Reklama

Mówcie ludziom o tym szlaku

Dorota Niedźwiecka
Edycja legnicka 24/2010

Lubań-Uniegoszcz, kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Jedno z niewielu miejsc w Europie, gdzie krzyżują się pątnicze szlaki do Santiago de Compostela. Na 26 czerwca zaplanowano tu główne uroczystości diecezjalne z okazji Roku Świętego Jakuba

Tędy prowadzi Via Regia - pierwotnie z Kijowa, a obecnie z Pilzna za Tarnowem, Droga Świętego Jakuba: Gniezno-Zgorzelec-Praga oraz Via Cervimontana - z Jeleniej Góry (a planowana z sanktuarium w Krzeszowie).
Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Uniegoszczy powstał w początkach XIV w., najprawdopodobniej dzięki szlakowi. Obecny, został wzniesiony na fundamentach, które pozostały po pierwotnie znajdującej się tu świątyni.
- To szczególne miejsce: w całej Europie podobnych miejsc, w których łączą się więcej niż dwa pątnicze szlaki, jest pięć lub sześć - wyjaśnia ks. Marek Kurzawa, proboszcz w Lubaniu-Uniegoszczy, odpowiedzialny za program duszpasterski Roku św. Jakuba w diecezji legnickiej. Dlatego tutaj zdecydowaliśmy się zorganizować główne diecezjalne obchody Roku Jubileuszowego.

Msza, koncert i wystawa

Na 26 czerwca br. na godz. 17 zaplanowano uroczystą Mszę św. pod przewodnictwem ks. biskupa Stefana Cichego. Zostanie wówczas poświęcona tablica informacyjna (o skrzyżowaniu szlaków w Uniegoszczy oraz figura św. Jakuba Apostoła). Innymi atrakcjami przewidzianymi na ten dzień są: błogosławieństwo relikwiami świętego, koncert muzyki dawnej, wystawa zdjęć z hiszpańskiego szlaku (przy kościele) i wystawa pokonkursowa, dotycząca szlaku św. Jakuba (na lubańskim rynku).
- Mam nadzieję, że do 26 czerwca uda się nam zakończyć wszystkie formalności, związane z zakładaniem oddziału Bractwa św. Jakuba przy naszej świątyni - mówi ks. Proboszcz.
Z okazji roku jubileuszowego zaplanowane jest także pielgrzymka młodzieży z diecezji legnickiej, która wyjedzie w przyszłym roku na Światowe Dni Młodzieży w Madrycie, do Santiago de Compostela.

Z muszelką i kosturem

Szlak w diecezji legnickiej jest wyznaczany od kilku lat. Istnieje dzięki osobom działającym w Bractwie św. Jakuba, Fundacji „Wioska Franciszkańska”, w nowo powstałym Stowarzyszeniu. „Przyjaciele dróg św. Jakuba w Polsce”, dzięki takim ludziom, jak właścicielka Motelu Łużyckiego, którzy na dogodnych warunkach oferują pielgrzymom noclegi.
- Mam ogromną nadzieję, że ludzie coraz chętniej będą nimi wędrować - mówi ks. Marek. - W zeszłym roku odnotowaliśmy około 200 pielgrzymów.
- Teraz staramy się rozpropagować szlak wśród mieszkańców diecezji - wyjaśnia. - Każda parafia otrzymała kilka prezentacji multimedialnych dotyczących szlaku św. Jakuba w Europie i naszej diecezji.
Chodzimy także po szlaku, z charakterystycznymi dla compostelańskich pielgrzymów muszelkami. W tym roku przeszliśmy go jako sztafetę w akcji „Polska-Europa-Compostela 2010. Solidarność ludzi i ziemi”. Symboliczny kij pielgrzymi przekazaliśmy 5 maja pielgrzymom niemieckim. 18 września ma dotrzeć do Santiago de Compostela.
Przez dwa lata (2010 i 2011) dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Lubaniu biorą udział w programie „Einstain” pod hasłem „I Ty możesz zostać badaczem dróg św. Jakuba”. Uczniowie wraz z ks. Markiem odnowili znaki na terenie Lubania, odbyli trzy wycieczki szlakiem: po Lubaniu, po Gryfowie i okolicach, oraz z Jeleniej Góry do zapory w Pilchowicach.
Spotykają się z osobami, które oznaczały drogi, z fotoreporterami, od których dowiadują się, jak fotografować zabytki. Uczą się także historii zabytków leżących na Dolnym Śląsku wzdłuż drogi św. Jakuba; w języku polskim i w angielskim.
- Jeśli znajdziemy się na szlaku św. Jakuba za granicą, nie będziemy mieli problemu, by opowiedzieć innym o dolnośląskiej drodze - mówi ks. Marek.
W czerwcu planują wycieczkę po Wrocławiu i Lubiążu, by tam szukać pozostałości po średniowiecznym szlaku, a 19 czerwca w Lubaniu odbędzie się rajd drogą św. Jakuba dla całej szkoły.
Ks. Marek wraz z dwudziestoosobową grupą pielgrzymów chodzi po szlaku św. Jakuba w soboty i niedziele.
- Chcemy przejść go na raty. Podjeżdżamy do miasta, wędrujemy tak daleko, jak nam się uda, wracamy. A w następnym tygodniu rozpoczynamy drogę tam, gdzie ją zakończyliśmy - wyjaśnia. Niedawno dotarli w okolice Pragi.

Reklama

Razem ale osobno

- Po szlakach jakubowych chodzi się zupełnie inaczej niż na Jasna Górę - mówi ks. Marek Kurzawa, który w pieszej pielgrzymce do Częstochowy uczestniczył dwadzieścia razy. - Nikt nie organizuje wspólnej pielgrzymki w dużych grupach. Drogę wyznacza szlak; a pokonuje się go kiedy i jak chce.
Wędrując do Czarnej Madonny doświadcza się przede wszystkim wspólnotowej drogi do Matki.
Podróż do św. Jakuba; jeśli nawet idzie się w grupie; jest dużo bardziej indywidualnym przeżyciem. Jest okazją przede wszystkim do wejścia w głąb siebie: zapytania, gdzie na drodze mojego życia jestem, dokąd idę.
- Droga do św. Jakuba uczy pokory, bo trzeba pokonać dużo więcej kilometrów niż na Jasną Górę. I w innych warunkach. Uczy, że spotkanie każdego na drodze, mówiącego nawet w zupełnie niezrozumiałym języku, jest okazją do nawiązania kontaktu.

Z jednej branży

- Po hiszpańskim szlaku do Santiago przez tydzień szedłem z przypadkowo napotkanym Niemcem - kontynuuje ks. Kurzawa. Dopiero u celu podróży zorientowaliśmy się, że jesteśmy z jednej branży. On był protestanckim pastorem.
Ks. Marek ze wzruszeniem wspomina także Mszę św., którą odprawiał w El Acebo; na hiszpańskim szlaku. Gdy w niedzielę, około godziny 17 wszedł do wioski, usłyszał od młodego człowieka, że w hotelu dla pielgrzymów nie ma już miejsc.
- Nocleg znajdzie się pod jednym warunkiem - wyjaśniał młodzieniec. - Że jesteś księdzem.
- Jestem - odpowiedział ks. Marek.
- I że odprawisz nam Mszę św. - kontynuował młodzieniec - Nasz kapłan przyjeżdża tu raz na miesiąc. Dziś jest niedziela, a nikt z wioski nie mógł uczestniczyć w Eucharystii.
Ks. Kurzawa zgodził się.
- To była moja najdziwniejsza Msza. Odprawiałem ją po polsku. Kleryk, którym był napotkany wcześniej młodzieniec, czytał Liturgię Słowa i wygłosił homilię po hiszpańsku. Modlitwę wiernych odmówili po włosku pielgrzymi ze szlaku, a „Ojcze nasz” - inni pielgrzymi po niemiecku. Później zjedliśmy wspólną kolację, a podczas modlitwy w duchu TAIZE każda z nacji zapaliła swoją świeczkę.
- To są doświadczenia, z których ja, niemłody ksiądz, który przeżył część swojego życia za żelazną kurtyną, cieszę się jak dziecko.

Przed tysiącem lat

- Myślę, że wyznaczanie na nowo tras szlaku do Santiago w całej Europie, to odpowiedź na zapotrzebowanie ludzi - mówi ks. proboszcz.
- Gdyby nie chcieli nimi chodzić, mierzyć się ze sobą, na nic zdałyby się nawet najlepsze oznaczenia i infrastruktura.
- Zresztą nie da się ukryć, że to dzięki tym szlakom powstała Europa: powstały miasta, szpitale, hotele, klasztory, zakony, które pilnowały bezpieczeństwa pielgrzymów. Dziś to wszystko trudno zrozumieć, bo człowiek średniowiecza miał inną mentalność: on potrzebował pokuty; często wymuszał na biskupie, by za zabójstwo czy inny ciężki grzech zadał mu pokutę np. pielgrzymkę do Santiago.
Ks. Marek podkreśla, że szlak do Santiago buduje tożsamość europejską, rozumianą jako wspólnota narodów o różnej historii, tradycji i kulturze.
Idąc po tym szlaku, mijam Słoweńców, Chorwatów, kilku Czechów.
Ci ostatni, chociaż z państwa tak mocno zateizowanego, modlą się. Patrzę na nich, a z oczu płyną mi łzy.
Gdzieś indziej Francuzka, z którą nie uda mi się porozumieć słowami (nie znam francuskiego), ale widząc jej wzruszenie, domyślam się, że mocno przeżyła Mszę, którą właśnie odprawiłem i że nie chce się z nami rozstawać.
Mijam nauczyciela historii - Hiszpana, który wędruje wraz z uczniami.
- Tego mogę doświadczyć, mimo że należę do pokolenia zniszczonego przez komunizm, którego nie uczono języków obcych i które teraz ma trudności, by porozumieć się z przedstawicielami innych narodów - mówi ks. Marek. - Dlatego chciałbym, by jak najwięcej księży mówiło ludziom o tym szlaku.

Szkoda wracać do domu

- Tożsamość europejska wynika także z tego, że po polskim szlaku bardzo często chodzą obcokrajowcy - kontynuuje kapłan. - W księdze pielgrzymów, w naszej parafii, wpisało się dwóch Hiszpanów, Francuz Antuan, który, żegnając się ze mną w Zgorzelcu, żalił się, że nie chce opuszczać Polski, bo doświadczył tu wiele życzliwości od ludzi.
- Tego nie doświadczysz, jadąc samochodem. Aby mieć w tym swój udział, musisz go przejść pieszo.

Świdnica: 15-lecie ustanowienia diecezji

2019-03-23 16:16

ako / Świdnica (KAI)

W katedrze świdnickiej, 23 marca, nuncjusz apostolski w Polsce abp Salvatore Pennacchio przewodniczył Mszy św. z okazji XV rocznicy ustanowienia diecezji świdnickiej i święceń biskupich oraz ingresu bp. Ignacego Deca. Eucharystia była okazją do dziękczynienia za 15 lat istnienia diecezji. Mszę św. koncelebrowało kilkunastu biskupów oraz kilkudziesięciu kapłanów. Na uroczystości obecni byli przedstawiciele władz państwowych i samorządowych.

Ks. Daniel Marcinkiewicz

- Na diecezjalny świdnicki jubileusz chcemy patrzeć oczyma wiary, to znaczy oczyma oświeconymi przez Boże objawienie, wyrażone w dzisiejszej liturgii. Zatem w światłach i blaskach słowa Bożego i słowa Kościoła pragniemy uroczyście świętować dzisiaj świdnicki jubileusz, który nie jest tylko wymysłem ludzkim, lecz wolą samego Boga – mówił podczas homilii abp Pennacchio.

Nuncjusz apostolski apelował, by młodemu pokoleniu przekazywać dziedzictwo wiary. - Przeżywany świdnicki jubileusz skłania nie tylko do pogłębionej refleksji nad dziedzictwem tego Kościoła, ale do świadomości, iż bez pamięci o przeszłości nie może być mowy o przyszłości. Jest to swoiste dziedzictwo, przy którym Kościół Świdnicki winien trwać i je kontynuować. Oby kiedyś przyszłe pokolenia mogły powiedzieć o nas, nie zmarnowaliśmy dziedzictwa wiary – mówił abp Salvatore Pennacchio.

W uroczystości udział wzięli: kard. Henryk Gulbinowicz, abp Józef Kupny, bp Andrzej Siemieniewski, bp Ignacy Dec, bp Adam Bałabuch, abp Marian Gołębiewski, bp Stefan Cichy, bp Paweł Socha, bp Marek Mendyk, bp Włodzimierz Juszczak, bp Waldemar Pytel, kanonicy kapituł kolegiackich archidiecezji wrocławskiej, przedstawiciele parlamentu i rządu, przedstawiciele władz samorządowych, prezydenci i burmistrzowie miast z terenu diecezji, przedstawiciele służb mundurowych oraz wierni z terenu całej diecezji.

- Cieszymy się, że tak wiele osób przybyło do naszej katedry, by włączyć się w dziękczynienie Panu Bogu i ludziom. Im więcej nas, tym dajemy Panu Bogu większą radość i uwielbienie Boga jest pełniejsze. Jesteśmy wdzięczni, że na nasze dziękczynienie przybył przedstawiciel Ojca Świętego Franciszka, nuncjusz apostolski w Polsce abp Salvatore Pennacchio – mówił bp Ignacy Dec.

Z okazji jubileuszu premier Mateusz Morawiecki skierował list do uczestników uroczystości, który odczytał Michał Dworczyk, szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. - Dziękuję za pracę wychowawczą, jaką pełnią duchowni wśród wiernych. Za nauczanie wartości, wszelkie działania na rzecz rodziny i osób potrzebujących. Dziękuję księdzu biskupowi za pracę duszpasterską i nieprzerwane prowadzenie diecezji od początku jej istnienia - napisał premier.

Oprawę muzyczną Mszy św. przygotował chór „Exultet” i chór WSD w Świdnicy pod dyrekcją Marty Monety przy akompaniamencie Jakuba Monety.

Diecezję świdnicką powołał do istnienia Ojciec Święty Jan Paweł II, realizując założenia bulli “Totus Tuus Poloniae Populus”, dnia 24 lutego 2004 r. Dekret erygujący diecezję wszedł w życie 25 marca 2004 r. Pierwszym biskupem świdnickim jest bp Ignacy Dec, biskupem pomocniczym jest bp Adam Bałabuch. Patronem diecezji jest św. Stanisław Biskup i Męczennik.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Spotkanie Metropolity z Fundacją Szlaki Papieskie JPII

2019-03-23 20:43

Justyna Walicka | Archidiecezja Krakowska

- Jesteście strażnikami Papieskich Szlaków. Jesteście strażnikami jakiegoś szczególnego fragmentu polskiej ziemi, po której stąpał święty człowiek, nasz rodak. (…) Jesteście zatem strażnikami także papieskiego ducha, po to żeby tego ducha nie tylko strzec i przekazywać go innym, ale przede wszystkim nim żyć, żeby się nie lękać, żeby się nie bać - mówił abp Marek Jędraszewski podczas spotkania z członkami i sympatykami Fundacji Szlaki Papieskie Jana Pawła II na Franciszkańskiej 3.

Joanna Adamik | Archidiecezja Krakowska

Ks. Stefan Misiniec przywitał zebranych na dorocznym spotkaniu Fundacji Szlaki Papieskie Jana Pawła II w kaplicy arcybiskupów krakowskich. Przytoczył słowa kard. Karola Wojtyły, które w 1976 roku wygłosił podczas Kongresu Eucharystycznego w Filadelfii, że oto jesteśmy świadkami konfrontacji pomiędzy Ewangelią a jej zaprzeczeniem na niespotykaną dotąd skalę.Kapłan dziękował metropolicie krakowskiemu za poprowadzenie wspólnej modlitwy i błogosławieństwo.

W wygłoszonej homilii abp Marek Jędraszewski, odnosząc się do przytoczonych wcześniej słów kard. Wojtyły z Filadelfii, tłumaczył, że przyszły papież odwoływał się wtedy do konfrontacji ateistycznego systemu bolszewickiego z Kościołem.

– Dzisiaj po latach jesteśmy w innym czasie i trwa inna konfrontacja. Taka jest prawda i nie możemy tego negować. Ale już nie w imię nowej ideologii tworzącej absolutną prawdę tylko w przekonaniu, że nie ma absolutnej prawdy, więc dobre jest wszystko, co człowiek uzna dla siebie za dobre, wszystko jest dozwolone, słynne hasło „róbta co chceta”. To sprawia, że Kościół znowu staje się obiektem różnego rodzaju ataków, bo mówi o Bogu, o Jego prawie. Mówi o przykazaniach, mówi o grzeszności, o konieczności nawrócenia, ale także o konieczności wiary w Boga, który jest nieskończony w swoim miłosierdziu.

W dalszych słowach arcybiskup podkreślił, że zawsze kiedy Jan Paweł II opisywał ważne dla polskiego Kościoła sprawy, osadzał je w polskim krajobrazie, jakby chciał pokazać, że istnieje jakaś szczególna ciągłość historii narodu osadzonego w konkretnym kręgu kulturowym i geograficznym. Metropolita przywołał fragmenty trzech utworów poetyckich, w których polski krajobraz stanowi niezwykle ważną część papieskiego przesłania.

Pierwszy fragment pochodzi z utworu „Myśląc ojczyzna”:

„Ojczyzna – kiedy myślę –

słyszę jeszcze dźwięk kosy,

gdy uderza o ścianę pszenicy,

łącząc się w jeden profil

z jasnością nieboskłonu.

Lecz oto nadciągają kosiarki,

zapuszczając do wnętrza

tej ściany i dźwięków monotonię

i ruchów gwałtowne pętle, i tną… „

Drugi fragment to część poematu „Stanisław”, w którym Wojtyła opisywał polską ziemię i jej piękny krajobraz zmieniający się wraz z kolejnymi porami roku. Natomiast trzeci fragment pochodzi z „Tryptyku Rzymskiego” i stanowi opis papieskiej refleksji snutej dokładnie 20 lat wcześniej podczas wędrówki wzdłuż potoku w Dolinie Jarząbczej odchodzącej od Doliny Chochołowskiej:

„Zatoka lasu zstępuje

w rytmie górskich potoków

ten rytm objawia mi Ciebie,

Przedwieczne Słowo.

Jakże przedziwne jest Twoje milczenie

we wszystkim, czym zewsząd przemawia

stworzony świat…

co razem z zatoką lasu

zstępuje w dół każdym zboczem…

to wszystko, co z sobą unosi

srebrzysta kaskada potoku,

który spada z góry rytmicznie

niesiony swym własnym prądem…

— niesiony dokąd?

Co mi mówisz górski strumieniu?

w którym miejscu ze mną się spotykasz?

ze mną, który także przemijam —

podobnie jak ty…”

Na zakończenie homilii metropolita krakowski skierował do członków i sympatyków Fundacji Szlaki Papieskie Jana Pawła II słowa przesłania:

– Jesteście strażnikami Papieskich Szlaków. Jesteście strażnikami jakiegoś szczególnego fragmentu polskiej ziemi, po której stąpał święty człowiek, nasz rodak. Jesteście strażnikami konkretnych fragmentów naszej ojczyzny, które dadzą się wyznaczyć topografią. Ale przecież to są szlaki szczególne. To są szlaki człowieka, który, wędrując, modlił się i prowadził dialog z Bogiem. I ten dialog utrwalał w swojej poezji dla nas. Jesteście zatem strażnikami także papieskiego ducha z tamtych także niełatwych czasów, po to żeby tego ducha nie tylko strzec i przekazywać go innym, ale przede wszystkim nim żyć, żeby się nie lękać, żeby się nie bać. Konfrontacje zawsze były, są i będą, bo są wpisane w życie Kościoła od samych jego początków. Ale ponad te konfrontacje chrześcijanie za każdym razem mieli doświadczenie prawdziwości słów Pana Jezusa: „Bramy piekielne go nie przemogą. Ja jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata”.

Po Eucharystii miało miejsce spotkanie Fundacji Szlaki Papieskie Jana Pawła II z abpem Markiem Jędraszewskim, podczas którego Prezes Fundacji Urszula Własiuk podkreśliła, że wypowiedziane dwa lata temu słowa metropolity o wielkim zadaniu chronienia i przekazywania następnym pokoleniom duchowego dziedzictwa Jana Pawła II skierowane do członków Fundacji odebrane zostały jako przesłanie.

Prezes przypomniała następnie, że wszystkie najważniejsze sprawy w czasach Biblii działy się na górach i tam również Chrystus prowadził Apostołów, gdy chciał im coś ważnego przekazać. W góry także Karol Wojtyła zabierał młodych i sam chętnie wracał na szlaki.

Prezes Własiuk wskazała następnie na wiele inicjatyw, które powstały w tym roku przy Szlakach Papieskich. Wyraziła nadzieję, że już w jesieni ukaże się przewodnik po Szlakach Papieskich w Gorcach, które szczególnie kochał Jan Paweł II.

Na zakończenie prezes gratulowała prof. Bogusławowi Grzybkowi, który zajmuje się oprawą muzyczną tych spotkań. Wyjaśniła także, że chór „Organum”, który p. Bogusław założył obchodzi w tym roku 50 lat istnienia. O nim Jan Paweł II mówił „mój chór”, gdy zespół wielokrotnie występował w Watykanie.

Abp Marek Jędraszewski dziękował zebranym za życzliwość i pamięć. Wyraził wielką radość, że troska o Szlaki Papieskie nie ustaje i wciąż znajduje nowe wyrazy.

Jeszcze raz podkreślił, że na wszystko co się obecnie wokół nas i wokół Kościoła dzieje musimy patrzeć z zaufaniem w Bożą Opatrzność.

– Nie my jesteśmy panami dziejów i historii ludzkości tylko Pan Bóg. A my mamy swoim dobrym życiem, modlitwą, zatroskaniem o to co najbardziej piękne i szlachetne przedłużać Bożą miłość do nas, do Polski, do naszej ojczystej ziemi. I jej bronić, z niej być dumnym, ją ukazywać innym.

Na zakończenie metropolita przekazał zebranym serdeczne życzenia wielkanocne.

Pierwsze Szlaki Papieskie oznakowane zostały jako szczególny dar rodaków dla Ojca św. w 25 rocznicę rozpoczęcia jego pontyfikatu i jako odpowiedź na papieską prośbę, wypowiedzianą w Nowym Targu w 1979 roku: „Pilnujcie mi tych szlaków”. Przez lata szlaków przybywało. W 2003r. z inicjatywy Urszuli Własiuk powołana została Fundacja Szlaki Papieskie Jana Pawła II, której zadaniem jest wytyczanie nowych tras oraz dbanie o te, które już istnieją. Dziś oznaczonych Szlaków Papieskich w Polsce istnieje bardzo dużo. Łączy je jedno – wiemy na pewno, że każdym z nich osobiście wędrował Karol Wojtyła – jako świecki, ksiądz, biskup, kardynał czy jako papież.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem