Reklama

Jak zostać żebrakiem?

EWA POLAK-PAŁKIEWICZ
Niedziela Ogólnopolska 13/2002

"Polska, wysoka Izbo, nie przegrała żadnej wojny, wróg nie zajął części naszego terytorium. Nie wiadomo też nic, żeby postawiono nam ultimatum, z którego wynikałaby konieczność pozbycia się suwerenności naszych nieruchomości. A jeśli tak, to dlaczego mielibyśmy podejmować tak niezwykłą decyzję?" - pytał w piątek 15 marca 2002 r. z trybuny sejmowej poseł Antoni Macierewicz z Ligi Polskich Rodzin. Trwała debata dotycząca wniosku tego ugrupowania o przeprowadzenie referendum ogólnokrajowego: Czy jesteś za sprzedażą polskiej ziemi cudzoziemcom? Decyzja, o której mówił pos. Macierewicz, miałaby być ową decyzją przesądzającą, że właśnie tak, polski rząd - przy aprobacie parlamentu - rząd, który jest tak bardzo zaawansowany w obietnicach pod adresem Unii Europejskiej, że polska ziemia dostanie się jej obywatelom - dokończyłby pertraktacji w tej sprawie, które niezmiennie określa jako "korzystny dla Polski kompromis". Dobiłby targu - handlując nie swoją własnością, bowiem ziemia polska nie należy do komunistycznego - ani też żadnego - rządu. Jest własnością narodu. Wobec galopującego rozwoju wypadków, Liga Polskich Rodzin zdecydowała się na wysunięcie postulatu referendum. Ale wojna, choć istotnie, jeszcze nie przegrana, toczy się i jest niezwykle dramatyczna. Żeby debata w tej sprawie jakoś uszła uwadze możliwie jak największej liczby Polaków, zdecydowano się w polskim Sejmie na posunięcia bezprecedensowe. Posłowie lewicy tego dnia przeciągali w nieskończoność pytania, tak by sprawę referendum przenieść na godziny popołudniowe, gdy większość parlamentarzystów jest nieobecna, a debatę oddzielić od głosowania. Mimo wniosków formalnych posłów LPR - marszałek i wicemarszałkowie Sejmu nie zdecydowali się zmienić porządku obrad i przenieść debaty na środę rano, gdy ławy poselskie są pełne i można dyskusję wraz z pełną informacją o stanie przejmowania ziemi przez obcokrajowców połączyć z głosowaniem na temat referendum. Natychmiast też, gdy tylko - przy pustawej sali - rozpoczynała się debata, Sejm opuściła Telewizja Polska, transmitująca dotąd obrady, uznając, że opinia publiczna nie powinna interesować się tym, co może się stać z polską ziemią. Interwencje posłów w tej kwestii, odwołujące się do elementarnej sprawiedliwości, nie odniosły skutku.
Zaiste, wojna się toczy. Jest to wojna informacyjna, wojna psychologiczna. Lewica - w tym, niestety, najprawdopodobniej większość PSL i Platforma Obywatelska - wraz z rządem i jego agendami oraz wszystkimi, praktycznie świeckimi, mediami - usiłują wymóc na Polakach bezsilną zgodę na ten, ostatni już, akt kapitulacji wobec dyktatu sił międzynarodowych: za bezcen oddanie naszej ziemi w obce ręce. Poseł Macierewicz przypomniał argumentację przedstawiciela rządu, który negocjuje z UE warunki sprzedaży polskiej ziemi rolnej cudzoziemcom - Jana Truszczyńskiego: po 12-letnim okresie przejściowym Polacy mają rzekomo dojść do takiego poziomu, jeśli idzie o siłę nabywczą, jak obywatele państw UE. "To kpina, to jakiś ponury żart!" - wołał pos. Macierewicz. Zgodzono się też w wyniku negocjacji na sprzedaż terenów dzierżawionych przez cudzoziemców po 3 lub 7 latach ( licząc od daty rozpoczęcia dzierżawy, nie wejścia Polski do UE!). Jednocześnie upewnia się opinię publiczną - podkreślił poseł - że żadne decyzje sprzedaży polskiej ziemi nie zostaną podjęte, zanim nie powstanie ustawa regulująca obrót polską ziemią. A wszystko wskazuje na to, że ustawa, o ile zostanie uchwalona, to pod dyktando Unii. Polacy są w tej kwestii permanentnie oszukiwani.
Niedawno gość Radia Maryja, mieszkaniec jednego z krajów UE, informował, że na Zachodzie doniesieniom mediów o pertraktacjach z Polską w sprawie członkostwa w UE towarzyszy wielka kampania reklamowa pod hasłem: "Polska już niedługo będzie na sprzedaż po korzystnych cenach. Kupujcie ziemię w Polsce! Polska ziemia twoim najlepszym interesem. Polska w UE - to najlepszy biznes". Istotnie - jak przypomniał pos. Macierewicz - cena ziemi w Holandii wynosi 10 tys. marek za hektar, we wschodnich landach Niemiec - 5,5 tys. marek, a w Szczecińskiem - 3,5 tys. zł. Czyż to zatem nie złoty interes kupować bogatą, żyzną, a przede wszystkim zdrową ziemię w Polsce od ludzi, którzy z rozpaczy, nie widząc szans na przeżycie kolejnego roku, zdecydują się ją sprzedać? Jest dzisiaj w świecie ogromne zainteresowanie ziemią. Europa Zachodnia nie ma ziemi, lecz dusi się na małych skrawkach. Wobec manipulacji materiałem genetycznym roślin uprawnych, które przyniosły skażenie ogromnych połaci ziemi, nie nadających się dziś do uprawy (Stany Zjednoczone, Argentyna), ziarno genetycznie zmodyfikowane "wypiera" ziarno zdrowe - każdy skrawek dobrej ziemi jest na wagę złota.
O prawdziwych rozmiarach zainteresowania nabywaniem ziemi przez potężne firmy i prywatnych przedsiębiorców rolnych informuje chociażby taki fakt, iż firma odzieżowa Bennetton zakupiła ostatnio 2 mln ha ziemi uprawnej w Ameryce Południowej. Na polską ziemię czekają niecierpliwie nie tylko Holendrzy (holenderska ziemia jest nieodwracalnie skażona chemią), którzy już dzierżawią w Polsce 200 tys. ha, i Niemcy, którzy wskutek dwuznacznych, a właściwie całkiem jednoznacznych deklaracji - bądź przemilczeń - przedstawicieli polskiej dyplomacji zamierzają sięgnąć po naszą ziemię jak po swoją własność. Czeka wielka rzesza przedsiębiorców rolnych, świadomych bardziej niż Polacy katastrofy ekologicznej na Zachodzie, świadomych zniechęcenia nabywców do produkowanej tam metodą przemysłową żywności. Wszyscy generalnie mają tej żywności dosyć i marzą o normalnym jedzeniu. Pos. Macierewicz podał też informację niebywałą. Podczas gdy państwowe źródła twierdzą, że cudzoziemcy w Polsce dzierżawią 178 tys. ha, Instytut Spraw Publicznych ujawnił w swoim raporcie, zredagowanym przez Lenę Kolarską i Andrzeja Rosnera, iż w istocie ponad milion ha jest dziś w Polsce przez nich dzierżawione. To porażające fakty. Wobec rozmiaru zjawiska nie dziwi już, że tak gwałtownie i konsekwentnie próbowano ukryć przed opinią publiczną prawdę o gigantycznej transakcji, która - o ile naród nie zaprotestuje - będzie miała miejsce na naszym suwerennym terytorium. Gdyby nie Radio Maryja, debata poselska na ten temat nie przedostałaby się poza mury parlamentu. Zrelacjonował ją również obszernie tygodnik Głos (12/2002). "Czyż nie jest tak - wołał w swoim dramatycznym, niezwykle precyzyjnie nazywającym wszystkie elementy tej tragicznej zmowy nowej socjalistycznej lewicy rządzącej Europą pos. Macierewicz - że wszystko, co rząd w tej sprawie mówi polskiej opinii publicznej, jest tylko sposobem na wprowadzenie nas w błąd, jest tylko wiarą w nieprawdopodobną naiwność polskiego społeczeństwa?".
Polityk LPR przypomniał też ów logiczny aż do bólu ciąg wydarzeń, ową sekwencję kłamstw o "uzdrowieniu polskiej gospodarki" i "wychodzeniu z kryzysu" etc.: "... ci sami politycy, którzy dzisiaj zapewniają nas, że wyprzedaż polskiej ziemi w niczym nam nie zaszkodzi - ba, nawet nam pomoże - 12 lat temu zapewniali w tej Izbie cały naród polski, że tzw. plan Balcerowicza przyniesie w ciągu roku, a najdalej dwóch lat wspaniałe odrodzenie całej gospodarki. Ci sami ludzie zapewniali później - w 1993 r., że tzw. narodowe fundusze inwestycyjne umożliwią wszystkim Polakom realny udział w prywatyzacji. Dziś zdecydowano, że mamy zostać pozbawieni ostatniej już własności - ziemi. Zabrano nam fabryki, stocznie, pozbawiono nas banków. Bezradnie patrzymy na rabunek polskich finansów, a teraz mamy się jeszcze pogodzić z wyprzedażą polskiej ziemi? (...) Przez 10 lat przygotowywaliście polskie ustawodawstwo i polskie społeczeństwo do wejścia do Unii Europejskiej. Jak to uczyniliście? Czy przez wzmocnienie naszej gospodarki? Przez upowszechnienie własności? Przez zakorzenienie naszego rolnika i przedsiębiorcy na Ziemiach Zachodnich? Nie. Uczyniliście wszystko, by, gdy przyjdzie moment wejścia do Unii, Polacy byli bezradni i bezsilni, a polska gospodarka niezdolna do realnej konkurencji".
W dwa dni po tej debacie można było przeczytać w Gazecie Wyborczej pełne pogardy słowa przewodniczącego rady Fundacji CASE ( Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych) Marka Dąbrowskiego: "W dyskusji na temat obrotu ziemią nie tylko argumenty ekonomiczne są nieobecne, ale brakuje również elementarnego zdrowego rozsądku (trywializując, można przecież zapytać, czy kupioną w Polsce ziemię cudzoziemiec wyniesie lub wywiezie za granicę)".
Zmowa - bo tylko to słowo najlepiej oddaje istotę rzeczy w kwestii polskiej własności, a więc polskiej wolności - zmowa mediów, rządzących, zawiadujących ekonomią i finansami, trwa. Ale, czyż nas, Polaków, może to przerażać? Realnie rzecz biorąc, nie ma na świecie siły, która zmusiłaby polskich właścicieli ziemskich do oddania ziemi, ziemi która oznacza - Polskę. Do oddania za garść srebrników.

PS W środę 20 marca tuż przed północą Sejm większością 263 głosów odrzucił wniosek o referendum. 140 posłów poparło wniosek LPR. Rzecznik Ligi - Antoni Macierewicz zapowiedział złożenie kolejnego wniosku o referendum w sprawie sprzedaży ziemi - wniosku opatrzonego milionem podpisów obywateli.

Kalisz: pozłacana lilia dla św. Józefa jako wotum wdzięczności

2019-03-19 20:05

ek / Kalisz (KAI)

W postawie św. Józefa zadziwia nas atmosfera spokoju, ciszy i milczenia – mówił generał zakonu paulinów o. Arnold Chrapkowski, który przewodniczył Mszy św. odpustowej w Narodowym Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu. Podczas sumy biskup kaliski Edward Janiak, duchowieństwo i wierni ofiarowali św. Józefowi pozłacaną lilię z elementami bursztynu jako wotum wdzięczności za łaski otrzymane w Nadzwyczajnym Roku Świętego Józefa Kaliskiego.

pl.wikipedia.org
Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu

Kustosz kaliskiej bazyliki ks. prał. Jacek Plota witając o. Arnolda Chrapkowskiego podkreślał, że istnieje wiele wątków mówiących o ścisłej więzi Jasnej Góry z Kaliszem. Spośród nich wymienił o. Augustyna Kordeckiego urodzonego w Szczytnikach, najstarszą pieszą pielgrzymkę „Od Józefa do Maryi i od Maryi do Józefa”, czy współcześnie powołanie o. Łukasza Buzuna, ówczesnego przeora Jasnej Góry na biskupa pomocniczego diecezji kaliskiej.

Kustosz przypomniał, że we wtorek mija szósta rocznica inauguracji pontyfikatu papieża Franciszka, który jako wierny czciciel św. Józefa ofiarował złoty pierścień dla św. Józefa Kaliskiego i podniósł kaliskie miejsce czci św. Józefa do godności Narodowego Sanktuarium.

W homilii generał zakonu paulinów wskazał na św. Józefa jako męża mocnej i żywej wiary. – Tylko dzięki takiej wierze człowiek jest w stanie przyjąć Boga – powiedział kaznodzieja. Zaakcentował, że w postawie św. Józefa zadziwia atmosfera spokoju, ciszy i milczenia. – Józef czynił słowa, wypełniając je w swoich działaniach. Nie modne plany, pomysły, burze mózgów, ale słowo, za którym idzie konkretne działanie. Trzeba więcej Słowa Bożego a mniej ludzkich słów – stwierdził celebrans.

Przywołał miejsce Cotignac we Francji, gdzie w 1660 r. św. Józef objawił się prostemu rolnikowi wypowiadając słowa „Jestem Józef. Podnieś skałę, a będziesz pił”. Przekonywał, że cała historia św. Józefa i wydarzenia z Francji pokazują, że św. Józef nieustannie wskazuje Tego, który jest odwiecznym „źródłem wody żywej”.

Po komunii św. w kaplicy Cudownego Obrazu św. Józefa Kaliskiego biskup kaliski Edward Janiak zawierzył patronowi całą wspólnotę diecezji kaliskiej oraz pielgrzymów – wiernych czcicieli św. Józefa. Biskup poświęcił też pozłacaną lilię z elementami bursztynu, ofiarowaną jako wotum wdzięczności za łaski otrzymane w Nadzwyczajnym Roku Świętego Józefa Kaliskiego.

Wraz z o. Arnoldem Chrapkowskim modlili się biskup kaliski Edward Janiak, biskup pomocniczy diecezji kaliskiej Łukasz Buzun, kilkudziesięciu kapłanów oraz licznie zgromadzeni diecezjanie i pielgrzymi z całej Polski.

W Sanktuarium św. Józefa znajduje się cudowny obraz Świętej Rodziny nieznanego autora, namalowany ok. 1673 r., w którym szczególną część odbiera św. Józef. Obraz został ukoronowany koronami papieskimi 15 maja 1796 r. W 1985 r. miała miejsce rekoronacja obrazu Świętej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

STOP SEKSUALIZACJI W SZKOŁACH

2019-03-20 14:49

Agata Pieszko

Prezydent Warszawy, Rafał Trzaskowski, 18 lutego podpisał Kartę LGBT, która wywołała falę sprzeciwu w środowiskach pro rodzinnych. Z Magdaleną Czarnik – wiceprezes Stowarzyszenia Rodzice Chronią Dzieci o konsekwencjach tego zdarzenia rozmawia Agata Pieszko.

Archiwum Stowarzyszenia

Agata Pieszko: W ramach akcji STOP SEKSUALIZACJI DZIECI W SZKOŁACH, na stronie akcji można podpisać petycję wspierającą Małopolską Kurator, Barbrę Nowak, która według Stowarzyszenia, słusznie zdemaskowała Standardy WHO. Na czym to zdemaskowanie polega?

Magdalena Czarnik: Ten długi dokument liczy 68 stron i kiedy czytany jest pobieżne ze świadomością, że został wydany przez najpoważniejszą na świecie organizację zajmującą się zdrowiem, można odnieść wrażenie, że przekazuje wskazówki jak zadbać o zdrowie, bezpieczeństwo i rozwój naszych dzieci, natomiast sedno tego dokumentu, stanowią matryce od strony 38, gdzie podano dokładnie czego należy uczyć dzieci. Autorzy przekonują, że każdy człowiek ma potrzeby seksualne niemalże od momentu przyjścia na świat. Podają zalecenia, żeby nie tylko pozwolić dzieciom, ale wręcz zachęcić je do masturbowanie się we wczesnym okresie życia. 9-letnie dzieci mają zostać zapoznane z różnymi metodami antykoncepcji, a 12-letnie negocjować uprawianie seksu. 15-latki zachęcane mają być do ogłaszania skłonności homoseksualnych i do akceptowania ciąży w związkach jednopłciowych. Niemiecka Federalna Centrala Edukacji Zdrowotnej, organ niemieckiego rządu federalnego występujący jako współautor tego dokumentu, już od początku lat 70. wydawała coraz to bardziej perwersyjne materiały do tzw. edukacji seksualnej, przekazywane do szkół, przedszkoli, a nawet żłobków. Poradniki te jednoznacznie zachęcały młodzież do podejmowania przedwczesnych kontaktów seksualnych, serwując instruktaż „bezpiecznego” zabezpieczenia. Rosnące liczby ciąż u nastolatek i chorób przenoszonych drogą płciową, które znaleźć można np. w danych Eurostatu, pokazują jak wielką szkodliwość społeczną wniosła owa nowoczesna edukacja seksualna. Niemiecka Federalna Centrala Edukacji Zdrowotnej wydała także w 2007 roku broszurę dla rodziców i opiekunów w żłobkach, gdzie były wskazania do tego, żeby dzieci pocierać w intymnych miejscach ciała, z wytłumaczeniem, że poprawią w ten sposób ich samopoczucie i rozwój. Dlatego też nie powinno nas zbytnio zaskakiwać, że właśnie ta Federalna Centrala opracowała wspomniane standardy edukacji seksualnej, a pani Kurator Nowak określiła je tak jak należy. Tego typu edukacja seksualna nie mówi o więzi i właściwym znaczeniu seksualności, która powinna realizować się w małżeństwie, biorącym na siebie trud wychowywania dzieci, ale erotyzuje i zachęca do przedwczesnych, nieuporządkowanych kontaktów seksualnych. Tak się dzieje już od blisko 50 lat na Zachodzie i te standardy należy traktować jako wynik wieloletnich działań aktywistów seksualnych, którzy zmieniali stopniowo mentalność ludzi niszcząc normy seksualności, służące zarówno dobru wspólnemu społeczeństwa jak i jednostkom. Warto przypomnieć, że w Polsce te standardy zostały przedstawione w 2013 r. w Polskiej Akademii Nauk, w obecności najważniejszych decydentów polskiego sektora oświaty, którzy przyjęli je z pełną powagą i bez kwestionowania ich racji. Ułatwiło to niewątpliwie grupom „seksedukatorów”, powołujących się na ten dokument, wchodzenie do szkół i przeprowadzanie zajęć z tzw. „nowoczesnej edukacji seksualnej”. Stanowią one część szerszej „gednerowej” agendy organizacji aktywistów LGBT, którzy forsują nie tylko tolerancję, ale i żądają akceptacji dla uprawiania wszelkich praktyk seksualnych. Uczą dzieci kwestionowania płci biologicznej, którą przedstawiają jako coś płynnego, niewiadomego. Według tych standardów dzieci mają traktować wszelkie praktyki seksualne jako tak samo właściwe, równorzędne i dostępne dla każdego bez względu na wiek i stan. W to wpisuje się dezawuowanie roli małżeństwa i rodziny. Nie ma odniesienia do tego, że seksualność realizuje się najlepiej relacji ze współmałżonkiem, że jest wyrazem miłości, która daje nowe życie i buduje piękną rodzinę. „Genderowa” agenda niszczy fundamenty naszej cywilizacji. Docelowo ma zdemontować instytucję małżeństwa. Walka o tzw. małżeństwa jednopłciowe jest tylko etapem do celu.

Czym jest Karta LGBT i co wprowadzenie karty oznacza w praktyce?

Kartę LGBT+, podpisaną przez prezydenta Trzaskowskiego powinniśmy rozumieć jako kolejny krok na drodze do zainstalowania przywilejów dla organizacji LGBT, wraz z którymi zamknięte zostaną usta tym, którzy odważą się myśleć samodzielnie. Mimo pięknych zapisów o przeciwdziałaniu dyskryminacji, musimy mieć świadomość, że tego typu dokument służy forsowaniu żądań radykalnych mniejszości seksualnych, które na Zachodzie zyskały duże poparcie, są finansowane przez Komisję Europejską i faktycznie mają wielką siłę oddziaływania. Czymże innym jest „klauzula antydyskryminacyjna” w warszawskiej karcie LGBT+, jeśli nie metodą na uzyskanie wymuszonego poparcia dla praktyk homoseksualnych od przedsiębiorców, którzy zostaną dopiero na tej podstawie dopuszczeni do przetargów organizowanych przez miasto? Co będzie robił specjalnie przeszkolony „latarnik” w szkole? Będzie interpretował problemy dzieci na tle domniemania ich skłonności homoseksualnych, zamiast szukać ich faktycznych przyczyn. Jego zadaniem będzie rekrutowanie kolejnych zastępów aktywistów „genderowej” agendy, natomiast kneblowane są usta terapeutom niezależnym od presji LGBT, którzy nigdy nie diagnozują u dzieci homoseksualizmu. Taką diagnozę można postawić tylko w odniesieniu do osób dorosłych. Strategom LGBT zależy na tym, żeby przy każdej okazji wspominać o gejach, lesbijkach, transseksualistach, biseksualistach w kontekście ofiar, cierpiących ucisk od „homofobicznego” społeczeństwa. Powtarzają swoje kłamstwa w kółko wymuszając wrażenie, że Karta LGBT i podobne narzędzia mają zadośćuczynić ich dotychczasowym cierpieniom. Podają liczby wyssane z palca – podobno wśród mieszkańców Warszawy 10% to osoby o innej „orientacji seksualnej”. W tym dokumencie bardzo niebezpieczne jest narzucanie szkołom programów pseudo-edukacyjnych, zgodnych z pro-pedofilskimi Standardami WHO, które mają uderzyć prosto w bezbronne dzieci. Na temat niezgodności warszawskiej Karty LGBT+ z polskim prawem wydane już zostały dwie ekspertyzy: przez Instytut Ordo Iuris i Instytut Wymiaru Sprawiedliwości. Wynika z nich, że prezydent Trzaskowski przekroczył uprawnienia władzy samorządowej, która nie posiada kompetencji do narzucania jednostkom administracyjnym Urz. Miasta realizacji takich zadań. Agenda LGBT zamyka usta ludziom, którzy chcieliby, żeby nadal w społeczeństwie dominującym wzorcem życia społecznego było małżeństwo i rodzina. Patrząc na kraje Zachodu widzimy, że ogranicza podstawowe wolności obywatelskie – prawo do swobodnej wypowiedzi, wolności sumienia i wyznania, prowadzenia badań naukowych, prawo terapeutów do proponowania terapii osobom, które chciałyby z niej korzystać. Organizacje LGBT zawłaszczają coraz szersze obszary naszego życia społecznego. Mają decydować na temat tego, co się ma dziać w służbie zdrowia, w szpitalach. Na Zachodzie w karcie narodzin dziecka wpisuje się Rodzic 1 i Rodzic 2 zamiast mama i tata, ponieważ zapis o ojcu i matce jest ponoć dyskryminujący. Ze względu na tak niewielką grupę społeczną, która zdobyła poparcie finansowe, mają zostać wprowadzone w naszą kulturę destrukcyjne wzorce życia oparte na szkodliwych preferencjach seksualnych. Musimy mieć świadomość, jakie wolności obywatelskie przez to stracimy. Na Zachodzie doszło do tego, że osoby duchowne nie mogą cytować Biblii ze względu na to, że zawiera wyraźne sformułowania na temat czynów homoseksualnych. To, co jawnie złe i szkodliwe, mamy uznać za dobro. Na tym ma polegać równość i przeciwdziałanie dyskryminacji. Skala społecznej destrukcji, jaką te fale wyzwolonej seksualności przyniosły, jest ogromna – rozbite rodziny, aborcje, coraz mniej dzieci, dodatkowo z rosnącą liczbą zaburzeń, a coraz więcej samotnych starców. Niestety społeczeństwa zachodnie nie potrafią połączyć skutków, które obserwują z rosnącym przerażeniem, z właściwymi przyczynami tego stanu. Bardzo chciałabym, aby Polacy okazali się mądrzejsi.

Jaka jest rola szkoły, a jaka rola rodziców w zakresie wychowania seksualnego?

W zgodnie z prawem naturalnym, Konstytucją RP i innymi międzynarodowymi aktami prawnymi rodzice są pierwszymi wychowawcami swoich dzieci i ich prawa są niezbywalne, a rola niezastąpiona. Szkoła ma zadanie wspierania rodziców w procesie wychowania w zgodzie z wartościami, które dzieci wynoszą z domu rodzinnego. Niestety mamy dzisiaj do czynienia w znacznym stopniu z rozpadem wartości w społeczeństwie, co bardzo destrukcyjnie wpływa na naszą wspólnotę narodową. W jednej klasie mogą się spotkać rodzice, dla których uczenie dzieci postaw patriotycznych jest ważne lub takich, których to drażni i jest wyrazem zaściankowości. W zakresie wychowania seksualnego występuje podobny rozdźwięk, gdzie postawy permisywne i liberalne wynikają zazwyczaj z braku uporządkowania sfery seksualności, która wprost przekłada się kształt życia rodzinnego. Wpływ na takie postawy wywierają dzisiaj nie tylko treści popkultury, wszechdostępna pornografia i wieki przemysł antykoncepcyjno- aborcyjny, ale także państwowe instruktaże seksualizacji dzieci w krajach Zachodu, które pisane są pod dyktando aktywistów LGBT i przenikają już od ponad 10 lat do naszego kraju. W Polsce mamy od 20 lat przedmiot „Wychowanie do życia w rodzinie”, który został opracowany jako niezależny od wpływów jakichkolwiek aktywistów seksualnych. Wskazuje na rodziców jako na autorytety, przekazuje postawę pro-life i przedstawia zdroworozsądkowe argumenty za abstynencja seksualną do okresu dorosłości, a najlepiej do czasu zawarcia małżeństwa. Stanowi zatem niewątpliwe wsparcie dla rodziców, jeśli tylko znajduje się w rękach mądrego nauczyciela. Nasze stowarzyszenie ostrzega polskich rodziców przed grupami seksedukatorów, wchodzących pod różnymi pretekstami do szkół, a także przed szkoleniami genderowymi, oferowanymi nauczycielom pod różnymi nazwami najczęściej nieodpłatnie. Po takich szkoleniach lekcje prorodzinne mogą się zamienić propagandę pro-gejowską, na którą nasze dzieci nie mają antidotum. Bardzo ważne jest żeby rodzice rozmawiali dużo z dziećmi i pilnowali tego, jakie treści docierają do dzieci nie tylko w szkole, a także przez wszechobecne komórki. Muszę powiedzieć jako mama, że zapanowanie nad tym jest dzisiaj niezwykle trudne.

W jaki sposób można chronić dzieci przed „seksualizacją” w szkołach?

Potrzebujemy świadomych i odważnych rodziców, którzy będą egzekwować swoje prawa. Niestety do tej pory MEN pozostawało głuche na nasze doniesienia o wchodzeniu do szkół seksedukatorów instruowanych na Zachodzie pod dyktando LGBT. Rodzice z różnych stron kraju informują nas coraz częściej o takich zajęciach. Zawsze przypominamy, że trzeba uczestniczyć w spotkaniach trójek klasowych i rad rodziców i zaznaczać nauczycielom swoje zdanie. Rodzic ma prawo do wglądu w scenariusze zajęć dodatkowych i we wszystkie materiały. Każda szkoła ma obowiązek wspólnie z radą rodziców na początku roku szkolnego uchwalić program profilaktyczno- wychowawczy i tam powinien się znaleźć zapis na temat tego, jakie dodatkowe zajęcia będą realizowane w danym roku i przy udziale jakich organizacji. Niestety do dyrekcji często zgłaszają się organizacje, które przedstawiają piękny program profilaktyczny dla młodzieży o uczeniu asertywności, tolerancji, przeciwdziałaniu przemocy, natomiast później okazuje się, że kiedy zajrzymy na stronę tej organizacji, że uczy ona młodzież manipulacyjnie wykreowanych tzw. praw seksualnych i pokrętnie zachęca do podejmowania kontaktów seksualnych. Na naszej stronie stop-seksualizacji.pl zamieściliśmy kilka dni temu List Otwarty do MEN i Prokuratora Generalnego i Rzecznika Praw Dziecka wnioskując o podjęcie działań wobec Standardów WHO, które zachęcają do łamania artykułów z Kodeksu Karnego. Apelujemy o podpisywanie go, aby debata publiczna, która teraz rozgorzała wokół standardów WHO zakończyła się jednoznacznym zakazem naszych władz wobec wchodzenia podejrzanych organizacji do szkół, bez względu na to do jakich pięknych słów i manipulacji będą się uciekać.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem