Reklama

Abp prof. dr hab. Stanisław Wojciech Wielgus

Ks. Tomasz Opaliński
Niedziela Ogólnopolska 51/2006, str. 5

Dariusz Świtalski

Urodził się 23 kwietnia 1939 r. w Wierzchowiskach k. Janowa Lubelskiego. W 1956 r. ukończył Liceum Biskupie w Lublinie. Ponieważ władze komunistyczne pozbawiły szkołę praw państwowych, maturę uzyskał w 1957 r. w Liceum Korespondencyjnym w Lublinie już jako alumn Wyższego Seminarium Duchownego. Studia na Wydziale Teologicznym KUL-u ukończył w 1962 r., otrzymując 10 czerwca tegoż roku święcenia kapłańskie z rąk bp. Piotra Kałwy. Pracę magisterską z historii Kościoła, pisaną pod kierunkiem ks. prof. Mieczysława Żywczyńskiego, obronił w 1964 r.
Bezpośrednio po święceniach pracował jako wikariusz w Zamościu, w latach 1963-65 jako wikariusz i prefekt młodzieży w parafii św. Pawła w Lublinie. W 1965 r. został skierowany na studia filozoficzne na KUL-u, które ukończył, uzyskując w 1968 r. magisterium z filozofii, na podstawie pracy pisanej pod kierunkiem ks. prof. Mariana Kurdziałka. W latach 1968-69 pracował jako wikariusz i prefekt młodzieży w Hrubieszowie.
W 1969 r. został zatrudniony na KUL-u jako pracownik Międzywydziałowego Zakładu Historii Kultury w Średniowieczu. Rozprawę doktorską nt. „Quaestiones Nicolai Peripatetici (editio critica)”, pisaną pod kierunkiem ks. prof. Kurdziałka, obronił w 1972 r. W latach 1973-75 i w 1978 r. jako stypendysta Fundacji im. Aleksandra Humboldta prowadził badania naukowe w Martin Grabmann-Institut przy Uniwersytecie Monachijskim, przygotowując rozprawę habilitacyjną nt. „Benedykta Hessego «Quaestiones super octo libros Physicorum Aristotelis»”, na podstawie której w 1980 r. uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego filozofii. W 1989 r. uzyskał tytuł naukowy profesora. Nominację na stanowisko profesora zwyczajnego otrzymał w 1992 r.
Przez rok był prorektorem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, następnie przez trzy kadencje (1989-98) rektorem tej uczelni. 24 maja 1999 r. Jan Paweł II mianował go biskupem płockim. Konsekracja i uroczysty ingres do katedry płockiej odbyły się 1 sierpnia 1999 r. Jego zawołanie biskupie brzmi: „Aeterne Sapientiae et Caritati” (Odwiecznej Mąrości i Miłości). 6 grudnia 2006 r. Papież Benedykt XVI mianował go arcybiskupem metropolitą warszawskim.
Był kierownikiem Międzywydziałowego Zakładu Historii Kultury w Średniowieczu oraz kierownikiem Katedry Historii Filozofii w Polsce przy Wydziale Filozofii KUL-u, a także honorowym przewodniczącym Fundacji Rektorów Polskich. Jest członkiem Zespołu ds. Etyki w Nauce Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, przewodniczącym Rady Naukowej Konferencji Episkopatu Polski, członkiem Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski oraz współprzewodniczącym Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu.
Członek dziesięciu zagranicznych i polskich towarzystw naukowych. Redaktor naczelny pisma „Acta Mediaevalia” oraz współredaktor „Studiów Mediewistycznych”. Opublikował kilkanaście książek i ponad 400 artykułów. Wydał kilka tomów swoich przemówień rektorskich oraz kazań i przemówień biskupich. Jest promotorem 19 prac doktorskich i ok. 80 prac magisterskich.

Watykan: ogłoszono dekret o heroiczności cnót matki Anny Kaworek

2019-01-15 16:30

pb (KAI/vaticannews.va) / Watykan

Dekret o heroiczności cnót matki Anny Kaworek ogłosiła dziś Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych z zgodą papieża Franciszka. Żyjąca w latach 1872-1936 służebnica Boża była współzałożycielką Zgromadzenia Sióstr św. Michała Archanioła (michalitek). Aby doszło do jej beatyfikacji, potrzebne jest jeszcze uznanie cudu przypisywanego jej wstawiennictwu.

wikipedia.org

Drugi wydany dziś dekret o heroiczności cnót dotyczy Portorykanki, s. Marii Soledad Sanjurjo Santos (1892-1973) ze Zgromadzenia Sług Maryi Posługujących Chorym.

Kongregacja ogłosiła także dekret o uznaniu cudu za wstawiennictwem bł. Małgorzaty Bays, Szwajcarki z III Zakonu św. Franciszka (1815-1879), co otwiera drogę do jej kanonizacji.

Wydano również dekret o męczeństwie 14 hiszpańskich sióstr koncepcjonistek, zmordowanych z nienawiści do wiary w czasie wojny domowej w Hiszpanii 1936 r. Umożliwia to ich rychłą beatyfikację.

Matka Anna Kaworek urodziła się 18 czerwca 1872 r. w Biedrzychowicach, w dzisiejszej diecezji opolskiej. W wieku 22 lat przyjechała do Miejsca Piastowego, oddając swoje życie służbie najuboższym. Od 1898 r. stanęła na czele tworzącego się zgromadzenia żeńskiego. Jako "służąca dzieci opuszczonych", nie dysponując prawie żadnymi środkami materialnymi – zdana wyłącznie na Opatrzność Bożą – spalała swoje życie w służbie dla najbiedniejszych. W dniu zatwierdzenia Zgromadzenia 21 sierpnia 1928 r. wybrana została pierwszą przełożoną generalną i funkcję tę pełniła aż do śmierci. Zmarła 30 grudnia 1936 r. w opinii świętości. Proces kanonizacyjny rozpoczęto 02 grudnia 1993 r. w Przemyślu. Od 15 marca 1997 r. matka Kaworek spoczywa w Krypcie Domu Macierzystego Zgromadzenia Sióstr św. Michała Archanioła w Miejscu Piastowym.

Była jedną z pierwszych współpracownic bł. Bronisława Markiewicza. - Ks. Markiewicz kierował się taką ideą, którą przekazywał swoim współpracownikom: "chciałbym zebrać miliony dzieci i za darmo je żywić i ubierać na duszy i na ciele" - mówi s. Maksymiliana Ciepała, rzecznik zgromadzenia sióstr michalitek. - Anna Kaworek staje przed współczesnymi jako czytelny świadek miłosierdzia, który głosi to orędzie uczynkami; uczynkami co do duszy i co do ciała wobec sierot i ubogich tego środowiska, w którym żyła i pracowała. Czyniła to bez wielkich słów, właśnie w sposób prosty i zwyczajny, od rana do wieczora służąc najbiedniejszym. Staje także wobec nas jako wzór takiego hartu ducha, cierpliwego czekania na błogosławione owoce życiowych trudów. W tej dzisiejszej dobie, kiedy często nasze wnętrze, wnętrze człowieka zagłuszane jest przez wirtualny świat i taką obojętność na drugiego człowieka, to Matka Anna jako kobieta modlitwy i milczenia inspiruje wielu swoją pokorną i twórczą ciszą do budowania więzi z Panem Bogiem i z ludźmi, do szukania relacji z ludźmi. Była taką kobietą o klarownej tożsamości.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

O pilotowaniu

2019-01-15 21:17

Katarzyna Krawcewicz

W Domu Formacyjnym Ruchu Światło-Życie im. św. Jana Chrzciciela w Łagowie 14 stycznia rozpoczęła się sesja o pilotowaniu kręgu, czyli rekolekcje dla par pragnących podjąć posługę formacji nowo powstających kręgów Domowego Kościoła. Sesję poprowadzili Grażyna i Roman Strugowie z archidiecezji łódzkiej.

Maciej Krawcewicz
W Łagowie rekolekcje dla par pragnących podjąć posługę formacji nowo powstających kręgów Domowego Kościoła

- Te rekolekcje przeznaczone są dla małżeństw po formacji podstawowej. Pilotowanie kręgu to ukazywanie małżonkom, którzy dopiero wchodzą do Domowego Kościoła, tego, czym żyjemy, jak funkcjonuje Ruch Światło-Życie, jakie są nasze zobowiązania – wyjaśnia Roman Strug.

Te zobowiązania to m.in. codzienna modlitwa osobista, małżeńska i rodzinna, regularne spotkanie ze słowem Bożym czy też comiesięczny dialog małżeński oraz systematyczna praca nad sobą, małżeństwem i rodziną.

W rekolekcjach uczestniczy 7 par. Zakończą się 19 stycznia.

Więcej w papierowym wydaniu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Koncert kolęd 2019

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem