko rozumiała, odpowiedziała Bogu „niech mi się stanie według twego słowa”. Rozważając tę tajemnicę prośmy Boga, abyśmy tak jak Maryja zawsze z radością odpowiadali „tak” na Jego propozycje.

2. Tajemnica nawiedzenia św. Elżbiety.

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę (Łk 1, 39-41).
Nawiedzenie św. Elżbiety przez Maryję to doskonały wzór takich spotkań, których celem jest pogłębienie wiary, przybliżenie się do Boga. Elżbieta w czasie tego spotkania została napełniona Duchem Świętym i zaczęła wielbić Boga. Tak jak do Elżbiety przyszła Maryja i umocniła jej wiarę, tak i my spotykamy się z ludźmi, dzięki którym przybliżamy się do Boga. W tej tajemnicy dziękujmy Bogu za tych wszystkich ludzi, dzięki którym nasza wiara została umocniona.

3. Tajemnica narodzenia Pana Jezusa.

Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie (Łk 2, 6-7).
W czasie rozważania tej tajemnicy staje przed nami obraz stajenki betlejemskiej. Przedziwny pokój i radość z niej promieniują. Chociaż na świecie panują jeszcze legiony rzymskie, a król Herod już czyha na życie Nowonarodzonego, Maryja, Józef i Jezus czują się bezpieczni w ubogiej stajence. Tak też będzie, kiedy prawdziwie Jezus narodzi się w naszych sercach, kiedy nasze serca staną się betlejemskimi stajenkami. Nawet jeżeli na świecie będzie wiele niepokoju, nawet jeżeli będziemy doświadczać różnych problemów, to będziemy szczęśliwi szczęściem, które da nam Nowonarodzony. Prośmy zatem, aby Jezus prawdziwie narodził się w naszych sercach.

4. Tajemnica ofiarowania Pana Jezusa w świątyni.

Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu (Łk 2, 22-23).
Maryja i Józef ofiarowali Bogu to, co było dla nich najcenniejsze - ukochane Niemowlę. Uczynili to nie tylko dlatego, żeby spełnić przepis prawa, ale również dlatego, ponieważ byli przekonani, że wszystko, co człowiek posiada, pochodzi od Boga i trzeba to odnosić do Boga, przedstawiać Panu Bogu. Trudne jest to do zrozumienia dla współczesnego człowieka, który często zapatrzony w siebie, wszystko odnosi do siebie - stawiając siebie w centrum wszechświata. Rozważając tę tajemnicę uczmy się od Maryi i Józefa, że wszystko powinniśmy ofiarować Panu Bogu.

5. Tajemnica odnalezienia Pana Jezusa w świątyni.

Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice (Łk 2, 41-43).
Jak łatwo jest zgubić Chrystusa. Wystarczy chwila nieuwagi, pokusa, grzech i Chrystus schodzi na dalszy plan naszego życia. Może nam się nawet wydawać, że jesteśmy blisko Jezusa, że jesteśmy dobrymi chrześcijanami i nie dostrzegamy tego, iż Go zgubiliśmy, tak jak Maryja i Józef nie dostrzegli tego, że Jezus został w Jerozolimie. Maryja, która z bólem serca szukała swego Syna, dzisiaj pomaga nam powracać do naszego Pana i Zbawiciela. Prośmy Maryję, abyśmy szli przez życie zawsze z Jej Synem, a gdy Go zgubimy, aby pomagała nam Go odnajdywać.

Maryjo, ukochana Matko, nasza pielgrzymka wiary ciągle trwa. Prosimy Cię, bądź z nami, kiedy pielgrzymujemy do Twego Syna po drogach XXI wieku. Spraw, aby nasza wiara każdego dnia stawała się coraz bardziej żywa, prawdziwa i konsekwentna.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

W Twoje dłonie powierzam mój los

2018-12-17 08:07

Ewa i Tomasz Kamińscy

Ewa Kamińska
Modlitwę uwielbienia prowadzi Agnieszka Beszłej (pierwsza z prawej)

Od 13. lat w Lublinie organizowane są Dni Guadalupiańskie poświęcone Matce Bożej, Patronce Życia. Wspólna grudniowa modlitwa jest owocem podziękowań, jakie rodzina Grażyny i Gabriela Beszłejów zanosi do Maryi za wszelkie otrzymane łaski, zwłaszcza za uratowanie życia Grażyny po wypadku, którego doznała w Meksyku.

Rozwój wspólnoty


Wspólnota Guadalupe rozwija się z roku na rok coraz prężniej. Powstają nowe dzieła i inicjatywy. W 2013 r. przy Archikatedrze Lubelskiej powstał Zespół „Guadalupe”. Jego misją jest wielbienie Boga razem z Maryją oraz krzewienie kultu Matki Bożej z Guadalupe. Do wspólnoty należą także Rodziny Guadalupiańskie, które skupiają małżeństwa, młodzież i dzieci. W 2014 r. powstała „Fundacja Guadalupe”. Jej zadaniem jest działalność ewangelizacyjna i szerzenie kultu maryjnego (modlitwy, konferencje, rekolekcje, świadectwa, koncerty, płyty), wspieranie kultury katolickiej, a także praca charytatywna. Od grudnia 2017 r. wydawany jest Kwartalnik Ewangelizacyjny „Czas Maryi”. W dzieła wspólnoty angażują się także jej przyjaciele, przede wszystkim Wspólnota Najświętszego Imienia Jezus, Franciszkański Zakon Świeckich oraz parafia garnizonowa Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Lublinie. Liderka wspólnoty, Agnieszka Beszłej, w tym roku napisała i wydała książeczkę „Czas Maryi - Czas na Czystość”, która traktuje o pięknie trwania w czystości z perspektywy Dobrej Nowiny.

Najnowszą inicjatywą, którą pobłogosławił Metropolita Lubelski abp Stanisław Budzik, jest budowa Centrum Guadalupiańskiego w Polsce. Rozpoczęło się już zbieranie funduszy na to dzieło. Zespół „Guadalupe” pragnie nagrać płytę w języku angielskim o siedmiu sakramentach, jako „cegiełkę” na budowę Centrum. Wspólnota propaguje też akt oddania się Niepokalanej oraz modlitwę za wstawiennictwem sługi Bożego Stefana kard. Wyszyńskiego o cud uzdrowienia Alicji Mazurek, która w lutym 2018 r. uległa wypadkowi i obecnie przebywa w warszawskiej klinice „Budzik”.

Duszpasterzem wspólnoty jest obecnie ks. Łukasz Sidor, wikariusz archikatedry lubelskiej. W tym roku zastąpił on wieloletniego opiekuna ks. Tomasza Makarewicza SAC. W archikatedrze, w każdą drugą niedzielę miesiąca, wspólnota po Mszy św. o godz. 19 prowadzi przed Najświętszym Sakramentem modlitwę uwielbienia z Maryją, w czasie której zapewnia oprawę muzyczną.

Cztery dni z Maryją

Dni Guadalupiańskie rozpoczęły się 9 grudnia w lubelskiej archikatedrze Mszą św. o godz. 19.00, po której wspólnota „Guadalupe” poprowadziła uwielbienie z Maryją i św. Juanem Diego. Następnego dnia w kościele przy. al. Racławickich odprawiona została Msza św. pod przewodnictwem ks. ppłk. Andrzeja Piersiaka, proboszcza parafii garnizonowej. Po Eucharystii odbył się koncert „Z Maryją i św. Józefem”. W ich postaci wcielili się Agnieszka Beszłej i Paweł Krasucki. Szczególnie cieszył udział całych rodzin z małymi dziećmi wnoszącymi dużo spontanicznej radości. Meksykańską fiestę poprzedziła procesja z obrazem Matki Bożej z Guadalupe przy dźwiękach pieśni zwanej posadą na pamiątkę pielgrzymki Maryi i Józefa w poszukiwaniu gościny. W przygotowanie dań kuchni meksykańskiej zaangażowała się głównie wspólnota „Porcjunkula” Franciszkańskiego Zakonu Świeckich z kościoła oo. Kapucynów w Lublinie. Kolejne wykonanie musicalu „Życie Maryi” odbyło się 11 grudnia w wypełnionym po brzegi amfiteatrze na Poczekajce. Jak zawsze spektakl nagrodzony był gromkimi oklaskami na stojąco w uznaniu za trud licznego zespołu. Musical zakończył się wspólną modlitwą i aktem oddania się Niepokalanej, którą poprowadził o. Cyprian Moryc OFM, opiekun wspólnoty Najświętszego Imienia Jezus.

Kulminacja Dni Guadalupiańskich nastąpiła 12 grudnia w archikatedrze we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Guadalupe. Świętowanie rozpoczął Akatyst ku czci Bogurodzicy. O. Mirosław Kopczewski OFM Conv. na początku Mszy św. przekazał wspólnocie Guadalupe relikwie I stopnia św. Maksymiliana Kolbe (włos z brody), dar klasztoru w Niepokalanowie. Ks. Adam Lewandowski, proboszcz parafii archikatedralnej, wyraził ogromną wdzięczność za dar relikwii Patrona wspólnoty. W homilii o. Mirosław podkreślił, że relikwie zostały podarowane, by o. Maksymilian towarzyszył wspólnocie Guadalupe we wszystkich dziełach ewangelizacyjnych. Przywołał też przykłady działania Niepokalanej w życiu Świętego, która patronowała jego niezliczonym dziełom. - Niech Maryja nas prowadzi i nami się posługuje, aby wypełniał się Boży plan w naszym życiu. Ona nas nigdy nie zawiedzie - powiedział o. Mirosław. Uczestnicy Liturgii dokonali aktu oddania się Niepokalanej słowami św. Maksymiliana.

Uroczystości ku czci Matki Bożej z Guadalupe zakończył koncert „Mariachi dla Najpiękniejszej”. Wraz ze wspólnotą „Guadalupe” wystąpili: Ryszard Morka, Aleksandra Rudzińska-Jemielniak z mężem Jakubem Jemielniakiem, schola Totus Tuus z parafii Matki Bożej Różańcowej w Lublinie, schola z parafii św. Ojca Pio w Lublinie i Przyjaciele. Świętowaniu towarzyszył piękny, naturalnej wielkości wizerunek Matki Bożej z Guadalupe. Malował go przez wiele miesięcy Jakub Ambrowe w Austrii. Obraz został przywieziony do Niepokalanowa i tam ofiarowany wspólnocie, która pragnie umieścić go w kaplicy planowanego Centrum Guadalupiańskiego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem