Kalendarz Liturgiczny
|
16 maja 2010 r.
Siódma Niedziela Wielkanocna
Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego
Kolor szat liturgicznych - biały
PIERWSZE CZYTANIE
Początek Dziejów Apostolskich
Pierwszą książkę napisałem, Teofilu, o wszystkim, co Jezus czynił i nauczał od początku aż do dnia, w którym udzielił przez Ducha Świętego poleceń Apostołom, których sobie wybrał, a potem został wzięty do nieba. Im też po swojej męce dał wiele dowodów, że żyje: ukazywał się im przez czterdzieści dni i mówił o królestwie Bożym.
A podczas wspólnego posiłku kazał im nie odchodzić z Jerozolimy, ale oczekiwać obietnicy Ojca. Mówił: „Słyszeliście o niej ode Mnie: Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym”.
Zapytywali Go zebrani: „Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Izraela?”. Odpowiedział im: „Nie wasza to rzecz znać czas i chwile, które Ojciec ustalił swoją władzą, ale gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi”.
Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy uporczywie wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: „Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba”.
PSALM RESPONSORYJNY:
Pan wśród radości wstępuje do nieba.
Wszystkie narody klaskajcie w dłonie,
radosnym głosem wykrzykujcie Bogu,
bo Pan Najwyższy, straszliwy,
jest wielkim Królem nad całą ziemią.
Pan wśród radości wstępuje do nieba.
Bóg wstępuje wśród radosnych okrzyków,
Pan wstępuje przy dźwięku trąby.
Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie,
śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie.
Pan wśród radości wstępuje do nieba.
Gdyż Bóg jest Królem całej ziemi,
hymn zaśpiewajcie!
Bóg króluje nad narodami,
Bóg zasiada na swym świętym tronie.
Pan wśród radości wstępuje do nieba.
DRUGIE CZYTANIE
Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia:
Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznawaniu Jego samego, to znaczy światłe oczy dla waszego serca, tak byście wiedzieli, czym jest nadzieja waszego powołania, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych i czym przemożny ogrom Jego mocy względem nas wierzących – na podstawie działania Jego potęgi i siły, z jaką dokonał dzieła w Chrystusie, gdy wskrzesił Go z martwych i posadził po swojej prawicy na wyżynach niebieskich, ponad wszelką zwierzchnością i władzą, i mocą, i panowaniem, i ponad wszelkim innym imieniem wzywanym nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym.
I wszystko poddał pod Jego stopy, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową dla Kościoła, który jest Jego Ciałem, Pełnią Tego, który napełnia wszystko na wszelki sposób.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:
Alleluja, Alleluja, Alleluja
Idźcie i nauczajcie wszystkie narody,
Ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do skończenia świata.
EWANGELIA
Słowa Ewangelii według świętego Łukasza
Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego.
Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie uzbrojeni mocą z wysoka”.
Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce pobłogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jerozolimy, gdzie stale przebywali w świątyni, wielbiąc i błogosławiąc Boga.
Oto słowo Pańskie.
Komentarz
Bądźmy świadkami Miłości
„Z upływem lat, wraz ze stopniowym rozprzestrzenianiem się Kościoła, działalność charytatywna utwierdziła się jako jeden z istotnych jego sektorów, obok udzielania sakramentów i głoszenia Słowa: praktyka miłości wobec wdów i sierot, wobec więźniów, chorych i wszystkich potrzebujących należy do jego istoty w równej mierze, jak posługa sakramentów i głoszenie Ewangelii. Kościół nie może zaniedbać posługi miłości, tak jak nie może zaniedbać sakramentów i Słowa”. Z encykliki Benedykta XVI „Deus caritas est”, nr 22.
Z liturgii Kościoła
„W dniu dzisiejszym nasz Pan, Jezus Chrystus, wstąpił do nieba: podążajmy tam sercem razem z Nim. Posłuchajmy Apostoła, który mówi: «Jeśliście więc razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus, zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi». Chrystus wstąpił do nieba, ale nie odszedł od nas. Tak i my już tam jesteśmy razem z Nim, choć jeszcze nie spełniło się w naszym ciele to, co jest nam obiecane”.
Św. Augustyn (+430)
Kazanie
Krzyż i Wniebowstąpienie
Nie tak dawno obchodziliśmy Wniebowstąpienie Pańskie w czwartek. Ze względów duszpasterskich ta uroczystość została przeniesiona na niedzielę. Mówimy zwykle: Góra Wniebowstąpienia... Możemy też powiedzieć, że Pan Jezus kochał góry i te większe, i te małe, na które często „wymykał się” z ludzkiego tłumu, by być jakby bliżej swojego Ojca sam na sam i modlić się. Dość wspomnieć Górę Błogosławieństw, Górę Przemienienia, Górę Oliwną i Górę Kalwarii.
Pan Jezus był Bogiem, ale także prawdziwym człowiekiem i potrzebował tego odejścia od ludzi, aby porozmawiać ze swoim Ojcem. Tronem królewskim Chrystusa jest Krzyż. Jezusowe ramiona rozpięte na nim ogarniają cały świat – wszystkie ludzkie pokolenia. W tym największym upokorzeniu i cierpieniu najmocniej objawiła się Jego miłość! Natomiast Góra Wniebowstąpienia i Jezusowe ręce, wzniesione w geście błogosławieństwa, oznaczają przygarnięcie do Najświętszego Serca wszystkich pokoleń ludów i narodów, aż do powtórnego przyjścia na Sąd Ostateczny.
Na niektórych krzyżach Pan Jezus ma na głowie królewską koronę. Pierwszy człowiek – Adam chciał sam siebie uczynić królem ludzi. Tego dzieła mógł dokonać tylko ten Człowiek, który przyjął Ciało z Maryi Dziewicy i połączył w swojej Osobie Bóstwo i Człowieczeństwo. Dlatego Jezus powiedział: „Jeżeli ziarno wrzucone w ziemię nie obumrze, samo zostanie, lecz jeżeli obumrze, wiele owocu przyniesie”. Jest wzruszające, że uczniowie Pana wracali z Góry Wniebowstąpienia z radością, świadomi tego, że byli świadkami zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią i otrzymanej nadziei zmartwychwstania. To był prawdziwy początek nowej, czyli Jezusowej ewangelizacji.
Wniebowstąpienie Pańskie jest równocześnie zakończeniem i zapoczątkowaniem. Jezus wstępuje do nieba, a Jego Kościół ma ogarniać swoim głoszeniem Ewangelii cały świat! To są tajemnice Bożej mądrości i miłości. To Jezusowe odejście do nieba w widzialnej postaci umożliwiło Mu obecność w całym świecie, szczególnie w Eucharystii. Ale pomyślmy także, że Jego wszechmogąca miłość sięga dalej niż Najświętszy Sakrament. Jego Narodziny w Betlejem i lata życia na ziemi nie oddzieliły Go od Ojca. Tak i powrót, objawiony nam w tajemnicy Wniebowstąpienia, nie oddziela Go od ludzi wszystkich czasów i pokoleń.
Za trzy miesiące będziemy obchodzić uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – Jego Matki. I Ona także przez to odejście z ziemi stała się Królową nieba i ziemi. Niech to wspomnienie uroczystości 15 sierpnia pomoże nam lepiej zrozumieć i przyjąć tę dzisiejszą uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego.
Ks. Ludwik Warzybok
Modlitwa brewiarzowa
Tom II. Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Teksty własne - s. 713 [s. 552].
Przypomnienia
1. Dziś przeżywamy uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Trwa nowenna przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego.
2. Nie zapominajmy o wzięciu udziału w nabożeństwach majowych.
3. Trwa Rok Kapłański. Pamiętajmy w modlitwie o naszych duszpasterzach.
Intencje Apostolstwa Modlitwy na miesiąc maj
OGÓLNA: Aby położono kres zasmucającemu i niegodziwemu handlowi żywymi istotami, którego ofiarą padają niestety miliony kobiet oraz dzieci.
MISYJNA: Aby kapłani, zakonnice, zakonnicy oraz świeccy zaangażowani w apostolat potrafili rozbudzać entuzjazm misyjny w powierzonych ich opiece wspólnotach.
II Krucjata Modlitw w intencji Ojczyzny na maj 2010: O większą współpracę laikatu z Duchem Świętym w życiu społecznym.
Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl