Kalendarz Liturgiczny
|
9 maja 2010 r.
Szósta Niedziela Wielkanocna
Kolor szat liturgicznych - biały
PIERWSZE CZYTANIE
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Niektórzy przybysze z Judei nauczali braci w Antiochii:
„Jeżeli się nie poddacie obrzezaniu według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni”.
Kiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba, i jeszcze kilku spośród nich udadzą się w sprawie tego sporu do Jerozolimy, do Apostołów i starszych.
Wtedy Apostołowie i starsi wraz z całym Kościołem postanowili wybrać ludzi przodujących wśród braci: Judę, zwanego Barsabas, i Sylasa i wysłać do Antiochii razem z Barnabą i Pawłem. Posłali przez nich pismo tej treści:
„Apostołowie i starsi bracia przesyłają pozdrowienie braciom pogańskiego pochodzenia w Antiochii, w Syrii i w Cylicji. Ponieważ dowiedzieliśmy się, że niektórzy bez naszego upoważnienia wyszli od nas i zaniepokoili was naukami, siejąc wam zamęt w duszach, postanowiliśmy jednomyślnie wybrać mężów i wysłać razem z naszymi drogimi: Barnabą i Pawłem, którzy dla imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa poświęcili swe życie. Wysyłamy więc Judę i Sylasa, którzy powtórzą wam ustnie to samo.
Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne. Powstrzymajcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Bywajcie zdrowi!”.
PSALM RESPONSORYJNY:
Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.
Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi,
niech nam ukaże pogodne oblicze.
Aby na ziemi znano Jego drogę,
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.
Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.
Niech się narody cieszą i weselą,
że rządzisz ludami sprawiedliwie
i kierujesz narodami na ziemi.
Niech nam Bóg błogosławi, niech się
Go boją wszystkie krańce ziemi.
Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.
DRUGIE CZYTANIE
Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła
Uniósł mnie anioł w zachwyceniu na górę wielką i wyniosłą, i ukazał mi Miasto Święte, Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga i mające chwałę Boga. Źródło jego światła podobne do kamienia drogocennego, jakby do jaspisu o przejrzystości kryształu: Miało ono mur wielki a wysoki, miało dwanaście bram, a na bramach dwunastu aniołów i wypisane imiona, które są imionami dwunastu pokoleń synów Izraela. Od wschodu trzy bramy i od północy trzy bramy, i od południa trzy bramy, i od zachodu trzy bramy. A mur Miasta ma dwanaście warstw fundamentu, a na nich dwanaście imion dwunastu Apostołów Baranka.
A świątyni w nim nie dojrzałem: bo jego świątynią jest Pan Bóg wszechmogący oraz Baranek. I miastu nie trzeba słońca ni księżyca, by mu świeciły, bo chwała Boga je oświetliła, a jego lampą jest Baranek.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:
Alleluja, Alleluja, Alleluja
Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i do niego przyjdziemy.
EWANGELIA
Słowa Ewangelii według świętego Jana
Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i będziemy w nim przebywać. Kto Mnie nie miłuje, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca.
To wam powiedziałem przebywając wśród was. A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.
Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat. Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się nie lęka. Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i przyjdę znów do was. Gdybyście Mnie miłowali, rozradowalibyście się, że idę do Ojca, bo Ojciec większy jest ode Mnie.
A teraz powiedziałem wam o tym, zanim to nastąpi, abyście uwierzyli, gdy się to stanie”.
Oto słowo Pańskie.
Komentarz
Bądźmy świadkami Miłości
„«Ci wszyscy, którzy uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby» (Dz 2, 44-45). Św. Łukasz mówi o tym w kontekście swego rodzaju definicji Kościoła, którego elementy konstytutywne stanowią: trwanie w «nauce Apostołów» we «wspólnocie» (koinonia), w «łamaniu chleba» i w «modlitwach» (por. Dz 2, 42). Element «wspólnoty» (koinonia), z początku nieokreślony, jest wyrażany konkretnie w wyżej cytowanych wersetach: polega ona mianowicie na tym, że wierzący mają wszystko wspólne i że nie istnieje już między nimi zróżnicowanie na bogatych i ubogich (por. również Dz 4, 32-37). Ta radykalna forma wspólnoty materialnej nie mogła być wprawdzie utrzymana, gdy Kościół zaczął się rozrastać, pozostała jednak istotna idea: we wspólnocie wierzących nie może być takiej formy ubóstwa, by komuś odmówiono dóbr koniecznych do godnego życia”. Z encykliki Benedykta XVI „Deus caritas est”, nr 20.
Z liturgii Kościoła
„Jakże wielki jesteś, Panie. Jakże godzien, by Cię sławić. Wspaniała Twoja moc. Mądrości Twojej nikt nie zmierzy. Pragnie Cię sławić człowiek, cząsteczka tego, co stworzyłeś. On dźwiga swą śmiertelną dolę, świadectwo grzechu, znak wyraźny, że pysznym się sprzeciwiasz, Boże. A jednak sławić Ciebie pragnie ta cząstka świata, któryś stworzył. Ty sprawiasz sam, że sławić Cię jest błogo. Stworzyłeś nas bowiem jako skierowanych ku Tobie. I niespokojne jest serce nasze, dopóki w Tobie nie spocznie. Ale daj poznać, Panie – niechże to wreszcie zrozumiem – czy najpierw człowiek ma Ciebie wzywać, czy sławić? I czy w ogóle można Cię wzywać, zanim się Ciebie pozna?”.
Św. Augustyn (+430)
Kazanie
Pokój mój daję wam!
W historii świata mamy wiele dat, które są wspomnieniem pokoju zawartego między państwami czy narodami. Ale czasem ten pokój trwał bardzo krótko. W dzisiejszej Ewangelii Pan Jezus mówi do swoich uczniów: „Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam! Nie tak, jak daje świat, Ja wam daję!”. Ten dar Jego pokoju także my możemy otrzymać. Ale by ten Jezusowy pokój mógł ogarnąć nasze serca i całe nasze życie, musimy pamiętać o Jezusowej przestrodze: „Nie tak, jak daje świat, Ja wam daję!”. Trwały Jezusowy pokój ma swoje ożywcze źródło w Jego Bosko-ludzkiej miłości. Dlatego w Litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa modlimy się: „Serce Jezusa, cierpliwe i wielkiego miłosierdzia – zmiłuj się nad nami!”. A w Litanii do Najświętszego Imienia Jezus dajemy Mu tytuł: „Jezu, Dobroci nieskończona – zmiłuj się nad nami!”. Zresztą obie te litanie są jakby utkane z wezwań odnoszących się do tajemnicy Miłosierdzia Bożego, objawionej nam w najszczególniejszy sposób, kiedy Jezusowi umierającemu na krzyżu włócznia żołnierza otwarła Najświętsze Serce.
Pan Jezus zwrócił się także do nas tymi słowami: „...uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca!” (Mt 11, 29). W Ewangelii nie ma ani jednego takiego momentu, kiedy Pan Jezus odwraca się od grzesznego człowieka, który przychodzi do Niego i wyznaje swoje grzechy.
Jako kapłan, który przeżył już ponad 60 lat kapłaństwa, wspominam dawną formułę rozgrzeszenia, w której były wymieniane tylko dwie osoby: „Pan nasz Jezus Chrystus niech cię rozgrzeszy i ja władzą Jego rozgrzeszam cię – w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Po Soborze Watykańskim II słowa rozgrzeszenia obejmują Trzy Boskie Osoby: „Bóg Ojciec Miłosierdzia, który pojednał świat ze sobą przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna i zesłał Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów, niech ci udzieli przebaczenia i pokoju. Przez posługę Kościoła i ja odpuszczam tobie grzechy – w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Zawsze godny wspomnienia jest też fakt, że sakrament pokuty, czyli pojednania z Bogiem, ustanowił Pan Jezus w dzień swojego Zmartwychwstania, kiedy uroczyście powiedział do Apostołów: „Weźmijcie Ducha Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20, 11).
Ojciec Święty Jan Paweł II, przemawiając do młodzieży rzymskiej na zakończenie rekolekcji, powiedział: „Przystępujcie, Kochani, do sakramentu Miłosierdzia Bożego!”.
Ks. Ludwik Warzybok
Modlitwa brewiarzowa
Tom II. Hymny z okresu wielkanocnego - s. 420 [s. 444]. Psalmy z niedzieli II tygodnia - s. 935 [s. 834]. Pozostałe teksty z 6. niedzieli wielkanocnej - s. 681 [s. 546].
Przypomnienia
1. Od niedzieli mamy tzw. dni krzyżowe, czyli dni modlitw o urodzaje i za kraje głodujące. Nie zapominajmy o nabożeństwach majowych
2. W czwartek przypada wspomnienie dowolne Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej oraz kolejna rocznica zamachu na Ojca Świętego Jana Pawła II.
3. W piątek rozpoczynamy nowennę przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego. Wtedy jest też święto św. Macieja Apostoła.
Intencje Apostolstwa Modlitwy na miesiąc maj
OGÓLNA: Aby położono kres zasmucającemu i niegodziwemu handlowi żywymi istotami, którego ofiarą padają niestety miliony kobiet oraz dzieci.
MISYJNA: Aby kapłani, zakonnice, zakonnicy oraz świeccy zaangażowani w apostolat potrafili rozbudzać entuzjazm misyjny w powierzonych ich opiece wspólnotach.
II Krucjata Modlitw w intencji Ojczyzny na maj 2010: O większą współpracę laikatu z Duchem Świętym w życiu społecznym.
Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl