Reklama

75. rocznica powrotu Cudownego Obrazu Matki Bożej Leśniańskiej

Królowa Podlasia

Alina Kluziak-Kuc
Niedziela Ogólnopolska 38/2002

W dniach 26-29 września br. odbędą się w bazylice leśniańskiej uroczystości ku czci Matki Bożej z okazji 75. rocznicy powrotu Jej cudownego obrazu z Łomży przez Warszawę, Siedlce do Leśnej Podlaskiej. Do wzięcia udziału w uroczystościach zapraszają Paulini: przeor ­ o. Sylwester Kopyt wraz z ojcami i braćmi ­ stróżami leśniańskiego sanktuarium.

Cudowny Obraz

Obraz leśniański jest płaskorzeźbą w kamieniu drobnoziarnistym w odcieniu czerwonawym. Kształtem przypomina bochenek chleba, a w przekroju poziomym ma wygląd liścia dzikiej gruszy. Jest dziełem sztuki ludowej z terenu Podlasia i pochodzi prawdopodobnie z XVII wieku. Jak głosi tradycja, w niedzielne południe 26 września 1683 r. dwaj chłopcy pasący bydło znaleźli jaśniejący blaskiem wizerunek na drzewie dzikiej gruszy. Z akt procesu kanonicznego wiadomo, że niemal wszyscy mieszkańcy wsi ­ zwanej wtedy Wałami Leśniańskimi ­ zebrali się rychło, by ujrzeć cud i dziwną jasność. Obraz przeniesiono najpierw do dworu w Bukowicach, a następnie do drewnianego kościoła w Wałach Leśniańskich.
Według opisu z 1723 r., cudowny obraz pokrywało z przodu grube szkło, oprawne w srebrną ramę, otaczało go dwanaście dużych promieni srebrnych, złoconych, zdobnych gwiazdami. Pod promieniami rozpościerał się wielki srebrny księżyc, widniały też dwa anioły srebrne, złocone, podtrzymujące święty obraz. Posiadał on również szczerozłotą sukienkę, ozdobioną 155 diamentami, 291 rubinami, 59 szmaragdami, sprawioną przez Annę Radziwiłłową, kanclerzynę Wielkiego Księstwa Litewskiego. Korony ofiarował w 1716 r. książę Karol Stanisław Radziwiłł.
24 listopada 1700 r. dekretem wystawionym w Janowie bp Franciszek Prażmowski dokonał uroczystego zatwierdzenia sanktuarium leśniańskiego, określając obraz Matki Bożej Leśniańskiej jako cudownie znaleziony oraz znakomitymi cudami i łaskami wsławiony. W trosce o chwałę Leśniańskiej Pani wybudowano w 1716 r. murowany kościół, nazywany obecnie kaplicą Zjawienia. Było to wówczas drugie sanktuarium maryjne po dominikańskim Podkamieniu w diecezji łuckiej.
W 1727 r. parafię w Leśnej Podlaskiej oddano Ojcom Paulinom, którzy szybko przystąpili do budowy klasztoru i dużego kościoła. W 1761 r. w Leśnej były trzy kościoły, a miejscowość nazywano Leśną Maryjną. Kaplica Zjawienia funkcjonowała jako miejsce kultu Bożego dla parafian i pielgrzymów.
Po utracie niepodległości zaborcy zaczęli likwidować placówki, które umacniały duchowo i moralnie polskie społeczeństwo. Po upadku powstania styczniowego władze carskie ­ za sprzyjanie powstaniu ­ klasztor skasowały. Do 1868 r. pozostał w nim podprzeor ­ o. Dionizy Korzeniowski w charakterze administratora parafii, a od 19 lutego 1868 r. zarząd objął ks. Leon Przesmycki, wikary z Jabłonny. Następnie w 1875 r. kościół przeszedł w ręce prawosławnych. Obraz miał pozostać, aby przyciągnąć do prawosławia miejscowych katolików. Jak się później okazało, bp Beniamin Szymański już w 1865 r. cichaczem wywiózł cudowny obraz Matki Bożej Leśniańskiej i ukrył go w kościele Sióstr Benedyktynek w Łomży. Na miejscu pozostawiono kopię. Choć więc bramy cerkwi stały otworem, wnętrze świeciło pustkami. Sprowadzone do Leśnej w 1884 r. mniszki prawosławne, przygotowując się do opuszczenia klasztoru po wybuchu I wojny światowej, urządziły dla okolicznej ludności pożegnanie z obrazem, następnie zabrały go ze sobą. W 1919 r. wprowadzono ponownie do Leśnej Ojców Paulinów, brakowało jednak największego skarbu ­ obrazu Matki Bożej Królowej Podlasia. Dopiero w 1926 r. okazało się, że cudowny obraz znajduje się w Łomży. Po przebadaniu wizerunku przez komisję rzeczoznawców bp Henryk Przeździecki wydał dekret stwierdzający jego autentyczność. Poddano go również odnowieniu w Warszawie. Dopiero wówczas Leśniańska Pani i Królowa wyruszyła w powrotną drogę do swego sanktuarium.

Radosny powrót

16 września 1927 r. cudow-ny obraz przewieziono z Warszawy do Siedlec i umieszczono w kaplicy Niższego Seminarium Duchownego. Potem nastąpiło przeniesienie obrazu do katedry. W uroczystej procesji udział wzięli wierni siedleckich parafii, orkiestra wojskowa, delegacje wszystkich miejscowych urzędów, instytucji społecznych, wojsko, szkoły, stowarzyszenia i związki. Powiewały sztandary, a na tle czerwieni feretronu płynął spokojnie i majestatycznie cudowny obraz Świętej Wygnanki. Słowo Boże głosili ojcowie paulini, konfesjonały były oblężone, kruszyły się sumienia, korzyły dusze przed Panem, prosząc za pośrednictwem Matki o przebaczenie. 22 września Matka Boża wyruszyła w tryumfalnym pochodzie do swej leśniańskiej stolicy. Pochód poprowadzili biskupi Henryk Przeździecki i Czesław Sokołowski. W Starej Wsi obraz pożegnali przedstawiciele władz państwowych oraz część duchowieństwa. Księża biskupi, ojcowie paulini, a także dwóch posłów na Sejm prowadzili pochód przez Łosice, Kornicę i Bukowice. Po drodze mijano tryumfalne bramy z napisami powitalnymi ku czci Matki Bożej. Tam, gdzie zatrzymywano się dłużej, odprawiano Msze św. Im bliżej Leśnej, tym gorsza i uciążliwsza stawała się droga. Kto jednak kochał Matkę Bożą, nie zważał na trudy. Pochód dotarł do kaplicy w Bukowicach, na terenie parafii leśniańskiej, gdzie na obraz oczekiwali 34. batalion wojska z Białej Podlaskiej z orkiestrą, strażacy z Sitnika, kompania z Leśnej i banderia pod dowództwem p. Gintowta oraz wychowankowie Seminarium Nauczycielskiego w Leśnej. Z Bukowic doskonale widać było wieże kościoła leśniańskiego i budynki klasztorne. 25 września 1927 r. pochód tryumfalnie dotarł do celu. Cicha wioska przybrała tego dnia świąteczny wygląd, zatętniła życiem, witała Królową Nieba i Podlasia przystrojona kwiatami i lampkami. Uroczystość uświetniali licznie przybyli duchowni obrządku łacińskiego i wschodniołacińskiego. 26 września podczas Sumy odczytano dekret bp. Przeździeckiego, powierzający obraz Matki Bożej Leśniańskiej Ojcom Paulinom. Przypadała akurat 200. rocznica ich przybycia do Leśnej. Temu momentowi towarzyszył wystrzał z armat ustawionych na placu kościelnym. Uroczystą Sumę celebrował bp Władysław Krynicki z Włocławka, kazanie wygłosił bp Stanisław Kostka Łukomski z Łomży. Po Sumie bp Przeździecki dziękował wszystkim obecnym za przybycie na tę niezwykłą uroczystość. Obraz procesjonalnie wniesiono do kościoła przy śpiewie Boże, coś Polskę. W progu kościoła przejęli go Ojcowie Paulini.
Kiedy powrócił cudowny obraz Matki Bożej Leśniańskiej, sanktuarium odżyło, Opatrzność Boża nagrodziła lud podlaski licznymi łaskami. Bp Henryk Przeździecki planował ukoronowanie cudownego obrazu leśniańskiego, ale nie zdążył tego zrealizować. Dopiero 18 sierpnia 1963 r. kard. Stefan Wyszyński i bp Ignacy Świrski nałożyli złote korony na głowy Dzieciątka Jezus i Jego Matki.

Reklama

Co z postem w Wielką Sobotę?

Ks. Paweł Staniszewski
Edycja łowicka 15/2004

Coraz częściej spotykam się z pytaniem, co z postem w Wielką Sobotę? Obowiązuje czy też nie? O poście znajdujemy liczne wypowiedzi na kartach Pisma Świętego. Chcąc zrozumieć jego znaczenie wypada powołać się na dwie, które padają z ust Pana Jezusa i przytoczone są w Ewangeliach.

Bożena Sztajner/Niedziela

Pierwszą przytacza św. Marek (Mk 9,14-29). Po cudownym przemienieniu na Górze Tabor, Jezus zstępuje z niej wraz z Piotrem, Jakubem i Janem, i spotyka pozostałych Apostołów oraz - pośród tłumów - ojca z synem opętanym przez szatana. Apostołowie są zmartwieni, bo chcieli uwolnić chłopca od szatana, ale ten ich nie usłuchał. Gdy już zostają sami, pytają Chrystusa, dlaczego nie mogli uwolnić chłopca od szatana? Usłyszeli wówczas znamienną odpowiedź: „Ten rodzaj zwycięża się tylko przez modlitwę i post”.
Drugi tekst zawarty jest w Ewangelii św. Łukasza (5,33-35). Opisuje rozmowę Pana Jezusa z faryzeuszami oraz z uczonymi w Piśmie na uczcie u Lewiego. Owi nauczyciele dziwią się, czemu uczniowie Jezusa nie poszczą. Odpowiada im wówczas Pan Jezus „Czy możecie gości weselnych nakłonić do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, wtedy, w owe dni, będą pościć”

Dwa rodzaje postu

Przyglądając się obu obrazom widzimy, iż św. Marek i św. Łukasz przekazują nam naukę Pana o poście w podwójnym aspekcie. Omawiają ten sam znak, okoliczności wydarzeń ukazują jednak zasadniczą różnicę motywów skłaniających do postu. Patrząc bowiem od strony motywów, dostrzegamy w Kościele dwa rodzaje postu.
O jednym pisze św. Marek, można by go nazwać postem ascetycznym. Obowiązuje nas w środę popielcową i wszystkie piątki. Powstrzymujemy się od pewnych pokarmów oraz innych dóbr, przyjemności, i to wzmacnia naszą wolę w walce o dobro. Tą formą prosimy Boga o moc nadprzyrodzoną w walce z szatanem.
Święty Łukasz w cytowanym urywku Ewangelii mówi o drugim rodzaju postu. Obowiązuje on w Wielki Piątek. Zalecany jest też bardzo przez Kościół w Wielką Sobotę. Można nazwać go postem ontologicznym. Jego sens można wyrazić parafrazując słowa Jezusa: „Gdy zabiorą nam młodego pana; nie chcę już ani jeść, ani pić, bo nie ma pana młodego - i dlatego jestem smutny”. Bywa przecież często tak, iż człowiek zmartwiony odmawia jedzenia. „Gdy Pan wróci, z chęcią siądę do posiłku!”

Post aż do Rezurekcji

W związku z rozumieniem postu w Wielkim Tygodniu ostatnio zostałem zapytany, czy rzeczywiście obowiązuje on i przez całą Wielką Sobotę, bowiem w przekonaniu wielu katolików przestrzegany jest tylko do momentu powrotu do domu ze święconką, co najczęściej ma miejsce w godzinach przedpołudniowych.
Otóż najpierw musimy sobie uświadomić, iż w nawiązaniu do wypowiedzi Pana Jezusa w relacji św. Łukasza, Rezurekcja jest dla Kościoła powszechnego znakiem, że Pan zmartwychwstał (czyli wrócił). Stąd logika znaku domaga się, aby post w Wielką Sobotę obowiązywał do tej Wigilii Paschalnej - Rezurekcji przez cały dzień. Można się więc pytać, dlaczego częste przekonanie o poszczeniu w Wielką Sobotę tylko do południa? Ma to po części swoją motywację historyczną, bowiem poprzedni Kodeks Prana Kanonicznego, wydany w 1917 r. przez papieża Benedykta XV ustanawiał post w Wielką Sobotę do godz. 12.00. Dlaczego? Otóż w tamtych czasach Wigilię Paschy, czyli Rezurekcję, odprawiano w sobotę rano. Wigilia zaś to znak Zmartwychwstania. Jeśli Pan już wrócił - zmartwychwstał - traci sens dalszy post. Widzimy więc, że liturgicznie jest to zrozumiałe.
Jednak dzisiaj, tak jak w pierwszych wiekach, odprawiamy Wigilię (czyli Rezurekcję), w nocy, po zachodzie słońca. Stąd logika znaku domaga się postu do czasu Wigilii. Potwierdza to Konstytucja o Świętej Liturgii Soboru Watykańskiego II. Mówi wyraźnie i poucza, że „post paschalny zachowuje się obowiązkowo w Wielki Piątek, a zachęca, zaleca w miarę możliwości w Wielką Sobotę” (n. 110).
Widzimy więc, iż post w Wielką Sobotę aż do Wigilii nie jest obowiązkiem, ale jest bardzo zalecany i zgodny z wymową liturgii Triduum Paschalnego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Gorzów: Wigilia Paschalna - fotogaleria

2019-04-22 20:42

Agata Zawadzka

Bp Paweł Socha przewodniczył liturgii Wigilii Paschalnej w parafii Pierwszych Męczenników Polski w Gorzowie.

Agata Zawadzka

Przytaczamy wybrane myśli z homilii Księdza Biskupa:

„Dzisiejsza liturgia zaczęła się od światła. (…) Światłem jest Bóg ze swoim boskim prawem”.

„Chrystus jest Źródłem życia. Zmartwychwstanie to przyjęcie śmierci, aby ją zwyciężyć. I przez to zwycięstwo nad śmiercią zasiadać po prawicy Ojca w człowieczeństwie. Życie wieczne przywraca nam Jezus Chrystus”.

„Jezus uobecnia swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie w Eucharystii. Dzieło zbawienia aktualizuje się w każdej Mszy świętej”.

„Życie wieczne w Bogu. To jest istota dzisiejszego święta. I dlatego taka wielka radość, że w Chrystusie mamy dar życia wiecznego”.

Zobacz zdjęcia: Gorzów - Wigilia Paschalna w parafii Pierwszych Męczenników Polski 2019
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem