Reklama

Temat tygodnia

Dni, w których streszcza się Tajemnica Chrystusa

Ks. Ireneusz Skubiś
Edycja częstochowska 13/2010

Po Niedzieli Palmowej, w której Ewangelia wspomina triumfalny wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy następuje Wielki Tydzień z Triduum Sacrum - trzema świętymi dniami: Wielkim Czwartkiem, Wielkim Piątkiem i Wielką Sobotą. Ten ważny dla każdego chrześcijanina czas ma swoje objawienie w liturgii. Rozpoczyna się ją uroczyście w katedrach przed południem w Wielki Czwartek Mszą św., podczas której następuje konsekracja olejów świętych, używanych do sakramentów chrztu św., bierzmowania, kapłaństwa i chorych. Przy poświęceniu olejów wzywa się szczególnej obecności i łaski Ducha Świętego. Część wieczorna Wielkiego Czwartku to liturgia ustanowienia Eucharystii, przypominająca objawienie swoim uczniom przez Chrystusa Jego woli: „To czyńcie na moją pamiątkę”.
Wielki Piątek przypomina nam tajemnicę męki i śmierci Jezusa. To trudne misterium, widzimy Pana Jezusa zmagającego się z bólem, a potem Jego ukrzyżowanie i zabicie przez ludzi. Chrystus ukazany jest jako tzw. żertwa ofiarna, jako Ten, który składa się w ofierze Bogu Ojcu za grzechy świata.
I Wielka Sobota - przybliżenie do Zmartwychwstania. Liturgia tego dnia pełna jest oczekiwania na cud.
Te trzy dni gromadzą nas przy wielkiej tajemnicy zbawienia. Chrześcijaństwo jest religią, która pokazuje Boga zbawiającego człowieka, kiedy realizuje On największą miłość. Widzimy to szczególnie w wydarzeniu czwartkowym, gdy Pan Jezus ustanawia Eucharystię, gdy daje się ludzkości na wieki jako obecny zawsze i wszędzie, we wszystkich świątyniach światach, i uczy nas miłości największej. Tajemnica szczególnej obecności Boga w postaci eucharystycznej objawia się także w liturgii Wielkiego Piątku, pełna dramatu. Kapłani w tym dniu nawet nie odprawiają Mszy św. - przeżywamy uobecniającą się mękę i śmierć Jezusa, Jego ofiarę miłości do człowieka.
W Wielką Sobotę tajemnica Pana Jezusa objawia się światu jako obraz Chrystusa Pięciorańskiego, Tego, który przypomina nam i pokazuje swoje rany. Widzimy Chrystusa, który ukierunkowuje nas na zmartwychwstanie. Bo Wielki Piątek nie jest celem samym w sobie, celem Wcielenia, celem życia człowieka jest zmartwychwstanie. Jezus umiera, ale jednocześnie pokazuje, że jest to droga ku zmartwychwstaniu. To ono jest zwycięstwem. Nie byłoby pełnego świętowania, gdyby nie było zmartwychwstania Pańskiego. Triduum Sacrum tworzy więc wspaniałą rzeczywistość teologiczną, w której streszcza się Boży sens życia ludzkiego.
Chrześcijanie przygotowujący się do Świąt Wielkanocnych powinni więc szczególnie przeżyć Triduum Sacrum. Nie można zamknąć świąt w obrębie przygotowań koszyczka z pokarmami do poświęcenia w Wielką Sobotę, choć to piękny i stary zwyczaj. Teologia przeżycia tych Świąt jest o wiele głębsza. Przygotowywaliśmy się do nich już przez cały Wielki Post, m.in. poprzez nabożeństwa Drogi Krzyżowej i „Gorzkich Żali”, poprzez wyrzeczenia i jałmużnę, rekolekcje i spowiedź św. Ale kumulacją i sednem wielkopostnych zamyśleń jest Triduum Sacrum - Trzy Święte Dni. Niech więc nikogo z nas nie zabraknie w tym czasie w parafialnej świątyni.

Na dyskotekę w Adwencie?


Edycja warszawska 49/2005

Graziako/Niedziela

„Koleżanka zaprosiła mnie na osiemnastkę do modnego klubu. Impreza odbędzie się w Adwencie. Wiem, że będą tańce przy głośnej muzyce. Bardzo chciałabym pójść, ale nie wiem, czy mogę. W końcu Kościół nakazuje w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach”.
Martyna z Piastowa

Odpowiada o. Tomasz Wytrwał, dominikanin

W dzieciństwie, każdy z nas uczył się na pamięć katechizmu. Między innymi - przykazań kościelnych. I pewnie niewielu z nas uświadamiało sobie wtedy, że Kościół może coś w tej materii zmienić. Jak wielu z nas musiało być zaskoczonych, gdy dowiedziało się, że trzeba na nowo uczyć się przykazań kościelnych, że Katechizm Kościoła Katolickiego wprowadził nowe przykazania kościelne (por. KKK n. 2041-2043).
Dlatego przypomnijmy sobie brzmienie przykazań kościelnych w nowym sformułowaniu:
1. W niedzielę i święta nakazane uczestniczyć we Mszy św. i powstrzymać się od prac niekoniecznych.
2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty.
3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię św.
4. Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach.
5. Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła.
Nas szczególnie interesuje czwarte przykazanie kościelne.
Wszyscy wierni są zobowiązani do pokutowania za swoje grzechy. Jest to wyraz naszej pobożności. Dlatego Kościół ustanowił dni i okresy pokuty, aby wierni podejmowali pokutę nie tylko samodzielnie, ale także we wspólnocie.
Czasem pokutnym w Kościele są poszczególne piątki całego roku i czas Wielkiego Postu.
Czynami pokutnymi są: post, modlitwa i jałmużna. Ponadto uczynki pobożności i miłości, umartwienia, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post. Wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych obowiązuje wszystkich, którzy ukończyli 14. rok życia we wszystkie piątki i Środę Popielcową oraz jest zalecana, ze względu na polską tradycję, w Wigilię Bożego Narodzenia. Post (jeden posiłek do syta i dwa skromne) obowiązuje w Środę Popielcową i w Wielki Piątek wszystkich między 18. a 60. rokiem życia.
Powstrzymywanie się od zabaw obowiązuje we wszystkie piątki i w czasie Wielkiego Postu. Oznacza to między innymi, że w piątki całego roku, a więc także w okresie Adwentu, nie można chodzić np. na dyskoteki, urządzać zabaw etc.
Z powyższych zmian powinniśmy zapamiętać, że Adwent nie jest czasem pokutnym, a radosnym oczekiwaniem na spotkanie ze Zbawicielem.

(Oprac. Michał Gawryszewski)

O. Tomasz Wytrwał jest dominikaninem, duszpasterzem rodzin w klasztorze św. Jacka na ul. Freta.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Katowice: nabożeństwo ekumeniczne w ramach Szczytu Klimatycznego COP24

2018-12-09 21:09

ks. sk / Katowice (KAI)

Abp Wiktor Skworc przewodniczył w katowickiej archikatedrze Chrystusa Króla centralnemu nabożeństwu ekumenicznemu. W modlitwie towarzyszącej Szczytowi Klimatycznemu COP24 uczestniczyli duchowni i świeccy różnych wyznań. Wśród nich byli przedstawiciele Światowej Rady Kościołów. Homilię oprócz metropolity katowickiego wygłosił także abp Anders Wejryd, emerytowany luterański prymas Szwecji.

Archidiecezja Katowicka

Metropolita katowicki podkreślił, że zadaniem człowieka jest w mocy Ducha Świętego zmieniać oblicze ziemi. - Podejmujmy zatem trud porządkowania własnego podwórka, osobistego i kościelnego, co może być przekonującym przykładem dla innych. Naszym obowiązkiem jest też uderzać w wielki dzwon sumień, jeśli odpowiedzialnie myślimy o losach świata i człowieka; jeśli chcemy wzmacniać chrześcijańska duchowość, wolną od „obsesji konsumpcji”; jeśli chcemy wyzwolenia od niewoli praktycznego materializmu – powiedział.

Abp Skworc przypomniał, że Tym co łączy wyznawców Chrystusa jest Duch Święty. – Jesteśmy Nim napełnieni, otrzymaliśmy Jego dary i charyzmaty – nie dla karmienia własnego egoizmu, przede wszystkim dla rozumnej służby Stwórcy i stworzeniu – wskazał metropolita katowicki.

Do idei ekumenizmu jako więzi między tym, co prywatne a tym co wspólne, ludzkie i ekologiczne, Kościołem i społeczeństwem, historią, wizjami oraz dzisiejszą epoką nawiązał w homilii abp Anders Wejryd, emerytowany luterański prymas Szwecji.

Przypomniał, że „ekumeniczny” pochodzi od greckiego słowa oikos oznaczającego dom. - Oczekuje się od nas, że będziemy zarządcami, gotowymi zarządzać nie tylko w sposób dobry dla nas, krótkoterminowo, ale w sposób dobry dla tego co wspólne, dla commune bonum, całej ekologicznej plecionki, naszego wspólnego domu, dla oikouméne – powiedział.

Słowo pozdrowienia i wprowadzenia w modlitwę skierował do zebranych także bp Marian Niemiec z diecezji katowickiej Kościoła ewangelicko-augsburskiego. W kontekście wspólnej modlitwy za „wspólny dom” zauważył, że „ziemia została nam powierzona”. – To jest dom dla wszystkich ludzi. Dziękujmy za wszelkie bogactwa, jakie nam daje (...). Prośmy też o Ducha mądrości, rozwagi, poczucie odpowiedzialności, solidarności międzyludzkiej, abyśmy zdając sprawozdanie przed Stwórcą nie otrzymali nagany, ale pochwałę – mówił.

Bp Jerzy Samiec, zwierzchnik Kościoła ewangelicko-augsburskiego w RP przypomniał uczestnikom nabożeństwa, że właśnie trwa czas podejmowania decyzji o dalszych działaniach w sprawie ochrony klimatu naszej planety. – Dzisiaj oczy całego świata zwrócone są na Katowice. Tutaj podejmowane są decyzje, których skutki w przyszłości będą doświadczały nasze dzieci. Musimy zatem zwalczać podziały między nami, by skutki podjętych decyzji były jak najlepsze dla całego świata. A to jest możliwe, gdy razem się modlimy – stwierdził.

Centralne nabożeństwo ekumeniczne w ramach COP24 było sprawowane w katowickiej archikatedrze. Przewodniczył mu metropolita katowicki abp Wiktor Skworc. Zostało ono oparte o czytania biblijne dotyczące stworzenia świata, grzechu człowieka oraz przyjścia Mesjasza. Uczestnicy odmówili także wspólnie wyznanie wiary oraz Modlitwę Pańską. Podczas nabożeństwa miała miejsce rozbudowana modlitwa wiernych, a na jego zakończenie odśpiewano Te Deum jako podziękowanie za dzieło stworzenia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem