|
2 maja 2010 r.
Piąta Niedziela Wielkanocna
Kolor szat liturgicznych - biały
PIERWSZE CZYTANIE
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Paweł i Barnaba wrócili do Listry, do Ikonium i do Antiochii, umacniając dusze uczniów, zachęcając do wytrwania w wierze, bo przez wiele ucisków trzeba nam wejść do królestwa Bożego. Kiedy w każdym Kościele wśród modlitw i postów ustanowili im starszych, polecili ich Panu, w którego uwierzyli.
Potem przeszli przez Pizydię i przybyli do Pamfilii. Nauczali w Perge, zeszli do Attalii, a stąd odpłynęli do Antiochii, gdzie za łaską Bożą zostali przeznaczeni do dzieła, które wykonali.
Kiedy przybyli i zebrali miejscowy Kościół, opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak otworzył poganom podwoje wiary.
PSALM RESPONSORYJNY:
Będę Cię sławił, Boże mój i Królu.
Pan jest łagodny i miłosierny,
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich,
a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.
Będę Cię sławił, Boże mój i Królu.
Niech Cię wielbią. Panie, wszystkie Twoje dzieła
i niech Cię „błogosławią Twoi święci.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa
i niech głoszą Twoją potęgę.
Będę Cię sławił, Boże mój i Królu.
Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę
i wspaniałość chwały Twojego królestwa.
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków,
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.
Będę Cię sławił, Boże mój i Królu.
DRUGIE CZYTANIE
Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła
Ja, Jan, ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły i morza już nie ma.
I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swojego męża. I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu:
„Oto przybytek Boga z ludźmi: i zamieszka wraz z nimi, i będą oni Jego ludem, a On będzie »Bogiem z nimi«. I otrze z ich oczu wszelką łzę, a śmierci już odtąd nie będzie. Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu już odtąd nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły”.
I rzekł Siedzący na tronie: „Oto czynię wszystko nowe”.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:
Alleluja, Alleluja, Alleluja
Daję wam przykazanie nowe,
abyście się wzajemnie miłowali,
jak Ja was umiłowałem.
EWANGELIA
Słowa Ewangelii według świętego Jana
Po wyjściu Judasza z wieczernika Jezus powiedział:
„Syn Człowieczy został teraz uwielbiony, a w Nim został Bóg uwielbiony. Jeżeli Bóg został w Nim uwielbiony, to Bóg uwielbi Go także w sobie samym, i zaraz Go uwielbi.
Dzieci, jeszcze krótko – jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale – jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię – dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali”.
Oto słowo Pańskie.
Komentarz
Bądźmy świadkami Miłości
„Miłość bliźniego zakorzeniona w miłości Boga jest przede wszystkim powinnością każdego poszczególnego wierzącego, ale jest także zadaniem całej wspólnoty kościelnej, i to na każdym jej poziomie: od wspólnoty lokalnej, przez Kościół partykularny, aż po Kościół powszechny w jego wymiarze globalnym. Również Kościół, jako wspólnota, winien wprowadzać miłość w czyn. Konsekwencją tego jest fakt, że miłość potrzebuje również organizacji, aby w sposób uporządkowany mogła służyć wspólnocie. Świadomość tego zadania odgrywała w Kościele rolę konstytutywną od samych jego początków. «Ci wszyscy, którzy uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby» (Dz 2, 44-45)”. Z encykliki Benedykta XVI „Deus caritas est”, nr 20.
Z liturgii Kościoła
„O lekarzu słusznie się mówi, że chorych miłuje. Ale w nich kocha chyba nie chorobę, lecz zdrowie, które, oczywiście, chce przywrócić, jeśli przyszedł wypędzić chorobę. Tak i my winniśmy się wzajemnie miłować, abyśmy mogli, na ile zdołamy, staraniem się o miłość wzajemną pociągnąć Boga, aby był z nami. On nas pierwszy ukochał, abyśmy się wzajemnie miłowali. Miłując nas, użycza nam tego, iż wzajemną miłością wiążemy się ze sobą”.
Św. Augustyn (+430)
Kazanie
Przykazanie nowe
Nie tylko w katechizmie, ale także często tradycyjnie w pacierzu wymieniamy fDziesięć przykazań Bożych, a dodawane do nich słowa: „Będziesz miłował Pana Boga twego z całego serca swego, z całej duszy swojej i ze wszystkich myśli swoich, a bliźniego swego, jak siebie samego” – uważamy za dwa najważniejsze przykazania.
Dziś w Ewangelii słyszymy, jak Pan Jezus mówi do nas: „Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali. Możemy pokornie szepnąć do Pana Jezusa: „Panie Jezu, czy to możliwe?”... Może wystarczy w tym miejscu przypomnieć zakonnika św. Maksymiliana Marię Kolbego, który w obozie koncentracyjnym nie zawahał się ofiarować swojego życia za świeckiego człowieka Franciszka Gajowniczka. W pierwszej chwili ogromne zdumienie okrutnych esesmanów, a potem ich zgoda...
Byłem kiedyś zaproszony na spotkanie z Gajowniczkiem i mam obrazek, podpisany przez niego z moim i jego nazwiskiem. To jest mój najcenniejszy obrazek! I zostało mi w pamięci także jego pełne pokory oblicze i jakby „nieobecność” na tym spotkaniu u franciszkanów.
Już Stary Testament polecał miłować bliźniego swego jak siebie samego! A Pan Jezus – możemy tak powiedzieć – stawia przed nami poprzeczkę nieskończenie wyżej. Jest nią życie i miłość samego Syna Bożego, który stał się człowiekiem z miłości do Ojca i do nas wszystkich! Dlatego trzeba nam czytać Ewangelię nie tylko jako księgę Pisma Świętego, ale jako Jego nowe przykazanie! A zaczęło się od żłóbka betlejemskiego, od pracy robotnika cieśli w Nazarecie, potem było głoszenie Ewangelii miłości aż po dopełnienie jej na krzyżu! Św. Teresa pisała, że Bóg nie żąda od nas rzeczy niemożliwych. Ale kto podejmie tę próbę, kto zakosztuje takiego życia, ten z pomocą łaski Bożej – na „swoją miarę” – to przykazanie wypełni! A Pan Jezus jest nie tylko naszym Wzorem, skoro mówi: „jak Ja was umiłowałem”, ale także obdarzy nas potrzebnymi łaskami, jeżeli w modlitwie będziemy o nie prosić.
Ks. Ludwik Warzybok
Modlitwa brewiarzowa
Tom II. Hymny z okresu wielkanocnego - s. 420 [s. 444]. Psalmy z niedzieli I tygodnia - s. 843 [s. 721]. Pozostałe teksty z 5. niedzieli wielkanocnej - s. 638 [s. 540]. 1. Nieszpory z uroczystości Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski - s. 1386 [s. 1275]. Modlitwa na zakończenie dnia z niedzieli I - s. 1210 [s. 1173].
Przypomnienia
1. Dziś obchodzimy Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Jutro przypada uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Jest to dzień modlitw za Ojczyznę, a także rodaków przebywających poza jej granicami. Ósmego zaś maja mamy uroczystość św. Stanisława Biskupa i Męczennika, głównego patrona Polski.
3. W tym tygodniu przypadają pierwsze czwartek i piątek miesiąca.
Intencje Apostolstwa Modlitwy na miesiąc maj
OGÓLNA: Aby położono kres zasmucającemu i niegodziwemu handlowi żywymi istotami, którego ofiarą padają niestety miliony kobiet oraz dzieci.
MISYJNA: Aby kapłani, zakonnice, zakonnicy oraz świeccy zaangażowani w apostolat potrafili rozbudzać entuzjazm misyjny w powierzonych ich opiece wspólnotach.
II Krucjata Modlitw w intencji Ojczyzny na maj 2010: O większą współpracę laikatu z Duchem Świętym w życiu społecznym.
Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl