Reklama

Petycja do prezes Trybunału Konstytucyjnego

Niezbędni w każdym zakonie

Przemysław Awdankiewicz
Edycja świdnicka 5/2010

Są niezbędni w życiu każdego zakonu. - Sprawiają, by codzienne życie toczyło się jak najbardziej gładko - mówi o. Sebastian Pieczeniak, odpowiedzialny za powołania w polanickim domu Ojców Sercanów. W Roku Kapłańskim nie można nie docenić roli braci zakonnych.

Świat nadal jest głodny autentycznego braterstwa. Nie dość o nim rozprawiać, nie wystarczy je afiszować. Ewangeliczne braterstwo powinno promieniować przez osobowe świadectwo życia według nauki Jezusowej: „Wy wszyscy braćmi jesteście”. Bracia zakonni - zgodnie ze swoim powołaniem - powinni być indywidualnie, a jeszcze bardziej wspólnotowo świadkami powszechnego braterstwa, ich zadaniem jest dawać wzór ewangelicznego braterstwa, by ogół ludzi mógł uwierzyć, że wszyscy ludzie mają wspólnego Ojca w niebie, Boga, który jest Miłością.
W diecezji świdnickiej działa 8 zgromadzeń męskich prowadzących łącznie 17 domów zakonnych. W Ząbkowicach Śląskich swoje dwa domy mają bracia Bonifratrzy, w Kłodzku działa dom Księży Jezuitów, w Ząbkowicach Śląskich i Wałbrzychu spotkamy Księży Pallotynów, w Kudowie-Zdroju służą Misjonarze Klaretyni, w Szczytnej dwa domy prowadzą Misjonarze Świętej Rodziny, cztery domy Ojców Franciszkanów znajdziemy w Dusznikach-Zdroju, Kłodzku i Wambierzycach, w Bardzie bazyliką opiekują się Ojcowie Redemptoryści, a Ojcowie Sercanie swoje placówki prowadzą w Polanicy-Zdroju, Starej Łomnicy i Starym Wielisławiu.
- Życie braci zakonnych, a więc osób Bogu konsekrowanych, może być pociągającym modelem dla wyalienowanych z chrześcijańskiej, a nieraz i ludzkiej godności. Bracia, stykając się z takimi sfrustrowanymi ludźmi w szarej rzeczywistości dnia codziennego mogą swym życiem świadczyć mocniej niż słowem o prymacie Boga i Jego miłości poprzez czyny braterskiej posługi - mówią w Zgromadzeniu Braci Serca Jezusowego.
Bracia zakonni mają być dla świata wzorem ewangelicznej pracowitości: uczą, leczą, budują, uprawiają ziemię, piszą, gotują, szyją, sprzątają, czasem nawet handlują, ale na pierwszym miejscu stawiają królestwo Boże. Właśnie w tym zbliżeniu się osób Bogu oddanych, a jednak ciężko, służebnie pracujących, do innych ludzi, walczących o chleb codzienny, widzimy posłannictwo braci zakonnych. Nie będąc kapłanami, łatwiej nawiązują kontakt z otoczeniem, wśród którego z woli Opatrzności działają.
W 1983 r. papież Jan Paweł II tak mówił o braciach zakonnych: „Chciałbym powiedzieć szczególne słowo o zakonnikach - braciach, by ich pochwalić i zachęcić. Wasze powołanie, moi kochani bracia, nie jest łatwe, zwłaszcza z uwagi na ducha świata, który nie ceni ewangelicznego ubóstwa i pokornej służby. Waszym powołaniem jest naśladowanie Chrystusa przez całe życie będące totalnym oddaniem siebie, czego na ogół świat nie ceni”.
- Zawsze powtarzam, że posługa braci jest równie ważna, jak kapłanów - mówi o. Sebastian Pieczeniak. - Zresztą ich powołaniowa droga na samym początku jest taka sama: najpierw jeden rok pronowicjatu (okresu, w którym dokonuje się rozeznanie powołania u kandydatów oraz bada ich zdolność do podjęcia życia zakonnego w danym zgromadzeniu). Ten czas sprzyja uzupełnieniu wykształcenia religijnego z zakresu materiału katechetycznego. W kolejnych etapach tego okresu następuje stopniowe przechodzenie kandydatów z życia świeckiego do życia właściwego osobom konsekrowanym.
Później jest nowicjat, po którym składane są śluby czasowe. I tu zaczynają się różnice, ponieważ klerycy idą wówczas do seminarium, a bracia zakonni rozpoczynają swoją posługę w poszczególnych domach i placówkach zgromadzenia - mówi o. Sebastian Pieczeniak. - Oczywiście, jeśli zajdzie taka potrzeba, przechodzą dodatkowe kursy i szkolenia, które pozwalają na wykonywanie wielu prac, przydatnych zgromadzeniu. Teraz na przykład mamy taką sytuację, że generał naszego zgromadzenia po 9 latach służby podziękował za pomoc naszemu bratu z Polski, który był jego sekretarzem i poprosił nas o wysłanie kolejnego brata do Rzymu.
Podobnie jest u Księży Jezuitów.
- Formacja braci zakonnych jest zwykle krótsza od tej, którą przechodzą kandydaci na kapłanów i nie wiąże się z koniecznością podejmowania studiów wyższych. Kandydat, który chce w przyszłości zostać bratem zakonnym, może jeszcze przed rozpoczęciem nowicjatu zostać posłany do wybranego przez o. Prowincjała domu zakonnego w celu odbycia tzw. aspirantury - tłumaczą zakonnicy. - Formacja w nowicjacie w przypadku braci zakonnych nie różni się zbytnio od formacji pozostałych nowicjuszy. Brat nowicjusz ma jedynie więcej możliwości poznania różnych prac wykonywanych w zakonie przez braci.
Niektórzy sądzą, że brat zakonny, jakkolwiek1 jest osobą Bogu przez śluby zakonne konsekrowaną, to człowiek niekompletny, to ktoś, którego życie ma sens dopiero w kontekście działalności zakonników ze święceniami kapłańskimi. To jednak nieprawda.
- Powiem szczerze, że nie spotkałem się z tym, aby którykolwiek z braci czuł się „niekompletny” czy niedowartościowany z tego powodu - przyznaje sercanin z Polanicy-Zdroju. - Wszyscy przecież wiedzą, jak ważna jest rola braci w zakonach.
W dawnych klasztorach wspólnoty zakonne składały się głównie z braci bez święceń kapłańskich, o czym czytamy w Regule św. Benedykta, patrona kultury europejskiej, wielkiego opata, który nie był kapłanem, mimo że się go maluje z pastorałem w ręku. Dopiero od drugiego tysiąclecia stopniowo przewagę zyskiwali zakonnicy ze święceniami kapłańskimi, czyli ojcowie. Tak nastąpiła klerykalizacja klasztorów męskich.
Dla Kościoła jest rzeczą ważną, by istnieli zakonnicy - laicy - bracia uwydatniający swoim życiem wartość i wielkość kapłaństwa ludu Bożego. Bracia zakonni głoszą swoją pracą, że prawdziwa wiara w Boga i w niebo nie oznacza pogardy dla ziemi, nie umniejsza człowieka i jego działalności.
- Specyficzną misją braci zakonnych jest uczestnictwo w pracy ludzi świeckich, by ją uświęcić i jej wartość podkreślić w ślad za Chrystusem, który sam ciężko pracował, w ślad za świętymi, spośród których wielu ciężko pracowało. Praca braci jest także przejawem ich misji charytatywnej, znakiem ich zjednoczenia z ogromną większością ludzi zmuszonych do ciężkiej pracy dla zdobycia utrzymania, ale jest też czynnikiem zobowiązującego miłosierdzia. Ponieważ ludzie świeccy na ogół nie widzą przedstawicieli hierarchii, by wykonywali pospolite czy w ogóle właściwe laikatowi prace, misja braci jest tu szczególnie ważna, spełnia rolę ogniwa, spełnia w mistycznym Ciele Chrystusa funkcję wiążącą, intrygująco interkomunikacyjną - tłumaczą w referacie powołaniowym Rodziny Zakonnej Braci Serca Jezusowego.
- My jesteśmy zakonem typowo brackim, u nas nie ma święceń - mówi brat Maciej Urbański OH z klasztoru Zakonu Bonifratrów w Ząbkowicach Śląskich, ogólnopolski promotor powołań. - Nie jest to łatwy charyzmat - zajmujemy się bowiem posługują chorym i ubogim, prowadząc szpitale, domy opieki, apteki, poradnie ziołolecznicze, jadłodajnie czy punkty pomocy. Ze względu na to istnieje potrzeba posiadania przez braci wyższego wykształcenia, przede wszystkim związanego z medycyną czy ziołolecznictwem, choć mamy także braci po studiach teologicznych (ale bez świeceń kapłańskich).
- U nas posługa brata zakonnego w Polsce obejmuje najczęściej takie prace jak: posługa w zakrystii, pomoc w utrzymaniu kolegiów, domów rekolekcyjnych i rezydencji, praca w Wydawnictwie WAM, opieka nad chorymi, prowadzenie ogrodu. Nieoceniony wkład wnoszą bracia także w pracę misyjną, głównie w Afryce - mówią w Jezuickim Duszpasterstwie Powołaniowo-Młodzieżowym Prowincji Polski Południowej.

Ks. Skubiś protestuje przeciwko użyciu słów: „Ruch «Europa Christi»” do nazwania partii politycznej

2019-02-15 17:32

mp / Częstochowa (KAI)

Sprzeciw wobec "zawłaszczenia" przez nową partię polityczną nazwy Ruch Europa Christi wyraził ks. inf. Ireneusz Skubiś. "Od początku Ruch „Europa Christi” jest Ruchem apartyjnym zwracającym uwagę na obronę chrześcijańskich korzeni Europy" - pisze w przekazanym KAI oświadczeniu ks. Skubiś, moderator Ruchu "Europa Christi".

Monika Książek/Niedziela

Publikujemy treść oświadczenia:

Pragnę poinformować, że Ruch „Europa Christi” od samego początku był apartyjny. Wyrażam swoje zaskoczenie, że nazwa Ruch „Europa Christi” został zawłaszczony przez nowo utworzoną partię polityczną. Przecież zawsze publicznie o tym mówiłem.

Od początku Ruch „Europa Christi” jest Ruchem apartyjnym zwracającym uwagę na obronę chrześcijańskich korzeni Europy. Takie cele miały dotychczasowe Międzynarodowe Kongresy Ruchu „Europa Christi”.

Ruch „Europa Christi” musi być ruchem jednoczącym, ma zadanie łączyć i nie ma celów partyjnych. Pragnę zwrócić uwagę na to, że nazwa Ruchu zawiera w sobie Europa Christi – Europa Chrystusa, a nie tylko Europa Chrześcijańska. Nazwa chrześcijańska - przypomina partie chadeckie, które w Europie zdradziły Chrystusa. Chodzi o przywrócenie właściwego miejsca Chrystusowi w Europie.

Po pierwszych sygnałach o utworzeniu nowej partii w grudniu 2018 r. Fundacja „Myśląc Ojczyzna” jako właściciel Ruchu „Europa Christi” wysłała protest do Sądu Okręgowego Rejestrującego, by nie doszło do rejestracji partii pod naszą nazwą – Ruch Europa Christi. Dlatego z bólem przyjąłem wiadomość o rejestracji partii, która całą naszą nazwę użyła do nazwy swojej partii bez zgody Fundacji.

Ks. inf. Ireneusz Skubiś – Moderator Ruchu „Europa Christi”

oraz Zarząd Fundacji Fundacja „Myśląc Ojczyzna” im. ks. inf. Ireneusza Skubisia

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Akcja dom

Poznań: rodzina abp. Baraniaka przekaże Order Orła Białego archidiecezji

2019-02-15 21:33

ms / Poznań (KAI)

Order Orła Białego, którym pośmiertnie został uhonorowany przez prezydenta RP Andrzeja Dudę abp Antoni Baraniak, zostanie przekazany archidiecezji poznańskiej. Rodzina wyróżnionego arcybiskupa przekaże go abp. Stanisławowi Gądeckiemu.

wikipedia.org

„Na ręce metropolity poznańskiego order przekaże siostrzeniec abp. Baraniaka Zenon Łakomy, który odbierał go z rąk prezydenta Andrzeja Dudy 11 listopada ub. r. na Zamku Królewskim w Warszawie” – mówi KAI Jolanta

Hajdasz, dyrektor Centrum Monitoringu Wolności Prasy, autorka filmów o abp. Baraniaku.

Uroczystość przekazania orderu będzie miała miejsce w katedrze poznańskiej 18 lutego podczas nieszporów akademickich, które poprowadzi przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski.

Antoni Baraniak przez wiele lat był osobistym sekretarzem kard. Augusta Hlonda, a w latach 1957-1977 był arcybiskupem metropolitą poznańskim.

Jako najbliższy współpracownik Prymasa Tysiąclecia bp Baraniak przez kilka lat był więźniem komunistycznej bezpieki na warszawskim Mokotowie. Był poddawany okrutnym torturom, a komuniści chcieli wymusić na nim zeznania przeciwko kard. Stefanowi Wyszyńskiemu.

W archidiecezji poznańskiej trwają przygotowania do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego abp. Antoniego Baraniaka, nazywanego „Żołnierzem Niezłomnym Kościoła”. Prezydent Andrzej Duda uhonorował go Orderem Orła Białego w stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem