Reklama

BETEL - Zakupy z sercem - Rahel Kebebe Tshay

Porady prawnika

Wykroczenie

(E)
Niedziela Ogólnopolska 50/2004


Życie w społeczeństwie jest obwarowane wieloma zakazami i jest to konieczne dla utrzymania w nim ładu. Na ogół mamy rozeznanie, jaki czyn może mieć kwalifikację przestępstwa, gorzej z tzw. wykroczeniami, za które grozi nam grzywna, a nawet areszt.
Jeden z czytelników poskarżył się nam, że jego syn, by dorobić do skromnej renty ojca, rozlepiał drobne ogłoszenia w klatkach schodowych. Zauważył to funkcjonariusz straży miejskiej i ukarał chłopca mandatem w wysokości 200 zł. Młodzieniec wrócił niemal z płaczem do domu, bo miał świadomość, że owe 200 zł, które trzeba będzie zapłacić, to pół miesiąca jego pracy.
Istotnie, sytuacja jest przykra, ale nie ulega wątpliwości, że młody człowiek popełnił wykroczenie: bo kto umieszcza w miejscu publicznym do tego nieprzeznaczonym ogłoszenie, plakat, afisz, apel, ulotkę, napis lub rysunek albo wystawia je na widok publiczny w innym miejscu bez zgody zarządzającego tym miejscem, podlega karze ograniczenia wolności lub grzywny - art. 63a77 k. w.
Prawo jest nieubłagane, a pilnującym porządku trudno przymykać oczy i udawać, że niczego nie widzieli. Musimy mieć świadomość, że wiele naszych zachowań, które zwykliśmy przyjmować za „normalne”, może nas kosztować. Kodeks wykroczeń jest małą i tanią książeczką, którą warto mieć w domowej biblioteczce. Zaś zasady postępowania w sprawach o wykroczenia spróbujemy przedstawić.
Odpowiedzialność za wykroczenie opiera się na zasadzie winy, a tę można przypisać osobie, która ukończyła 17 lat i w czasie popełnienia czynu zabronionego była poczytalna (nieletni ponoszą odpowiedzialność za popełnienie czynów karalnych w trybie postępowania w sprawach nieletnich, natomiast osoba niepoczytalna jest wyłączona z odpowiedzialności, chyba że wprowadziła się w stan nietrzeźwości lub odurzenia narkotycznego). Nie popełnia wykroczenia ten, kto działając w stanie wyższej konieczności, poświęca jedno dobro dla ratowania innego, sprawca działający w warunkach przymusu fizycznego lub psychicznego oraz kto działa w obronie koniecznej.
Podstawą w sprawach o wykroczenia jest wniesienie skargi przez osobę do tego uprawnioną i nazywa się to wnioskiem o ukaranie. Może go wnieść policja lub inny organ uprawniony do występowania w charakterze oskarżyciela publicznego (np. inspektor pracy, straż miejska) albo prokurator; w niektórych przypadkach również pokrzywdzony, o czym poniżej. Nowe przepisy wyłączają możliwość wniesienia skargi przez każdego, kto wykroczenie zaobserwował - osoba taka ma możliwość, a właściwie obywatelski obowiązek powiadomić o tym policję lub innego uprawnionego oskarżyciela.
Sprawy o wykroczenie rozpatruje sąd rejonowy - w jego strukturze powstały wydziały grodzkie. Istnieje jeszcze inny tryb - pozasądowy i jest to tzw. postępowanie mandatowe, ale o tym za tydzień.
Sąd po wniesieniu wniosku o ukaranie orzeka o wykroczeniu w postępowaniu zwyczajnym, przyspieszonym lub nakazowym. Generalnie sprawy rozpoznaje się w postępowaniu przyspieszonym i nakazowym, natomiast w zwyczajnym wówczas, gdy inny tryb nie jest możliwy.
Postępowanie przyspieszone stosuje się, gdy osoba nie ma stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca pobytu, lub gdy przebywa czasowo na terytorium RP. Postępowanie to stosuje się także wobec sprawców wykroczeń przeciwko porządkowi i spokojowi publicznemu lub przeciwko mieniu, lub urządzeniom użytku publicznego. Warunkiem zastosowania tego trybu jest ujęcie sprawcy na gorącym uczynku lub bezpośrednio po popełnieniu wykroczenia.
W postępowaniu nakazowym sąd orzeka bez udziału stron, ale wina obwinionego nie może budzić wątpliwości - musi wynikać z materiału dowodowego, dołączonego do wniosku o ukaranie. Niedopuszczalne jest jednak orzekanie w tym trybie osób, które są głuche, niewidome lub nieme. W trybie nakazowym obwiniony ma prawo złożyć w terminie 7 dni od daty doręczenia mu wyroku tzw. sprzeciw. Wówczas wyrok traci moc prawną i sprawę rozpatruje się na zasadach ogólnych. Jeśli więc popełniliśmy wykroczenie i przyjdzie do nas zawiadomienie o karze w trybie nakazowym, odbierzmy awizo i zapłaćmy karę lub - gdy nie zgadzamy się z wyrokiem - złóżmy sprzeciw, wówczas będziemy mieli możliwość wyjaśnić okoliczności i motywy naszego czynu.
Od orzeczeń w pierwszej instancji przysługuje obwinionym apelacja do sądu okręgowego. Apelacja przysługuje również od zażaleń na postanowienie sądu i zarządzeń, które zamykają drogę do wydania wyroku, np. na odmowę wszczęcia postępowania lub umorzenie.
Środkiem zaskarżenia wyroku drugiej instancji jest kasacja, ale jest to nadzwyczajny środek zaskarżenia i wnieść ją może Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny lub RPO (Rzecznik Praw Obywatelskich). Podstawą kasacji może być tylko uchybienie prawne lub inne naruszenie prawa.
Jak już zauważyliśmy, pokrzywdzony może wnieść sam w pewnych sytuacjach wniosek o ukaranie (sytuacje te określa k. p. w.). Może również w sprawie wszczętej na podstawie wniosku oskarżyciela publicznego przyłączyć się do postępowania jako oskarżyciel posiłkowy i ma na to 7 dni od powiadomienia go o wniosku oskarżyciela publicznego. Pokrzywdzony może też samodzielnie wnieść wniosek o ukaranie, jeśli organ powiadomiony o wykroczeniu jest bezczynny lub nie widzi podstaw do wniesienia skargi.

Irlandia: referendum aborcyjne – pełna mobilizacja zwolenników i przeciwników

2018-05-24 16:10

pb, kg (KAI/Vaticannews), it (KAI Częstochowa) / Dublin

W piątek 25 maja – na trzy miesiące przed podróżą Franciszka do Irlandii – 3,2 mln obywateli tego wyspiarskiego państwa ma się wypowiedzieć w referendum, czy aborcja będzie tam dopuszczalna czy pozostanie zakazana. Ściślej mówiąc chodzi o los 8. poprawki do tamtejszej konstytucji, zabraniającej tzw. przerywania ciąży. Usunięcie jej umożliwi dokonywanie aborcji w szerokim zakresie. Od wielu tygodni zarówno zwolennicy, jak i przeciwnicy „zabiegów” publicznie i na różne sposoby, m.in. za pomocą wieców i kampanii w mediach, propagują swe punkty widzenia.

EPA

Wspomnianą ósmą poprawkę wprowadzono w 1983 też w wyniku referendum, w którym poparło ją 63 proc. głosujących. W 1992 irlandzki Sąd Najwyższy wniósł jeden wyjątek od zakazu aborcji: bezpośrednie zagrożenie życia matki, potwierdzone przez dwóch lekarzy. W styczniu br. rząd Leo Varadkara postanowił rozpisać referendum ws. pozostawienia lub zniesienia poprawki.

Kościół katolicki, podobnie zresztą jak inne wyznania i religie, wzywa z całą mocą do obrony życia od poczęcia do naturalnej śmierci i tym samym do odrzucenia wszelkich prób legalizacji aborcji. Arcybiskup Dublina Diarmuid Martin ostrzegł, że usunięcie prawnej ochrony życia z konstytucji będzie dla Irlandii nieodwracalną zmianą. „Chodzi nie tylko o przyzwolenie na ograniczony dostęp do aborcji pod pewnymi warunkami, ale też o rezygnację z kultury życia i o radykalną zmianę w życiu naszego kraju” – oświadczył prymas Irlandii.

Na jego prośbę w stołecznych parafiach odbyły się adoracje Najświętszego Sakramentu w intencji obrony życia a w niedzielę `13 bm. na wszystkich Mszach czytano jego list-prośbę o odrzucenie rządowego projektu legalizacji aborcji.

Osobny apel wystosował też prymas całej Irlandii, arcybiskup Armaghu – Eamon Martin. Poprosił, aby przed oddaniem głosu pomyśleć zarówno o matce, jak i o dziecku, których chroni obecnie konstytucja. „Życie każdego z nich jest cenne, zasługuje na miłość i ochronę przed tragedią nieodwracalnej decyzji o aborcji” – napisał abp Martin.

W wypowiedzi dla Radia Watykańskiego podkreślił on, że „ta sprawa zjednoczyła wiernych różnych tradycji chrześcijańskich w poczuciu, że każde ludzkie życie jest święte”. Zwrócił uwagę, że ta konkretna kwestia nie ma charakteru czysto katolickiego czy chrześcijańskiego. „Tę prawdę, że każde życie ludzkie jest ważne, a niewinne ludzkie życie zawsze powinno być chronione, podzielają ludzie wszystkich religii, a także niewierzący. Wynika to z naszej ludzkiej natury. Widzimy zatem, że ukształtowała się bardzo szeroka koalicja w obronie życia, łącząca ludzi, zaniepokojonych piątkowym referendum” – dodał prymas całej Irlandii.

Na ulicach miast i miasteczek w całym kraju pojawiły się dziesiątki tysięcy plakatów, billboardów i wpinki na odzieży. W sobotę 19 maja w marszu pod hasłem „Kochaj Oboje” (Love Both) wzięło udział kilka tysięcy osób, jego organizatorzy zachęcali Irlandczyków do dania z siebie wszystkiego, by bronić Ósmej Poprawki.

W rozmowie z Radiem Watykańskim Robert Nugent z ruchu Pro Life Ireland powiedział, że sondaże przedreferendalne wskazują na pewną przewagę zwolenników aborcji, nie pozwalają jednak przewidzieć, jaki będzie ostateczny wynik głosowania. Oznajmił, że z ich strony w kampanię jest zaangażowanych 8 tysięcy osób. „Poza Dublinem widzimy, że około 60 proc. będzie głosowało na «nie». Jest to bardzo silny ruch pro-life poza stolicą. W Dublinie natomiast szacujemy, że będzie to około 45 proc. na «nie», ale wciąż wkładamy dużo wysiłku w kampanię” – oświadczył Nugent. Zaznaczył, że walka jest bardzo trudna, gdyż środki przekazu, rząd i np. Amnesty International nawołują do głosowania na «tak».

Zauważył, że „w pytaniach o tak czy nie, ze względów psychologicznych zwykle wygrywa «tak»”. Dlatego obrońcy życia wiele czasu poświęcają na przekonywanie ludzi o faktach i że nie można opierać prawa na wyjątkach. „Nie możemy pozwolić, żeby trudne przypadki ciążowe, które są mniejszością, usunęły z Konstytucji prawo do życia dla każdego poczętego dziecka. Dlatego proszę radiosłuchaczy, żeby zachowali Irlandię w swoich myślach i modlitwach, jest to trudny czas dla praw człowieka. Kiedy raz się je usunie, bardzo ciężko jest je przywrócić” – oświadczył rozmówca rozgłośni papieskiej.

W modlitwę o pomyślny wynik referendum w Irlandii włączyła się też Jasna Góra. W tej intencji w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej 24 bm. wieczorem zostanie odmówiony różaniec i Apel Jasnogórski. „Podejmujemy to wyzwanie modlitewne, bo czujemy wielką odpowiedzialność za każde życie” – powiedział przeor częstochowskiego klasztoru o. Marian Waligóra. Wyjaśnił, że „jest to nasza odpowiedź na apel w obronie życia. Razem możemy więcej, wspólnotowa modlitwa ma wielką moc”. Wyraził przy tym nadzieję, że „ta nasza modlitwa będzie wsparciem dla narodu irlandzkiego”.

Przypomniał ponadto, że obrona życia to sprawa nie tylko ludzi wierzących, ale „wykracza poza nasze ramy światopoglądowe i dotyczy w ogóle ludzkości, troski o drugiego człowieka, a szczególnie tego, który sam o swoje prawa zadbać nie może”. Przeor zauważył też, że Jasna Góra jest miejscem obrony życia. „Maryja jest Matką Życia, życia którym jest dla nas Chrystus. W Niej widzimy wzór troski o życie i to jest najpoważniejszy powód, by iść za wzorem Matki Bożej” – powiedział paulin.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Pałac Buckingham: koncert na rzecz prześladowanych chrześcijan

2018-05-25 19:28

pb (KAI/indcatholicnews.com) / Londyn

Dwa renomowane chóry: Kaplicy Królewskiej w Pałacu św. Jakuba w Londynie i Kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie dały wspólny koncert na rzecz prześladowanych chrześcijan różnych wyznań. Odbył się on 24 maja wieczorem w Pałacu Buckingham - siedzibie brytyjskiej królowej Elżbiety II. Rodzinę królewską reprezentowała Brygida, księżna Gloucester.

wikipedia.org

W sali balowej Buckingham Palace wysłuchano m.in. utworów Henry'ego Purcella, Thomasa Weelkesa, Giovanniego Pierluigiego da Palestriny, Huberta Parry'ego, Williama Byrda i Benjamina Brittena.

Wcześniej tego samego dnia oba chóry śpiewały podczas anglikańskich nieszporów w Kaplicy Królewskiej w Pałacu św. Jakuba, które odprawił kanonik Paul Wright, wicedziekan Kaplic Królewskich.

Oba wydarzenia promowały działalność Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie, które niesie pomoc prześladowanym wyznawcom Chrystusa na całym świecie, a szczególnie na Bliskim Wschodzie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem