Kalendarz Liturgiczny

<<< poprzedni dzień  następny dzień >>>

7 marca 2010 r.
Trzecia Niedziela Wielkiego Postu

Kolor szat liturgicznych - fioletowy

PIERWSZE CZYTANIE

Czytanie z Księgi Wyjścia

Mojżesz pasł owce teścia swego Jetry, kapłana Madianitów; zawiódł pewnego razu owce w głąb pustyni i przyszedł do góry Bożej Horeb. Wtedy ukazał mu się anioł Pana w płomieniu ognia w środku krzewu. Mojżesz widział, jak krzew płonął ogniem, a nie spłonął od niego.
Rzekł wtedy Mojżesz: „Zbliżę się, aby ujrzeć lepiej to niezwykłe zjawisko, dlaczego krzew się nie spala”. Gdy zaś Pan ujrzał, że Mojżesz się zbliżał, aby lepiej mógł ujrzeć, zawołał doń Bóg: „Mojżeszu, Mojżeszu!”.
On zaś odpowiedział: „Oto jestem”.
Rzekł mu: „Nie zbliżaj się tu. Zdejm sandały z nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą”. Powiedział jeszcze Pan: „Jestem Bogiem ojca twego. Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”.
Mojżesz zasłonił twarz, bał się bowiem ujrzeć Boga.
Pan mówił: „Dosyć napatrzyłem się na udrękę ludu mego w Egipcie i nasłuchałem się narzekań jego na ciemięzców, znam tedy dobrze jego uciemiężenie. Zstąpiłem, aby go wyrwać z jarzma egipskiego i wyprowadzić z tej ziemi do ziemi żyznej i przestronnej, do ziemi, która opływa w mleko i miód”.
Mojżesz zaś rzekł Bogu: „Oto pójdę do synów Izraela i powiem im: »Bóg ojców naszych posłał mię do was«. Lecz gdy oni mnie zapytają, jakie jest Jego imię, to cóż im mam powiedzieć?”. Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: „Ja jestem, który jestem”. I dodał: „Tak powiesz synom Izraela: »Ja jestem posłał mię do was«„. Mówił dalej Bóg do Mojżesza: „Tak powiesz synom Izraela: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba przysłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia”.

Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

Błogosław, duszo moja, Pana
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

On odpuszcza wszystkie twoje winy
leczy wszystkie choroby,
On twoje życie ratuje od zguby
i obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

Dzieła Pana są sprawiedliwe,
wszystkich uciśnionych ma w swojej opiece.
Drogi swoje objawił Mojżeszowi,
swoje dzieła synom Izraela.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

Miłosierny jest Pan i łaskawy,
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią,
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

DRUGIE CZYTANIE

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Nie chciałbym, bracia, żebyście nie wiedzieli, że nasi ojcowie wszyscy co prawda zostawali pod obłokiem, wszyscy przeszli przez morze i wszyscy byli ochrzczeni w imię Mojżesza, w obłoku i w morzu; wszyscy też spożywali ten sam pokarm duchowy i pili ten sam duchowy napój. Pili zaś z towarzyszącej im duchowej skały, a skałą był Chrystus. Lecz w większości z nich nie upodobał sobie Bóg; polegli bowiem na pustyni.
Stało się zaś to wszystko, by mogło posłużyć za przykład dla nas, iżbyśmy nie byli skłonni do złego, jak oni zła pragnęli. Nie szemrajcie, jak niektórzy z nich szemrali i zostali wytraceni przez dokonującego zagłady.
A wszystko to przydarzyło się im jako zapowiedź rzeczy przyszłych, spisane zaś zostało ku pouczeniu nas, których dosięga kres czasów. Niech przeto ten, komu się zdaje, że stoi, baczy, aby nie upadł.

Oto Słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Chwała Tobie, Słowo Boże

Pan mówi: Nawracajcie się,
bliskie jest królestwo niebieskie.

Chwała Tobie, Słowo Boże

EWANGELIA

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

W tym czasie przyszli niektórzy i donieśli Jezusowi o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar.
Jezus im odpowiedział: „Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, że to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloe i zabiła ich, było większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Jerozolimy? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie”.
I opowiedział im następującą przypowieść: „Pewien człowiek miał drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika:
»Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduję. Wytnij je: po co jeszcze ziemię wyjaławia?«. Lecz on mu odpowiedział: »Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopię je i obłożę nawozem; może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz je wyciąć«„.

Oto słowo Pańskie.

 

Komentarz

Bądźmy świadkami Miłości

„Należy do dojrzałości miłości to, że angażuje wszystkie potencjalne możliwości człowieka i włącza, by tak rzec, człowieka w swój całokształt. Spotkanie z widzialnymi przejawami miłości Boga może wzbudzić w nas uczucie radości, jakie rodzi się z doznania, że jest się kochanym. To spotkanie wymaga jednak również zaangażowania naszej woli i naszego intelektu. Rozpoznanie Boga żyjącego jest drogą wiodącą do miłości, a „tak” naszej woli na Jego wolę łączy rozum, wolę i uczucie w ogarniający wszystko akt miłości. Jest to jednak proces, który pozostaje w ciągłym rozwoju: miłość nigdy nie jest „skończona” i spełniona; miłość zmienia się wraz z biegiem życia, dojrzewa i właśnie dlatego pozostaje wierna samej sobie”. Z encykliki Benedykta XVI „Deus caritas est”, nr 17.

Z liturgii Kościoła

„Cóż pomoże, jeżeli znak krzyża kładziemy na czole i na ustach, a wewnątrz w duszy mamy złożone zbrodnie i grzechy? Kto bowiem źle myśli, ten i źle mówi, źle czyni, jeśli się nie zechce poprawić, a gdy się żegna, grzech jego nie maleje, lecz się powiększa. Wielu bowiem jest takich, co idąc kraść lub cudzołożyć, jeśli się potkną, żegnają się, a jednak od złego uczynku się nie cofają; i nie wiedzą, nieszczęśni, że raczej zamykają w sobie diabły, niż by je wyrzucali”.
Św. Cezary z Arles (+543)

Kazanie

„Jeszcze na ten rok!”

W dzisiejszej Ewangelii mamy wspomnienie dwóch tragicznych wydarzeń: zamordowania na rozkaz Piłata Galilejczyków składających ofiarę w świątyni jerozolimskiej oraz wmiankę o 18 osobach, przywalonych przez gruzy obronnej wieży w Siloe. Wielu mogło sądzić, że to kara Boża na nich za grzechy. Pan Jezus zdecydowanie jednak odrzuca to przekonanie i dwukrotnie powtarza: „Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie”. To Jego poważna, ale i serdeczna przestroga, chociaż niektórzy mówią: groźba.
A oto przykład współczesny: Młody kapłan idzie ulicą tuż po ulewnym deszczu, żeby wrzucić do skrzynki pocztowej pilny list. Szczelina skrzynki jest mokra, więc delikatnie wyciera ją palcami. Trwa to chwilę, może pięć sekund. Gdy po wrzuceniu listu robi krok w kierunku domu, spada przed jego nogami potężny kawał muru. Dom był stary, po ulewnym deszczu woda dokończyła dzieła i fragment pękniętego muru zwalił się z łoskotem tuż przed kapłanem. Huk jest tak głośny, że ludzie wybiegają z domów, by zobaczyć, co się stało. Patrzą wystraszeni na księdza, który stoi w miejscu i błyskawicznie analizuje: Gdyby ta skrzynka pocztowa nie była mokra, gdyby nie było tych sekund potrzebnych na jej otarcie, ów kawał muru zabiłby mnie na miejscu. Jak ta wieża w Siloe... Dziś, po wielu latach, wspomina to wydarzenie i kiedy przechodzi obok, omija owo miejsce łukiem, jakby lękał się, że znowu... Chociaż wie, że ta ściana była gruntownie remontowana.
A mordujący ludzi Piłat?... Ileż to ofiar w minionym XX wieku, który Ojciec Święty Jan Paweł II nazwał wiekiem męczenników! Wystarczy wspomnieć okrutne obozy koncentracyjne lub gułagi w ZSRR.
I nieoczekiwane przejście Jezusowego komentarza do prawie sielankowej przypowieści o drzewie figowym. Ono nie jest winne, że już od trzech lat nie wydaje owoców. A jednak jest skazane na wycięcie. Słuchacze Pana Jezusa wiedzą, że Ogrodnikiem, który cierpliwie czeka, jest On sam, a narodem wybranym – każdy z nas! A tym specjalnie ofiarowanym nam rokiem może właśnie są tegoroczne rekolekcje wielkopostne...
W języku biblijnym jest znane słowo KAIROS. Oznacza ono czas dany nam przez Boga dla naszego zbawienia. To słowo KAIROS dopełni się w dniu ostatecznym, kiedy Jezus przyjdzie w chwale, żeby osądzić wszystkie pokolenia. Odpowiedź na pytanie: „Kiedy?” nie jest nam potrzebna. Ale wiemy, że ów dzień wybrała dla nas Boża Sprawiedliwość, która jest zarazem Ojcowską Miłością. Także te słowa: „Jeśli się nie nawrócicie...” podyktowała Mu Jego Miłość. Te słowa są szczególnie aktualne w Wielkim Poście – przez te 40 dni. „Nawracajcie się, bliskie jest Królestwo niebieskie” – śpiewamy przed Ewangelią. W niektórych kościołach w Wielkim Poście, zwłaszcza podczas rekolekcji, ludzie tak śpiewają: „Nie zamykajmy serc – zbawienia nadszedł czas – bo Jezus zbliża się może ostatni raz...”. I te słowa: „może ostatni raz” są śpiewane kilka razy, coraz ciszej: Może ostatni raz... Może ostatni raz... Może ostatni raz... Trzeba i o tym pomyśleć...
Ks. Ludwik Warzybok

Modlitwa brewiarzowa

Tom II. Hymny okresowe - s. 35 [s. 245]. Psalmy z niedzieli II tygodnia . s. 934 [s. 833]. Pozostałe teksty własne z 2. niedzieli Wielkiego Postu - s. 120 [s. 286].

Przypomnienia

1. Bierzmy liczny udział w nabożeństwie Gorzkich żali, gdzie możemy adorować Najświętszy Sakrament i wysłuchać kazania pasyjnego. Uczestniczmy też w nabożeństwie Drogi Krzyżowej.
2. Dowiedzmy się, kiedy w naszej parafii odbywają się rekolekcje parafialne.
3. W środę, 10 marca, rozpoczynamy nowennę do św. Józefa.

Intencje Apostolstwa Modlitwy na miesiąc marzec

OGÓLNA: Aby światowa gospodarka była zarządzana zgodnie z kryteriami sprawiedliwości i równości, z uwzględnieniem rzeczywistych potrzeb narodów, zwłaszcza najuboższych.

MISYJNA: Aby Kościoły w Afryce były znakiem i narzędziem pojednania oraz sprawiedliwości we wszystkich regionach kontynentu.

III Krucjata Modlitw w Intencji Ojczyzny na marzec 2010: Aby czas Wielkiego Postu otworzył nas i naszych bliskich na Chrystusa Zmartwychwstałego i napełnił nadzieją.

Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl