Kalendarz Liturgiczny




2 września 2015 r., Środa
Rok B, I

Pierwsze czytanie:

Kol 1, 1-8 Pozdrowienie i dziękczynienie za wiarę Kolosan

Psalm responsoryjny:

Ps 52 (51), 10-11 (R.: por. 10b)

Śpiew przed Ewangelią:

Łk 4, 18

Ewangelia:

Łk 4, 38-44 Liczne uzdrowienia

PIERWSZE CZYTANIE

Kol 1, 1-8 Pozdrowienie i dziękczynienie za wiarę Kolosan

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Kolosan

Paweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Jezusa, i Tymoteusz, brat, do świętych i wiernych w Chrystusie braci w Kolosach: łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego.
Dzięki czynimy Bogu, Ojcu Pana naszego Jezusa Chrystusa, zawsze, ilekroć się za was modlimy, odkąd usłyszeliśmy o waszej wierze w Chrystusie Jezusie i o waszej miłości, jaką żywicie dla wszystkich świętych, z powodu nadziei nagrody odłożonej dla was w niebie. O niej to już przedtem usłyszeliście dzięki głoszeniu prawdy Ewangelii, która do was dotarła. Podobnie jak jest na całym świecie, tak również i u was, owocuje ona i rośnie od dnia, w którym usłyszeliście o łasce Boga i poznaliście ją w prawdzie według tego, jak nauczyliście się od umiłowanego współsługi naszego Epafrasa. Jest on wiernym sługą Chrystusa zastępującym nas; on też nam ukazał waszą miłość w Duchu.

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 52 (51), 10-11 (R.: por. 10b)

Ufam na wieki łaskawości Boga.

Ja zaś jak oliwka kwitnąca w domu Bożym, *
na wieki zaufam łaskawości Boga.
Będę Cię sławił na wieki za to, coś uczynił,
polegał na Twym imieniu, *
ponieważ jest dobre dla ludzi oddanych Tobie.

Ufam na wieki łaskawości Boga.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Łk 4, 18

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

EWANGELIA

Łk 4, 38-44 Liczne uzdrowienia

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Po opuszczeniu synagogi w Kafarnaum Jezus przyszedł do domu Szymona. A wysoka gorączka trawiła teściową Szymona. I prosił Go za nią.
On, stanąwszy nad nią, rozkazał gorączce, i opuściła ją. Zaraz też wstała i usługiwała im.
O zachodzie słońca wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite choroby, przynosili ich do Niego. On zaś na każdego z nich kładł ręce i uzdrawiał ich.
Także złe duchy wychodziły z wielu, wołając: «Ty jesteś Syn Boży». Lecz On je gromił i nie pozwalał im mówić, ponieważ wiedziały, że On jest Mesjaszem.
Z nastaniem dnia wyszedł i udał się na miejsce pustynne. A tłumy szukały Go i przyszły aż do Niego; chciały Go zatrzymać, żeby nie odchodził od nich.
Lecz On rzekł do nich: «Także innym miastom muszę głosić Dobrą Nowinę o królestwie Bożym, bo na to zostałem posłany».
I głosił słowo w synagogach Judei.

Oto słowo Pańskie.



Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl